#1
Mooie video al vond ik "i gotta fuck this bitch" wat uit de toon vallen...
Consciousness: the only true reality
20 antwoorden
5 weergaven
18-5-2026
#2
Mooie video al vond ik "i gotta fuck this bitch" wat uit de toon vallen...
Ik ook!
#3
Ik zat echt zo:Ik ook!Subtiel...
Hoorde ik dat nou goed?
#4
Heb ook even een paar keer terug moeten spoelen 😆Ik zat echt zo:
Hoorde ik dat nou goed?Ja dus
![:laughing:]()
Mooie video inderdaad, deed me een beetje denken aan deze:
#5
Ugh... Ik blijf zo gefascineerd door dit alles... Wat kan er nou ook interessanter zijn dan de aard van onze ervaring, van realiteit onderzoeken!
Het meest fascinerende vind ik nog wel dat blijkbaar de letterlijke fysieke wereld, dat waar je naar kijkt en in rondloopt, gemaakt is van bewustzijn. En dat zelfs middels rationeel logisch denken, niet woo woo, tot deze perceptie gekomen kan worden. Het is zó'n hardnekkige opvatting dat we bewust zijn 'van iets', 'van de wereld'. Dit zit zó diep in ons denken verweven, dat we er eigenlijk niet bij stilstaan dat wijzelf dat laatste als een geloof toevoegen. 'De wereld' is een totale abstractie die toegevoegd wordt aan onze eigenlijke ervaring. Onze ervaring is slechts bewustzijn, niet bewustzijn 'van iets'. Wanneer ik dat feit soms inzie, ligt mijn kaak soms nog steeds op de grond van verbazing, omdat de implicaties zo immens zijn. Maar dan neem ik een stapje terug en verifieer ik: de letterlijke 'wereld' die ik voor me zie, ís mijn zicht. En 'zicht' bestaat alleen maar uit bewustzijn. Alles wat we ooit mee hebben gemaakt en kunnen meemaken, is ons eigen bewustzijn! En aangezien wij bewustzijn zijn, kunnen we alleen maar onszelf ervaren! Dat betekent niet dat wetenschap en al ons andere denken irrelevant wordt. Alleen, dat dat alles enkel en alleen uit bewustzijn bestaat.
Het meest fascinerende vind ik nog wel dat blijkbaar de letterlijke fysieke wereld, dat waar je naar kijkt en in rondloopt, gemaakt is van bewustzijn. En dat zelfs middels rationeel logisch denken, niet woo woo, tot deze perceptie gekomen kan worden. Het is zó'n hardnekkige opvatting dat we bewust zijn 'van iets', 'van de wereld'. Dit zit zó diep in ons denken verweven, dat we er eigenlijk niet bij stilstaan dat wijzelf dat laatste als een geloof toevoegen. 'De wereld' is een totale abstractie die toegevoegd wordt aan onze eigenlijke ervaring. Onze ervaring is slechts bewustzijn, niet bewustzijn 'van iets'. Wanneer ik dat feit soms inzie, ligt mijn kaak soms nog steeds op de grond van verbazing, omdat de implicaties zo immens zijn. Maar dan neem ik een stapje terug en verifieer ik: de letterlijke 'wereld' die ik voor me zie, ís mijn zicht. En 'zicht' bestaat alleen maar uit bewustzijn. Alles wat we ooit mee hebben gemaakt en kunnen meemaken, is ons eigen bewustzijn! En aangezien wij bewustzijn zijn, kunnen we alleen maar onszelf ervaren! Dat betekent niet dat wetenschap en al ons andere denken irrelevant wordt. Alleen, dat dat alles enkel en alleen uit bewustzijn bestaat.
#6
Wat bedoel je met onze ervaring is "slechts bewustzijn"? Ga je er van uit dat er niets meer is dan bewustzijn?Ugh... Ik blijf zo gefascineerd door dit alles... Wat kan er nou ook interessanter zijn dan de aard van onze ervaring, van realiteit onderzoeken!
Het meest fascinerende vind ik nog wel dat blijkbaar de letterlijke fysieke wereld, dat waar je naar kijkt en in rondloopt, gemaakt is van bewustzijn. En dat zelfs middels rationeel logisch denken, niet woo woo, tot deze perceptie gekomen kan worden. Het is zó'n hardnekkige opvatting dat we bewust zijn 'van iets', 'van de wereld'. Dit zit zó diep in ons denken verweven, dat we er eigenlijk niet bij stilstaan dat wijzelf dat laatste als een geloof toevoegen. 'De wereld' is een totale abstractie die toegevoegd wordt aan onze eigenlijke ervaring. Onze ervaring is slechts bewustzijn, niet bewustzijn 'van iets'. Wanneer ik dat feit soms inzie, ligt mijn kaak soms nog steeds op de grond van verbazing, omdat de implicaties zo immens zijn. Maar dan neem ik een stapje terug en verifieer ik: de letterlijke 'wereld' die ik voor me zie, ís mijn zicht. En 'zicht' bestaat alleen maar uit bewustzijn. Alles wat we ooit mee hebben gemaakt en kunnen meemaken, is ons eigen bewustzijn! En aangezien wij bewustzijn zijn, kunnen we alleen maar onszelf ervaren! Dat betekent niet dat wetenschap en al ons andere denken irrelevant wordt. Alleen, dat dat alles enkel en alleen uit bewustzijn bestaat.
Het kan natuurlijk nog steeds zo zijn dat je je echt bewust bent van "iets" en dat de fysieke wereld zoals je die nu ervaart daadwerkelijk fysiek aanwezig is. Dat het niet bewijsbaar is omdat de laatste stop altijd je eigen bewustzijn is, betekent niet dat het waarschijnlijk is dat er geen fysieke wereld is.
Alleen maar onszelf kunnen ervaren is uiteindelijk natuurlijk waar, maar ook hier is het mogelijk dat iemand anders ervaren (weliswaar via je eigen bewustzijn) dicht in de buurt komt van hoe die iemand anders daadwerkelijk is.
Wel echt erg interessant inderdaad, dit soort vraagstukken houden me elke dag wel even bezig, meestal gelukkig op een positieve manier. Vind je het niet een eenzaam idee dat alles wat je ooit zal ervaren jezelf is?
#7
Ik ben het met je eens dat ervaring slechts bewustzijn is, dat is denk ik inherent aan ervaren. Dat die ervaring slechts bewustzijn is en niet bewustzijn van iets is weet ik echter niet zo zeker.Alles wat ik nu ervaar, alles wat ik ooit heb ervaren en alles wat ik ooit kan ervaren, is bewustzijn. En als we eerlijk zijn, zullen we dat allemaal moeten erkennen. Puur op ervaring afgaande, is dat de conclusie die ik kan maken ja: er is niets meer dan bewustzijn. Mijn gedachten kunnen een conceptuele voorstelling maken van iets dat bestaat buiten bewustzijn, maar zelfs de realiteit van die gedachten zelf bestaat puur en alleen uit bewustzijn.
Mhmm ik begrijp je redenatie wel en ben het er op een manier ook wel mee eens, maar om alles wat ons niet bekend is als niet bestaand af te schrijven gaat mij wat ver. Het kan ook zo zijn dat ons menselijke bewustzijn gewoon te beperkt is om dingen buiten ons eigen bewustzijn te ervaren. Dat deze ervaring voor ons niet mogelijk is betekent niet dat deze niet kan bestaan voor een andere vorm van bewustzijn. Voor jou is dit misschien anders, maar het kost mij moeite om dit beeld helemaal los te laten. Mijn wereldbeeld is namelijk inderdaad altijd helemaal gefocust geweest op de fysieke wereld. Eigenlijk gewoon compleet naturalistisch. Het is pas de laatste tijd dat ik daar soms wat van af zie, met eigenlijk als enige reden dit onderwerp.Dat is waar. Maar om Rupert Spira (waar ik zeer beïnvloedt door ben) te parafraseren betreffende dit issue:
Heb je ooit een roze olifant gezien? (ja, komt weer mooi uitAl kan het ook zijn geweest dat hij 'pink unicorn' zei...) En heeft íemand ooit een roze olifant gezien? (behalve RO dan
) Als niemand ooit een roze olifant heeft gezien, is de meer logische conclusie dan niet dat er geen roze olifant bestaat? Ja, toegegeven, er is theoretisch een mogelijkheid dat er ooit een roze olifant is geweest of zal zijn, maar omdat niemand ooit een roze olifant heeft gezien, gaan we er vanuit dat deze niet bestaan.
Hetzelfde geldt voor iets buiten bewustzijn. En dat gaat zelfs een stap verder, want niemand heeft ooit iets buiten bewustzijn ervaren en niemand kan ook ooit iets buiten bewustzijn ervaren. Voordat wat dan ook ervaren wordt, is eerst bewustzijn nodig. Met deze logica is het eigenlijk heel erg vreemd te noemen dat we er (bijna) allemaal vanuit gaan dat er iets buiten bewustzijn bestaat, namelijk een fysieke wereld gemaakt van materie. Niemand heeft ooit materie ervaren, het is een concept dat geprojecteerd wordt op onze daadwerkelijke ervaring. En toch is het geloof in materie de nummer 1 wereld religie. Is dat niet opmerkelijk, als je erbij stilstaat?
Opzich inderdaad opmerkelijk dat materie door vrijwel iedereen als iets dat "echt" bestaat wordt ervaren. Het is echter ook wel gewoon erg handig. Filosoferen over bewustzijn is leuk, brengt je dichter bij je kern en verbindt ons, maar het vangt geen vis voor je. Ik denk dat materialistisch denken gewoon evolutionair voordelig was. Wie weet veranderd dit wel relatief snel aangezien overleven steeds minder een issue wordt.
Daarbij, wat is echt? Als jij er van uit gaat dat er niets meer is dan bewustzijn, en deze materie dus enkel bestaat binnen je bewustzijn, dan is dat toch gewoon echt?
Nou ja, niet met zekerheid dat dit de werkelijkheid is nee. Je kan mijn gedachten niet zien, maar ik kan ze wel met je delen. Als je er van uit gaat dat ik geen afzonderlijk bewustzijn ben, maar onderdeel ben van dat van jou/ons, dan ervaar je ergens mijn bewustzijn al, namelijk via mij. Als je er van uit gaat dat ik een afzonderlijk bewustzijn ben wordt dit inderdaad lastig, maar tot op zekere hoogte lukt ook dat door middel van communicatie.Maar dat de ander in werkelijkheid hetzelfde (niet gelijkend, maar hetzelfde) bewustzijn is als jou, betekent niet dat je een kijkje in die "ander" zijn wereld kan nemen. Onze geest/wereld is helemaal privé. Ik kan jouw gedachten, gevoelens, percepties niet zien en vice versa. Wanneer ik jou ontmoet, maakt jouw lichaam deel uit van mijn zicht, mijn perceptie, mijn wereld. En andersom. Dat we hetzelfde bewustzijn zijn is ook niet iets dat we met het verstand kunnen beredeneren, maar alleen iets dat we in het hart kunnen weten.
Enorm interessant ja!
Liefde is in mijn ogen zeker eenheid, en is ook zo ongeveer het mooiste wat er is. Een wereld met afzonderlijke stukken(?, daar heb je meNou, ja, dat kan een eenzaam idee zijn en dat ervaar ik ook weleens. Maar eenzaamheid kan alleen maar bestaan zolang er 'anderen' (lijken te) zijn. Eenzaamheid is voor de afzonderlijke zelf, die in een wereld met anderen leeft. Maar is het niet zo dat in liefde, 'jij' en 'ik' (of bijvoorbeeld je partner en jij) verdwijnen en alleen eenheid overblijft? Is dat niet wat de ervaring van liefde ís? Eenheid betekent dat er maar 1 van ons is. Je zou het 'wij' kunnen noemen. In liefde, in eenheid, is er geen eenzaamheid, ook al is dat de enige die is, de enige die ooit is geweest en de enige die ooit zal zijn. Is de reis van de afzonderlijke zelf naar God met liefde, dan ervaren we hemel, is de reis van de afzonderlijke zelf naar God zonder liefde, dan ervaren we hel.
Al met al blijft het in ieder geval best lastig om tussen naturalisme en er is niets meer dan bewustzijn in te hangen.
#8
Alles wat ik nu ervaar, alles wat ik ooit heb ervaren en alles wat ik ooit kan ervaren, is bewustzijn. En als we eerlijk zijn, zullen we dat allemaal moeten erkennen. Puur op ervaring afgaande, is dat de conclusie die ik kan maken ja: er is niets meer dan bewustzijn. Mijn gedachten kunnen een conceptuele voorstelling maken van iets dat bestaat buiten bewustzijn, maar zelfs de realiteit van die gedachten zelf bestaat puur en alleen uit bewustzijn.Wat bedoel je met onze ervaring is "slechts bewustzijn"? Ga je er van uit dat er niets meer is dan bewustzijn?
Dat is waar. Maar om Rupert Spira (waar ik zeer beïnvloedt door ben) te parafraseren betreffende dit issue:Het kan natuurlijk nog steeds zo zijn dat je je echt bewust bent van "iets" en dat de fysieke wereld zoals je die nu ervaart daadwerkelijk fysiek aanwezig is. Dat het niet bewijsbaar is omdat de laatste stop altijd je eigen bewustzijn is, betekent niet dat het waarschijnlijk is dat er geen fysieke wereld is.
Heb je ooit een roze olifant gezien? (ja, komt weer mooi uit
Hetzelfde geldt voor iets buiten bewustzijn. En dat gaat zelfs een stap verder, want niemand heeft ooit iets buiten bewustzijn ervaren en niemand kan ook ooit iets buiten bewustzijn ervaren. Voordat wat dan ook ervaren wordt, is eerst bewustzijn nodig. Met deze logica is het eigenlijk heel erg vreemd te noemen dat we er (bijna) allemaal vanuit gaan dat er iets buiten bewustzijn bestaat, namelijk een fysieke wereld gemaakt van materie. Niemand heeft ooit materie ervaren, het is een concept dat geprojecteerd wordt op onze daadwerkelijke ervaring. En toch is het geloof in materie de nummer 1 wereld religie. Is dat niet opmerkelijk, als je erbij stilstaat?
Maar dat de ander in werkelijkheid hetzelfde (niet gelijkend, maar hetzelfde) bewustzijn is als jou, betekent niet dat je een kijkje in die "ander" zijn wereld kan nemen. Onze geest/wereld is helemaal privé. Ik kan jouw gedachten, gevoelens, percepties niet zien en vice versa. Wanneer ik jou ontmoet, maakt jouw lichaam deel uit van mijn zicht, mijn perceptie, mijn wereld. En andersom. Dat we hetzelfde bewustzijn zijn is ook niet iets dat we met het verstand kunnen beredeneren, maar alleen iets dat we in het hart kunnen weten.Alleen maar onszelf kunnen ervaren is uiteindelijk natuurlijk waar, maar ook hier is het mogelijk dat iemand anders ervaren (weliswaar via je eigen bewustzijn) dicht in de buurt komt van hoe die iemand anders daadwerkelijk is.
Enorm interessant ja!Wel echt erg interessant inderdaad, dit soort vraagstukken houden me elke dag wel even bezig, meestal gelukkig op een positieve manier. Vind je het niet een eenzaam idee dat alles wat je ooit zal ervaren jezelf is?
Nou, ja, dat kan een eenzaam idee zijn en dat ervaar ik ook weleens. Maar eenzaamheid kan alleen maar bestaan zolang er 'anderen' (lijken te) zijn. Eenzaamheid is voor de afzonderlijke zelf, die in een wereld met anderen leeft. Maar is het niet zo dat in liefde, 'jij' en 'ik' (of bijvoorbeeld je partner en jij) verdwijnen en alleen eenheid overblijft? Is dat niet wat de ervaring van liefde ís? Eenheid betekent dat er maar 1 van ons is. Je zou het 'wij' kunnen noemen. In liefde, in eenheid, is er geen eenzaamheid, ook al is dat de enige die is, de enige die ooit is geweest en de enige die ooit zal zijn. Is de reis van de afzonderlijke zelf naar God met liefde, dan ervaren we hemel, is de reis van de afzonderlijke zelf naar God zonder liefde, dan ervaren we hel.
#9
De solipsisme kwestie (alleen ik ben bewust, jullie zijn allemaal maar verschijningen in mijn geest) is interessant al geloof ik er niet in. Je kunt misschien niet met het verstand beredeneren dat een ander net zoals jij ook bewust is, maar ergens weet je toch heel goed dat dit wel zo is en dat je niet de enige bent die bewust is? Dit is het verschil tussen solipsisme en non-dualiteit.
Dat er twee nieuwe mensen zouden ontstaan als een linker en een rechter hersenhelft in twee lichamen worden gestopt, is gebaseerd op de aanname dat bewustzijn gegenereerd wordt door de hersenen. Zelf geloof ik dit niet. Beiden zouden 'ik' zijn, net zoals ieder mens ook 'ik' is.
#10
Dat is misschien wel zo, maar om iets wat niemand ooit heeft ervaren en ooit zal kunnen ervaren, zo'n grote betekenis te geven, dat is toch op zijn zachtst gezegd een beetje vreemd. Binnen de filosofie begrijp ik heel goed waarom men zo zou kunnen denken, maar waarvoor is het in het dagelijkse leven nodig om te fantaseren dat er iets bestaat buiten bewustzijn? De meeste mensen denken dat hetgeen waar ze naar kijken, buiten henzelf is. Dat buiten de grenzen van het lichaam de zogenaamde 'buitenwereld' is, gemaakt van materie. Maar dat is helemaal niet onze ervaring. Onze totale ervaring vindt plaats in bewustzijn en is gemaakt van bewustzijn. Of dat dan ergens zou bestaan als een onafhankelijke werkelijkheid is irrelevant voor 99% van ons dagelijkse bestaan.Mhmm ik begrijp je redenatie wel en ben het er op een manier ook wel mee eens, maar om alles wat ons niet bekend is als niet bestaand af te schrijven gaat mij wat ver. Het kan ook zo zijn dat ons menselijke bewustzijn gewoon te beperkt is om dingen buiten ons eigen bewustzijn te ervaren. Dat deze ervaring voor ons niet mogelijk is betekent niet dat deze niet kan bestaan voor een andere vorm van bewustzijn.
Nee hoor, voor mij is dit niet anders. Ondanks dat ik al jaren bezig ben met deze andere manier van kijken, zit het geloof in het ervaren van een buitenwereld gemaakt van materie ook diep in mij. Dit gaat veel dieper dan even je mindset aanpassen. Het geloof in de materiële wereld is iets dat zelfs qua gevoel in je lichaam zit opgeslagen. Dit gevoel, die zwaarte, heeft invloed op hoe je de wereld om je heen ervaart. Zien dat dit een projectie van je eigen geest is, lost dat geloof niet zomaar op. Dat kost tijd en steeds weer terugkomen naar je daadwerkelijke ervaring, in plaats van simpelweg die projectie geloven.Voor jou is dit misschien anders, maar het kost mij moeite om dit beeld helemaal los te laten. Mijn wereldbeeld is namelijk inderdaad altijd helemaal gefocust geweest op de fysieke wereld. Eigenlijk gewoon compleet naturalistisch. Het is pas de laatste tijd dat ik daar soms wat van af zie, met eigenlijk als enige reden dit onderwerp.
Maar materie als een concept hoeft helemaal niet weggegooid te worden hè? Ik heb er baat bij om verschillende materialen van elkaar te onderscheiden en natuurlijk, deze materialen verschillen op een zeker niveau wel degelijk van elkaar. Het is alleen dat uiteindelijk, de realiteit van deze dingen, bewustzijn is.Opzich inderdaad opmerkelijk dat materie door vrijwel iedereen als iets dat "echt" bestaat wordt ervaren. Het is echter ook wel gewoon erg handig. Filosoferen over bewustzijn is leuk, brengt je dichter bij je kern en verbindt ons, maar het vangt geen vis voor je. Ik denk dat materialistisch denken gewoon evolutionair voordelig was. Wie weet veranderd dit wel relatief snel aangezien overleven steeds minder een issue wordt.
Het probleem is denk ik, dat wij onze ervaring opgedeeld hebben. Aan de ene kant is er de wereld, die dus gemaakt zou zijn van materie. En aan de andere kant is er bewustzijn, die bewust is ván die wereld. Maar zijn deze twee in werkelijkheid niet 1? De wereld die we zien, ís bewustzijn. Alleen is het zeg maar de 'oppervlakte' van bewustzijn, die alle vormen aan kan nemen. In de 'diepte' is bewustzijn onveranderlijk. Dat is de diepte die wij zelf zijn. Alleen de geest zegt ons dat deze dingen twee zijn.Daarbij, wat is echt? Als jij er van uit gaat dat er niets meer is dan bewustzijn, en deze materie dus enkel bestaat binnen je bewustzijn, dan is dat toch gewoon echt?
En ja, het is ook 'echt'. Maar de realiteit, het 'spul' waarvan de wereld gemaakt is, is bewustzijn (jezelf), niet materie.
Maar als je jouw gedachte met mij deelt, is het toch mijn gedachte die ik zie? Ja, er wordt informatie overgedragen, maar ik kan niet direct jouw gedachte zien, er is altijd interpretatie van de kant van de ontvanger. Werelden kunnen niet echt ontmoeten, maar het bewustzijn waar werelden in verschijnen kan hetzelfde bewustzijn zijn.Nou ja, niet met zekerheid dat dit de werkelijkheid is nee. Je kan mijn gedachten niet zien, maar ik kan ze wel met je delen. Als je er van uit gaat dat ik geen afzonderlijk bewustzijn ben, maar onderdeel ben van dat van jou/ons, dan ervaar je ergens mijn bewustzijn al, namelijk via mij. Als je er van uit gaat dat ik een afzonderlijk bewustzijn ben wordt dit inderdaad lastig, maar tot op zekere hoogte lukt ook dat door middel van communicatie.
Zoals gezegd, het is niet een intellectueel iets. In liefde ervaren we eenheid met elkaar. Niet omdat we beredeneren met het verstand dat we hetzelfde bewustzijn zijn, maar omdat we wéten dat we 1 zijn.Liefde is in mijn ogen zeker eenheid, en is ook zo ongeveer het mooiste wat er is. Een wereld met afzonderlijke stukken(?, daar heb je me) bewustzijn die gezamenlijk in vrede en voorspoed leven klinkt echter, hoewel onbewijsbaar, ook niet verkeerd (;
Al met al blijft het in ieder geval best lastig om tussen naturalisme en er is niets meer dan bewustzijn in te hangen.
#11
#12
Je kunt ook niet zeker zijn van het tegendeel, want je weet het gewoon niet.De solipsisme kwestie (alleen ik ben bewust, jullie zijn allemaal maar verschijningen in mijn geest) is interessant al geloof ik er niet in.
#13
Nee, maar het zou wel een heel arrogante kijk op het leven zijn.Je kunt ook niet zeker zijn van het tegendeel, want je weet het gewoon niet.![:wink:]()
#14
Als je dat stellig beweert wel ja. Als je er agnostisch in staat is er niets arrogants aan.Nee, maar het zou wel een heel arrogante kijk op het leven zijn.Ik ben de enige hier die bewust is, jullie zijn slechts verschijningen in mijn geest.
![:tongueclosed:]()
#15
O ja, ik zie op wiki staan:Als je dat stellig beweert wel ja. Als je er agnostisch in staat is er niets arrogants aan.
Naast de sterke metafysische variant, die stelt dat er slechts één bewustzijn bestaat, is er ook nog de zwakkere epistemologische variant: er is slechts kennis mogelijk van het eigen bewustzijn en men kan nooit iets weten van (mogelijke) andere menselijke geesten.
Je kunt het niet direct weten, maar zelf geloof ik er toch niets van dat ik de enige ben die bewust is van een wereld...
#16
Ik weet het, extreem late reactie, maar beter laat dan nooit...
In een andere post zeg je dat je niet gelooft in solipsisme. Je verwacht dus dat alle mensen bewust zijn. Verwacht je dit omdat die mensen met jou communiceren dat ze bewust zijn, of omdat jij zelf een menselijke ervaring hebt? Ik vind het bijzonder dat je dit wel aanneemt, maar niet dat er een fysieke wereld is. Beide dingen ervaar jij toch op dezelfde manier, namelijk via jouw eigen bewustzijn?
Ik neem aan dat je verwacht dat bewustzijn enkel voorkomt bij wezens? Dat is immers ook de enige ervaring die je hebt gehad. Toch voelt dat dubbel, aangezien we (in de materiële wereld) gemaakt zijn van veel voorkomende elementen, elementen die we overal om ons heen tegenkomen. Kan het niet zo zijn dat er ook bewustzijn is dat niet aan wezens is gekoppeld en er dus altijd een bewustzijn is van de fysieke wereld, of zelfs dat alle deeltjes bewust zijn? In het laatste geval is dat natuurlijk ook toepasbaar op ons.
Hoezo zouden wij bewustzijn in de diepte zijn en de rest van de materie slechts bewustzijn in de oppervlakte? Is bewustzijn niet altijd hetzelfde, en de "diepte" die je beschrijft een interpretatie van je gedachten en dus geen bewustzijn meer?
Je kan inderdaad stellen dat er niks is buiten bewustzijn. Dan moet je eigenlijk ook definiëren wat "zijn" precies is en hoe bewustzijn zich manifesteert. Als je zegt dat "zijn" de manifestatie van bewustzijn is, dan kan je er natuurlijk niet om heen dat er niks anders is dan bewustzijn.Dat is misschien wel zo, maar om iets wat niemand ooit heeft ervaren en ooit zal kunnen ervaren, zo'n grote betekenis te geven, dat is toch op zijn zachtst gezegd een beetje vreemd. Binnen de filosofie begrijp ik heel goed waarom men zo zou kunnen denken, maar waarvoor is het in het dagelijkse leven nodig om te fantaseren dat er iets bestaat buiten bewustzijn? De meeste mensen denken dat hetgeen waar ze naar kijken, buiten henzelf is. Dat buiten de grenzen van het lichaam de zogenaamde 'buitenwereld' is, gemaakt van materie. Maar dat is helemaal niet onze ervaring. Onze totale ervaring vindt plaats in bewustzijn en is gemaakt van bewustzijn. Of dat dan ergens zou bestaan als een onafhankelijke werkelijkheid is irrelevant voor 99% van ons dagelijkse bestaan.
In een andere post zeg je dat je niet gelooft in solipsisme. Je verwacht dus dat alle mensen bewust zijn. Verwacht je dit omdat die mensen met jou communiceren dat ze bewust zijn, of omdat jij zelf een menselijke ervaring hebt? Ik vind het bijzonder dat je dit wel aanneemt, maar niet dat er een fysieke wereld is. Beide dingen ervaar jij toch op dezelfde manier, namelijk via jouw eigen bewustzijn?
Ik neem aan dat je verwacht dat bewustzijn enkel voorkomt bij wezens? Dat is immers ook de enige ervaring die je hebt gehad. Toch voelt dat dubbel, aangezien we (in de materiële wereld) gemaakt zijn van veel voorkomende elementen, elementen die we overal om ons heen tegenkomen. Kan het niet zo zijn dat er ook bewustzijn is dat niet aan wezens is gekoppeld en er dus altijd een bewustzijn is van de fysieke wereld, of zelfs dat alle deeltjes bewust zijn? In het laatste geval is dat natuurlijk ook toepasbaar op ons.
Inderdaad erg lastig, als je jezelf niet dwingt hier regelmatig mee bezig te zijn wordt je zo de materiële wereld ingezogen, het menselijk bestaan kent vele afleidingen. Vandaar dat ik dit soort topics ook geweldig vind, maar daar zijn er de laatste tijd helaas erg weinig van. Ik weet het, je kan ook zelf wat initiëren, maar ik heb het idee dat de interesse de laatste tijd wat is gedaald.Nee hoor, voor mij is dit niet anders. Ondanks dat ik al jaren bezig ben met deze andere manier van kijken, zit het geloof in het ervaren van een buitenwereld gemaakt van materie ook diep in mij. Dit gaat veel dieper dan even je mindset aanpassen. Het geloof in de materiële wereld is iets dat zelfs qua gevoel in je lichaam zit opgeslagen. Dit gevoel, die zwaarte, heeft invloed op hoe je de wereld om je heen ervaart. Zien dat dit een projectie van je eigen geest is, lost dat geloof niet zomaar op. Dat kost tijd en steeds weer terugkomen naar je daadwerkelijke ervaring, in plaats van simpelweg die projectie geloven.
Maar materie als een concept hoeft helemaal niet weggegooid te worden hè? Ik heb er baat bij om verschillende materialen van elkaar te onderscheiden en natuurlijk, deze materialen verschillen op een zeker niveau wel degelijk van elkaar. Het is alleen dat uiteindelijk, de realiteit van deze dingen, bewustzijn is.
Het probleem is denk ik, dat wij onze ervaring opgedeeld hebben. Aan de ene kant is er de wereld, die dus gemaakt zou zijn van materie. En aan de andere kant is er bewustzijn, die bewust is ván die wereld. Maar zijn deze twee in werkelijkheid niet 1? De wereld die we zien, ís bewustzijn. Alleen is het zeg maar de 'oppervlakte' van bewustzijn, die alle vormen aan kan nemen. In de 'diepte' is bewustzijn onveranderlijk. Dat is de diepte die wij zelf zijn. Alleen de geest zegt ons dat deze dingen twee zijn.
Hoezo zouden wij bewustzijn in de diepte zijn en de rest van de materie slechts bewustzijn in de oppervlakte? Is bewustzijn niet altijd hetzelfde, en de "diepte" die je beschrijft een interpretatie van je gedachten en dus geen bewustzijn meer?
Intussen helemaal eens.En ja, het is ook 'echt'. Maar de realiteit, het 'spul' waarvan de wereld gemaakt is, is bewustzijn (jezelf), niet materie.
Maar als je jouw gedachte met mij deelt, is het toch mijn gedachte die ik zie? Ja, er wordt informatie overgedragen, maar ik kan niet direct jouw gedachte zien, er is altijd interpretatie van de kant van de ontvanger. Werelden kunnen niet echt ontmoeten, maar het bewustzijn waar werelden in verschijnen kan hetzelfde bewustzijn zijn.
Is weten niet het beredeneren met het verstand en de aanname doen dat alle andere opties extreem onwaarschijnlijk zijn? Kan je überhaupt iets met je bewustzijn "weten" buiten dat je een ervaring hebt?Zoals gezegd, het is niet een intellectueel iets. In liefde ervaren we eenheid met elkaar. Niet omdat we beredeneren met het verstand dat we hetzelfde bewustzijn zijn, maar omdat we wéten dat we 1 zijn.![:redheart:]()
#17
Is weten niet het beredeneren met het verstand en de aanname doen dat alle andere opties extreem onwaarschijnlijk zijn? Kan je überhaupt iets met je bewustzijn "weten" buiten dat je een ervaring hebt?
Het verstand en dus ego, hebben de neiging om dit soort zaken te conceptualiseren. Wat uiteraard absurd is want het verstand/denken kan zich niet even omdraaien en bewustzijn bekijken en dan zeggen "oooh is dat het". Bewustzijn daarentegen kan dat wel, sterker nog, bewustzijn is pure ruimte en zijn, waarin alles zich manifesteert. Pure zijn, dat wat is, gaat voorbij het denken/verstand. Met andere woorden, verstand/ego heeft geen enkele weet van het bestaan van bewustzijn.
#18
Gewoon een interessant filmpje waar ik tegenaan liep op internet. Begrijpelijke uitleg. ![:)]()
Consciousness is the only thing you can truly validate as real. It is the infinite container of everything. It is through consciousness that anything can be perceived at all. All experience is occurring within consciousness. Consciousness is THE fundamental reality. Throughout our life, we have believed the story our ego has created. We have bought into it. We have identified with it. But all the ego is a complex web of thoughts and ideas that we incorporate into our identity, causing our consciousness to run through that lens. But there is a door within you, and this door will reveal to you a unity that encompasses the entire universe. Subject and object will dissolve and you will become one with everything. This video explains all of this in depth.
Consciousness is the only thing you can truly validate as real. It is the infinite container of everything. It is through consciousness that anything can be perceived at all. All experience is occurring within consciousness. Consciousness is THE fundamental reality. Throughout our life, we have believed the story our ego has created. We have bought into it. We have identified with it. But all the ego is a complex web of thoughts and ideas that we incorporate into our identity, causing our consciousness to run through that lens. But there is a door within you, and this door will reveal to you a unity that encompasses the entire universe. Subject and object will dissolve and you will become one with everything. This video explains all of this in depth.
#19
Misschien kan je bewustzijn niet zien met het verstand, maar het kan dus wel ervaren worden en achteraf geïnterpreteerd, anders hadden we het er nu niet over. Het verstand kan het dus inderdaad conceptualiseren, maar daarvoor is wel eerst een observatie nodig. Hoezo denk je dat bewustzijn wel naar zichzelf kan kijken?Het verstand en dus ego, hebben de neiging om dit soort zaken te conceptualiseren. Wat uiteraard absurd is want het verstand/denken kan zich niet even omdraaien en bewustzijn bekijken en dan zeggen "oooh is dat het". Bewustzijn daarentegen kan dat wel, sterker nog, bewustzijn is pure ruimte en zijn, waarin alles zich manifesteert. Pure zijn, dat wat is, gaat voorbij het denken/verstand. Met andere woorden, verstand/ego heeft geen enkele weet van het bestaan van bewustzijn.
#20
Ja dat had ik er even bij moeten zetten inderdaad dat bewustzijn oftewel pure gewaarzijn, alleen ervaren kan worden. Wij praten nu erover omdat we beide weten (neem ik aan) waar we het over hebben en zelfs dan schieten woorden tekort en creeeren we dualiteit, want dit moment, jij en ik, die hier nu over nadenken en praten, is ook een manifestatie van bewustzijn.Misschien kan je bewustzijn niet zien met het verstand, maar het kan dus wel ervaren worden en achteraf geïnterpreteerd, anders hadden we het er nu niet over. Het verstand kan het dus inderdaad conceptualiseren, maar daarvoor is wel eerst een observatie nodig. Hoezo denk je dat bewustzijn wel naar zichzelf kan kijken?
Ik zie nu inderdaad dat ik dat geïmpliceerd heb door te zeggen "Bewustzijn daarentegen kan dat wel". Dat is eigenlijk niet wat ik ermee bedoelde. Bewustzijn is hetgeen wat is, altijd was! Het kan niet kijken, oordelen, denken of whatever.Hoezo denk je dat bewustzijn wel naar zichzelf kan kijken?
Sorry ik vind het enorm lastig om het allemaal duidelijk te maken. Taal en spreken is hierbij een enorm gelimiteerde tool en is in essentie al iets wat dualiteit schept.