#1
Hallo allemaal, dit is mijn eerste post hier.
Een tweetal weken geleden heb ik tijdens mijn laatste LSD-trip ook eens DMT geprobeerd.
Een vriend van me had mij verteld over zijn ervaringen met deze combinatie en zei dat het best wel een apart gevoel teweegbracht.
Zoals altijd nieuwsgierig naar nieuwe ervaringen ben ik dan met wat vrienden het bos ingetrokken, DMT en pijpje mee in de jaszak.
Na ongeveer 5 uur te hebben getript in het bos, de piek begon net af te nemen, besloot ik de DMT eens uit te proberen. Ik had de voorgaande weken relatief vaak DMT gerookt, met wisselend resultaat. In feite was vooral mijn eerste keer erg zwaar, en de laatste keer voor deze LSD-trip was toevallig nogal mild geweest.
Ik bereidde me dan ook niet echt voor op een zeer intense ervaring. Ik ging rustig tegen een boom zitten, enkele honderden meters van de andere trippers vandaan, en mediteerde eerst nog wat.
Ik had niet nagedacht over de vraag of LSD de zenuwen wegnam, en dat was ook zeker niet mijn motief om nu DMT te roken, maar ik was inderdaad heel wat minder nerveus dan normaal wanneer ik DMT gebruik.
Na daar enkele minuten (of langer, ik weet het echt niet) gezeten te hebben, nam ik het pijpje en nam een stevige hit.
Het was nooit eerder bij mij gebeurd, maar een klein stukje verbrande DMT kwam door de filter in mijn mond terecht. Dit is helemaal niet zo erg, maar in mijn LSD-logica ervoer ik dit als zijnde een zeer ongezonde aangelegenheid.
Vrijwel meteen werd ik in de DMT-trip geslaan. De zeer intense eerste DMT-momenten waren nog zwaarder dan normaal. Gecombineerd met het kleine hoopje assen in mijn mond vroeg ik me af of dit nog wel normaal was. Ik had DMT immers nooit zo fel ervaren. De assen uitspuwen lukte niet, ik zat als aan de grond genageld in kleermakerszit. Normaal zie ik bij DMT erg scherpe en abstracte patronen en luister ik naar Ravi Shankar of iets dergelijks, erg indisch allemaal. Deze keer waren de patronen veel golvender, en ik werd er des te meer in opgezogen. De patronen veranderden snel in een soort golvende godinnen, die mij leken te roepen of te wenken.
Ik had geen muziek opstaan maar hoorde een constant metaalachtig gezoem, een beetje als een oude telefoon uit de jaren '40 moet geklonken hebben. Daarboven hoorde ik zeer scherp het gefluit van de vele vogels in dat enorme bos.
Na enige tijd lukte het me om mijn mond veelvuldig leeg te spuwen en mijn ogen te openen. Ik zag mezelf totaal anders dan ik er normaal uitzag, en ook de grond en alle afstanden tussen bijvoorbeeld de bomen waren sterk veranderd.
De patronen op de grond, in de lucht, in de natuur veranderden eerst allemaal in ogen, daarna ook in wenkende vrouwenfiguren.
Veel tijd om hier aandacht aan te schenken kreeg ik niet. Phew dit begint hier op een trip report te lijken, mijn excuses daarvoor. Als ik één keer begin te typen ga ik meestal nogal lang door. Na het felle eerste moment sloeg er een zekere paniek toe. Ik was ervan overtuigd dat het hoopje DMT-assen dat in mijn mond had gezeten een overdosis zou veroorzaakt hebben.
Dit kon uiteraard niet, maar zoals je weet maken je hersenen onder LSD nogal eens vreemde kronkels.
Net zoals ik al bij een paar mensen op dit forum gelezen heb, was ik er zeker van dat ik gek geworden was. Ik dacht de wereld te zien zoals ze werkelijk is, de opperste sferen waaruit iedereen vandaan komt en waar iedereen ook weer naar terug keert. Volgens mij maak je ongeveer hetzelfde mee wanneer je geboren word of wanneer je sterft. Maar dat kan ik uiteraard niet weten.
Het is jammer dat ik niet echt verder ben kunnen gaan in die DMT trip, maar de paniek nam het even over.
Toen ik na een tijdje merkte dat de effecten afnamen werd ik wel weer rustig en begon ik lang na te denken over wat ik net had meegemaakt.
Het was ook een zeer vreemde, maar aangename ervaring om langzaamaan terug in de LSD gerold te worden.
De acidtrip is daarna inderdaad wel terug wat intenser geworden, en er bleef wat van het DMT gevoel hangen.
Ik raad niemand aan, noch af, om dit eens te proberen. Dat moet iedereen voor zichzelf weten.
Als ik niet die assen had binnengehad was het ongetwijfeld een erg mooie ervaring geweest.
Ik zal het waarschijnlijk nog wel eens proberen, maar zal er deze keer rekening mee houden dat het echt wel intenser is dan gewoon DMT roken, en dat ik me geen zorgen moet maken als er weer iets dergelijks gebeurt.
Een tweetal weken geleden heb ik tijdens mijn laatste LSD-trip ook eens DMT geprobeerd.
Een vriend van me had mij verteld over zijn ervaringen met deze combinatie en zei dat het best wel een apart gevoel teweegbracht.
Zoals altijd nieuwsgierig naar nieuwe ervaringen ben ik dan met wat vrienden het bos ingetrokken, DMT en pijpje mee in de jaszak.
Na ongeveer 5 uur te hebben getript in het bos, de piek begon net af te nemen, besloot ik de DMT eens uit te proberen. Ik had de voorgaande weken relatief vaak DMT gerookt, met wisselend resultaat. In feite was vooral mijn eerste keer erg zwaar, en de laatste keer voor deze LSD-trip was toevallig nogal mild geweest.
Ik bereidde me dan ook niet echt voor op een zeer intense ervaring. Ik ging rustig tegen een boom zitten, enkele honderden meters van de andere trippers vandaan, en mediteerde eerst nog wat.
Ik had niet nagedacht over de vraag of LSD de zenuwen wegnam, en dat was ook zeker niet mijn motief om nu DMT te roken, maar ik was inderdaad heel wat minder nerveus dan normaal wanneer ik DMT gebruik.
Na daar enkele minuten (of langer, ik weet het echt niet) gezeten te hebben, nam ik het pijpje en nam een stevige hit.
Het was nooit eerder bij mij gebeurd, maar een klein stukje verbrande DMT kwam door de filter in mijn mond terecht. Dit is helemaal niet zo erg, maar in mijn LSD-logica ervoer ik dit als zijnde een zeer ongezonde aangelegenheid.
Vrijwel meteen werd ik in de DMT-trip geslaan. De zeer intense eerste DMT-momenten waren nog zwaarder dan normaal. Gecombineerd met het kleine hoopje assen in mijn mond vroeg ik me af of dit nog wel normaal was. Ik had DMT immers nooit zo fel ervaren. De assen uitspuwen lukte niet, ik zat als aan de grond genageld in kleermakerszit. Normaal zie ik bij DMT erg scherpe en abstracte patronen en luister ik naar Ravi Shankar of iets dergelijks, erg indisch allemaal. Deze keer waren de patronen veel golvender, en ik werd er des te meer in opgezogen. De patronen veranderden snel in een soort golvende godinnen, die mij leken te roepen of te wenken.
Ik had geen muziek opstaan maar hoorde een constant metaalachtig gezoem, een beetje als een oude telefoon uit de jaren '40 moet geklonken hebben. Daarboven hoorde ik zeer scherp het gefluit van de vele vogels in dat enorme bos.
Na enige tijd lukte het me om mijn mond veelvuldig leeg te spuwen en mijn ogen te openen. Ik zag mezelf totaal anders dan ik er normaal uitzag, en ook de grond en alle afstanden tussen bijvoorbeeld de bomen waren sterk veranderd.
De patronen op de grond, in de lucht, in de natuur veranderden eerst allemaal in ogen, daarna ook in wenkende vrouwenfiguren.
Veel tijd om hier aandacht aan te schenken kreeg ik niet. Phew dit begint hier op een trip report te lijken, mijn excuses daarvoor. Als ik één keer begin te typen ga ik meestal nogal lang door. Na het felle eerste moment sloeg er een zekere paniek toe. Ik was ervan overtuigd dat het hoopje DMT-assen dat in mijn mond had gezeten een overdosis zou veroorzaakt hebben.
Dit kon uiteraard niet, maar zoals je weet maken je hersenen onder LSD nogal eens vreemde kronkels.
Net zoals ik al bij een paar mensen op dit forum gelezen heb, was ik er zeker van dat ik gek geworden was. Ik dacht de wereld te zien zoals ze werkelijk is, de opperste sferen waaruit iedereen vandaan komt en waar iedereen ook weer naar terug keert. Volgens mij maak je ongeveer hetzelfde mee wanneer je geboren word of wanneer je sterft. Maar dat kan ik uiteraard niet weten.
Het is jammer dat ik niet echt verder ben kunnen gaan in die DMT trip, maar de paniek nam het even over.
Toen ik na een tijdje merkte dat de effecten afnamen werd ik wel weer rustig en begon ik lang na te denken over wat ik net had meegemaakt.
Het was ook een zeer vreemde, maar aangename ervaring om langzaamaan terug in de LSD gerold te worden.
De acidtrip is daarna inderdaad wel terug wat intenser geworden, en er bleef wat van het DMT gevoel hangen.
Ik raad niemand aan, noch af, om dit eens te proberen. Dat moet iedereen voor zichzelf weten.
Als ik niet die assen had binnengehad was het ongetwijfeld een erg mooie ervaring geweest.
Ik zal het waarschijnlijk nog wel eens proberen, maar zal er deze keer rekening mee houden dat het echt wel intenser is dan gewoon DMT roken, en dat ik me geen zorgen moet maken als er weer iets dergelijks gebeurt.
