'Een met alles voelen' = Ego-dood?

Ik ervaarde een ego dood op een hoge dosis truffels gecombineerd met salvia (niet een bepaald leuke ervaring).

Je besef als individu en persoon valt compleet weg, je bestaat niet meer, je bent opgelost in het niets, in de eeuwigdurende kosmos. Je zweeft ergens tussen tijd en ruimte, verder dan ons verstand kan begrijpen. Je snapt alles en niets, denken doe je niet meer in woorden. Je bent overal en nergens, alosf je lichaam weg is en je ziel in een blender gestopt is en in verschillende universa verspreid is. Achteraf kan je het moeilijk uitleggen, het is ook zeer moeilijk te beschrijven maar het heeft zeker bijgedragen tot mijn nihilistische visie op de mens en wereld.

spacelord zei:

Je besef als individu en persoon valt compleet weg, je bestaat niet meer, je bent opgelost in het niets, in de eeuwigdurende kosmos. Je zweeft ergens tussen tijd en ruimte, verder dan ons verstand kan begrijpen. Je snapt alles en niets, denken doe je niet meer in woorden. Je bent overal en nergens, alosf je lichaam weg is en je ziel in een blender gestopt is en in verschillende universa verspreid is. Achteraf kan je het moeilijk uitleggen, het is ook zeer moeilijk te beschrijven maar het heeft zeker bijgedragen tot mijn nihilistische visie op de mens en wereld.

Klik om te vergroten...

Als individu en persoon compleet wegvallen, je bent opgelost in niets... er is dan toch nog steeds 'gewaarzijn'? anders had je dit niet kunnen navertellen. Als individu en persoon zijn weggevallen en je bent er nog steeds.. dan is dat toch een vrij duidelijke ervaring dat jij het ego en het lichaam niet bent, dat het individu een constructie is van gedachten. En als die gedachten wegvallen door meditatietechnieken, yoga, spontaan of door drugs, en je bent er nog steeds... wie of wat ben je dan? en het wegvallen van de persoon, ego, individu is ook het wegvallen van het lijden, wegvallen van tijd, verlost van de greep van alle conditioneringen..

Als bij zo'n dergelijke ervaring angst is betrokken, het idee is van dit is leuk of niet leuk, dan is dit geen ego-dood. De aanloop naar een ego-dood ervaring kan heftig zijn. Maar de ervaring zelf is het meest pure, het meest vertrouwde en het meest echte wat er is. Zonder angst, zonder idee dat je afgescheiden bent en zonder idee dat er eenheid is.

Verstandelijk gaat dit te ver, omdat een ego-dood het verstand overstijgt. Dus lezen hierover zonder zelf een diep inzicht te hebben meegemaakt is als het lezen over de smaak van chocolade, zonder het ooit geproefd te hebben. En als je niet weet hoe je het moet proeven dan kan je niks anders dan erover gissen, discussieren, lezen en zoeken.