#1
'Er over' praten is precies wat er gebeurd, 'er omheen' praten kan je het ook noemen. Je kan ego-dood alleen beschrijven, anders moet je het gewoon zelf ervaren. Over het Absolute kan niet worden gesproken, omdat een woord van zichzelf al tweeledig is. Een woord is een beschrijving van iets en daarom altijd tweeledig. Over bewustzijn, waarheid, het absolute, ego-dood, kan je niet praten, je kan pogingen doen zodat een ander dat wellicht herkent. Maar een discussie over voeren is onzin. Het is als een discussie voeren over de smaak van appels, maar niet doorhebben dat de ander over peren praat.
Maar wat kapitein-X zegt:
Daar kan ik me ook in vinden.
Maar wat kapitein-X zegt:
kapitein-x zei:Er zit volgens mij wel een verschil tussen totaal verward of losgezongen zijn van de dagelijkse beperkte werkelijkheid en een ego-dood. Een ego-dood is naar mijn idee het gebeuren waarbij compleet duidelijk wordt dat er niet een afgescheiden persoontje is die van alles doet, maar dat alles simpelweg gebeurt in absolute vrijheid (wat idd een paradox is, aangezien het ikje dat wel of niet vrij is doorzien wordt en dus een illusie is [wie is er dan vrij?]), en door ons lichaam wordt dat ervaren als totale Liefde. Volledige acceptatie.
Vrijheid/Liefde accepteert alles. En als je dan toch in termen van 'zijn' wilt praten dan zou je kunnen stellen: jij bent niet wat je nu denkt dat je bent, maar jij bent het Absolute waarin alles verschijnt, en dat is pure Liefde dat volledig vrij is (zelfs van de ideeën over vrijheid) - wat dus volledig onbegrijpelijk is.
Daar kan ik me ook in vinden.