Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsGedachtes, twijfel, stress en verdriet..

Gedachtes, twijfel, stress en verdriet..

7 antwoorden
2 weergaven
18-5-2026
R
RaketjeLid
01-01-2024, 00:00
#1
Ik ben een tijdje geleden erachter gekomen dat ik geen dorpsmens ben zoals ik altijd dacht. Maar juist meer een stadsmens. Ik woon mijn hele leven al in dezelfde kleine stad en merk dat mijn huidige woonplaats mij niet meer kan bieden wat ik nodig heb. Ik heb juist een nieuwe start nodig. In een grote stad waar ik niet teveel opval. En zelf kan bepalen wie mij kent en wie welk gedeelte van mijn geschiedenis kent.

Maar ik ben bang.... bang om de mensen die ik hier heb achter te laten. Bang om alleen te raken. En bang om mezelf alleen te laten. Wat als ik terug val naar mijn verslaving? Wat als ik gek word van mezelf? En wat als ik niemand meer om me heen heb waar ik direct op terug kan vallen? Hoe zou mijn vader reageren als ik zeg dat ik naar de randstad wil? Hoe zou mijn oma hierop reageren? En hoe zullen mijn vrienden hierop reageren? En de belangrijkste vraag nog.... hoe vertel ik het hun.... hoe vertel ik dat ik weg wil van hier. Op naar een nieuwe start, hoe ga ik om met hun reactie? Met hun verdriet? En hun support? Ik weet dat hun me hoe dan ook zullen steunen. Maar weten is anders als accepteren.

Ik begrijp dat een nieuwe start als dit eng is. En eng hoort te zijn. Maar ik leg zoveel vertrouwen in mijn eigen handen, terwijl ik mezelf al nieteens vertrouw om op een gezonde manier de dag door te komen...

Wat als ik verhuis.. eindelijk de stap maak om weg te gaan. En schone start te maken. Waar niemand mij kent, maar waar ik ook niemand ken. En ik terug wegglijd naar hoe ik was in mei 2022. Wie vangt me dan op? Ik zou willen kunnen zeggen dat ik het dan wel redde. Maar we zijn inmiddels bijna een jaar verder dan mei 2022. En ik ben nog steeds fysiek en mentaal uitput. En ergens, ergens twijfel ik elke dag nog aan mijn eigen kunnen en laten.


Ik weet dat ik een sterk persoon ben. Maar ik ben niet sterk voor mezelf. Ik ben sterk voor de mensen waar ik van hou. Ik zou nooit clean zijn gebleven voor mezelf. Maar ik ben clean voor de mensen waar ik van houd.

Ik weet dat ik niet moet denken in: wat als het mis gaat. Maar dat is het enigste wat mijn hoofd me toe laat.

Ik weet dat de stap om te verhuizen niet binnen 2 jaar gezet word. Maar het zou me wel bezig houden tot op het moment dat ik de deur achter me dicht doe in mijn toekomstige stekkie...
S
StraatPiraatLid
01-01-2024, 00:00
#2
Sonja Nakker zei:
Ik weet dat ik een sterk persoon ben. Maar ik ben niet sterk voor mezelf. Ik ben sterk voor de mensen waar ik van hou. Ik zou nooit clean zijn gebleven voor mezelf. Maar ik ben clean voor de mensen waar ik van houd.
Klik om te vergroten...
Maatje we hangen veel laatste tijd en zitten qua onze problemen, ritme, gebruik etc. redelijk op 1 lijn (of meerdere, of bom, of..).
Ben benieuwd wat ik heb opgestoken na de kliniek en hoe dit voor mij was, wat voor mij echt verandering kon maken etc. etc. Hoe dan ook twijfel ik er niet aan dat ik je uitgebreid over de hele ervaring kan vertellen en hopelijk jou ook wat kan motiveren enzo maar we gaan het zien.

Ik laat je in ieder geval niet in de steek <3
R
RaketjeLid
01-01-2024, 00:00
#3
StraatPiraat zei:
Maatje we hangen veel laatste tijd en zitten qua onze problemen, ritme, gebruik etc. redelijk op 1 lijn (of meerdere, of bom, of..).
Ben benieuwd wat ik heb opgestoken na de kliniek en hoe dit voor mij was, wat voor mij echt verandering kon maken etc. etc. Hoe dan ook twijfel ik er niet aan dat ik je uitgebreid over de hele ervaring kan vertellen en hopelijk jou ook wat kan motiveren enzo maar we gaan het zien.

Ik laat je in ieder geval niet in de steek <3
Klik om te vergroten...
Dankjewel maatje <3

Ik ben mega trots op je. En ik zou bij elke keus die je maakt achter je staan.

Ik ben je eeuwig dankbaar voor alles wat je voor me doet. En ik kan niet wachten om nog meer mooie avonturen te beleven samen!
S
StraatPiraatLid
01-01-2024, 00:00
#4
Sonja Nakker zei:
Dankjewel maatje <3

Ik ben mega trots op je. En ik zou bij elke keus die je maakt achter je staan.

Ik ben je eeuwig dankbaar voor alles wat je voor me doet. En ik kan niet wachten om nog meer mooie avonturen te beleven samen!
Klik om te vergroten...
lief
koop nou eens gvd die scooter kkjunk
R
RaketjeLid
01-01-2024, 00:00
#5
StraatPiraat zei:
lief
koop nou eens gvd die scooter kkjunk
Klik om te vergroten...
help me dan suikerpapa
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#6
Ten eerste, ik herken je behoefte aan een beetje anoniem willen zijn. Kom zelf van dorpen en ik hield niet van het idee dat als er iets georganiseerd werd in het dorp, dat je dan min of meer verwacht wordt ook te komen. Dit kon ook de kerk zijn, al is dit tegenwoordig zelfs in dorpen minder zo gelukkig. Ik bedoel dan meer feestjes, barbecues, besturen, etc. En daarnaast ook het bekende loeren/in de gaten houden van anderen, waar sommige dorps mensen zo van zijn. Ik hou daar niet van en zoek liever een selecte groep mensen waar ik dingen mee doe.

Mede daarom ben ik zelf ook in een (klein) stadje gaan wonen. Ik vraag me dan ook eigenlijk af, is jouw kleine stadje dan meer zoals een dorp? Want hier is er niet zo die dorpsmentaliteit. Maar dan ook weer niet die complete anonimiteit. Mensen praten als buren wel met elkaar, maar je hebt niet het gevoel in een sekte te zitten. :wink: Maar misschien wil jij dus wel die complete anonimiteit(?)

Ten tweede, geloof ik er zelf in dat we vaak de omstandigheden willen veranderen, door een issue dat eigenlijk in onszelf zit. En dan niet beseffende dat we dat issue gewoon meenemen naar die andere plek. Beetje zoals die gekke prins Harry van Engeland: verhuisd overal naartoe in de hoop dat 'ie zijn geluk en privacy vindt, maar brengt met zichzelf natuurlijk ook al zijn mentale problemen mee.

Je zegt sowieso nog twee jaar te hebben voordat je dit eventueel zou doen. Dat is een hoop tijd om eerst in jezelf te kijken. Misschien is er daarna niet eens meer de drang om je omgeving te veranderen.
N
New DawnLid
01-01-2024, 00:00
#7
Interessant, als ik jouw situatie omdraai, klinkt ie als de mijne...

Ik ben een tijdje geleden erachter gekomen dat ik geen stadsmens ben zoals ik altijd dacht. (Ik denk dat ik meer ruimte, rust en natuur om me heen wil hebben) Maar juist meer een dorpsmens. (Waarvan ik de verwachting heb dat mij dat minder stress zou opleveren) Ik woon mijn hele leven al in dezelfde kleine stad en merk dat mijn huidige woonplaats mij niet meer kan bieden wat ik nodig heb. (Ontsnappen aan de troep die werkelijk overal rondslingert, de herrie, de onpersoonlijkheid, minachting voor elkaars eigendommen in de vorm van graffiti, diefstal, slopen...) Ik heb juist een nieuwe start nodig. In een dorp waar ik niet teveel opval.

Mindless zei:
Ten tweede, geloof ik er zelf in dat we vaak de omstandigheden willen veranderen, door een issue dat eigenlijk in onszelf zit. En dan niet beseffende dat we dat issue gewoon meenemen naar die andere plek.
Klik om te vergroten...

M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#8
New Dawn zei:
Interessant, als ik jouw situatie omdraai, klinkt ie als de mijne...

Ik ben een tijdje geleden erachter gekomen dat ik geen stadsmens ben zoals ik altijd dacht. (Ik denk dat ik meer ruimte, rust en natuur om me heen wil hebben) Maar juist meer een dorpsmens. (Waarvan ik de verwachting heb dat mij dat minder stress zou opleveren) Ik woon mijn hele leven al in dezelfde kleine stad en merk dat mijn huidige woonplaats mij niet meer kan bieden wat ik nodig heb. (Ontsnappen aan de troep die werkelijk overal rondslingert, de herrie, de onpersoonlijkheid, minachting voor elkaars eigendommen in de vorm van graffiti, diefstal, slopen...) Ik heb juist een nieuwe start nodig. In een dorp waar ik niet teveel opval.
Klik om te vergroten...
De ene plaats is duidelijk de andere niet. Ik woon in een klein stadje (net over de 30.000 inwoners) en het is hier hartstikke gezellig, mensen bemoeien zich niet teveel met elkaar (op een vervelende manier) maar staan vaak ook wel weer open voor een praatje als jij daar zin in hebt, over het algemeen is het hier best schoon en in de meeste wijken is er geen consistente geluidsoverlast. Natuurlijk, soms wordt er ook weleens wat gesloopt, smijten feestende jongeren hun halve liter blikken in de struiken, is er even harde muziek of een stel ruziënde tokkies, maar dat zijn uitzonderingen. Over het algemeen is het hier gewoon fijn rustig wonen. Zeker waar ik woon en waar ik geregeld kom. Dus het kan zeker wel in het juiste stadje en de juiste buurt.

Al begrijp ik het nieuwe start idee wel hoor, al denk ik dat dat ook grotendeels een mentaal iets is.

New Dawn zei:
Klik om te vergroten...
Exactly!

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."