Euh, nee, ik ben 28 en werk al sinds mijn 16e jaar. En ik werk op een kantoor waar ik borden teken.
![:)]()
School heb ik al heel lang niet van binnen gezien :P .
En ik snap dat de geestelijke kant van een verslaving je terug laat vallen of bang laat zijn voor de afkick. Het zijn je gedachten die je angst gevoel geven, zo sterk dat je er een fysieke reactie van krijgt waardoor je nog banger wordt om af te kicken en je uiteindelijk liever een 'makkelijkere' weg kiest.
Ik heb van mijn 19e tot mijn 21e een behoorlijke XTC verslaving gehad. Toen kwam ik iemand tegen waar ik zo verliefd op was dat ik alles voor hem over had. Ik ben toen gestopt met gebruiken maar na een tijd merkte ik dat ik terug verlangde naar de verdoving. Ik misbruikte allerlei andere huis tuin en keuken middeltjes maar niets kon mij die verdoving geven dan XTC. Ik was op de vlucht voor mijn eigen gevoel want nuchter werd ik steeds met mijzelf geconfronteerd. Verdriet uit het verleden wat niet verwerkt was verstopte ik in drugs. Na drie jaar harddrug vrij begon ik zo hard naar drugs te verlangen dat ik alleen van de gedachte, aan hoe het weer zou zijn om een pil te slikken, een zelfde fysieke reactie had (vergrote pupillen, zweten, trillen, slapeloos) als wanneer ik gebruikt zou hebben. Dus ik snap de craving, daar ben ik bekend mee en ik weet ook dat er in NL goede hulp te krijgen is ter ondersteuning van die kant van de verslaving met praat groepen en individuele psychotherapie.
Wat ik probeer te begrijpen is waarom mensen die echt echt echt willen stoppen dan niet cold turkey stoppen? Natuurlijk zijn er alternatieven die het lichter maken maar is het dan zo dat die negatieve associatie van de CT volledig overstemd wordt door de craving van de mentale verslaving?
Ik gebruik geen voor mij verslavende drugs. Ik ben een tijd verslaafd geweest aan speed maar dan slaap je een tijd goed uit en ben je afgekickt, rest is alleen de mentale craving en heel af en toe gun ik mezelf een weekendje speed. Dat zou het hero dus niet kunnen? Ben je weer meteen hooked als je ooit weer gebruikt?
En komt dat dan door dat de chemische samenstelling in je hoofd permanent naar de hero 'is gaan staan'? (weet het even niet anders uit te drukken). Zijn de receptoren in je hoofd door de tijd van gebruiken soort van aangepast aan de heroïne dat de drang zo overweldigend groot is dat je weer en weer neemt?
Ik kan hier geen info over vinden op internet maar ik vind het wel heel erg interessant.