#1
Best laat je er toch minstens een maand of meer tussen, maar je zal dat wel aanvoelen wanneer je er terug klaar voor bent.
Bij de ene komt dat al rapper dan bij de andere.
Bij de ene komt dat al rapper dan bij de andere.
Een nieuwe wereld voor de eerste keer
12 antwoorden
2 weergaven
18-5-2026
#2
Wie? A. en ik
Wat:
ik: 1 zegel LSD (57 mics, eerste tripervaring)
A.: 1 portie Cambodiaanse paddo's en twee zegels LSD 57 mics
Waar? Gent en bij mij thuis
Eerst moesten we naar Gent om de zegels, gisterenmiddag zo rond drie uur. Daarna, op een terrasje in Gent nog een pint gedronken en A nam zijn eerste zegel. Onderweg naar huis (we moesten de tram nemen) ook nog in een café binnengestapt en een pint gedronken. A zei toen na een tijdje dat er al een lichte golving zat in een muur van dat café en dat de glazen achter de toog al scheef stonden. Toen we aan de halte aankwamen stond de tram al mooi te wachten op ons en we stapten in. Na een klein akkefietje met een controleur nam A zijn tweede zegel in. Ik was nog steeds 'nuchter'. Toen we afstapten op de eindhalte van de tram (1 halte te ver overigens) moest ik met de fiets tot aan mijn huis en A moest de bus nemen. Het bleek echter dat de bus maar 40min later kwam, dus zat er niets anders op dan nog een pint te gaan drinken.
Toen ik thuisgekomen was reed ik op mijn opricht en zag ik geen half trippend hoopje mens liggen. A was dus niet bij mij thuis. Ik dus de fiets op en hem gaan zoeken. Slechts 1 zijstraatje verder zag ik A zitten die naar eigen zeggen mijn huis niet meer wist zijn en de verkeerde halte was afgestapt en zich dan maar neergevlijd had met zijn rug tegen een boom. Wij naar huis.
Thuisgekomen moest ik nog wat voorbereidingen nemen en nog een lichtje sandwich eten en dan kon ik ook mijn zegel nemen. Zo gezegd zo gedaan, muziekje opgezet en chillen maar. Ondertussen kwam de sitter erbij en maakten we het ons gemakkelijk met een pintje, en tv op mijn terras erbij (tv-functie op mijn laptop). I was lucky, want mijn twee favoriete tv-programma's waren op tv: eerst Top Gear en even later Fawlty Towers. En maar sabbelen. A verklaarde dat hij zin had in een eerste joint en deed dit dan ook. Ik deed nog niet mee, want ik wou nog even afwachten. Naarmate Top Gear vorderde begon ik mij licht gelukkig, lacherig en euforisch te voelen. Dit gevoel werd alsmaar sterker en kwam vanuit het diepste van mijn buik. Tussen Top Gear en Fawlty Towers zat er een groot uur en dan wat gebabbeld. Ik geloof dat A dan een kwartje portie paddo's genomen heeft, en niet veel later nog een kwartje maar volledig zeker ben ik dat niet meer. Fawlty Towers was zeer plezant maar het werd al wat moeilijker om te volgen met het verhaal. Daarna kwam er nog een vriend van ons langs die wat wiet kwam brengen die A besteld had en waar hij enorm naar uitkeek. Hij begon ook zeer lacherig en plezant te worden.
Toen onze vriend wegging begon alles ineens snel elkaar op te volgen. Door het licht van mijn laptop waar we met z'n gedrieën achter zaten en de donkere achtergrond van de bomen achteraan mijn tuin had ik het gevoel dat ik in een koepel zat die een helder maar niet te fel wit licht werd omringd. Na een tijdje begonnen sommige lijnstructuren te golven en de blaadjes achter de bomen leken verdacht veel op kleine beestjes die aan het kronkelen waren. The gate was opened. Gedurende die tijd wel een aantal joints gevoel, en ik had het gevoel dat die de opkomende visuals wel versterkten. A en ik hadden het gevoel dat we iets te zoeken hadden op het gras achter de tafel, voor die felle lichtbundel. Enig probleem was dat het gras inmiddels al wat vochtig was (ik denk dat het toen tussen elf en middernacht was, misschien iets later) maar even kijken en op ontdekking gaan kon geen kwaad. Op het gras gekomen begonnen de bloemen en struiken voor de bomen ons meer en meer te fascineren. We keken wat rond en keken gedetailleerd naar de bloemen en de dingen die we er meer en meer begonnen in te zien. Na een tijdje had ik mijn twee ligzetels in de gaten en die naar de kant van de bloemen gezet en zoals op een strandstoel hebben we ons gezet en gekeken. Daar hebben we nog wat joints gerookt en wat gedronken. Alles begon nu wel vrij goed aan te komen.
Na een flinke tijd gekeken, gedacht en geluisterd te hebben zeiden A en ik tegen elkaar dat we nu tocht wel goed begonnen trippen. We voelden die bijzondere sfeer goed opkomen met een enorme kracht. Na nog een tijdje gezeten te hebben zei de sitter dat alles wel ok met ons was en dat hij de scène wel kon verlaten. A en ik zagen er niet tegenop en begrepen het, want het was inmiddels rond drie uur. Toen hij vertrokken was besloten A en ik dat we het binnen maar eens gingen bekijken, want het was reeds 'kou' en we verlangden naar de gezelligheid van mijn zetel en een dekentje. Het vergde enkel wel tamelijk wat moeite om dat alles meer en meer georganiseerd te krijgen om die volksverhuizing uit te voeren en het werd een soort van opdracht (ik zou zelfs bijna zeggen queeste) om het tot een goed einde te brengen. Alles begon echter al moeilijk begrijpbaar te worden en nadenken en uitleggen wat er moest gebeuren was niet simpel. Dit alles doordat ons grief verspreid lag op 3 verschillende plaatsen in mijn hof en naar 2 verschillende plaatsen naar binnen moest. Het werd een hele klus waarin we toch een tijdje staan sorteren en organiseren hebben, maar uiteindelijk was het gelukt. We konden ons binnen zetten om het gezellig te maken met een sandwich, wat drinken en de herhaling van het journaal erbij.
We werden na een goed uurtje wat loom (waarschijnlijk van de wiet) en A wou naar Scarface kijken dus dat deden we dan maar. Het verhaal was echter zeer moeilijk te volgen en we begonnen in een soort van slaap te geraken. Ik begon me wat meer bewust worden van de tijd en dacht dat de coming-down er was. Toen A en ik besloten dat het binnen alleen maar slaperig zou worden en we dat eigenlijk niet wouden gingen we nog naar buiten om een joint te roken. Na de eerste volgde er direct een tweede en ik begon terug meer en meer te zien. Op een bepaald moment zei ik tegen A dat Lucy haar tweede adem had gevonden en mij de groetjes wou doen. Het ontzag voor Haar en voor die Andere Wereld werd groot. Ik had het gevoel dat we uitverkoren waren om in die Andere Wereld, die zo oppermachtig en allesomvattend was, rond te dolen, en ik bedankte Haar daar meermaals voor. Dat gevoel hield lang aan maar er was zich tegelijk een andere gevoelenslijn en parallelle gedachtengang te vormen waarvan ik niet wist of die aangenaam was of niet. Ik voelde mijn lichaam niet goed meer aan. Een sigaret roken was zeer raar doordat het leek alsof mijn hand zich zo ver van mijn mond bevond (op een bepaald moment zag ik er zelfs een heel universum tussenliggen) maar tegelijk voelde het ook zeer raar aan, aanrakingen tussen mijn vingers en die sigaret werd ik maar moeilijk gewaar net zoals de sigaret tussen mijn lippen. Alles was ijl. De ene moment was dat zeer leuk en plezant, maar de andere moment was het zeer beangstigend doordat het begon aan te voelen als het wegglijden in een comateuze toestand en mijn botten voelden elastisch aan. Toen ik mij bewust begon te worden van die verschillende gewaarwordingen begon ik wat met die grens te spelen, en duwde ik mijn gedachten richting die beangstigende gedachtengang om dan plots over te schakelen naar de plezante. We hebben daar een ferm tijdje gezeten naar mijn gevoel en gingen toen terug naar binnen want we begonnen terug wat moe te worden en we vielen terug in slaap in de zetel. Toen ik rond tien uur wakkerschoot had ik zin om gewoon naar mijn bed te gaan. Ik vroeg A of hij zin had om ook naar zijn bed te gaan maar hij deed dat niet en wou in de zetel blijven liggen.
Rond halftwee werd ik wakkergebeld en ging ik dan maar naar beneden. A had vanavond verplichtingen en moest vertrekken. Het kostte hem echter veel moeite om zich uit de zetel te trekken en naar de bushalte te vertrekken. Uiteindelijk heeft hij de bus van half drie genomen, nogal verward en suf, net zoals ik.
Ik heb dan nog wat opgeruimd, een pizza gegeten, nog een joint gerookt en wat gelezen en aan het report begonnen met de tv op de achtergrond. Ik ben nu blij dat het afgerond is en dat ik alles nog eens herbeleeft heb in mijn hoofd om alles op een rijtje te zetten en na te denken over een fantastische nacht, want het was een geweldige ervaring!
Nog een paar dingen:
Het report is geschreven vanuit mijn standpunt. Ik had altijd het gevoel dat A hetzelfde dacht of voelde als mij maar zeker ben ik dat niet
Iets wat ik niet goed in het report heb kunnen steken in het belang van licht. Het licht moest altijd de juiste intensiteit hebben. Soms veel, soms weinig.
Ik hoop dat het wat een goed report is over mijn eerste lsd-trip!
Wat:
ik: 1 zegel LSD (57 mics, eerste tripervaring)
A.: 1 portie Cambodiaanse paddo's en twee zegels LSD 57 mics
Waar? Gent en bij mij thuis
Eerst moesten we naar Gent om de zegels, gisterenmiddag zo rond drie uur. Daarna, op een terrasje in Gent nog een pint gedronken en A nam zijn eerste zegel. Onderweg naar huis (we moesten de tram nemen) ook nog in een café binnengestapt en een pint gedronken. A zei toen na een tijdje dat er al een lichte golving zat in een muur van dat café en dat de glazen achter de toog al scheef stonden. Toen we aan de halte aankwamen stond de tram al mooi te wachten op ons en we stapten in. Na een klein akkefietje met een controleur nam A zijn tweede zegel in. Ik was nog steeds 'nuchter'. Toen we afstapten op de eindhalte van de tram (1 halte te ver overigens) moest ik met de fiets tot aan mijn huis en A moest de bus nemen. Het bleek echter dat de bus maar 40min later kwam, dus zat er niets anders op dan nog een pint te gaan drinken.
Toen ik thuisgekomen was reed ik op mijn opricht en zag ik geen half trippend hoopje mens liggen. A was dus niet bij mij thuis. Ik dus de fiets op en hem gaan zoeken. Slechts 1 zijstraatje verder zag ik A zitten die naar eigen zeggen mijn huis niet meer wist zijn en de verkeerde halte was afgestapt en zich dan maar neergevlijd had met zijn rug tegen een boom. Wij naar huis.
Thuisgekomen moest ik nog wat voorbereidingen nemen en nog een lichtje sandwich eten en dan kon ik ook mijn zegel nemen. Zo gezegd zo gedaan, muziekje opgezet en chillen maar. Ondertussen kwam de sitter erbij en maakten we het ons gemakkelijk met een pintje, en tv op mijn terras erbij (tv-functie op mijn laptop). I was lucky, want mijn twee favoriete tv-programma's waren op tv: eerst Top Gear en even later Fawlty Towers. En maar sabbelen. A verklaarde dat hij zin had in een eerste joint en deed dit dan ook. Ik deed nog niet mee, want ik wou nog even afwachten. Naarmate Top Gear vorderde begon ik mij licht gelukkig, lacherig en euforisch te voelen. Dit gevoel werd alsmaar sterker en kwam vanuit het diepste van mijn buik. Tussen Top Gear en Fawlty Towers zat er een groot uur en dan wat gebabbeld. Ik geloof dat A dan een kwartje portie paddo's genomen heeft, en niet veel later nog een kwartje maar volledig zeker ben ik dat niet meer. Fawlty Towers was zeer plezant maar het werd al wat moeilijker om te volgen met het verhaal. Daarna kwam er nog een vriend van ons langs die wat wiet kwam brengen die A besteld had en waar hij enorm naar uitkeek. Hij begon ook zeer lacherig en plezant te worden.
Toen onze vriend wegging begon alles ineens snel elkaar op te volgen. Door het licht van mijn laptop waar we met z'n gedrieën achter zaten en de donkere achtergrond van de bomen achteraan mijn tuin had ik het gevoel dat ik in een koepel zat die een helder maar niet te fel wit licht werd omringd. Na een tijdje begonnen sommige lijnstructuren te golven en de blaadjes achter de bomen leken verdacht veel op kleine beestjes die aan het kronkelen waren. The gate was opened. Gedurende die tijd wel een aantal joints gevoel, en ik had het gevoel dat die de opkomende visuals wel versterkten. A en ik hadden het gevoel dat we iets te zoeken hadden op het gras achter de tafel, voor die felle lichtbundel. Enig probleem was dat het gras inmiddels al wat vochtig was (ik denk dat het toen tussen elf en middernacht was, misschien iets later) maar even kijken en op ontdekking gaan kon geen kwaad. Op het gras gekomen begonnen de bloemen en struiken voor de bomen ons meer en meer te fascineren. We keken wat rond en keken gedetailleerd naar de bloemen en de dingen die we er meer en meer begonnen in te zien. Na een tijdje had ik mijn twee ligzetels in de gaten en die naar de kant van de bloemen gezet en zoals op een strandstoel hebben we ons gezet en gekeken. Daar hebben we nog wat joints gerookt en wat gedronken. Alles begon nu wel vrij goed aan te komen.
Na een flinke tijd gekeken, gedacht en geluisterd te hebben zeiden A en ik tegen elkaar dat we nu tocht wel goed begonnen trippen. We voelden die bijzondere sfeer goed opkomen met een enorme kracht. Na nog een tijdje gezeten te hebben zei de sitter dat alles wel ok met ons was en dat hij de scène wel kon verlaten. A en ik zagen er niet tegenop en begrepen het, want het was inmiddels rond drie uur. Toen hij vertrokken was besloten A en ik dat we het binnen maar eens gingen bekijken, want het was reeds 'kou' en we verlangden naar de gezelligheid van mijn zetel en een dekentje. Het vergde enkel wel tamelijk wat moeite om dat alles meer en meer georganiseerd te krijgen om die volksverhuizing uit te voeren en het werd een soort van opdracht (ik zou zelfs bijna zeggen queeste) om het tot een goed einde te brengen. Alles begon echter al moeilijk begrijpbaar te worden en nadenken en uitleggen wat er moest gebeuren was niet simpel. Dit alles doordat ons grief verspreid lag op 3 verschillende plaatsen in mijn hof en naar 2 verschillende plaatsen naar binnen moest. Het werd een hele klus waarin we toch een tijdje staan sorteren en organiseren hebben, maar uiteindelijk was het gelukt. We konden ons binnen zetten om het gezellig te maken met een sandwich, wat drinken en de herhaling van het journaal erbij.
We werden na een goed uurtje wat loom (waarschijnlijk van de wiet) en A wou naar Scarface kijken dus dat deden we dan maar. Het verhaal was echter zeer moeilijk te volgen en we begonnen in een soort van slaap te geraken. Ik begon me wat meer bewust worden van de tijd en dacht dat de coming-down er was. Toen A en ik besloten dat het binnen alleen maar slaperig zou worden en we dat eigenlijk niet wouden gingen we nog naar buiten om een joint te roken. Na de eerste volgde er direct een tweede en ik begon terug meer en meer te zien. Op een bepaald moment zei ik tegen A dat Lucy haar tweede adem had gevonden en mij de groetjes wou doen. Het ontzag voor Haar en voor die Andere Wereld werd groot. Ik had het gevoel dat we uitverkoren waren om in die Andere Wereld, die zo oppermachtig en allesomvattend was, rond te dolen, en ik bedankte Haar daar meermaals voor. Dat gevoel hield lang aan maar er was zich tegelijk een andere gevoelenslijn en parallelle gedachtengang te vormen waarvan ik niet wist of die aangenaam was of niet. Ik voelde mijn lichaam niet goed meer aan. Een sigaret roken was zeer raar doordat het leek alsof mijn hand zich zo ver van mijn mond bevond (op een bepaald moment zag ik er zelfs een heel universum tussenliggen) maar tegelijk voelde het ook zeer raar aan, aanrakingen tussen mijn vingers en die sigaret werd ik maar moeilijk gewaar net zoals de sigaret tussen mijn lippen. Alles was ijl. De ene moment was dat zeer leuk en plezant, maar de andere moment was het zeer beangstigend doordat het begon aan te voelen als het wegglijden in een comateuze toestand en mijn botten voelden elastisch aan. Toen ik mij bewust begon te worden van die verschillende gewaarwordingen begon ik wat met die grens te spelen, en duwde ik mijn gedachten richting die beangstigende gedachtengang om dan plots over te schakelen naar de plezante. We hebben daar een ferm tijdje gezeten naar mijn gevoel en gingen toen terug naar binnen want we begonnen terug wat moe te worden en we vielen terug in slaap in de zetel. Toen ik rond tien uur wakkerschoot had ik zin om gewoon naar mijn bed te gaan. Ik vroeg A of hij zin had om ook naar zijn bed te gaan maar hij deed dat niet en wou in de zetel blijven liggen.
Rond halftwee werd ik wakkergebeld en ging ik dan maar naar beneden. A had vanavond verplichtingen en moest vertrekken. Het kostte hem echter veel moeite om zich uit de zetel te trekken en naar de bushalte te vertrekken. Uiteindelijk heeft hij de bus van half drie genomen, nogal verward en suf, net zoals ik.
Ik heb dan nog wat opgeruimd, een pizza gegeten, nog een joint gerookt en wat gelezen en aan het report begonnen met de tv op de achtergrond. Ik ben nu blij dat het afgerond is en dat ik alles nog eens herbeleeft heb in mijn hoofd om alles op een rijtje te zetten en na te denken over een fantastische nacht, want het was een geweldige ervaring!
Nog een paar dingen:
Het report is geschreven vanuit mijn standpunt. Ik had altijd het gevoel dat A hetzelfde dacht of voelde als mij maar zeker ben ik dat niet
Iets wat ik niet goed in het report heb kunnen steken in het belang van licht. Het licht moest altijd de juiste intensiteit hebben. Soms veel, soms weinig.
Ik hoop dat het wat een goed report is over mijn eerste lsd-trip!
#3
Lekker reportje! Dat is net het leuke aan acieeed, dat je ermee kan spelen.
Het lijkt me een mooie eerste kennismaking met tripmiddelen! Dat er nog vele mogen volgen!
Het lijkt me een mooie eerste kennismaking met tripmiddelen! Dat er nog vele mogen volgen!
#4
KoxBox zei:Lekker reportje! Dat is net het leuke aan acieeed, dat je ermee kan spelen.
Het lijkt me een mooie eerste kennismaking met tripmiddelen! Dat er nog vele mogen volgen!
Inderdaad, ik denk wel dat me dat enkel de eerste keer gelukt is door de lage dosis, maar toch voelde het heel leuk!
Wanneer weet ik nu nog niet, maar er zal vast en zeker nog een trip volgen!
#5
KoxBox zei:Best laat je er toch minstens een maand of meer tussen, maar je zal dat wel aanvoelen wanneer je er terug klaar voor bent.
Bij de ene komt dat al rapper dan bij de andere.
Ja dat ga ik er sowiso tussenlaten, want het is allemaal nogal intens
#6
Ik ben nu naar 2 liedjes aan het luisteren die mij zot aan gisterennacht doen denken. De opbouw van de platen, de geluidjes: ik kan ze bijna weer voelen. Ze vatten mijn trip samen.
Hier zijn ze:
http://www.youtube.com/watch?v=4qicC9KBoVs
http://www.youtube.com/watch?v=7E1rbNGApec
Feestje in mijn hoofd![:)]()
Hier zijn ze:
http://www.youtube.com/watch?v=4qicC9KBoVs
http://www.youtube.com/watch?v=7E1rbNGApec
Feestje in mijn hoofd
#7
Misschien gemakkelijker.
#8
#9
Gewoon hetgeen na de "=" in de link moet je kopiëren en tussen [youtube ][/youtube ] zetten.
#10
KoxBox zei:Gewoon hetgeen na de "=" in de link moet je kopiëren en tussen [youtube ][/youtube ] zetten.
Wist ik, gewoon niet aan gedacht
#11
Haha, ok.Tomaat zei:KoxBox zei:Gewoon hetgeen na de "=" in de link moet je kopiëren en tussen [youtube ][/youtube ] zetten.
Wist ik, gewoon niet aan gedachtSeffes nog een pint gaan pakke
#12
Het vergde enkel wel tamelijk wat moeite om dat alles meer en meer georganiseerd te krijgen om die volksverhuizing uit te voeren en het werd een soort van opdracht (ik zou zelfs bijna zeggen queeste) om het tot een goed einde te brengen.
Dat is echt geweldig herkenbaar !
Echt hilarisch achteraf !
Meestal probeer ik daarom alles van te voren al voor te bereiden en klaar te leggen. :P
#13
Sublimo zei:Het vergde enkel wel tamelijk wat moeite om dat alles meer en meer georganiseerd te krijgen om die volksverhuizing uit te voeren en het werd een soort van opdracht (ik zou zelfs bijna zeggen queeste) om het tot een goed einde te brengen.
Dat is echt geweldig herkenbaar !Ik heb ook altijd moeite met zo een dingen te doen als ik onder invloed ben van LSD. Ik heb zo al eens 3u gedaan over een kop paddestoelenthee te zetten...
Echt hilarisch achteraf !![:grin:]()
Meestal probeer ik daarom alles van te voren al voor te bereiden en klaar te leggen. :P
Het was normaal 5min werk fzo, maar toch wel een klein halfuurtje aan bezig geweest