#1
Het begon met visioenen die aanvoelden als dat van vorige levens. Ik had 5 gram gedroogde cubensis paddestoelen gegeten en ik voelde dat het deze keer raak was en het voldoende was om diep in de geestenwereld door te dringen.
Deze visioenen van vorige levens waren kraakhelder ik herinner me een scene waarin ik een man was van rond de 40 en we zaten in een ouderwetse trein. Alles voelde aan alsof het begin 1900 was en even dacht ik dat het in de oorlog was. In een andere scene was ik in Afrika en leefde in een sloppenwijk. Talloze gezichten van onbekende mensen gingen aan me voorbij. Daarna herinner ik me dat ik me in een zwarte ruimte bevond met een paar gekleurde lichten. Het leek een soort wachtruimte waar ik moest wachten op de volgende serie hallucinaties.
Ik daalde af naar de duistere plekken van mijn ziel. Verschrikkelijke beelden van vastgebonden stervende lichamen in science fiction achtige ruimteschepen, (beetje zoals in het werk van Giger) begonnen zich aan me op te dringen. Ik begon te zingen wat echt enorm hielp. gewoon wat tonen en ritmes nurieen en de verschrikkelijke beelden vervaagden, en maakten plaats voor die fijne super complexe geometrische patronen en onmogelijke architectuur.
Ik mediteerde op het beeld van Shiva en onmiddellijk verscheen deze voor mij. een enorm fel wit licht en oneindige rijkdom van gouden juwelen en magische symbolen omringden de verschijning. Een prachtig visioen, ik voelde de helende kracht door mijn lichaam trekken en bedankte de verschijning voor zijn aanwezigheid en sloot het visioen in mijn hart.
Een tijdje herinner ik me niks meer.
Later kwam ik bij een soort oase. Een prachtige paradijselijke plek waar prachtige bomen en sjamanistische altaren een soort bad omringden. Een vrouw reikte mij een witte doek aan die ik in het helende water doopte. Deze doek nam ik mee en ik probeerde deze te gebruiken om mijn geest te reinigen en concentreerde me daarbij op de verschrikkingen die ik in het begin van de trip had waargenomen en legde de doek op de stervende lichamen.
Later werd mij een opening getoond, donkere banen waarin geometrische patronen en magische symbolen schitterden van oneindige complexiteit ontsluierden een opening van verblindend wit licht. Ik werd vervuld van blijdschap en verwondering en ik loste volledig op in dit helende licht waarin volmaakte eenheid heerste.
Hierna begon ik langzaam terug te keren naar de fysieke wereld en werd ik, zoals vaak het geval is aan het einde van een trip, geconfronteerd met de tekortkomingen in mijn leven en de dingen die ik verkeerd gezegd heb, de mensen die ik daarbij gekwetst heb enzovoort. Ik probeerde het geen vat op me te laten krijgen en het te zien als leerzaam.
De rest van de nacht vermaakte ik mezelf met het maken van tekeningen en probeerde me zoveel mogelijk te herinneren.
...
Deze visioenen van vorige levens waren kraakhelder ik herinner me een scene waarin ik een man was van rond de 40 en we zaten in een ouderwetse trein. Alles voelde aan alsof het begin 1900 was en even dacht ik dat het in de oorlog was. In een andere scene was ik in Afrika en leefde in een sloppenwijk. Talloze gezichten van onbekende mensen gingen aan me voorbij. Daarna herinner ik me dat ik me in een zwarte ruimte bevond met een paar gekleurde lichten. Het leek een soort wachtruimte waar ik moest wachten op de volgende serie hallucinaties.
Ik daalde af naar de duistere plekken van mijn ziel. Verschrikkelijke beelden van vastgebonden stervende lichamen in science fiction achtige ruimteschepen, (beetje zoals in het werk van Giger) begonnen zich aan me op te dringen. Ik begon te zingen wat echt enorm hielp. gewoon wat tonen en ritmes nurieen en de verschrikkelijke beelden vervaagden, en maakten plaats voor die fijne super complexe geometrische patronen en onmogelijke architectuur.
Ik mediteerde op het beeld van Shiva en onmiddellijk verscheen deze voor mij. een enorm fel wit licht en oneindige rijkdom van gouden juwelen en magische symbolen omringden de verschijning. Een prachtig visioen, ik voelde de helende kracht door mijn lichaam trekken en bedankte de verschijning voor zijn aanwezigheid en sloot het visioen in mijn hart.
Een tijdje herinner ik me niks meer.
Later kwam ik bij een soort oase. Een prachtige paradijselijke plek waar prachtige bomen en sjamanistische altaren een soort bad omringden. Een vrouw reikte mij een witte doek aan die ik in het helende water doopte. Deze doek nam ik mee en ik probeerde deze te gebruiken om mijn geest te reinigen en concentreerde me daarbij op de verschrikkingen die ik in het begin van de trip had waargenomen en legde de doek op de stervende lichamen.
Later werd mij een opening getoond, donkere banen waarin geometrische patronen en magische symbolen schitterden van oneindige complexiteit ontsluierden een opening van verblindend wit licht. Ik werd vervuld van blijdschap en verwondering en ik loste volledig op in dit helende licht waarin volmaakte eenheid heerste.
Hierna begon ik langzaam terug te keren naar de fysieke wereld en werd ik, zoals vaak het geval is aan het einde van een trip, geconfronteerd met de tekortkomingen in mijn leven en de dingen die ik verkeerd gezegd heb, de mensen die ik daarbij gekwetst heb enzovoort. Ik probeerde het geen vat op me te laten krijgen en het te zien als leerzaam.
De rest van de nacht vermaakte ik mezelf met het maken van tekeningen en probeerde me zoveel mogelijk te herinneren.
...