Tja het verloop van de avond....
Een "live" verslag klinkt altijd wel leuk, maar tis zo verdomde lastig bij te houden als je steeds strakker komt te staan van de pillen. Het vervelende aan ons is dan ook altijd dat we moeite hebben met maat houden. Als we iets doen, dan doen we het ook onmundig goed.
Zoals ik al schreef slaat het bij mij standaard een half uur later in. Hoe het komt geen idee, maar voordeel is wel we kunnen goed dooreten. Hieronder een aantal leuke verhalen van hoe ik eraan toe was, oja nog een voordeel voor mij is dat ik altijd hallucineer van (iets teveel) pillen. Een extra traktatie vind ik dit altijd.
Het moet ergens rond een uur of vier in de nacht zijn geweest. De holbewoner zit naast me op de bank en alle lampen in huis zijn uit. Er is een tv en twee laptopjes aan die voor de nodige vermaak moeten zorgen. Echter bleek dit vermaak niet nodig te zijn want ik was lekker aan het ijlen. De holbewoner zegt tegen me, kan er iets anders op tv. Ik reageer heel vriendelijk, dat is het voordeel van pillen, ik vind iedereen lief en doe dan ook (bijna) alles. Natuurlijk kan de tv op iets anders, maar ja der is een probleem. Het lukt niet, verdorie die afstandsbediening doet het niet. Wat raar hij deed het de hele avond. Na, ik denk een viertal minuten, zegt mijn steun en toeverlaat ons oermensje ineens euh de afstandsbediening doet het niet op je laptop. Pijnlijk moment, ik was blijkbaar al vier minuten bezig mijn laptop op een andere zender te zetten.
Leuke van pillen voor mij is zoals gezegt de extra onderdelen die ik erbij krijg voor dezelfde prijs de hallucinaties. Een mooi voorbeeld hiervan is dat de holbewoner op de bank naast met zit. Ineens mijn naam roept en zegt, we waren toch met zijn 3-en. Ik kijk rond en zie er echt maar twee en mezelf in de woonkamer zitten. Blijkbaar zag hij er nog wat meer rondlopen. Ik lach wat en denk nog ach de arme knul. Kats de weg kwijt. Nog geen half uurtje later zitten we op mijn dakterras kijk ik rond en zie ik ineens de oude buurvrouw van mijn opa lopen voor mijn neus. Vol verwondering kijk ik haar aan, glimlach, ik had totaal niet door dat ik aan het hallucineren was en zeg, dag mevrouw de Greef wat doet u hier.
Ze kijkt me lief en glimlachend aan en gaat zitten. De twee kabouters kijken mij verbaasd aan en zeggen is het weer zo laat. Je zit weer te hallucineren.
Ons stuiterdwergje, tja eentje waar ik bijzonder veel respect voor heb, hij kan echt bergen op en nog ogenschijnlijk normaal functioneren had deze avond ook wat moeite met gesprekken.
Je kon zien dat hij erg zijn best deed om een gesprek gaande te houden, maar helaas viel hij midden in zinnen stil, keek dom rond en vroeg dan, wat zei ik ook alweer. Voordeel is dat ik zelf ook niet meer wist wie wat of waar dus waren onze gesprekken bijzonder diep en doortastend.
Kortom we hebben een goede avond gehad, flink van het padje geweest en nu al weer zin in de volgende avond.
We zullen proberen die keer toch wat trouwer een verslag bij te houden. Want we delen toch erg graag ons dom gelul.
Iemand nog wat leuke ideeën, wat we de volgende keer kunnen doen tijdens ons tripavondje? Tips zijn altijd welkom.