#1
Wat: 2x 2.3 gram gedroogde cubensis b+ op nuchtere maag.
Waar: camping/tent
Wie: mijn vriendin en ik
Wanneer: 20 augustus 2013.
Enkele weken van tevoren las ik op dhpforum dat het bijdoseren van de paddestoelen op het moment dat je het plateau bereikt een goede manier is om de come up minder heftig te maken bij het nemen van een hogere dosis. De plateaufase kan er bovendien mee verlengd worden.
Vanaf 1 uur had ik niets meer gegeten om misselijkheid te minimaliseren.
Om 7 uur savonds nam ik 2.3 gram gedroogde cubensis b+ gemengd met tomatensoep. De 2e portie had ik reeds klaargemaakt, want het leek me niet zo’n verstandig idee om dit nog te doen als de 1e dosis paddestoelen volop in werking was.
Na +/- 20 minuten begon de bekende onrust zijn intrede te doen: koude handen, zweten, lichte rillingen. Gelukkig geen tekenen van misselijkheid. Een goed moment om nog even naar de wc te gaan, want ik wilde mijn wc bezoeken zoveel mogelijk beperken. Een centraal wc/douche gebouw met een hoop volk leek me niet de ideale plek om midden in mijn trip naar toe te moeten.
Na ongeveer een ½ uur begonnen lichte visuele veranderingen op te treden. De vouwen en rimpelingen in het tentdoek werden steeds uitgesprokener en begonnen levendige patronen te vormen welke langzaam voorbij bewogen over het doek van de koepeltent. Ik was er door omringd en overal waar ik keek, naast me, boven me, trok dit patroon voorbij. Kleuren werden intenser en de bodyload nam met golven toe.
Na +/- 1 uur hebben ik de 2e portie van 2.3 gram genomen. Damn dit is echt een hele opgave. Mijn hele lijf walgde van de smaak, maar na enkele minuten was het goedje naar binnen gewerkt.
Ik besloot erbij te gaan liggen in de binnentent op mijn luchtbed om de trip zich rustig te laten ontvouwen. Op dit moment moment begon mijn besef van tijd geleidelijk weg te vloeien. Maar ik denk na ongeveer 15 minuten begon de paddenstoel zijn ware krachten te tonen. Ik sloot mijn ogen en de wereld binnenin was totaal anders dan buiten.
Ik weet nog dat ik tegen mijn vriendin het volgende zei:
Ik: ‘Als ik mijn ogen open heb is alles mooi en elegant, maar als ik mijn ogen sluit is alles bizar.’
Vriendin: Wat zie je dan?
Ik: ‘ Normaal zie je dingen voor je als je de ogen sluit en over iets of een bepaalde situatie nadenkt, maar nu zie ik ze voor me, boven me, door me heen achter me. En wat ik zie is niet in woorden te vatten, kan niet in woorden uitgedrukt worden want er zijn geen woorden voor. Het zijn allerlei bizar bewegende beelden in alle richtingen die ik niet in de normale ruimte/tijd kan plaatsen.'
Er waren een hoop geluiden buiten op de camping; Het zal rond 20.30 geweest zijn, dus het was spitsuur bij de tafeltennistafel en op het terras.
Deze geluiden kwamen niet afzonderlijk binnen maar als een grote brij vervormd geluid waarin ik geen taal kon ontwaren. Af en toe hoorde een woord voorbij komen in de drukte
‘hinder’……….’aan tafel’ ………
Het voelde op dit moment aan alsof ik van binnenuit helemaal ‘ontleed’ werd, ik voelde de psilocybine in heel mijn lijf in elke cel van mijn lichaam. Verzet was niet mogelijk en ik liet alles over/door me heen komen.
Af en te schoten er gedachten door mijn hoofd:
‘ik kan me voorstellen hoe het voelt om gek te zijn’
Dit was geen beangstigende moment voor me. Meer een beschouwend moment want ik kon ik het bewust observeren vanuit mijn diepe zijn.
Uiteindelijk kwam ik in een wat rustigere fase terecht.
De beelden die ik zag met mijn ogen dicht en de geluiden buiten begonnen een soort sympfonie te vormen, de psilocybine leek er mee te spelen. De chaos werd minder en alles begon een wat diepere betekenis te krijgen. Ik voelde mijn bewustzijn steeds meer verruimen/verdiepen en spanningen uit mijn lijf wegvloeien.
Het ego werd steeds meer naar de achtergrond gedrongen.
Op dit moment ging het even slechter met mijn vriendin, ze had 2x 1.5 gram genomen en kreeg negatieve gedachtes over het leven en wilde niet dat het ooit minder zou worden tussen ons.
‘gewoon laten gaan schatje, het zijn maar gedachten en die gedachten ben jij niet. Probeer je niet te verzetten, laat t maar over je heenkomen..
Ik voelde een compassie/mededogen en probeerde deze warmte naar haar uit te stralen.
Van de komende uren kan ik me lang niet meer alles herinneren. Het was van onbeschijflijke schoonheid en had een diepte en waarheid in zich die niet in woorden te beschrijven is.
De paddenstoel liet me een hoop dingen zien.
Alles is één, het ‘ik’ is een illusie, het leven wat we hier op aarde hebben , waar we een enorme betekenis hechten aan werk, uiterlijk, status is een grote zeepbel!
Ik zag het met zo’n helderheid. Het IK in mijn hoofd is een illusie.
De paddenstoel liet me zien hoe klein we zijn, slecht een miniscuul druppeltje in een oceaan van bewustzijn.
Alles is een bewustzijn.
Het is één entiteit die onbeschrijflijk groot, mooi, wijs en diep is. Dit is niet in woorden gedachten te bevatten.
Er maakte zich een nederig gevoel van me meester.
‘Wie denkt de mensheid wel wat hij is? Alles maar denken te weten en als het niet wetenschappelijk verklaard kan worden is het er niet… De aarde misbruiken/vernietigen om nog rijker, machtiger te worden’
-
Langzaam begon de trip in intensiteit af te nemen en het was rond half 12/12 uur schat ik.
Ik voelde een complete vrede en rust in me zoals nooit tevoren.
‘Ik weet hoe het zit, ik heb de Bron gezien, alles is één’
Ik voelde een diepe blijdschap en dankbaarheid in me.
Dit was de eerste keer dat ik op deze manier de paddestoelen gegeten heb en ik raad het iedereen aan die een grotere dosis neemt. Dit geldt alleen voor mensen die al vaker getript hebben, dus begin hier niet mee, het is behoorlijk heftig.
Waar: camping/tent
Wie: mijn vriendin en ik
Wanneer: 20 augustus 2013.
Enkele weken van tevoren las ik op dhpforum dat het bijdoseren van de paddestoelen op het moment dat je het plateau bereikt een goede manier is om de come up minder heftig te maken bij het nemen van een hogere dosis. De plateaufase kan er bovendien mee verlengd worden.
Vanaf 1 uur had ik niets meer gegeten om misselijkheid te minimaliseren.
Om 7 uur savonds nam ik 2.3 gram gedroogde cubensis b+ gemengd met tomatensoep. De 2e portie had ik reeds klaargemaakt, want het leek me niet zo’n verstandig idee om dit nog te doen als de 1e dosis paddestoelen volop in werking was.
Na +/- 20 minuten begon de bekende onrust zijn intrede te doen: koude handen, zweten, lichte rillingen. Gelukkig geen tekenen van misselijkheid. Een goed moment om nog even naar de wc te gaan, want ik wilde mijn wc bezoeken zoveel mogelijk beperken. Een centraal wc/douche gebouw met een hoop volk leek me niet de ideale plek om midden in mijn trip naar toe te moeten.
Na ongeveer een ½ uur begonnen lichte visuele veranderingen op te treden. De vouwen en rimpelingen in het tentdoek werden steeds uitgesprokener en begonnen levendige patronen te vormen welke langzaam voorbij bewogen over het doek van de koepeltent. Ik was er door omringd en overal waar ik keek, naast me, boven me, trok dit patroon voorbij. Kleuren werden intenser en de bodyload nam met golven toe.
Na +/- 1 uur hebben ik de 2e portie van 2.3 gram genomen. Damn dit is echt een hele opgave. Mijn hele lijf walgde van de smaak, maar na enkele minuten was het goedje naar binnen gewerkt.
Ik besloot erbij te gaan liggen in de binnentent op mijn luchtbed om de trip zich rustig te laten ontvouwen. Op dit moment moment begon mijn besef van tijd geleidelijk weg te vloeien. Maar ik denk na ongeveer 15 minuten begon de paddenstoel zijn ware krachten te tonen. Ik sloot mijn ogen en de wereld binnenin was totaal anders dan buiten.
Ik weet nog dat ik tegen mijn vriendin het volgende zei:
Ik: ‘Als ik mijn ogen open heb is alles mooi en elegant, maar als ik mijn ogen sluit is alles bizar.’
Vriendin: Wat zie je dan?
Ik: ‘ Normaal zie je dingen voor je als je de ogen sluit en over iets of een bepaalde situatie nadenkt, maar nu zie ik ze voor me, boven me, door me heen achter me. En wat ik zie is niet in woorden te vatten, kan niet in woorden uitgedrukt worden want er zijn geen woorden voor. Het zijn allerlei bizar bewegende beelden in alle richtingen die ik niet in de normale ruimte/tijd kan plaatsen.'
Er waren een hoop geluiden buiten op de camping; Het zal rond 20.30 geweest zijn, dus het was spitsuur bij de tafeltennistafel en op het terras.
Deze geluiden kwamen niet afzonderlijk binnen maar als een grote brij vervormd geluid waarin ik geen taal kon ontwaren. Af en toe hoorde een woord voorbij komen in de drukte
‘hinder’……….’aan tafel’ ………
Het voelde op dit moment aan alsof ik van binnenuit helemaal ‘ontleed’ werd, ik voelde de psilocybine in heel mijn lijf in elke cel van mijn lichaam. Verzet was niet mogelijk en ik liet alles over/door me heen komen.
Af en te schoten er gedachten door mijn hoofd:
‘ik kan me voorstellen hoe het voelt om gek te zijn’
Dit was geen beangstigende moment voor me. Meer een beschouwend moment want ik kon ik het bewust observeren vanuit mijn diepe zijn.
Uiteindelijk kwam ik in een wat rustigere fase terecht.
De beelden die ik zag met mijn ogen dicht en de geluiden buiten begonnen een soort sympfonie te vormen, de psilocybine leek er mee te spelen. De chaos werd minder en alles begon een wat diepere betekenis te krijgen. Ik voelde mijn bewustzijn steeds meer verruimen/verdiepen en spanningen uit mijn lijf wegvloeien.
Het ego werd steeds meer naar de achtergrond gedrongen.
Op dit moment ging het even slechter met mijn vriendin, ze had 2x 1.5 gram genomen en kreeg negatieve gedachtes over het leven en wilde niet dat het ooit minder zou worden tussen ons.
‘gewoon laten gaan schatje, het zijn maar gedachten en die gedachten ben jij niet. Probeer je niet te verzetten, laat t maar over je heenkomen..
Ik voelde een compassie/mededogen en probeerde deze warmte naar haar uit te stralen.
Van de komende uren kan ik me lang niet meer alles herinneren. Het was van onbeschijflijke schoonheid en had een diepte en waarheid in zich die niet in woorden te beschrijven is.
De paddenstoel liet me een hoop dingen zien.
Alles is één, het ‘ik’ is een illusie, het leven wat we hier op aarde hebben , waar we een enorme betekenis hechten aan werk, uiterlijk, status is een grote zeepbel!
Ik zag het met zo’n helderheid. Het IK in mijn hoofd is een illusie.
De paddenstoel liet me zien hoe klein we zijn, slecht een miniscuul druppeltje in een oceaan van bewustzijn.
Alles is een bewustzijn.
Het is één entiteit die onbeschrijflijk groot, mooi, wijs en diep is. Dit is niet in woorden gedachten te bevatten.
Er maakte zich een nederig gevoel van me meester.
‘Wie denkt de mensheid wel wat hij is? Alles maar denken te weten en als het niet wetenschappelijk verklaard kan worden is het er niet… De aarde misbruiken/vernietigen om nog rijker, machtiger te worden’
-
There really is somebody else sharing the local mindspace.
It's the biological mind.
It is that all boundaries are illusions and the life is a thinking feeling entelechy of some sort and we are al little droplet that somehow escaped from the river of cognition - Terrence Mc Kenna
Langzaam begon de trip in intensiteit af te nemen en het was rond half 12/12 uur schat ik.
Ik voelde een complete vrede en rust in me zoals nooit tevoren.
‘Ik weet hoe het zit, ik heb de Bron gezien, alles is één’
Ik voelde een diepe blijdschap en dankbaarheid in me.
Dit was de eerste keer dat ik op deze manier de paddestoelen gegeten heb en ik raad het iedereen aan die een grotere dosis neemt. Dit geldt alleen voor mensen die al vaker getript hebben, dus begin hier niet mee, het is behoorlijk heftig.