#1
Tweede kerstdag zou het eindelijk weer zover zijn, de LSD zegels zouden weer te voor schijn komen. Samen met J stond het plan om te gaan trippen en uiteindelijk had J ook nog twee andere vrienden van ons meegevraagd, K en T. Met J en K hadden we al samen onze eerste LSD trip gehad en dat was erg goed bevallen. Met T hadden we allemaal nog nooit eerder getript, maar hij zegt zelf veel ervaring met LSD te hebben (meer dan de rest) dus dat moest wel goed komen. Toch had ik voor de trip wel zo mijn twijfels bij het feit dat T mee zou trippen. Hij houdt nogal van andere muziek en ik was er enigszins huiverig over dat dit misschien tot een conflict ging leiden tijdens het trippen. Maar uiteindelijk besloot ik dat het gewoon een gezellige gozer is en ik me dus nergens zorgen over hoefde te maken.
De dag zelf begon al enigszins rommelig. Iedereen had het de avond ervoor nogal laat gemaakt en we waren allemaal te laat. Uiteindelijk was ik als eerste bij K thuis en besloot maar even te gaan stofzuigen ivm mijn katten allergie. K, J en ik zijn vervolgens snel boodschappen gaan doen en toen we terug waren kwam T ook aanzetten. Rond half 5 was het eindelijk tijd om de zegels op de tong te leggen. Iedereen besloot 140 mics te nemen, maar aangezien ik na mijn eerdere trip op 140 mics vond dat het nog wel wat heftiger kon nam ik uiteindelijk 210 mics. Bovendien heb ik zelf veel meer ervaring met verschillende psychedelica dan de rest, dus enigszins gespannen wist ik van mezelf dat ik het wel aan zou kunnen.
Terwijl we wachten op de effecten roken we vast met zijn allen een joint en K, J en T nemen ook een lijn coke. Ik sla af, aangezien ik sowieso al niet van coke houd en LSD en coke mij persoonlijk nogal een onzinnige combinatie lijkt. Het idee komt op om planet earth op te zetten en met die mooie beelden dan uiteindelijk de trip in te rollen. Terwijl ik nog helemaal niks merk zet ik echter human planet op, wat we maar gewoon verder kijken aangezien dat ook erg mooi en fascinerend is. Terwijl de trip een beetje aan het opkomen is besluiten we het geluid van de tv uit te zetten en psytrance erbij op te zetten. Ik heb inmiddels al geen rust meer in mijn lijf en ben rondjes door het huis aan het lopen. De rest zit nog op de bank human planet te kijken en psytrance te luisteren. Ik merk al een paar keer op dat T nogal labiel klinkt, maar als ik even kom kijken lijkt het allemaal goed met hem te gaan. Uiteindelijk wordt het T toch allemaal te veel. De muziek is erg trippy en bovendien zijn er mensen op tv die met best enge maskers op staan te dansen en T weet nog iets uit te kramen als het wordt me allemaal teveel jongens. We zetten de tv en muziek uit en proberen hem te kalmeren. Maar het lijkt alleen maar erger te worden.
T begint als een bezetene door de kamer te lopen en is zo de weg kwijt dat hij nog bijna over iets struikelt maar ik weet hem nog net op te vangen. Inmiddels is hij zo uit zijn dak dat hij niet meer weet waar hij is, wie wij zijn en wat we gedaan hebben. Hij kraamt de hele tijd uit, is dit mijn leven? We proberen hem te kalmeren door te zeggen dat we bij K thuis zijn en dat we samen LSD genomen hebben. Hij heeft echter geen idee wat LSD is en we leggen hem uit dat het een tripmiddel is wat we genomen hebben om de wereld even anders te zien, dingen die bewegen, mooie kleuren, etc. Zijn antwoord hierop komt enigszins sarcastisch over, echt waar joh is dat nou LSD? Even denk ik dat hij ons zit te fucken, maar merk al snel dat dit helaas niet het geval is. Het wordt al snel duidelijk dat hij in een zeer negatieve gedachte loop terecht is gekomen. Hij lijkt een bepaald inzicht over zichzelf gehad te hebben die maar de hele tijd terug komt. Elke keer weer stelt hij dezelfde vragen en geven wij weer dezelfde antwoorden. Ik probeer hem duidelijk te maken dat hij zich aan de LSD over moet geven, maar het inzicht wat hij heeft lijkt hij niet mee te kunnen leven. Hij wil naar buiten, maar aangezien hij wel bijna suïcidaal lijkt besluiten we hem maar gewoon binnen te houden. Dan hebben wij in ieder geval de controle. We proberen hem nog tot rust te brengen door hem op bed te liggen en rustig adem te laten halen, maar niks lijkt te werken. Uiteindelijk geef ik hem een 2mg diclazepam pil om tot rust te komen, maar terwijl ik dit doe lijkt hij wel te denken dat we kwaad met hem willen. Na veel aandringen neemt hij dan de pil. Uiteraard werkt zo'n pil niet direct en dezelfde gedachten loop blijft maar door gaan. Een half uur tot een uur later zit hij nog steeds in dezelfde gedachten loop en geef hem voor de zekerheid maar nog zo'n pil. 4 mg diclazepam zou hem toch wel tot rust moeten brengen zou je zeggen.
Uiteindelijk begint de piek weer iets af te nemen en slaat de diclazepam in en zit T er eindelijk weer rustig bij. Zo rustig zelfs dat hij nog net niet aan het slapen is. Inmiddels staat de tv weer aan en zijn we lekker wat series zoals south park en trip tank gaan kijken. Erg grappig en absurdistisch allemaal, en gepaard met de prachtige visuele effecten zit iedereen weer te genieten. Ik merk inmiddels dat ik duidelijk meer LSD op heb dan de rest, want bij de rest beginnen de visuals al weer iets af te nemen, maar bij mij gaat het nog steeds keihard door. Echt te gek! Ik ben blij dat ik me aan 210 mics gewaagd heb, want de visuals zijn echt veel duidelijker en kleurrijker dit keer. De geometrische patronen die je normaal vooral met je ogen dicht hebt, die zijn nu met open ogen ook duidelijk aanwezig. Soms zelfs zo duidelijk dat ik niet eens meer duidelijk weet waar ik naar zit te kijken. Bovendien hangt er in alle hoeken van mijn zicht een duidelijk aanwezige neon gloed van verschillende kleuren. Als er dan iemand beweegt verandert dit mee. Zo hebben we de hele nacht nog voor de tv gehangen, af en toe een jointje rokend en wat eten. Zowel blowen en eten waren een zeer visuele ervaring die veel kleur en vervormingen met zich mee brachten, het leek beiden de visuele effecten weer helemaal terug te brengen. Echt te gek!
Ondanks de heftige ervaring van T hebben we uiteindelijk toch allemaal nog wel kunnen genieten, maar helaas is het mentale aspect voor de rest wel naar de achtergrond geraakt. Iets wat ik zelf toch altijd zeer waardeer aan trippen. Voor mij was dit dan ook niet de meest bijzondere of leuke trip, maar ik ben wel blij dat wij met zijn drieën in staat zijn geweest om T uiteindelijk weer rustig te krijgen. Toch best lastig wanneer je zelf ook allemaal zwaar uit je dak bent. Het gekke is ook dat het voor eventjes redelijk ontnuchterend werkt als iemand zo de weg kwijt is. Maar tegelijkertijd trip je hard en zijn de simpelste handelingen nog wel steeds heel lastig.
Achteraf had ik wellicht beter naar de intuïtie moeten luisteren die ik over T had, maar goed dat is iets om voor de volgende keer weer mee te nemen.
Als laatste toch nog een waarschuwing naar iedereen. Ga alleen trippen als je goed in je vel zit en ga niet zomaar allemaal andere middelen er door heen gebruiken. Psychedelica moet je respect voor hebben, het is geen speelgoed!
De dag zelf begon al enigszins rommelig. Iedereen had het de avond ervoor nogal laat gemaakt en we waren allemaal te laat. Uiteindelijk was ik als eerste bij K thuis en besloot maar even te gaan stofzuigen ivm mijn katten allergie. K, J en ik zijn vervolgens snel boodschappen gaan doen en toen we terug waren kwam T ook aanzetten. Rond half 5 was het eindelijk tijd om de zegels op de tong te leggen. Iedereen besloot 140 mics te nemen, maar aangezien ik na mijn eerdere trip op 140 mics vond dat het nog wel wat heftiger kon nam ik uiteindelijk 210 mics. Bovendien heb ik zelf veel meer ervaring met verschillende psychedelica dan de rest, dus enigszins gespannen wist ik van mezelf dat ik het wel aan zou kunnen.
Terwijl we wachten op de effecten roken we vast met zijn allen een joint en K, J en T nemen ook een lijn coke. Ik sla af, aangezien ik sowieso al niet van coke houd en LSD en coke mij persoonlijk nogal een onzinnige combinatie lijkt. Het idee komt op om planet earth op te zetten en met die mooie beelden dan uiteindelijk de trip in te rollen. Terwijl ik nog helemaal niks merk zet ik echter human planet op, wat we maar gewoon verder kijken aangezien dat ook erg mooi en fascinerend is. Terwijl de trip een beetje aan het opkomen is besluiten we het geluid van de tv uit te zetten en psytrance erbij op te zetten. Ik heb inmiddels al geen rust meer in mijn lijf en ben rondjes door het huis aan het lopen. De rest zit nog op de bank human planet te kijken en psytrance te luisteren. Ik merk al een paar keer op dat T nogal labiel klinkt, maar als ik even kom kijken lijkt het allemaal goed met hem te gaan. Uiteindelijk wordt het T toch allemaal te veel. De muziek is erg trippy en bovendien zijn er mensen op tv die met best enge maskers op staan te dansen en T weet nog iets uit te kramen als het wordt me allemaal teveel jongens. We zetten de tv en muziek uit en proberen hem te kalmeren. Maar het lijkt alleen maar erger te worden.
T begint als een bezetene door de kamer te lopen en is zo de weg kwijt dat hij nog bijna over iets struikelt maar ik weet hem nog net op te vangen. Inmiddels is hij zo uit zijn dak dat hij niet meer weet waar hij is, wie wij zijn en wat we gedaan hebben. Hij kraamt de hele tijd uit, is dit mijn leven? We proberen hem te kalmeren door te zeggen dat we bij K thuis zijn en dat we samen LSD genomen hebben. Hij heeft echter geen idee wat LSD is en we leggen hem uit dat het een tripmiddel is wat we genomen hebben om de wereld even anders te zien, dingen die bewegen, mooie kleuren, etc. Zijn antwoord hierop komt enigszins sarcastisch over, echt waar joh is dat nou LSD? Even denk ik dat hij ons zit te fucken, maar merk al snel dat dit helaas niet het geval is. Het wordt al snel duidelijk dat hij in een zeer negatieve gedachte loop terecht is gekomen. Hij lijkt een bepaald inzicht over zichzelf gehad te hebben die maar de hele tijd terug komt. Elke keer weer stelt hij dezelfde vragen en geven wij weer dezelfde antwoorden. Ik probeer hem duidelijk te maken dat hij zich aan de LSD over moet geven, maar het inzicht wat hij heeft lijkt hij niet mee te kunnen leven. Hij wil naar buiten, maar aangezien hij wel bijna suïcidaal lijkt besluiten we hem maar gewoon binnen te houden. Dan hebben wij in ieder geval de controle. We proberen hem nog tot rust te brengen door hem op bed te liggen en rustig adem te laten halen, maar niks lijkt te werken. Uiteindelijk geef ik hem een 2mg diclazepam pil om tot rust te komen, maar terwijl ik dit doe lijkt hij wel te denken dat we kwaad met hem willen. Na veel aandringen neemt hij dan de pil. Uiteraard werkt zo'n pil niet direct en dezelfde gedachten loop blijft maar door gaan. Een half uur tot een uur later zit hij nog steeds in dezelfde gedachten loop en geef hem voor de zekerheid maar nog zo'n pil. 4 mg diclazepam zou hem toch wel tot rust moeten brengen zou je zeggen.
Uiteindelijk begint de piek weer iets af te nemen en slaat de diclazepam in en zit T er eindelijk weer rustig bij. Zo rustig zelfs dat hij nog net niet aan het slapen is. Inmiddels staat de tv weer aan en zijn we lekker wat series zoals south park en trip tank gaan kijken. Erg grappig en absurdistisch allemaal, en gepaard met de prachtige visuele effecten zit iedereen weer te genieten. Ik merk inmiddels dat ik duidelijk meer LSD op heb dan de rest, want bij de rest beginnen de visuals al weer iets af te nemen, maar bij mij gaat het nog steeds keihard door. Echt te gek! Ik ben blij dat ik me aan 210 mics gewaagd heb, want de visuals zijn echt veel duidelijker en kleurrijker dit keer. De geometrische patronen die je normaal vooral met je ogen dicht hebt, die zijn nu met open ogen ook duidelijk aanwezig. Soms zelfs zo duidelijk dat ik niet eens meer duidelijk weet waar ik naar zit te kijken. Bovendien hangt er in alle hoeken van mijn zicht een duidelijk aanwezige neon gloed van verschillende kleuren. Als er dan iemand beweegt verandert dit mee. Zo hebben we de hele nacht nog voor de tv gehangen, af en toe een jointje rokend en wat eten. Zowel blowen en eten waren een zeer visuele ervaring die veel kleur en vervormingen met zich mee brachten, het leek beiden de visuele effecten weer helemaal terug te brengen. Echt te gek!
Ondanks de heftige ervaring van T hebben we uiteindelijk toch allemaal nog wel kunnen genieten, maar helaas is het mentale aspect voor de rest wel naar de achtergrond geraakt. Iets wat ik zelf toch altijd zeer waardeer aan trippen. Voor mij was dit dan ook niet de meest bijzondere of leuke trip, maar ik ben wel blij dat wij met zijn drieën in staat zijn geweest om T uiteindelijk weer rustig te krijgen. Toch best lastig wanneer je zelf ook allemaal zwaar uit je dak bent. Het gekke is ook dat het voor eventjes redelijk ontnuchterend werkt als iemand zo de weg kwijt is. Maar tegelijkertijd trip je hard en zijn de simpelste handelingen nog wel steeds heel lastig.
Achteraf had ik wellicht beter naar de intuïtie moeten luisteren die ik over T had, maar goed dat is iets om voor de volgende keer weer mee te nemen.
Als laatste toch nog een waarschuwing naar iedereen. Ga alleen trippen als je goed in je vel zit en ga niet zomaar allemaal andere middelen er door heen gebruiken. Psychedelica moet je respect voor hebben, het is geen speelgoed!