#1
In mijn slaap betreed ik mijn droomwereld en wandel door het bos. Plotseling verandert alles om me heen. De bomen en hun bladeren krijgen alle kleuren van de regenboog. Vanuit het struikgewas komt een jonge man naar me toe gelopen met donker haar en lichte ogen. Hij straalt rust uit in mijn chaotische surrealistische droomwereld. Hij heet me welkom, en legt me uit dat deze wereld er altijd al is geweest en net zo echt is als het universum waar ik vandaan kom. Wanneer ik de tijd en zin heb om langs te komen, zal ik van harte welkom zijn. Ik ben opgelucht. Zie je wel dat het al die tijd echt was? Hij pakt mijn hand en leidt me naar een open plek, waar we samenkomen met anderen wier ogen zijn geopend voor deze âandereâ realiteit, en mijn komst vieren tussen paddenstoelen onder het genot van een joint.
Deze vreemde droom had ik enkele jaren geleden en maakte veel indruk. Ik heb vaak intense dromen, maar dit zijn ook vaak heftige nachtmerries geweest. De laatste jaren worden ze iets rustiger. Soms haal ik er een boodschap uit, maar deze droom was moeilijk te interpreteren vond ik. Ik heb een levendige fantasie maar ik voelde me destijds niet aangemoedigd om in het bos tussen de paddoâs jointjes te gaan zitten roken met een stel hippies. En natuurlijk was het niet echt, ik kon ook wel bedenken dat het maar een droom was.
De voorbereiding
Afgelopen maandag was het feest. Mijn vriend (R) en ik waren die dag 4 jaar samen. We besloten die dag te gaan wildkamperen in het bos, een soort weekendje weg. We moesten nog wat dingen halen in de stad en gingen daar nog even lunchen. Op het terras ging het over hoe we nog eens met zân tweeĂ«n zouden kunnen truffelen. We hadden 1x truffels gebruikt en 1x paddoâs, beiden bevielen goed maar R had meermaals de wens uitgesproken om dit nog eens te doen enkel met zân tweeĂ«n, en/of in de natuur in plaats van bij iemand thuis. Aanvankelijk was ik hier niet zo voor te porren, maar ik liep al enkele dagen toch met het idee te spelen. We besloten om de truffels te halen en mee te nemen, mochten we er toch van af zien dan konden we ze wellicht op een later moment nog gebruiken. Bij de smartshop stonden we te kijken naar de High Hawaiians die we eerder hadden gebruikt, maar dat zijn best sterke truffels en doosjes van 22 gram, net te weinig om te delen met zân tweeĂ«n is onze ervaring, veel te veel om pp op te eten. We waren al een tijdje nieuwsgierig naar de Dutch Dragons en de verkoper kon ons deze aanbevelen op basis van onze vorige ervaring en dosis.
We hadden onze kampeerspullen al in de auto liggen dus konden meteen doorrijden naar onze kampeerplek, een half uur van onze woonplaats. We parkeerden de auto aan de rand van het bos en vonden na een kwartiertje lopen de kampeerplek (dit is een locatie waar wildkamperen toegestaan is mits je je troep opruimt en er niet langer dan 3 dagen verblijft). Er waren ook andere mensen, een groepje van 3 jongens rond onze leeftijd die zo te zien daar ook een beetje gingen chillen met wat drank en een kampvuurtje. Even vonden we het wel een beetje jammer dat er anderen waren, maar er zat best wat ruimte tussen de plekken, dus we zouden nog redelijk wat privacy hebben. We zetten de tent op, legden een kleedje neer en de gebruikelijke zaken als we chillen zoals muziek, spullen om joints te draaien, kaarsjes, eten en drinken etc. Onder het genot van een jointje bespraken we wat te doen. Wilden we nog wel truffels gebruiken als er enkele tientallen meters verderop drie wildvreemde gasten aan het zuipen waren? We kwamen tot de conclusie dat alle andere omstandigheden perfect waren, en eigenlijk hadden we ook niet zo veel last van die jongens, ze kwamen ons bovendien nog zeggen dat wanneer ze te luidruchtig waren we dat even moesten aangeven, alsmede wanneer we zin hadden in hamburgers.![:grin:]()
Prima volk waar we waarschijnlijk weinig van zouden merken, dus we besloten dan toch de truffels te eten om 19.30 uur. Met tegenzin kauwde ik me te pletter, ik wist nog wel dat ik ze vies vond, maar was vergeten hoe vies precies. Hoewel we een lekker stokbroodje hadden met een goede laag kruidenkaas overstemde de zure truffelnasmaak alles dus ik was weer blij toen ik het weg had gewerkt. R had 1 hele portie op ĂĄ 15 gram, ik ongeveer 12 gram.
De trip
De laatste keer toen we tripten en paddoâs gebruikten had ik als eerste in een groep van 4 effect, nog voor dat mijn bordje âpaddo-pastaâ leeg was. Ik schrok er dan ook niet van dat ik dit keer zoân 20 minuten nadat ik was begonnen met eten de bodyload al redelijk voelde opkomen en de stof van Râs t-shirt er net een beetje anders uit begon te zien. R merkte nog niks, ik voelde me langzaam een beetje âdronkenâ worden en stond op om in de bosjes te plassen. Dit was al een heel avontuur. Toen ik terugkwam was R een joint aan het draaien "nu het nog lukt", echter dit werd steeds lastiger. Met smaak rookten we deze op. Mijn visuals werden nu steeds duidelijker. Waar het begon met wat fellere kleuren en een licht, krioelend bloemetjespatroon over mijn arm en hand, begon ik nu steeds scherper te zien, werden takjes perfect gerangschikt en verschenen er fractals in de lucht. We stonden op om een rondje te gaan lopen nu het nog licht was. Dat viel nog niet mee door alle kuiltjes en het hoge gras. Toen we bijna bij het pad waren sprong R zo over een greppel die zeker een halve meter diep was. Ik wilde per se dat hij me op zou vangen, want ik voelde me best vaag en zag het al helemaal fout gaan. Hij snapte niet waarom ik er zoân punt van maakte. Toen ik me verstapte en midden in de greppel stond besefte ik pas dat die helemaal niet zo diep was als ik dacht te zien.
Langs het pad waren de mooiste kleuren en alles kwam tot leven. Een afgebroken tak met bruin geworden dennennaalden werd vlammend oranje en wilde zo graag aanschouwd worden tussen al dat groen. We dwaalden een stukje van het pad af richting een meer maar zagen toen dat het pad daar langs liep, dus dat we beter terug konden want dat liep een stuk makkelijker. Ineens kreeg ik een soort deja vu en dacht aan mijn droom. Ik zei tegen mijn vriend: âWeet je nog die droom waar ik je wel eens over heb verteld? Ik loop door het bos en alles wordt kleurrijk, en er komt een jongen naar me toe die me vertelt dat het allemaal echt is? Jij lijkt best wel op die jongen, en dat bos op dit bos zoals ik het nu zieâ. Was mijn droom een voorspellende droom? Wat een mindfuckâŠ
Eens bij het meertje aangekomen werd pas duidelijk dat R er ook goed wat van voelde toen hij zweerde dat er aan de overkant mensen aan het zwemmen waren. We besloten dat we wel weer genoeg hadden gelopen en dat het tijd was om terug te gaan naar ons kleedje om eens goed van onze trip te genieten. Terug bij de tent genoten we van de muziek (ik had een afspeellijst met diverse muziekjes geselecteerd voor trippen waaronder epische filmmuziek) en de zonsondergang die we perfect konden zien door de bomen. Het licht bereikte langzaam de onderkant van de bladeren en dat was een prachtig gezicht. De schaduw werd voor mij paars, waardoor er een schitterend kleurenspel gaande was. Een lichtshow voor ons alleen. Soms kletsten we wat, soms lagen we met open mond in stilte de wereld te aanschouwen. Er was zo veel schoonheid in de natuur, jammer eigenlijk dat niet iedereen zich daarvoor openstelt bedacht ik. R zei ineens: âIk snap hippies nuâ waarop ik antwoordde, dat wij ook behoorlijke hippies waren geworden met ons tripje in het bos.
Met veel pijn en moeite wist ik nog een jointje te knutselen, we lachten ons rot, ook om onze âburenâ die inmiddels steeds verder moesten lopen om hout te sprokkelen voor hun kampvuurtje. Zat ik daar met een hoofdlampje op een slechte joint te draaien. Er werden grandioos slechte grappen gemaakt, die daardoor juist leuk waren. We waren zo blij dat we dit hadden gedaan, want we vermaakten ons te pletter, het was mooi, gezellig. Niet alleen waren we geliefden, maar ook beste vrienden en trip-buddyâs. Wat hadden we het toch goed met elkaar, en wat was deze trip geslaagd tot nu toe!![:hearteyes:]()
R belandde langzaam in een filosofische fase van zijn trip waarna ik ook volgde. Beiden hebben we dit jaar veel over onszelf geleerd en zijn nader tot onszelf en elkaar gekomen. Ik heb veel nagedacht over hoe ik, nu ik bijna 23 ben, zo langzamerhand van een meisje verander in een volwassen vrouw, niet alleen op lichamelijk gebied maar vooral mentaal door de keuzes die ik maak en de dingen die er zijn gebeurd. Ik dacht na over wie ik wil zijn als persoon en hoe ik dat wil bereiken en vormgeven. Het voelde alsof mijn geest een rommelige kamer was die ik aan het opruimen was â de vele gebeurtenissen van de afgelopen jaren hadden er een puinhoop van gemaakt, maar nu zette ik langzaam maar zeker alles weer terug op zijn plek, en hoewel dat nu eenmaal niet in Ă©Ă©n keer zal lukken, vind ik dat ik best goed op weg ben de laatste tijd.
Het was inmiddels goed donker geworden. Middels het kampvuur van de buurtjes, het maanlicht, onze kaarsjes en het hippe hoofdlampje konden we nog het een en ander zien, maar als ik de bosjes in moest voor de âwcâ dan was ik toch even een beetje angstig. Al het dode en rottende plantmateriaal op de bodem werd kil verlicht door het witte lampje en vormde een schril contrast met de levendige, kleurige wereld vanaf ons kleedje gezien. R wilde nog een keer naar het meertje lopen, ik was daar niet zo heel happig op omdat het zo donker was enzo maar toch ging ik mee op avontuur. De hele weg naar het meertje waren we onzeker of we wel goed liepen en overal waren geluiden, het was hartstikke donker en ons enige licht was van het hoofdlampje. Ik vond het een slecht idee en een duister sfeertje maar zei maar niets. Plots herkende ik de bruine dennentak en wist zeker dat we goed liepen. Die opluchting maakte alles goed! We kwamen aan bij een bankje dat uitkeek over het meer en omdat hier natuurlijk minder bomen waren was het ook wat minder donker. Over dit gedeelte kan ik zonder in detail te treden zeggen dat het Ă©rg gezellig was.![:grin:]()
Eenmaal terug bij de tent luisterden we nog enkele liedjes, beiden waren we weer een beetje nuchter geworden. Ik rookte nog een sigaret en we praatten nog wat na. Het was inmiddels alweer 01:00 uur dus we gooiden alles in de tent om te gaan slapen. In de tent duurde het nog wel even voor ik kon slapen, achter mijn oogleden gingen de visuals maar door. Daarnaast had ik liedjes in mijn hoofd, waarop de visuals mee bewogen waardoor het erg chaotisch en druk was. Met moeite dacht ik aan rustige akoestische nummers waardoor het langzaam lukte om ook de visuals rustig te krijgen en in slaap te vallen.
De volgende dag werden we niet echt lekker uitgerust wakker door het slapen op die dunne matjes, maar een kopje koffie deed wonderen. We pakten onze spullen in en waren weg nog voordat onze buren weer tot leven kwamen. Thuis wisten we niet hoe snel we uitgeteld op de bank moesten ploffen, maar mentaal voelden we ons wel prima. Na een paar uur tv kijken zijn we dan toch weer opgestaan en van alles gaan doen in huis. Ik was wel moe en het heeft nog even geduurd voordat ik weer een beetje bijgekomen was van de intense ervaring.
Slot:
Het was voor ons de perfecte trip, alles wat we van een truffeltrip kunnen wensen en de beste tot nu toe. Wij schrijven dit echter meer toe aan de set & setting dan aan de soort Dutch Dragons, want het effect op zich was vergelijkbaar met onze vorige 2 trips. Omdat wij best stevig in onze schoenen staan, durfden we het nu aan om zonder sitter te trippen en een stukje van de âbewoonde wereldâ vandaan. Dat er nog andere mensen waren was voor mij uiteindelijk meer een geruststelling dan een storende factor, we hebben verder geen contact met ze gehad. Nu staat 2CB op het verlanglijstje, wellicht op dezelfde locatie. Het was zeker voor herhaling vatbaar!
Dit was mijn tweede tripreport. Bedankt voor het lezen!
Eerste report: http://drugsforum.nl/viewtopic.php?f=21&t=55205&p=1178499&hilit=hawaiians#p1174378
Deze vreemde droom had ik enkele jaren geleden en maakte veel indruk. Ik heb vaak intense dromen, maar dit zijn ook vaak heftige nachtmerries geweest. De laatste jaren worden ze iets rustiger. Soms haal ik er een boodschap uit, maar deze droom was moeilijk te interpreteren vond ik. Ik heb een levendige fantasie maar ik voelde me destijds niet aangemoedigd om in het bos tussen de paddoâs jointjes te gaan zitten roken met een stel hippies. En natuurlijk was het niet echt, ik kon ook wel bedenken dat het maar een droom was.
De voorbereiding
Afgelopen maandag was het feest. Mijn vriend (R) en ik waren die dag 4 jaar samen. We besloten die dag te gaan wildkamperen in het bos, een soort weekendje weg. We moesten nog wat dingen halen in de stad en gingen daar nog even lunchen. Op het terras ging het over hoe we nog eens met zân tweeĂ«n zouden kunnen truffelen. We hadden 1x truffels gebruikt en 1x paddoâs, beiden bevielen goed maar R had meermaals de wens uitgesproken om dit nog eens te doen enkel met zân tweeĂ«n, en/of in de natuur in plaats van bij iemand thuis. Aanvankelijk was ik hier niet zo voor te porren, maar ik liep al enkele dagen toch met het idee te spelen. We besloten om de truffels te halen en mee te nemen, mochten we er toch van af zien dan konden we ze wellicht op een later moment nog gebruiken. Bij de smartshop stonden we te kijken naar de High Hawaiians die we eerder hadden gebruikt, maar dat zijn best sterke truffels en doosjes van 22 gram, net te weinig om te delen met zân tweeĂ«n is onze ervaring, veel te veel om pp op te eten. We waren al een tijdje nieuwsgierig naar de Dutch Dragons en de verkoper kon ons deze aanbevelen op basis van onze vorige ervaring en dosis.
We hadden onze kampeerspullen al in de auto liggen dus konden meteen doorrijden naar onze kampeerplek, een half uur van onze woonplaats. We parkeerden de auto aan de rand van het bos en vonden na een kwartiertje lopen de kampeerplek (dit is een locatie waar wildkamperen toegestaan is mits je je troep opruimt en er niet langer dan 3 dagen verblijft). Er waren ook andere mensen, een groepje van 3 jongens rond onze leeftijd die zo te zien daar ook een beetje gingen chillen met wat drank en een kampvuurtje. Even vonden we het wel een beetje jammer dat er anderen waren, maar er zat best wat ruimte tussen de plekken, dus we zouden nog redelijk wat privacy hebben. We zetten de tent op, legden een kleedje neer en de gebruikelijke zaken als we chillen zoals muziek, spullen om joints te draaien, kaarsjes, eten en drinken etc. Onder het genot van een jointje bespraken we wat te doen. Wilden we nog wel truffels gebruiken als er enkele tientallen meters verderop drie wildvreemde gasten aan het zuipen waren? We kwamen tot de conclusie dat alle andere omstandigheden perfect waren, en eigenlijk hadden we ook niet zo veel last van die jongens, ze kwamen ons bovendien nog zeggen dat wanneer ze te luidruchtig waren we dat even moesten aangeven, alsmede wanneer we zin hadden in hamburgers.
De trip
De laatste keer toen we tripten en paddoâs gebruikten had ik als eerste in een groep van 4 effect, nog voor dat mijn bordje âpaddo-pastaâ leeg was. Ik schrok er dan ook niet van dat ik dit keer zoân 20 minuten nadat ik was begonnen met eten de bodyload al redelijk voelde opkomen en de stof van Râs t-shirt er net een beetje anders uit begon te zien. R merkte nog niks, ik voelde me langzaam een beetje âdronkenâ worden en stond op om in de bosjes te plassen. Dit was al een heel avontuur. Toen ik terugkwam was R een joint aan het draaien "nu het nog lukt", echter dit werd steeds lastiger. Met smaak rookten we deze op. Mijn visuals werden nu steeds duidelijker. Waar het begon met wat fellere kleuren en een licht, krioelend bloemetjespatroon over mijn arm en hand, begon ik nu steeds scherper te zien, werden takjes perfect gerangschikt en verschenen er fractals in de lucht. We stonden op om een rondje te gaan lopen nu het nog licht was. Dat viel nog niet mee door alle kuiltjes en het hoge gras. Toen we bijna bij het pad waren sprong R zo over een greppel die zeker een halve meter diep was. Ik wilde per se dat hij me op zou vangen, want ik voelde me best vaag en zag het al helemaal fout gaan. Hij snapte niet waarom ik er zoân punt van maakte. Toen ik me verstapte en midden in de greppel stond besefte ik pas dat die helemaal niet zo diep was als ik dacht te zien.
Langs het pad waren de mooiste kleuren en alles kwam tot leven. Een afgebroken tak met bruin geworden dennennaalden werd vlammend oranje en wilde zo graag aanschouwd worden tussen al dat groen. We dwaalden een stukje van het pad af richting een meer maar zagen toen dat het pad daar langs liep, dus dat we beter terug konden want dat liep een stuk makkelijker. Ineens kreeg ik een soort deja vu en dacht aan mijn droom. Ik zei tegen mijn vriend: âWeet je nog die droom waar ik je wel eens over heb verteld? Ik loop door het bos en alles wordt kleurrijk, en er komt een jongen naar me toe die me vertelt dat het allemaal echt is? Jij lijkt best wel op die jongen, en dat bos op dit bos zoals ik het nu zieâ. Was mijn droom een voorspellende droom? Wat een mindfuckâŠ
Eens bij het meertje aangekomen werd pas duidelijk dat R er ook goed wat van voelde toen hij zweerde dat er aan de overkant mensen aan het zwemmen waren. We besloten dat we wel weer genoeg hadden gelopen en dat het tijd was om terug te gaan naar ons kleedje om eens goed van onze trip te genieten. Terug bij de tent genoten we van de muziek (ik had een afspeellijst met diverse muziekjes geselecteerd voor trippen waaronder epische filmmuziek) en de zonsondergang die we perfect konden zien door de bomen. Het licht bereikte langzaam de onderkant van de bladeren en dat was een prachtig gezicht. De schaduw werd voor mij paars, waardoor er een schitterend kleurenspel gaande was. Een lichtshow voor ons alleen. Soms kletsten we wat, soms lagen we met open mond in stilte de wereld te aanschouwen. Er was zo veel schoonheid in de natuur, jammer eigenlijk dat niet iedereen zich daarvoor openstelt bedacht ik. R zei ineens: âIk snap hippies nuâ waarop ik antwoordde, dat wij ook behoorlijke hippies waren geworden met ons tripje in het bos.
Met veel pijn en moeite wist ik nog een jointje te knutselen, we lachten ons rot, ook om onze âburenâ die inmiddels steeds verder moesten lopen om hout te sprokkelen voor hun kampvuurtje. Zat ik daar met een hoofdlampje op een slechte joint te draaien. Er werden grandioos slechte grappen gemaakt, die daardoor juist leuk waren. We waren zo blij dat we dit hadden gedaan, want we vermaakten ons te pletter, het was mooi, gezellig. Niet alleen waren we geliefden, maar ook beste vrienden en trip-buddyâs. Wat hadden we het toch goed met elkaar, en wat was deze trip geslaagd tot nu toe!
R belandde langzaam in een filosofische fase van zijn trip waarna ik ook volgde. Beiden hebben we dit jaar veel over onszelf geleerd en zijn nader tot onszelf en elkaar gekomen. Ik heb veel nagedacht over hoe ik, nu ik bijna 23 ben, zo langzamerhand van een meisje verander in een volwassen vrouw, niet alleen op lichamelijk gebied maar vooral mentaal door de keuzes die ik maak en de dingen die er zijn gebeurd. Ik dacht na over wie ik wil zijn als persoon en hoe ik dat wil bereiken en vormgeven. Het voelde alsof mijn geest een rommelige kamer was die ik aan het opruimen was â de vele gebeurtenissen van de afgelopen jaren hadden er een puinhoop van gemaakt, maar nu zette ik langzaam maar zeker alles weer terug op zijn plek, en hoewel dat nu eenmaal niet in Ă©Ă©n keer zal lukken, vind ik dat ik best goed op weg ben de laatste tijd.
Het was inmiddels goed donker geworden. Middels het kampvuur van de buurtjes, het maanlicht, onze kaarsjes en het hippe hoofdlampje konden we nog het een en ander zien, maar als ik de bosjes in moest voor de âwcâ dan was ik toch even een beetje angstig. Al het dode en rottende plantmateriaal op de bodem werd kil verlicht door het witte lampje en vormde een schril contrast met de levendige, kleurige wereld vanaf ons kleedje gezien. R wilde nog een keer naar het meertje lopen, ik was daar niet zo heel happig op omdat het zo donker was enzo maar toch ging ik mee op avontuur. De hele weg naar het meertje waren we onzeker of we wel goed liepen en overal waren geluiden, het was hartstikke donker en ons enige licht was van het hoofdlampje. Ik vond het een slecht idee en een duister sfeertje maar zei maar niets. Plots herkende ik de bruine dennentak en wist zeker dat we goed liepen. Die opluchting maakte alles goed! We kwamen aan bij een bankje dat uitkeek over het meer en omdat hier natuurlijk minder bomen waren was het ook wat minder donker. Over dit gedeelte kan ik zonder in detail te treden zeggen dat het Ă©rg gezellig was.
Eenmaal terug bij de tent luisterden we nog enkele liedjes, beiden waren we weer een beetje nuchter geworden. Ik rookte nog een sigaret en we praatten nog wat na. Het was inmiddels alweer 01:00 uur dus we gooiden alles in de tent om te gaan slapen. In de tent duurde het nog wel even voor ik kon slapen, achter mijn oogleden gingen de visuals maar door. Daarnaast had ik liedjes in mijn hoofd, waarop de visuals mee bewogen waardoor het erg chaotisch en druk was. Met moeite dacht ik aan rustige akoestische nummers waardoor het langzaam lukte om ook de visuals rustig te krijgen en in slaap te vallen.
De volgende dag werden we niet echt lekker uitgerust wakker door het slapen op die dunne matjes, maar een kopje koffie deed wonderen. We pakten onze spullen in en waren weg nog voordat onze buren weer tot leven kwamen. Thuis wisten we niet hoe snel we uitgeteld op de bank moesten ploffen, maar mentaal voelden we ons wel prima. Na een paar uur tv kijken zijn we dan toch weer opgestaan en van alles gaan doen in huis. Ik was wel moe en het heeft nog even geduurd voordat ik weer een beetje bijgekomen was van de intense ervaring.
Slot:
Het was voor ons de perfecte trip, alles wat we van een truffeltrip kunnen wensen en de beste tot nu toe. Wij schrijven dit echter meer toe aan de set & setting dan aan de soort Dutch Dragons, want het effect op zich was vergelijkbaar met onze vorige 2 trips. Omdat wij best stevig in onze schoenen staan, durfden we het nu aan om zonder sitter te trippen en een stukje van de âbewoonde wereldâ vandaan. Dat er nog andere mensen waren was voor mij uiteindelijk meer een geruststelling dan een storende factor, we hebben verder geen contact met ze gehad. Nu staat 2CB op het verlanglijstje, wellicht op dezelfde locatie. Het was zeker voor herhaling vatbaar!
Dit was mijn tweede tripreport. Bedankt voor het lezen!
Eerste report: http://drugsforum.nl/viewtopic.php?f=21&t=55205&p=1178499&hilit=hawaiians#p1174378