#1
Hallo iedereen! Ik kijk af en toe op het forum en het leek mij eens tijd om een account aan te maken en mijn eigen ervaringen te delen. Ik heb al verscheidene keren truffels gebruikt en tot zover altijd een positieve trip meegemaakt. De trip die ik met jullie ga delen was de laatste, beste en sterkste trip tot nu toe!
Wie?
Ik en 6 vrienden (allemaal mannen). Voor het gemak noemen we ze J, P, R, S, W en G.
Waar?
In Belgie waar wij op vakantie waren. We hadden een prachtige villa op een lichtelijk schuine helling staan omringd door het bos.
Wat?
5 pakjes Atlantis Truffels. Fijngehakt en thee van gemaakt.
Het verhaal...
We zaten binnen rondom de tafel, ieder met zijn eigen kopje truffelthee. De thee was deze keer zo goed gelukt dat het water niet troebel was maar helemaal wit (we hadden de truffels zo fijn mogelijk gehakt![:)]()
). Eenmaal naar binnen gewerkt zijn we met z'n alle naar buiten gegaan om daar te wachten op de eerste effecten. Ik had die dag nog niks gegeten en voelde binnen 10 minuten al dat bekende gevoel in mijn armen en benen. Klam maar toch licht alsof ze gewichtloos waren.
Terwijl ik naar de tegels keek begonnen de eerste visuals op te komen. Het waren witte tegels met asymmetrische zwarte strepen en vlekken erop die lichtjes naar links en rechts begonnen te schuiven. ''Het is begonnen'' zei ik terwijl de rest nog niks merkte. Ik ben opgestaan en begon een stukje te lopen. Dit beviel mij en ik liep om het huis heen terwijl ik mijn vrienden hoorden lachen op de veranda.
''Misschien moet ik even wat eten?'' zei ik zachtjes. Ik had die dag nog niks gegeten en liep terug naar veranda. Terwijl de meeste nog zat te kletsen zaten R en G al gefocused naar de grond te kijken. ''Ha", dacht ik bij mezelf, ''Ik ben niet langer de enige". Deze gedachte gaf toverde een grote lach op mijn gezicht. Ik kon mij de voorgaande gesprekken terwijl we tripten nog goed herinneren. Filosofische en diepgaande gesprekken die werden onderbroken door lachbuien en sterke visuals.
Eenmaal aangekomen in de keuken opende ik een zak brood. Bij de eerste hap was ik het brood al helemaal zat en spuugde deze uit in de prullenbak. Ik keek om mij heen en zag een leeg flesje staan die ik begon te vullen met water. Ik was zo blij met het flesje water dat ik het de rest van de dag overal mee naar toe gesjouwd heb. Vervolgens liep ik weer naar buiten en zag ik dat de truffel zijn werking begon te doen. R zat nog steeds naar de tegels te kijken terwijl S en J onrustig werden omdat P en G zich misselijk voelde. W had echter maar 4 kleine slokjes van de thee genomen (dit was zijn eerste keer) en heeft maar zeer licht getript. Ik vertelde ze dat als ze een stukje zouden lopen zich waarschijnlijk weer een stuk beter zouden voelen. G stemde hiermee als enige in en liep achter mij aan de heuvel achter ons huisje op. We gingen allebei zitten aan de bosrand terwijl wij op ons huisje neerkeken.
Na ongeveer 10 minuten ging opeens de voordeur van ons huisje open en kwam S daar half huppelend uit de voordeur tevoorschijn waardoor G en ik in een lachbui schoten. Aan de andere kant van het huisje kwam opeens ook J tevoorschijn die met grote stappen over het gras naar ons toe liep en zei ''Het gras! Het gras is net een trampoline! Het is net een trampoline!''. S begon meteen achter J aan te lopen en terwijl G en ik nog steeds aan het lachen waren begonnen S en J voor onze neus rondjes over het gras te lopen. G had ondertussen een eigenaardige houding aangenomen (hij zat gehurkt met zijn gebogen voor zich uit) en begon ons te vertellen dat hij de bostrol van het bos was. Terwijl hij zijn verhaal deed aan S en J keek ik verwonderd achter mij naar de boom waar ik al een tijdje onder zat. De takken begonnen te smelten en kwamen als slangen op mij af over de grond. Ik sprong vervolgens meteen op en probeerde naar G te lopen. Terwijl ik liep besefte ik mij opeens hoe schuin de heuvel was en het bereiken van G werd opeens een hele missie die ik meteen staakte (G zat echter maar 10 meter van mij vandaan).
Ik liep weer de heuvel af terug naar de veranda waar de rest nog steeds zat op P na. P zat namelijk op de wc over te geven. ''Alles draaide en het stopte niet!'' zei hij tussen het kotsen door. Ik klopte hem een paar keer op de rug en vertelde hem dat als hij ons nodig had hij maar een gil moest geven.
Nadat ik mijn flesje had bijgevuld ben ik weer naar buiten gegaan waar het weer langzamerhand omsloeg naar donkere wolken vol regen. G zat nog steeds in zijn trol-houding met R voor zijn neus die in een dilemma zat: Hij had chocola bij zich maar als deze niet opgegeten zou worden zou het smelten waardoor R iedereen zijn chocola aanbood om dit te voorkomen. G was echter nog steeds misselijk en sloeg de chocola zo'n 10 keer af. R wendde zich vervolgens tot mij en legde zijn dilemma (alweer![:grin:]()
) voor. Ik nam de chocola aan en nam een hap. Net zoals het brood vond ik er meteen niks aan en spuugde deze ook weer uit. Gelukkig heeft R dit niet gezien!
Ik begon rond het huis te lopen terwijl de wereld om mij heen begon te ademen en te bewegen. Iets verderop was een bospaadje waar ik al een tijdje heen wilde en heen begon te sjokken. Het bospaadje was zoals ik mij had voorgesteld: Prachtig! Een Alice in Wonderland gevoel kroop over mij heen terwijl mijn tocht begon over het paadje. Alles was vriendelijk en zacht. Dit waardeerde ik zo erg dat ik een tak van een boom een hand gaf en de boom uitlegde waarom ik dit zo fijn vond. Na zo'n 10 minuten ging ik weer terug naar het huisje om te kijken hoe de situatie daar was.
P, R en W zaten binnen op de bank en stoelen lekker te niksen terwijl J buiten op de grond lag. Ik liep terug naar de heuvel achter het huisje om te kijken hoe het met G ging. G zat nog steeds in zijn trol-houding en hierom moesten wij beide ontzettend hard lachen. Ik zwaaide naar G en vertelde hem dat ik weer op avontuur ging. Terug in het huisje kwam ik opeens S tegen die mij uitdaagde om met hem te poolen in de kelder.
De kelder was voor mij een en al prikkels. Opeens leek het alsof ik in de wereld van Dungeon Keeper zat (iemand bekend met dit spel? :P ) terwijl ik aan het poolen was. Het kleed van de pooltafel was veranderd in een constante dans van verschillende patronen terwijl de ballen in kaarsrechte lijnen over de tafel rolden. Dit was visueel zo spectaculair dat S mij verscheidene keren moest aantikken zodat ik weer wist wat ik aan het doen was.
Na het poolen ben ik terug naar boven gegaan om even wat te eten. Ik de keuken lag een vers stokbrood waar ik een flink stuk van afgescheurd heb. Natuurlijk heb ik ook meteen mijn flesje gevuld. Ik liep vervolgens even door het huis om te kijken wat iedereen aan het doen was. Elke kamer was voor mij opeens een nieuw hoofdstuk. Op een van de slaapkamers kwam ik J tegen die leek te slapen terwijl er naast hem een boterham lag met een perfect rond gat erin
.
Ik ben vervolgens al dansend terug gegaan naar de woonkamer waar R, P en W nog steeds zaten. R had de bank volgebouwd met kussens en lag daar zeer tevreden onder terwijl P geïnteresseerd naar buiten keek. W voelde niks (door die 4 slokjes) en vertelde mij dat terwijl de wereld om hem heen voor mij aan het dansen was waardoor ik constant aan het grijnzen was (wat W niet snapte). Na het brood, dat ik eindelijk wel kon doorslikken, ging ik weer naar buiten.
Het regende zachtjes en G had zich eindelijk verplaatst. Hij zat nu onder een boom en wenkte naar mij. Ik kwam naast hem zitten en hij legde mij uit dat er zoveel prikkels op hem af kwamen. Na even gefilosofeerd te hebben met G begon het te regenen en ging iedereen, op G na, naar binnen. G zat onder een afdakje te genieten van de wereld. Na een aantal rondjes door het huis ben ik naast G gaan zitten onder het afdakje terwijl de rest binnen zat. G en ik hebben hier zo'n anderhalf tot 2 uur gezeten en genoten hoe het bos om ons heen ademde, danste en voor spectaculaire visuals zorgde. De witte tegelvloer was veranderd in een geweldige constante visual: Het leek op Maya/Azteken beeldhouwwerk met een vleugje M.C. Escher omdat elk beeldje perfect op het andere beeldje aansloot. Deze beeldjes gingen vervolgens synchroon dansen/bewegen wat mij de helft van de tijd heeft beziggehouden. Na die 2 geweldige uren besloten G en ik weer naar binnen te gaan. De truffel begon namelijk langzaam weer uit te werken en dit was te merken.
Binnen zaten R, P en W nog steeds in de woonkamer (R nog steeds half in de bank). Ik ging kijken hoe het met J was die nog steeds op zijn bed lag. Hij had z'n ogen open en ging rechtop zitten toen hij mij zag en begon te vertellen over zijn avonturen. J vertelde dat hij niet was gaan slapen maar dik 2 uur lang door dimensies vloog en de best closed eyes visuals had. G had zich in het gesprek gemengd en terwijl wij onze avonturen deelden hoorde we uit de woonkamer opeens de dikste en zwaarste metal muziek die we ooit gehoord hadden. Al lachen liepen wij terug naar de woonkamer waar wij R aantroffen die een appel aan het schillen was op de muziek. R leek opeens op een heldhaftige Viking die zijn prooi aan het slachten was. Toen ik deze gedachte deelde met de rest zijn we in lachen uitgebarsten. Na de lachbui bevond iedereen zich opeens in een kamer en werden de tripverhalen gedeeld. Ik voelde mij echter nog steeds trippen en ging de woonkamer uit, op zoek naar prikkels.
Een schilderij trok mijn aandacht. De abstracte kunst erop vond ik maar niks maar het gaf mij wel iets om over na te denken. Ik kwam G tegen die hetzelfde deed: schilderijen bekijken. We besloten dat we er beide niks aan vonden en hebben rest van de trip een magneet op een magneet bord geprobeerd zo recht mogelijk te hangen
.
Uiteindelijk merkte ik dat ik uitgetript was en nam ik een heerlijke warme douche (aanrader!) en begaf mij daarna naar de woonkamer waar we uitgebreid gingen avondeten.
Conclusie: Geweldige trip
! Op ongeveer 11/12 gram zo hard getript. Er komt zeker een volgende keer die ik hier waarschijnlijk ook zal delen 
.
Veel tripplezier!![:sunglasses:]()
Wie?
Ik en 6 vrienden (allemaal mannen). Voor het gemak noemen we ze J, P, R, S, W en G.
Waar?
In Belgie waar wij op vakantie waren. We hadden een prachtige villa op een lichtelijk schuine helling staan omringd door het bos.
Wat?
5 pakjes Atlantis Truffels. Fijngehakt en thee van gemaakt.
Het verhaal...
We zaten binnen rondom de tafel, ieder met zijn eigen kopje truffelthee. De thee was deze keer zo goed gelukt dat het water niet troebel was maar helemaal wit (we hadden de truffels zo fijn mogelijk gehakt
Terwijl ik naar de tegels keek begonnen de eerste visuals op te komen. Het waren witte tegels met asymmetrische zwarte strepen en vlekken erop die lichtjes naar links en rechts begonnen te schuiven. ''Het is begonnen'' zei ik terwijl de rest nog niks merkte. Ik ben opgestaan en begon een stukje te lopen. Dit beviel mij en ik liep om het huis heen terwijl ik mijn vrienden hoorden lachen op de veranda.
''Misschien moet ik even wat eten?'' zei ik zachtjes. Ik had die dag nog niks gegeten en liep terug naar veranda. Terwijl de meeste nog zat te kletsen zaten R en G al gefocused naar de grond te kijken. ''Ha", dacht ik bij mezelf, ''Ik ben niet langer de enige". Deze gedachte gaf toverde een grote lach op mijn gezicht. Ik kon mij de voorgaande gesprekken terwijl we tripten nog goed herinneren. Filosofische en diepgaande gesprekken die werden onderbroken door lachbuien en sterke visuals.
Eenmaal aangekomen in de keuken opende ik een zak brood. Bij de eerste hap was ik het brood al helemaal zat en spuugde deze uit in de prullenbak. Ik keek om mij heen en zag een leeg flesje staan die ik begon te vullen met water. Ik was zo blij met het flesje water dat ik het de rest van de dag overal mee naar toe gesjouwd heb. Vervolgens liep ik weer naar buiten en zag ik dat de truffel zijn werking begon te doen. R zat nog steeds naar de tegels te kijken terwijl S en J onrustig werden omdat P en G zich misselijk voelde. W had echter maar 4 kleine slokjes van de thee genomen (dit was zijn eerste keer) en heeft maar zeer licht getript. Ik vertelde ze dat als ze een stukje zouden lopen zich waarschijnlijk weer een stuk beter zouden voelen. G stemde hiermee als enige in en liep achter mij aan de heuvel achter ons huisje op. We gingen allebei zitten aan de bosrand terwijl wij op ons huisje neerkeken.
Na ongeveer 10 minuten ging opeens de voordeur van ons huisje open en kwam S daar half huppelend uit de voordeur tevoorschijn waardoor G en ik in een lachbui schoten. Aan de andere kant van het huisje kwam opeens ook J tevoorschijn die met grote stappen over het gras naar ons toe liep en zei ''Het gras! Het gras is net een trampoline! Het is net een trampoline!''. S begon meteen achter J aan te lopen en terwijl G en ik nog steeds aan het lachen waren begonnen S en J voor onze neus rondjes over het gras te lopen. G had ondertussen een eigenaardige houding aangenomen (hij zat gehurkt met zijn gebogen voor zich uit) en begon ons te vertellen dat hij de bostrol van het bos was. Terwijl hij zijn verhaal deed aan S en J keek ik verwonderd achter mij naar de boom waar ik al een tijdje onder zat. De takken begonnen te smelten en kwamen als slangen op mij af over de grond. Ik sprong vervolgens meteen op en probeerde naar G te lopen. Terwijl ik liep besefte ik mij opeens hoe schuin de heuvel was en het bereiken van G werd opeens een hele missie die ik meteen staakte (G zat echter maar 10 meter van mij vandaan).
Ik liep weer de heuvel af terug naar de veranda waar de rest nog steeds zat op P na. P zat namelijk op de wc over te geven. ''Alles draaide en het stopte niet!'' zei hij tussen het kotsen door. Ik klopte hem een paar keer op de rug en vertelde hem dat als hij ons nodig had hij maar een gil moest geven.
Nadat ik mijn flesje had bijgevuld ben ik weer naar buiten gegaan waar het weer langzamerhand omsloeg naar donkere wolken vol regen. G zat nog steeds in zijn trol-houding met R voor zijn neus die in een dilemma zat: Hij had chocola bij zich maar als deze niet opgegeten zou worden zou het smelten waardoor R iedereen zijn chocola aanbood om dit te voorkomen. G was echter nog steeds misselijk en sloeg de chocola zo'n 10 keer af. R wendde zich vervolgens tot mij en legde zijn dilemma (alweer
Ik begon rond het huis te lopen terwijl de wereld om mij heen begon te ademen en te bewegen. Iets verderop was een bospaadje waar ik al een tijdje heen wilde en heen begon te sjokken. Het bospaadje was zoals ik mij had voorgesteld: Prachtig! Een Alice in Wonderland gevoel kroop over mij heen terwijl mijn tocht begon over het paadje. Alles was vriendelijk en zacht. Dit waardeerde ik zo erg dat ik een tak van een boom een hand gaf en de boom uitlegde waarom ik dit zo fijn vond. Na zo'n 10 minuten ging ik weer terug naar het huisje om te kijken hoe de situatie daar was.
P, R en W zaten binnen op de bank en stoelen lekker te niksen terwijl J buiten op de grond lag. Ik liep terug naar de heuvel achter het huisje om te kijken hoe het met G ging. G zat nog steeds in zijn trol-houding en hierom moesten wij beide ontzettend hard lachen. Ik zwaaide naar G en vertelde hem dat ik weer op avontuur ging. Terug in het huisje kwam ik opeens S tegen die mij uitdaagde om met hem te poolen in de kelder.
De kelder was voor mij een en al prikkels. Opeens leek het alsof ik in de wereld van Dungeon Keeper zat (iemand bekend met dit spel? :P ) terwijl ik aan het poolen was. Het kleed van de pooltafel was veranderd in een constante dans van verschillende patronen terwijl de ballen in kaarsrechte lijnen over de tafel rolden. Dit was visueel zo spectaculair dat S mij verscheidene keren moest aantikken zodat ik weer wist wat ik aan het doen was.
Na het poolen ben ik terug naar boven gegaan om even wat te eten. Ik de keuken lag een vers stokbrood waar ik een flink stuk van afgescheurd heb. Natuurlijk heb ik ook meteen mijn flesje gevuld. Ik liep vervolgens even door het huis om te kijken wat iedereen aan het doen was. Elke kamer was voor mij opeens een nieuw hoofdstuk. Op een van de slaapkamers kwam ik J tegen die leek te slapen terwijl er naast hem een boterham lag met een perfect rond gat erin
.Ik ben vervolgens al dansend terug gegaan naar de woonkamer waar R, P en W nog steeds zaten. R had de bank volgebouwd met kussens en lag daar zeer tevreden onder terwijl P geïnteresseerd naar buiten keek. W voelde niks (door die 4 slokjes) en vertelde mij dat terwijl de wereld om hem heen voor mij aan het dansen was waardoor ik constant aan het grijnzen was (wat W niet snapte). Na het brood, dat ik eindelijk wel kon doorslikken, ging ik weer naar buiten.
Het regende zachtjes en G had zich eindelijk verplaatst. Hij zat nu onder een boom en wenkte naar mij. Ik kwam naast hem zitten en hij legde mij uit dat er zoveel prikkels op hem af kwamen. Na even gefilosofeerd te hebben met G begon het te regenen en ging iedereen, op G na, naar binnen. G zat onder een afdakje te genieten van de wereld. Na een aantal rondjes door het huis ben ik naast G gaan zitten onder het afdakje terwijl de rest binnen zat. G en ik hebben hier zo'n anderhalf tot 2 uur gezeten en genoten hoe het bos om ons heen ademde, danste en voor spectaculaire visuals zorgde. De witte tegelvloer was veranderd in een geweldige constante visual: Het leek op Maya/Azteken beeldhouwwerk met een vleugje M.C. Escher omdat elk beeldje perfect op het andere beeldje aansloot. Deze beeldjes gingen vervolgens synchroon dansen/bewegen wat mij de helft van de tijd heeft beziggehouden. Na die 2 geweldige uren besloten G en ik weer naar binnen te gaan. De truffel begon namelijk langzaam weer uit te werken en dit was te merken.
Binnen zaten R, P en W nog steeds in de woonkamer (R nog steeds half in de bank). Ik ging kijken hoe het met J was die nog steeds op zijn bed lag. Hij had z'n ogen open en ging rechtop zitten toen hij mij zag en begon te vertellen over zijn avonturen. J vertelde dat hij niet was gaan slapen maar dik 2 uur lang door dimensies vloog en de best closed eyes visuals had. G had zich in het gesprek gemengd en terwijl wij onze avonturen deelden hoorde we uit de woonkamer opeens de dikste en zwaarste metal muziek die we ooit gehoord hadden. Al lachen liepen wij terug naar de woonkamer waar wij R aantroffen die een appel aan het schillen was op de muziek. R leek opeens op een heldhaftige Viking die zijn prooi aan het slachten was. Toen ik deze gedachte deelde met de rest zijn we in lachen uitgebarsten. Na de lachbui bevond iedereen zich opeens in een kamer en werden de tripverhalen gedeeld. Ik voelde mij echter nog steeds trippen en ging de woonkamer uit, op zoek naar prikkels.
Een schilderij trok mijn aandacht. De abstracte kunst erop vond ik maar niks maar het gaf mij wel iets om over na te denken. Ik kwam G tegen die hetzelfde deed: schilderijen bekijken. We besloten dat we er beide niks aan vonden en hebben rest van de trip een magneet op een magneet bord geprobeerd zo recht mogelijk te hangen
.Uiteindelijk merkte ik dat ik uitgetript was en nam ik een heerlijke warme douche (aanrader!) en begaf mij daarna naar de woonkamer waar we uitgebreid gingen avondeten.
Conclusie: Geweldige trip
! Op ongeveer 11/12 gram zo hard getript. Er komt zeker een volgende keer die ik hier waarschijnlijk ook zal delen .Veel tripplezier!