#1
Mooi report! Hoe ervaar je de tijd tijdens zo'n trip? Lijkt het eeuwen te duren, duurt het voor je gevoel ook echt heel kort of bestaat tijd niet meer? Is dat niet eng?
10 de keer DMT
4 antwoorden
4 weergaven
18-5-2026
#2
Psychedelibee zei:Mooi report inderdaad! Blijft heel moeilijk om terug te halen wat je precies allemaal meemaakt met DMT. Er komt zo gigantisch veel informatie op je af in zo'n korte tijd.
Ik kan natuurlijk niet voor de TS spreken, maar wel voor hoe ik dit zelf ervaar. De eerste keren DMT was mijn tijdsbesef vrijwel onveranderd, het duurt maar enkele minuten en zo voelde het ook. Dit waren echter allemaal ervaringen waarbij ik nog geen breakthrough had. Toen ik eenmaal mijn breakthrough had was mijn tijdsbesef ook totaal anders. Onder invloed was mijn besef van tijd sowieso weg en zou je kunnen zeggen dat het eeuwig voelde. Eenmaal weer geland had ik het idee minstens een half uur weg geweest te zijn, terwijl het in realiteit hooguit 5 minuten waren.potpindakaas zei:Hoe ervaar je de tijd tijdens zo'n trip? Lijkt het eeuwen te duren, duurt het voor je gevoel ook echt heel kort of bestaat tijd niet meer? Is dat niet eng?
Ik kan mij voorstellen dat je dit alles als eng zou kunnen ervaren, maar dat is alleen maar als je je er tegen gaat verzetten. Ik heb al zo vaak getript op DMT, maar ook andere middelen dat het kwijt raken van begrippen zoals tijd en ruimte niet eng zijn voor me maar eerder enorm fascinerend en zelfs euforisch.
Ik heb net terug een trek gedaan. Ik vind het zoo bijzonder.
Ik was wat zenuwachtig en heb weer gemerkt dat ik me er echt niet op kan voorbereiden. Op wat komen zal. Het overstijgt al mijn verwachtingen, iedere keer opnieuw. Het overstijgt al wat ik denk te weten. Ik deed een hijs en blaas uit.. Het volgende moment
BAM
Ik word wakker in een decor met miljarden op zichzelf bewegende structuren, elks opgebouwd uit nogmaals miljarden onderdelen en kleuren. Om over de dimensies nog maar te zwijgen.
Hoe ik tijd ervaar op de moment is moeilijk te zeggen. Tijd wordt voor mij iets erg onduidelijks waar ik op dat moment sowieso niet mee bezig ben. Zeker niet de eerste paar minuten.
Zoals Psychedelibee schreef: Er komt zo veel informatie op je af!
Je bent gewoon niet met tijd bezig.
Ik herinner dat ik daarnet, wanneer ik voor de eerste keer terug mijn ogen opendeed, ik in mijzelf zei "nog eventjes "volhouden"..", Want ook al is het mooi en bijzonder. Het blijft toch erg heftig. En langer hoeft het niet te duren voor mij.
Ik weet dat een trip rond de 6 minuten duurt, en dan nog eens 6 minuten uitbollen.
De duur van een trip naar gevoel inschatten vind ik onmogelijk. Moest de klok niet bestaan zou ik niet kunnen zeggen of de trip 1 minuut, 12 uur of 100 jaar geduurd heeft.
Het wordt even allemaal zo abstract. Maar het duurt zeker niet "te" lang naar mijn gevoel.
Achteraf gezien vind ik dat het altijd net lang genoeg was
En eng vind ik het al helemaal niet. Heftig des te meer.
#3
Wie: ik man 80 kg 28jaar
Wanneer: 's avonds om 23uur
Waar: alleen in de slaapkamer
Vandaag en morgen heb ik vrij. Gisteren goed gedronken. Vandaag was een chille dag,
naar de winkel geweest, wat gesport en net lekker gegeten.
Tijd voor een dessert!
Ik maak het flesje klaar (basepijpje) en gooi er een flinke berg DMT op. Afwegen doe ik niet omdat ik geen nauwkeurig schaaltje heb.
Maar ik kan wel inschatten wat een mooie dosis is voor mij. ik denk toch tegen de 70mg.
Ik neem een diepe trek (10-15sec). Tijdens mijn trek krijg ik de drang om te hoesten.
Iemand vertelde me ooit dat je NOOIT mag hoesten op DMT omdat dat voor een erg smerige trip kan zorgen.
ik slik enkele keren om de prikkel te onderdrukken en blijf dapper voort trekken.
Mijn zicht wordt wazig.
Ik zet het flesje weg en hou nog een 15 tal seconden mijn adem in. Ik blaas uit en leg me achterover op bed.
Here we go!
Het eerste dat ik zie is een erg simplistisch getekende goddelijke gedaante type buddha. Alsof een kind het heeft getekend..
Wat ik niet wist was dat dit het begin was van wat de sterkste trip in mijn leven zou zijn (tot hiertoe).
Ogenblikken later ga ik volledig out. Ik verlies het bewustzijn.
ik herinner links en rechts van mij 2 grote kubussen te zien met daarop patronen en symbolen. ze bewegen ergs snel ter plaatse.
Geometrisch volledig perfect, zo mooi dat enkel Goden het gemaakt kunne hebben. (Ik ben geen religieus persoon maar DMT heeft me wel doen inzien dat er "meer" is)
Ik zie een deur opengaan naast me en iemand "binnen" stappen. Het is een persoon die ik goed ken.
De deur opent, hij ziet me en hij ziet dat ik aan het trippen ben.
hij lacht vriendelijk en verlaat de trip terug (dit speelt zich allemaal niet in de realiteit af maar in mijn trip, mijn ogen waren heel de tijd gesloten).
Ademen geeft een scherp gevoel in mijn longen en ik herinner dat er een soort zwaard in mijn mond gestoken wordt.
Dat klinkt eng, maar zo ervaar ik het niet op dat moment. "dood", "levend", "pijn", "realiteit", "illusie", "geweld", "angst".. Deze dingen bestaan voor mij op dat moment niet meer. eigenlijk besta "ik" ook niet meer. Enkel begrip en liefde is er nog.
Ik herinner me ook kleine wezentjes die lachen. Ze lijken op die spookjes van pacman, met grote ogen. Ze zijn ondeugend en soms zelfs venijnig, maar niet onaangenaam. Ik had al gelezen dat dit type figuurtjes vaak opduikt in een DMT-trip maar had ze zelf nog nooit gezien. Nu dus wel.
Ik ben nu een 2 tal minuten "out". Plots open ik mijn ogen. Ik lig op bed en voel rechts naast me en links achter me 2 entiteiten zitten.
Ik zie ze niet echt duidelijk. maar voel hun aanwezigheid des te meer.
Ze waken over me, ze storen me niet en zijn bekommerd.
Ze hebben het beste met me voor en stellen me gerust met de warmte die ze uitstralen.
Ik sluit mijn ogen terug en voor ik het weet zink ik weer diep weg.
In de daarop volgende minuten open ik nog een aantal keer mijn ogen. En telkens ontwaak ik ergens anders. In een andere dimensie.
Ik heb geen besef meer van wat me overkomt. Maar dat is niet erg, ik voel me veilig en beschermd. Enkele minuten later kom ik een eerste keer terug in de realitiet.
Al wat ik kan doen is lachen en denken WTF??? De muziek stopt op dat moment wat wil zeggen dat er 6 minuten vestreken zijn. Ik blijf nog liggen en moet enkele keren geeuwen en me uitrekken. Dat voelt zo goed. Alsof mijn ziel gereset werd en alle onzuiverheden weg zijn.
Ik ga recht zitten en moet nog enkele minuten bekomen. Ik probeer me te herinneren waar ik geweest ben. Maar ik was zo ver weg dat dat erg moeilijk is.
Ik heb geprobeerd hier het weinige te noteren wat ik herinner.
Maar besef dat dat slechts een fractie is van wat er zich op de moment heeft afgespeeld
Ik heb naar dit nummer geluisterd
https://www.youtube.com/watch?v=EnCvL1wMJA4
Bedankt voor het lezen..
Groetjes
Wanneer: 's avonds om 23uur
Waar: alleen in de slaapkamer
Vandaag en morgen heb ik vrij. Gisteren goed gedronken. Vandaag was een chille dag,
naar de winkel geweest, wat gesport en net lekker gegeten.
Tijd voor een dessert!
Ik maak het flesje klaar (basepijpje) en gooi er een flinke berg DMT op. Afwegen doe ik niet omdat ik geen nauwkeurig schaaltje heb.
Maar ik kan wel inschatten wat een mooie dosis is voor mij. ik denk toch tegen de 70mg.
Ik neem een diepe trek (10-15sec). Tijdens mijn trek krijg ik de drang om te hoesten.
Iemand vertelde me ooit dat je NOOIT mag hoesten op DMT omdat dat voor een erg smerige trip kan zorgen.
ik slik enkele keren om de prikkel te onderdrukken en blijf dapper voort trekken.
Mijn zicht wordt wazig.
Ik zet het flesje weg en hou nog een 15 tal seconden mijn adem in. Ik blaas uit en leg me achterover op bed.
Here we go!
Het eerste dat ik zie is een erg simplistisch getekende goddelijke gedaante type buddha. Alsof een kind het heeft getekend..
Wat ik niet wist was dat dit het begin was van wat de sterkste trip in mijn leven zou zijn (tot hiertoe).
Ogenblikken later ga ik volledig out. Ik verlies het bewustzijn.
ik herinner links en rechts van mij 2 grote kubussen te zien met daarop patronen en symbolen. ze bewegen ergs snel ter plaatse.
Geometrisch volledig perfect, zo mooi dat enkel Goden het gemaakt kunne hebben. (Ik ben geen religieus persoon maar DMT heeft me wel doen inzien dat er "meer" is)
Ik zie een deur opengaan naast me en iemand "binnen" stappen. Het is een persoon die ik goed ken.
De deur opent, hij ziet me en hij ziet dat ik aan het trippen ben.
hij lacht vriendelijk en verlaat de trip terug (dit speelt zich allemaal niet in de realiteit af maar in mijn trip, mijn ogen waren heel de tijd gesloten).
Ademen geeft een scherp gevoel in mijn longen en ik herinner dat er een soort zwaard in mijn mond gestoken wordt.
Dat klinkt eng, maar zo ervaar ik het niet op dat moment. "dood", "levend", "pijn", "realiteit", "illusie", "geweld", "angst".. Deze dingen bestaan voor mij op dat moment niet meer. eigenlijk besta "ik" ook niet meer. Enkel begrip en liefde is er nog.
Ik herinner me ook kleine wezentjes die lachen. Ze lijken op die spookjes van pacman, met grote ogen. Ze zijn ondeugend en soms zelfs venijnig, maar niet onaangenaam. Ik had al gelezen dat dit type figuurtjes vaak opduikt in een DMT-trip maar had ze zelf nog nooit gezien. Nu dus wel.
Ik ben nu een 2 tal minuten "out". Plots open ik mijn ogen. Ik lig op bed en voel rechts naast me en links achter me 2 entiteiten zitten.
Ik zie ze niet echt duidelijk. maar voel hun aanwezigheid des te meer.
Ze waken over me, ze storen me niet en zijn bekommerd.
Ze hebben het beste met me voor en stellen me gerust met de warmte die ze uitstralen.
Ik sluit mijn ogen terug en voor ik het weet zink ik weer diep weg.
In de daarop volgende minuten open ik nog een aantal keer mijn ogen. En telkens ontwaak ik ergens anders. In een andere dimensie.
Ik heb geen besef meer van wat me overkomt. Maar dat is niet erg, ik voel me veilig en beschermd. Enkele minuten later kom ik een eerste keer terug in de realitiet.
Al wat ik kan doen is lachen en denken WTF??? De muziek stopt op dat moment wat wil zeggen dat er 6 minuten vestreken zijn. Ik blijf nog liggen en moet enkele keren geeuwen en me uitrekken. Dat voelt zo goed. Alsof mijn ziel gereset werd en alle onzuiverheden weg zijn.
Ik ga recht zitten en moet nog enkele minuten bekomen. Ik probeer me te herinneren waar ik geweest ben. Maar ik was zo ver weg dat dat erg moeilijk is.
Ik heb geprobeerd hier het weinige te noteren wat ik herinner.
Maar besef dat dat slechts een fractie is van wat er zich op de moment heeft afgespeeld
Ik heb naar dit nummer geluisterd
https://www.youtube.com/watch?v=EnCvL1wMJA4
Bedankt voor het lezen..
Groetjes
#4
Heel fijn geschreven report ![:)]()
echt een hele bijzondere stof.
potpindakaas zei:Mooi report! Hoe ervaar je de tijd tijdens zo'n trip? Lijkt het eeuwen te duren, duurt het voor je gevoel ook echt heel kort of bestaat tijd niet meer? Is dat niet eng?
#5
Mooi report inderdaad! Blijft heel moeilijk om terug te halen wat je precies allemaal meemaakt met DMT. Er komt zo gigantisch veel informatie op je af in zo'n korte tijd.
Ik kan mij voorstellen dat je dit alles als eng zou kunnen ervaren, maar dat is alleen maar als je je er tegen gaat verzetten. Ik heb al zo vaak getript op DMT, maar ook andere middelen dat het kwijt raken van begrippen zoals tijd en ruimte niet eng zijn voor me maar eerder enorm fascinerend en zelfs euforisch.
Ik kan natuurlijk niet voor de TS spreken, maar wel voor hoe ik dit zelf ervaar. De eerste keren DMT was mijn tijdsbesef vrijwel onveranderd, het duurt maar enkele minuten en zo voelde het ook. Dit waren echter allemaal ervaringen waarbij ik nog geen breakthrough had. Toen ik eenmaal mijn breakthrough had was mijn tijdsbesef ook totaal anders. Onder invloed was mijn besef van tijd sowieso weg en zou je kunnen zeggen dat het eeuwig voelde. Eenmaal weer geland had ik het idee minstens een half uur weg geweest te zijn, terwijl het in realiteit hooguit 5 minuten waren.potpindakaas zei:Hoe ervaar je de tijd tijdens zo'n trip? Lijkt het eeuwen te duren, duurt het voor je gevoel ook echt heel kort of bestaat tijd niet meer? Is dat niet eng?
Ik kan mij voorstellen dat je dit alles als eng zou kunnen ervaren, maar dat is alleen maar als je je er tegen gaat verzetten. Ik heb al zo vaak getript op DMT, maar ook andere middelen dat het kwijt raken van begrippen zoals tijd en ruimte niet eng zijn voor me maar eerder enorm fascinerend en zelfs euforisch.