#1
Hallo allemaal! Ik ben er weer van lange tijd weggeweest. Bij deze wil ik verslag doen van een paddotrip die ik jaren geleden heb gemaakt. Ik zou graag willen weten wat jullie ervan denken. Het is wel een beetje een bizar verhaal, maar voor wie het geloven wil, of begrijpt; barst los. Je moet het wel goed lezen, en je er een voorstelling bij proberen te maken. Het begint eerst over iets anders, maar het wordt allemaal onderdeel van de paddotrip. Komtie.
Het zal ongeveer 10 jaar geleden geweest zijn dat ik ‘s avonds samen met mijn vader bij mijn broer V. zat. Op een gegeven ogenblik begon een van de twee (of ik, dat weet ik niet precies meer) met een soort “spelletje”. We hadden het erover zoveel mogelijk woorden die eindigen met –loos op te noemen. O.a. de woorden “kansloos, zinloos, hopeloos en zorgeloos” vielen. Hierna zei mijn broer V; “meedogenloos”. Alsof dit woord niet in het rijtje thuishoorde. Alsof het eerst over fruit ging, en daarna mijn broer “wortel” riep. Dit woord, “meedogenloos”, bleef in mijn onbewuste hangen. Enige tijd later, zat ik op het aanrecht bij mijn moeder, met nog een half blik bier. Mijn vriend R. Stond naast mij. Toen kwam mijn broer V. langs met een leeg blik bier. Hij pakte mijn blik, en hevelde wat bier over in zijn blik. Dit ging even zo verder, totdat ik geen bier meer had, en hij een half blik. “Dat is het lot”, zei hij. Hij liep weg naar de tuin toe, en toen ik hem vroeg; “maar wat bedoel je daar precies mee?”, zei/schreeuwde hij; “ja puzzel maar ee’m vandan! (Dat is Twents voor “puzzel maar even verder”.)
Enige tijd (weken?) later besloot ik om wederom paddo’s te gebruiken. Ik weet echter niet meer hoe ik eraan kwam. Ik zat op mijn enigszins verlichte zolderkamer en nam de thee die ik had gezet. Ik luisterde naar wat muziek van Frank Duval en werd “high”. Ik begon beelden te zien in mijn spiegel en reflecties in mijn glazen vaas. Ik begon nog meer beelden te zien, en dacht op een gegeven moment zoiets als; oh nee, heb ik dit nu allemaal gedacht heh”. Ik besloot om de muziek en lichten uit te doen, en om in mijn bed te gaan liggen. De zolderkamer was antraciet, ik zag alles als antraciet. Alsof ik even kon zien in het donker. Ik lig op mijn rug en kijk schuin naar boven. “meedogeloos”, hoorde ik mijn broer weer zeggen, maar dan in mijn hoofd. Ik zie, alsof het op mij af komt vliegen, mijn statige zelfbeeld. Bovenlichaam, zwarte kledij, lang stijl haar, en een felle blik. Naast dit beeld zie ik een vrouw. Ze heeft een limoengroen gewaad, lang blond haar, maar geen gezicht. “Dat is het lot”, hoorde ik in mijn hoofd. Ik kijk iets schuin naar links, en zie een vraagteken voor me, die tegelijkertijd, terwijl ik dit hoor, op een omgekeerde manier, als het ware “leegloopt”. Toen keek ik naar achteren. Ik dacht; ow, kan ik ook niet wat meer liefde geven heh? (Iets wat ik ooit eens had bedacht, toen ik een paddo verslag maakte, nadat ik was wezen trippen in een donker bos samen met vriend R.) Ik zag een vierkantje, in het donker. Met 9 vakjes. Linksboven zag ik een rood hartje. “JA PUZZEL MAAR EE’M VANDAN! Hoorde ik in mijn hoofd. Ik besluit om weer de richting op te kijken waar ik de vraagteken zag, en zag een (wat je zou kunnen noemen) Satanskop. Grote in elkaar gedraaide horens, een grijs, v-vormig gezicht. Grote neus, donkere lippen. Een driedimensionaal beeld, welke mij aankeek op een “evil knows evil’ achtige manier. Ik kijk naar dit beeld voor een seconde of drie, en ik kijk dan iets meer naar links. Ik zie dezelfde kop, maar nu in het bruin. Deze ziet er echter iets anders uit dan de linker en heeft bredere kaken. Ook hier kijk ik een seconde of drie naar. Ik herken ze als mijn oudere broers. Ik zie nog wat sporadische beelden, en dan is het over. Ik herinner me nog dat ik een klote gevoel over me heen had. Ik baalde als een stekker. Ik zag mijn kamer nog steeds als zijnde antraciet. Dit duurde even, totdat ik besloot om te gaan slapen.
Waar hebben we het over? Ik ben ervan overtuigd dat mijn broer V. opzettelijk deze beelden in mijn hoofd heeft geplant, m.b.v. een soort N.l.p. Het hele verhaal is lang en ingewikkeld, dit is een onderdeel daarvan. Hoe hij hier zo bij gekomen is, of wat zijn intenties waren weet ik niet precies. Ik wil het hier even bij laten. Zoals ik al zei; voor wie mij geloven wil, mag reageren.
Het zal ongeveer 10 jaar geleden geweest zijn dat ik ‘s avonds samen met mijn vader bij mijn broer V. zat. Op een gegeven ogenblik begon een van de twee (of ik, dat weet ik niet precies meer) met een soort “spelletje”. We hadden het erover zoveel mogelijk woorden die eindigen met –loos op te noemen. O.a. de woorden “kansloos, zinloos, hopeloos en zorgeloos” vielen. Hierna zei mijn broer V; “meedogenloos”. Alsof dit woord niet in het rijtje thuishoorde. Alsof het eerst over fruit ging, en daarna mijn broer “wortel” riep. Dit woord, “meedogenloos”, bleef in mijn onbewuste hangen. Enige tijd later, zat ik op het aanrecht bij mijn moeder, met nog een half blik bier. Mijn vriend R. Stond naast mij. Toen kwam mijn broer V. langs met een leeg blik bier. Hij pakte mijn blik, en hevelde wat bier over in zijn blik. Dit ging even zo verder, totdat ik geen bier meer had, en hij een half blik. “Dat is het lot”, zei hij. Hij liep weg naar de tuin toe, en toen ik hem vroeg; “maar wat bedoel je daar precies mee?”, zei/schreeuwde hij; “ja puzzel maar ee’m vandan! (Dat is Twents voor “puzzel maar even verder”.)
Enige tijd (weken?) later besloot ik om wederom paddo’s te gebruiken. Ik weet echter niet meer hoe ik eraan kwam. Ik zat op mijn enigszins verlichte zolderkamer en nam de thee die ik had gezet. Ik luisterde naar wat muziek van Frank Duval en werd “high”. Ik begon beelden te zien in mijn spiegel en reflecties in mijn glazen vaas. Ik begon nog meer beelden te zien, en dacht op een gegeven moment zoiets als; oh nee, heb ik dit nu allemaal gedacht heh”. Ik besloot om de muziek en lichten uit te doen, en om in mijn bed te gaan liggen. De zolderkamer was antraciet, ik zag alles als antraciet. Alsof ik even kon zien in het donker. Ik lig op mijn rug en kijk schuin naar boven. “meedogeloos”, hoorde ik mijn broer weer zeggen, maar dan in mijn hoofd. Ik zie, alsof het op mij af komt vliegen, mijn statige zelfbeeld. Bovenlichaam, zwarte kledij, lang stijl haar, en een felle blik. Naast dit beeld zie ik een vrouw. Ze heeft een limoengroen gewaad, lang blond haar, maar geen gezicht. “Dat is het lot”, hoorde ik in mijn hoofd. Ik kijk iets schuin naar links, en zie een vraagteken voor me, die tegelijkertijd, terwijl ik dit hoor, op een omgekeerde manier, als het ware “leegloopt”. Toen keek ik naar achteren. Ik dacht; ow, kan ik ook niet wat meer liefde geven heh? (Iets wat ik ooit eens had bedacht, toen ik een paddo verslag maakte, nadat ik was wezen trippen in een donker bos samen met vriend R.) Ik zag een vierkantje, in het donker. Met 9 vakjes. Linksboven zag ik een rood hartje. “JA PUZZEL MAAR EE’M VANDAN! Hoorde ik in mijn hoofd. Ik besluit om weer de richting op te kijken waar ik de vraagteken zag, en zag een (wat je zou kunnen noemen) Satanskop. Grote in elkaar gedraaide horens, een grijs, v-vormig gezicht. Grote neus, donkere lippen. Een driedimensionaal beeld, welke mij aankeek op een “evil knows evil’ achtige manier. Ik kijk naar dit beeld voor een seconde of drie, en ik kijk dan iets meer naar links. Ik zie dezelfde kop, maar nu in het bruin. Deze ziet er echter iets anders uit dan de linker en heeft bredere kaken. Ook hier kijk ik een seconde of drie naar. Ik herken ze als mijn oudere broers. Ik zie nog wat sporadische beelden, en dan is het over. Ik herinner me nog dat ik een klote gevoel over me heen had. Ik baalde als een stekker. Ik zag mijn kamer nog steeds als zijnde antraciet. Dit duurde even, totdat ik besloot om te gaan slapen.
Waar hebben we het over? Ik ben ervan overtuigd dat mijn broer V. opzettelijk deze beelden in mijn hoofd heeft geplant, m.b.v. een soort N.l.p. Het hele verhaal is lang en ingewikkeld, dit is een onderdeel daarvan. Hoe hij hier zo bij gekomen is, of wat zijn intenties waren weet ik niet precies. Ik wil het hier even bij laten. Zoals ik al zei; voor wie mij geloven wil, mag reageren.
