Wie:
Fenrir (Man/23/60kg/1m80)
Wat: 8mg 2C-B (een groot halfje oranje armani, 14 mg) +
180mg XTC (twee keer een halve oranje domino, 180mg)
Waar: We Are Electric festival
Hoi! Dit is mijn eerste trip report, over mijn eerste nexus flip. Hij is redelijk lang maar ik hoop dat je hem leuk vindt! (De namen zijn gefingeerd, mocht dat niet duidelijk zijn!
)
Setting:
Ik was afgelopen weekend naar We Are Electric met
Swagalicious Q (M, 25),
My Little Pony (V, 32),
Be Like Be (M, 21) en
Bridge King (M, 20). We ontmoetten al snel veel toffe mensen (waaronder
De Ongelovige (M, 20)).
Nadat we allemaal onze tenten opgezet hadden op een beschutte plek aan het strandje, ging ik met
D.O. – ook een technoliefhebber – naar het festivalterrein om even goed los te gaan op Clouds en RØDHÅD.
Eenmaal terug op de camping aten we nog een broodje, en daarna nam iedereen netjes zijn medicijnen in.
D.O. begon met 21mg 2C-B, ik met 8mg 2C-B en 90mg XTC (tegelijk ingenomen).
Toen de groep een half uur later naar het festivalterrein ging besloten
D.O. en ik om even te blijven zitten. Hier begint het report dan – ik heb geen tijd bijgehouden, maar ik probeer het zo goed mogelijk in te schatten.
T+0:00 (21:30)
De mensen die vanavond drugs gebruiken, nemen het in.
S.Q.,
M.L.P. en hun vrienden houden het vanavond bij wiet.
T+0:30 (22:00)
De groep vertrekt.
M.L.P. hangt nog snel even een paar snoeren met gekleurde lichtjes aan de partytent zodat
D.O. en ik niet in het donker hoeven te zitten – wat was ik daar later blij mee!
T+0:40 (22:10)
D.O. en ik zitten al even gezellig te kletsen als het bekende XTC-gevoel mij overvalt: alsof je handen en voeten in ijskoud water gedompeld worden, al voelt het niet nat. Terwijl de tintelingen langzaam door mijn lichaam trekken zie ik de mondhoeken van
D.O. een beetje vertrekken. We lachen een poosje om helemaal niets, en steken daarna een sigaret op. Heerlijk dat ‘ie was.
T+0:50 (22:20)
Hoewel het bijna donker is, lijkt het voor mij steeds lichter te worden. De licht bewolkte lucht is een smorgasbord van blauwe, paarse en gele tinten. Het gras is groener dan ooit, de buren veranderen steeds lichtjes van vorm als een kabbelend beekje.
T+1:00 (22:30)
Vanaf hier krijg ik niet meer zoveel mee van de ervaring van
D.O. omdat ik het te druk heb met mijn eigen trip. We blijven praten en lachen, maar ik zou niet meer weten waar het allemaal over ging.
Ik raak steeds dieper verzeild in deze vreemde mengelmoes van ervaringen: het verliefde gevoel van de XTC en de veranderde perceptie van de realiteit van 2C-B vullen elkaar zo goed aan dat ik alleen nog maar aan het genieten ben van de wereld om me heen.
We horen natuurlijk muziek van de dichtstbijzijnde stage, pratende mensen en het geklots van het meer, maar mijn gehoor werkt inmiddels heel anders dan normaal. De muziek klinkt mooier, zoals je zou verwachten, maar er gebeuren ook andere dingen.
De geluiden verdelen zich netjes over mijn linkeroor en mijn rechteroor, maar als ik mijn hoofd 180 graden draai blijft de positie hetzelfde: alsof de hele wereld meedraait. Het volume klopt ook totaal niet: de rits van de buurman klinkt bijvoorbeeld veel luider dan de muziek, maar een stuk zachter dan het uitblazen van rook of het geritsel van de wikkel van een salmiaklolly.
T+2:30 (00:00)
Ik heb net 90mg XTC bijgepakt, en ik denk dat
D.O. 5mg 2C-B heeft bijgepakt.
Het is ondertussen redelijk donker, en ik ontdek de gekleurde lichtjes. Mijn ogen trillen ondertussen aardig (dat gebeurt mij altijd op XTC, en dan gaan lichtpuntjes altijd heel mooi dansen). Wat er nu gebeurt heb ik echter nog nooit meegemaakt:
Ieder lichtpuntje knippert even, en als hij weer verschijnt gaat hij rond in een vorm en laat hij een spoor achter. In feite is het alsof je een potloodstreep op papier zet, maar dan met een gekleurd lampje tegen een donkere achtergrond. Dit gaat razendsnel – na nog geen halve second is de tekening af, knippert hij heel snel, en begint het lichtje aan de volgende tekening.
De lichtjes tekenen eerst allemaal dezelfde figuren in hetzelfde tempo: katten, dansende vrouwen, stripfiguren, spijkers, dozen – het slaat echt nergens op. Na een poosje komt er variatie. Het ene lampje tekent nu wat anders dan het andere lampje, en het tempo verandert per lampje.
Daarna wordt het echt wazig. Nu tekent het eerste lampje razendsnel een figuurtje, daarna tekent het tweede lampje hetzelfde figuurtje maar in een iets andere houding, en het derde lampje tekent hem weer in een andere houding – de hele rij af. Ik zit nu in feite te kijken naar een tekenfilm van neon op zwart die steeds van kleur verandert.
T+3:45 (01:15)
Ongeveer om kwart over een komen de eerste mensen terug. Ik heb een (voor mijn gevoel heel goed) gesprek met
M.L.P. waarvan ik niet meer waar het over ging, en iedereen verwondert zich over mijn gelukzaligheid en mijn gebrek aan realiteitsbesef.
B.L.B. zegt me later dat hij haast dacht dat ik een grote dosis ketamine ophad. Ik probeer een beetje het gesprek te volgen, maar ik word te veel afgeleid door al het moois om me heen en het vraagstuk dat me ondertussen al vrij lang bezighoudt: wil ik eerst een salmiaklolly eten, of eerst een sigaret roken? Uiteindelijk krijgt mijn nicotineverslaving de overdrang, en overwint de sigaret.
T+4:30 (02:00)
Omdat ik inmiddels gedraaid op mijn stoel zit om een gesprek te proberen te voeren, zie ik opeens een van de campinglichten: zo’n enorm felle witte schijnwerper, waar iedereen een hekel aan heeft. Ik vind hem echter fascinerend. Hij beweegt als een vlam, maar verandert steeds van richting. Het gesprek dwaalt af, en ik stop eindelijk de felbegeerde salmiaklolly tussen mijn lichtjes malende kaken.
T+5:00 (02:30)
De open eye visuals gaan langzaam weg, hoewel de closed eye visuals nog steeds aanhouden. Ik begin iets nuchterder te worden, en ben eindelijk in staat om coherent tegen mensen te vertellen wat ik nu allemaal aan het meemaken was.
Ik rookte een paar jointjes mee, om de comedown wat te vergemakkelijken. Normaal heb ik moeite met het verlaten van de ecstacy zone, maar de 2C-B maakt het een stuk aangenamer dan normaal.
T+5:30 (03:00)
Voor mijn gevoel ben ik weer helemaal op aarde, en ik ben aardig vermoeid. Ik rook een laatste sigaretje, ga (eindelijk!) plassen en neem afscheid van de afterparty.
T+5:45 (03:15)
Wanneer ik eenmaal in mijn donkere tent lig, afgezonderd van alle visuele stimulatie, komen de closed eye visuals weer in volle kracht op.
Ik kan me helaas niet veel meer herinneren, maar wat ik me wel nog herinner (zoals een mandala van giraffes en roze orchideeën die steeds van vorm verandert als een kaleidoscoop, en een rivier waar ik tegelijkertijd boven zweef en in drijf) heeft veel indruk gemaakt.
Langzaam verwordt het geroezemoes om me heen tot een kalmerende white noise, en veranderen de visuals in dromen.
T+14:15 (11:45)
Helaas wekt de genadeloze zon mij uit mijn verkwikkende slaap, en ik drijf mijn tent uit. Ik heb totaal geen last van vermoeidheid of een kater. Na toiletbezoek, een kattenwasje en een wisseling van kledij ben ik weer het heertje. Ik verschalk een paar broodjes met kaas en knakworst, en ga vol goede moed de tweede dag van het festival in.
Tijd: na een kleine drie kwartier werkte het in. Toen ik vijf uur later naar bed ging was ik nog licht aan het trippen.
Bodyload: ik heb tien minuutjes het gevoel gehad dat ik moest boeren, daarna nergens meer last van gehad.
Tijdsbesef: nonexistent
Vonnis: geweldig! Ik vond het voor deze setting (redelijk afgezonderd met een tripbuddy, maar met veel mensen en geluid om je heen) beter dan 2C-B of XTC alleen. Ik zal over een half jaartje misschien eens proberen of deze combinatie ook werkt als ik ga dansen.
Als je helemaal tot het einde gelezen hebt: bedankt voor je tijd, en ik hoop dat je het een mooie trip report vond!