Hollandia 30 gram (tweede trip)

Kort maar bondig ! Deed je dit helemaal alleen?

Dit was mijn tweede trip. De eerste keer gebuikte ik Atlantis 15 gram.

Afgezien van een bodyload en een aantal visuals voelde ik niet veel en was het een lichte teleurstelling. Ik gebruik geen drugs en ik heb nooit alcohol gedronken. Ik wilde trippen voor spirituele groei en heling. Ik mediteer en ik vast geregeld, daarnaast doe ik ook aan ademwerk.


Tripverslag:


Ik ging in een zeer donkere ruimte liggen en kauwde op 30 gram hollandia truffels.

Als snel werden de visuals heel sterk, ik begon hypnotiserende muziek te horen. Mijn lichaam en oogleden voelden heel zwaar. In mijn hoofd ontsprong zich een vuurwerk.
Ik leek het letterlijk te voelen hoe het explodeerde. Mijn voorhoofd werd warm. Ik kwam in tunnels terecht en voelde hoe ik steeds dieper zakte in mijn bewustzijn.
Ik voelde op een gegeven moment dat mijn wangen nat waren van de tranen, ik was niet aan het huilen.

Plotseling waren ze daar.
In mijn ooghoeken zag ik een heleboel kleine beestje. Ik voelde een lichte vorm van verzet. Zoals ik dat ook in het dagelijks leven lijk te voelen als ik gevoelens weg wil te drukken. Een bad trip? Ik kreeg te horen dt ik twee dingen moest doen. Angst in de ogen kijken, naar de enge beelden kijken en controle moest loslaten, geen verwachtingen moest hebben over hoe het zou moeten gaan.

Controle loslaten ging gepaard met een gevoel van extase.

Daarna bak de “hel” los , ik kreeg ik alleen maar horror beelden te zien. Heel veel ogen, oogleden die open gingen en naar mij keken, krokodillen, haaien, slangen, beestjes. Bulten, vliezen die openbraken met meest verschrikkelijke dingen. Vlezige, glibberige grote tongachtige dingen, met pus en weet ik wat allemaal.

Ik had het gevoel dat het symbool stond voor al mijn angsten, vooroordelen, negatieve gevoelens van het alledaagse leven. Ik kreeg te horen dat ik mijn innerlijke vuur wat omsloeg in woede niet moest wegdrukken. Maar dat ik die energie moest gebruiken voor mooie dingen.

Verlies van tijdbesbesef. Ik kwam in een loop…waar alles in verdween en een soort soep werd. Alles wat ik dacht verloor alle lading en relevantie. Wie ben ik, wie ben jij? Wat ben ik, wat zijn wij? Ik heb hier eigenlijk geen beschrijving voor, maar alle werkelijkheid (zoals we die kennen) leek niet meer te bestaan. Ik was opgegaan in een veld, mijn ego was dood.

Mooie trip en intentie om te trippen!

En heel herkenbaar de horrorbeelden met de ogen, krioelende insecten, reptielen, pus overal. Het is precies zoals je zegt. Het zijn visualisaties van de negativiteit die in jezelf zit. Zit er doorheen en er gebeuren wonderlijke magische dingen. Soms wordt het heel erg monsterlijk, tot het demonische aan toe, maar uiteindelijk kun je het allemaal aan en dat wat doorzien is valt van je af.

@dereisniet de bestemming: ja ik was alleen. De roeping was heel sterk om dit te doen., echt een reis naar binnen maken . Ik ben een introvert dus zit al veel in mijn binnenwereld....ik zou dit echter nooit aanraden om dit alleen te doen. Meditatie, vasten en ademwerk heeft me echt ready gemaakt om dit te kunnen doen. En dan nog.... toen ik ging landen ging het wel door mij heen....kom ik ooit terug in de realiteit...als mijzelf? Maar dat dat verdween ook al gauw naar de achtergrond.
@Mindless, wat fijn dat dit herkenbaar is. ik had een enkele tripverslagen gelezen, maar kwam dit nog niet eerder tegen. Ik ben sowieso van plan om alles te lezen en te zien over de werking van enthogenen. Ik ging er eigenlijk nogal onvoorbereid in. Wel veel artikelen gelezen op het internet....maar nog geen boeken en of docu's.

mooi Report! heb ik ook meerdere keren gedaan. van mijn eerste keer heb ik een report geschreven. ken je Terrence Mckenna?

Mooi report, lekker kort.

Wat je tript, ben je zelf. Ja, je kan soms rare dingen meemaken wanneer je tript, en soms kan het walgelijk en afstotend zijn. Wat mij betreft voegt dat alleen maar diepte toe aan de trip. En betekenis kun je eraan geven. Het is uiteindelijk puur wat zich aan jouw eigen brein ontspruit. En representeert dus wat jou bezighoudt. Van zowel de pieken als de dalen kun je leren, je leert jezelf kennen.

Sorry, zweverige bui. Never mind.