#1
Hoi DF
Afgelopen weekend heb ik voor de eerste keer ALD-52 geprobeerd. Voor degenen die nog niet zouden weten wat dit is. Het is een analoog van LSD die Albert Hoffman zelf gesynthetiseerd heeft. Als het in contact met water komt dan wordt het weer LSD. Naar het schijnt zou ALD-52 de orange sunshine acid van de jaren '60 geweest zijn. Vandaar ook mijn interesse. De andere LSD analogen (ETH-LAD, AL-LAD...) zeggen me niet zoveel.
Ik heb het als een RC online gekocht om een veiliger en betrouwbaarder alternatief te creëren dan zegels te kopen van de mensen waar ik ze normaal van koop. Het grote voordeel met dit RC is dat ik precies weet hoeveel µg er op de zegel ligt en welk product het is. Ik ben nogal een freak is het komt op wat ik neem en hoeveel![:grin:]()
Maar aangezien het dus om een "nieuwe" stof draaide besloot ik om een relatief klein dosis te nemen.
10u15
Om 10u15 neem ik een halve zegel. Smaakte naar niets dus ineens goedgekeurd. Na een kwartiertje-half uur merk ik nog niet veel verandering. Normaal gezien geeft LSD me een heuse lichamelijk boost, maar dit bleef nu uit
11u
Ik begin me wat misselijk te voelen. Vreemd, iets wat ik normaal gezien nog nooit gehad heb met trips. Het duurt dan ook niet lang voor ik boven de wc hang en het er uit moet.
Na gebraakt te hebben kom ik tot het besef dat de stof nu echt wel begint te werken, maar nog steeds heb ik nog niet dat come-up gevoel als met gewone classic LSD. Het komt allemaal veel smoother en rustiger op. Gewoon echt versuffend eigenlijk.
11u-14
Alles begint ook bovendien zo'n heerlijk aura te krijgen en ik besluit om wat muziek op te leggen. '60 psychedelisch getinte muziek. Kan je nooit mee missen toch?![:)]()
Ik begin wat in de tuin te werken, maar heb het toch wel moeilijk met concentratie en het doelgericht volhouden van m'n taak. Ik betrap mijzelf in alle uithoeken van de tuin zonder precies te weten hoe ik daar terecht ben gekomen of wat ik aan het doen ben, maar toch geniet ik er enorm van om met deze headspace te werken en opnieuw orde te creëren in deze boomgaard die overwoekerd is door onkruid.
15u
M'n broer komt thuis en vraagt of ik zin heb om mee te gaan met hem naar de winkel. Ergens kan ik me wel nog herinneren dat er nog wat voorbereidend werk is voor het lentefeest morgen, maar nu buitenkomen? NO WAY
Te gevoelig voor allerlei energieën en heb het hier toch hartstikke naar m'n zin. De boodschap mededelen dat ik liever thuis zou blijven is ook al zo moeilijk te vormen...![:smirk:]()
Van zodra hij weg is ga ik naar buiten om wat wiet te vapen. De golven liefde die ik over me krijg worden alsmaar groter. Het voelt aan alsof het universum me aan het knuffelen is en me alles vergeeft. En daar sta ik dan te vapen op een bankje in de zon. Lekker warm door de zon en de liefde die ik krijg lost mijn ego verder op.
En dan begint het. Door al die liefde die ik krijg begin ik mijzelf plots af te vragen waarom ik altijd zo hard ben voor mijzelf. In m'n nuchtere staat van zijn ben ik heel rationeel. Ben ik hard voor mijzelf en laat ik amper emoties toe. En nu zit alles zomaar door me heen te vloeien. Ik besef dat ik dit normaal gezien allemaal niet zou toelaten. Maar dit gevoel van warmte en acceptatie begint ergens een pijnlijke leegte in mijzelf te bereiken en die op te vullen.
Plots realiseer ik me dat ik me dat ik een aantal facetten in mijzelf niet genoeg liefde en aandacht geef. Zeg eigenlijk maar gerust verwaarloos. En door er nu zo intens mee in contact te treden begrijp ik mijzelf plots beter waarom ik zo bot en kil geworden ben over de jaren heen. Ik heb mijzelf systematisch afgeschermd van liefde over de jaren heen.
Ik kijk naar de koelkast die al vol met lekkernijen ligt voor het lentefeest van morgen en opeens voel ik de liefde van m'n broer en z'n vriendin ten aanzien van hun kind om dit te organiseren en het raakt me echt heel diep. Ik begin te huilen, want nu word het me toch wel wat te veel.
Zelf heb ik nooit een warm gezin gekend. M'n vader is gestorven toen ik 8 was ( en nu besef ik me ineens dat ik dit absoluut nog niet verwerkt heb) met m'n moeder heb ik eigenlijk ook geen emotionele connectie en mijn stiefvader is gewoon een complete idioot waar ik elke dag ruzie mee heb.
Na wat gehuild te hebben beslis ik om naar binnen te gaan en me te wassen. Het voelde min of meer aan als een spirituele reiniging en het heeft me ook wel goed gedaan. Alleen is de badkamer best wel eng als je het gevoel hebt dat er allerlei ogen je constant zitten te bekijken.
16u
Rond dit uur komt m'n broer z'n vriendin terug thuis. We werken samen nog wat in de tuin en praten. Over wat precies kan ik me niet meer herinneren, maar de vibes waren positief. Ze is alleszinds een zeer warm persoon en door m'n catharsis ( en waarschijnlijk ook nog steeds door de drugs![:tongueout:]()
) voel ik plots wat voor een warme persoonlijkheid deze vrouw heeft. Nuchter voel ik die zaken ook al natuurlijk, maar nu leek het alsof ik echt door haar heen kon kijken.
17u
M'n broer komt thuis en vraagt of ik nu wel mee kan/wil. Dat zie ik nu wel volledig zitten. De trip is al sterk afgezwakt, maar nog steeds duidelijk aanwezig. We stappen in de auto en rijden de snelweg op. Ik merk dat ik echt helemaal niets van het verkeer snap. De drukte van al die auto's maakt het ook wel eng. Alles voelt zo mechanisch en artificieel aan in vergelijking met de tuin waar ik de voorbije uren heb gezeten. Maar als ik me focus op de muziek, het uitzicht en het gesprek dan lukt het wel.
We gaan naar z'n werk om nog wat audiovisueel materiaal te gaan halen voor het lentefeest morgen en moeten ook nog om een springkasteel. Met elke mens die ik in contact treed voel ik niets anders dan liefde. Iedereen lijkt perfect en heeft een warm aura rond zich heen. Rond 20u zijn we terug en zetten we nog de tent klaar voor het feest morgen tesamen met nog wat andere voorbereidende werkjes.
22u:
We stoppen met werken. Ik plof me in de sofa met een pilsje en begin wat te reflecteren over de ervaring die ik vandaag gehad heb. Ondanks dat het "maar" 50 µg LSD was ben ik best diep gegaan. M'n ontzag en respect voor psychedelica is bij deze dan ook weer enorm gestegen. Deze middelen zijn echt heel krachtige tools en zouden echt niet alleen gebruikt mogen worden met hedonisme als enig doel. Ik ben moe van het vele werk en de trip, maar merk dat ik nog niet zal kunnen slapen. Rond 00u ga ik naar bed en val ik als een blok in slaap.
Conclusie
ALD-52 verschilt niet zoveel van LSD. Wat immers ook heel logisch lijkt gezien het dezelfde stof is. Een beetje zoals psilocybine in psilocine zou veranderen. Toch merk ik bij ALD-52 een minder energetisch opgejaagd gevoel en veeeel meer liefde. Al kan dit wel aan de setting gelegen hebben. Toch heb ik zo een persoonlijke overtuiging dat LSD je altijd precies geeft wat je nodig hebt op dat bepaald moment in je leven.
Veel liefs
Theholyganja
Afgelopen weekend heb ik voor de eerste keer ALD-52 geprobeerd. Voor degenen die nog niet zouden weten wat dit is. Het is een analoog van LSD die Albert Hoffman zelf gesynthetiseerd heeft. Als het in contact met water komt dan wordt het weer LSD. Naar het schijnt zou ALD-52 de orange sunshine acid van de jaren '60 geweest zijn. Vandaar ook mijn interesse. De andere LSD analogen (ETH-LAD, AL-LAD...) zeggen me niet zoveel.
Ik heb het als een RC online gekocht om een veiliger en betrouwbaarder alternatief te creëren dan zegels te kopen van de mensen waar ik ze normaal van koop. Het grote voordeel met dit RC is dat ik precies weet hoeveel µg er op de zegel ligt en welk product het is. Ik ben nogal een freak is het komt op wat ik neem en hoeveel
Maar aangezien het dus om een "nieuwe" stof draaide besloot ik om een relatief klein dosis te nemen.
Spoiler
set: positive mood, lekker geslapen en er helemaal klaar voor
setting: thuis bij m'n broer en z'n vriendin
gebruikte stof: 50µg ALD-52 en wat wiet gedurende de trip
setting: thuis bij m'n broer en z'n vriendin
gebruikte stof: 50µg ALD-52 en wat wiet gedurende de trip
10u15
Om 10u15 neem ik een halve zegel. Smaakte naar niets dus ineens goedgekeurd. Na een kwartiertje-half uur merk ik nog niet veel verandering. Normaal gezien geeft LSD me een heuse lichamelijk boost, maar dit bleef nu uit
11u
Ik begin me wat misselijk te voelen. Vreemd, iets wat ik normaal gezien nog nooit gehad heb met trips. Het duurt dan ook niet lang voor ik boven de wc hang en het er uit moet.
Na gebraakt te hebben kom ik tot het besef dat de stof nu echt wel begint te werken, maar nog steeds heb ik nog niet dat come-up gevoel als met gewone classic LSD. Het komt allemaal veel smoother en rustiger op. Gewoon echt versuffend eigenlijk.
11u-14
Alles begint ook bovendien zo'n heerlijk aura te krijgen en ik besluit om wat muziek op te leggen. '60 psychedelisch getinte muziek. Kan je nooit mee missen toch?
Ik begin wat in de tuin te werken, maar heb het toch wel moeilijk met concentratie en het doelgericht volhouden van m'n taak. Ik betrap mijzelf in alle uithoeken van de tuin zonder precies te weten hoe ik daar terecht ben gekomen of wat ik aan het doen ben, maar toch geniet ik er enorm van om met deze headspace te werken en opnieuw orde te creëren in deze boomgaard die overwoekerd is door onkruid.
15u
M'n broer komt thuis en vraagt of ik zin heb om mee te gaan met hem naar de winkel. Ergens kan ik me wel nog herinneren dat er nog wat voorbereidend werk is voor het lentefeest morgen, maar nu buitenkomen? NO WAY
Te gevoelig voor allerlei energieën en heb het hier toch hartstikke naar m'n zin. De boodschap mededelen dat ik liever thuis zou blijven is ook al zo moeilijk te vormen...
Van zodra hij weg is ga ik naar buiten om wat wiet te vapen. De golven liefde die ik over me krijg worden alsmaar groter. Het voelt aan alsof het universum me aan het knuffelen is en me alles vergeeft. En daar sta ik dan te vapen op een bankje in de zon. Lekker warm door de zon en de liefde die ik krijg lost mijn ego verder op.
En dan begint het. Door al die liefde die ik krijg begin ik mijzelf plots af te vragen waarom ik altijd zo hard ben voor mijzelf. In m'n nuchtere staat van zijn ben ik heel rationeel. Ben ik hard voor mijzelf en laat ik amper emoties toe. En nu zit alles zomaar door me heen te vloeien. Ik besef dat ik dit normaal gezien allemaal niet zou toelaten. Maar dit gevoel van warmte en acceptatie begint ergens een pijnlijke leegte in mijzelf te bereiken en die op te vullen.
Plots realiseer ik me dat ik me dat ik een aantal facetten in mijzelf niet genoeg liefde en aandacht geef. Zeg eigenlijk maar gerust verwaarloos. En door er nu zo intens mee in contact te treden begrijp ik mijzelf plots beter waarom ik zo bot en kil geworden ben over de jaren heen. Ik heb mijzelf systematisch afgeschermd van liefde over de jaren heen.
Ik kijk naar de koelkast die al vol met lekkernijen ligt voor het lentefeest van morgen en opeens voel ik de liefde van m'n broer en z'n vriendin ten aanzien van hun kind om dit te organiseren en het raakt me echt heel diep. Ik begin te huilen, want nu word het me toch wel wat te veel.
Zelf heb ik nooit een warm gezin gekend. M'n vader is gestorven toen ik 8 was ( en nu besef ik me ineens dat ik dit absoluut nog niet verwerkt heb) met m'n moeder heb ik eigenlijk ook geen emotionele connectie en mijn stiefvader is gewoon een complete idioot waar ik elke dag ruzie mee heb.
Na wat gehuild te hebben beslis ik om naar binnen te gaan en me te wassen. Het voelde min of meer aan als een spirituele reiniging en het heeft me ook wel goed gedaan. Alleen is de badkamer best wel eng als je het gevoel hebt dat er allerlei ogen je constant zitten te bekijken.
16u
Rond dit uur komt m'n broer z'n vriendin terug thuis. We werken samen nog wat in de tuin en praten. Over wat precies kan ik me niet meer herinneren, maar de vibes waren positief. Ze is alleszinds een zeer warm persoon en door m'n catharsis ( en waarschijnlijk ook nog steeds door de drugs
17u
M'n broer komt thuis en vraagt of ik nu wel mee kan/wil. Dat zie ik nu wel volledig zitten. De trip is al sterk afgezwakt, maar nog steeds duidelijk aanwezig. We stappen in de auto en rijden de snelweg op. Ik merk dat ik echt helemaal niets van het verkeer snap. De drukte van al die auto's maakt het ook wel eng. Alles voelt zo mechanisch en artificieel aan in vergelijking met de tuin waar ik de voorbije uren heb gezeten. Maar als ik me focus op de muziek, het uitzicht en het gesprek dan lukt het wel.
We gaan naar z'n werk om nog wat audiovisueel materiaal te gaan halen voor het lentefeest morgen en moeten ook nog om een springkasteel. Met elke mens die ik in contact treed voel ik niets anders dan liefde. Iedereen lijkt perfect en heeft een warm aura rond zich heen. Rond 20u zijn we terug en zetten we nog de tent klaar voor het feest morgen tesamen met nog wat andere voorbereidende werkjes.
22u:
We stoppen met werken. Ik plof me in de sofa met een pilsje en begin wat te reflecteren over de ervaring die ik vandaag gehad heb. Ondanks dat het "maar" 50 µg LSD was ben ik best diep gegaan. M'n ontzag en respect voor psychedelica is bij deze dan ook weer enorm gestegen. Deze middelen zijn echt heel krachtige tools en zouden echt niet alleen gebruikt mogen worden met hedonisme als enig doel. Ik ben moe van het vele werk en de trip, maar merk dat ik nog niet zal kunnen slapen. Rond 00u ga ik naar bed en val ik als een blok in slaap.
Conclusie
ALD-52 verschilt niet zoveel van LSD. Wat immers ook heel logisch lijkt gezien het dezelfde stof is. Een beetje zoals psilocybine in psilocine zou veranderen. Toch merk ik bij ALD-52 een minder energetisch opgejaagd gevoel en veeeel meer liefde. Al kan dit wel aan de setting gelegen hebben. Toch heb ik zo een persoonlijke overtuiging dat LSD je altijd precies geeft wat je nodig hebt op dat bepaald moment in je leven.
Veel liefs
Theholyganja