Het is ook moeilijk om het echte hoogtepunt in detail te onthouden, want je bent dan immers zo ver heen. Bij mij helpt het wel dat ik veel met meditatie en mindfulness bezig ben tijdens een trip. Zo bewust mogelijk alles meemaken. Immers, hoe bewuster je bent van iets, hoe meer het ingeprent wordt in je geheugen. Wat ook helpt voor mij, is een uitvoerig trip-report schrijven. Vaak kun je je zo 123 niet herinneren wat je allemaal mee hebt gemaakt in een trip, maar door alles van begin tot eind te beschrijven kun je een trip soort van herbeleven in je hoofd. Het blijkt dan vaak dat ik veel meer heb herinnerd dan ik in eerste instantie dacht.
Mag ik vragen, waarom heb je aan het eind van een trip een laag zelfbeeld en schuld- en schaamtegevoelens? Is er iets waar je dan niet goed doorheen hebt gewerkt?
Hoi bedankt voor je reactie. Ik weet het ook niet waarom dat gebeurt en eerlijk gezegd leid ik ook onder depressie met angstoornis ik ga ook naar therapieën en mijn psycholoog en psychiater zijn beide ervan op de hoogte dat ik het om de bepaalde tijd gebruik.
Op dit moment zit ik ook niet aan de pillen.
Ik heb zoveel TED-talks gekeken van aantal psychiaters met grafieken en tabellen hoe waanzinnig goed psylocibine voor je hersenen kan zijn om nieuwe denk paden te creeren en te ontsnappen aan vastgesloten denk cirkels.
Mijn doel is dan ook echt om dit te bereiken en tijdens het hoogtepunt van de trip krijg ik inderdaad enorme opluchting en een WAUW!! zo heb ik nooit gedacht, gedachtes.
Maar nadat het trip begint te eindigen komen dan die slechte gevoelens, ze gaan dan weer loop van de dag weg gellukig.
ik zou heel graag dat moment van de hoogtepunt als het ware vast willen binden aan mijn hersenen zodat het na de trip ook zo blijft denken.
Maar probleem is dan ook dat ik alles meteen ben vergeten na de trip.
Ik heb toen zelfs het idee gekregen dat ik dit misschien als kuur moet doen met een maand tussen pauzes misschien?
Misschien heeft het tijd nodig.