#1
Hier ben ik het alleen niet helemaal mee eens:
Ik vond de kater van meth dus veel sluipender dan die van amfetamine. Het lijkt minder merkbaar, maar juist daardoor weet het je flink in zijn greep te krijgen.
Methamfetamine heeft lichamelijk een minder opvallende comedown dan amfetamine, zo ver wil ik nog wel met je meegaan. Maar emotioneel is het een heel ander verhaal. Wekenlange onzekerheid, angstaanvallen, depressie, futloosheid, nergens zin in. En vanuit die emoties ontstaat dan heel snel de wens om toch maar weer bij te gaan pakken. Ik lees dat ook terug in jouw report:Zonet heb ik de rest in het toilet gedumpt met enige weerstand en vervolgens nam ik even de tijd neem om te onderzoeken waarom deze stofjes 18 uur lang alle hormonen in mijn hersenen uitmelken, geen comedown heeft (..)
Dat is inderdaad dé valkuil van methamfetamine. De onzekere depressie die volgt nadat de meth is uitgewerkt is heel sluimerend: het is constant aanwezig maar je hebt niet heel erg door dat het meth-gerelateerd is. Als je dan niet heel streng tegen jezelf bent en jezelf er echt op wijst dat die angstige, onrustige en lusteloze gevoelens eigenlijk gewoon een meth-kater zijn die (meer dan) twee weken voortduurt, dan ontstaat er inderdaad een flinke zin om nog een keer te nemen.Nu mijn probleem, ik had mezelf beloofd om niet vaker dan een maand te gebruiken, alleen lukte het mij niet meer om nog 5 dagen te wachten, met als smoes dat ik in het weekend nog wat kan uitslapen. Dat is dus hoe het bedrog begint en je onbewust niet meer zelf beslist of het wel de juiste keuze is. Na 14 dagen begonnen pas de best sterke cravings (dit was niet direct ten gevolge van het spul) en in mijn diep vanbinnen leekt het jaren te duren tot volgende ervaring, dat ik weer voor een dagje op volle snelheid kon gaan.
(..)
Tijdens het afkicken besef je pas dat het zelfbedrog niet je persoonlijke wil was maar dat je stapje voor stapje in de val bent getrapt, zelfs als het lukt om volledig te stoppen, zal de permanente schade van het traumatische verleden je vergezellen. Dat is het lot van de ongedisciplineerde gebruiker.
Ik vond de kater van meth dus veel sluipender dan die van amfetamine. Het lijkt minder merkbaar, maar juist daardoor weet het je flink in zijn greep te krijgen.