#1
Wat knap dat je er zo goed uit bent gekomen. En heel accepterend naar jezelf.Ik ben met 27 er achter gekomen dat ik ADD heb. Dit kwam uit, nadat ik uit het niets plots heel depressief werd. Dat was een vervelende periode, maar met psychische hulp heel goed en sterker uitgekomen.
Vervolgens vond ik mijn leven goed, maar oa. met de komst van kinderen veranderde er toch weer iets. Ik kon geen rust meer vinden en merkte dat ik iets zocht. Ik ben toen heel toevallig via "horen van" en de APP Headspace in aanraking gekomen met meditatie en mindfullness.
Dat beviel me heel goed en gaf me de tools die ik nodig had. Ik mediteer elke dag waarbij het in de avond soms ook wel eens een hele avond mindfull is, in plaats dan voor de TV.
Heerlijk gewoon, ik raak soms wel eens helemaal in trans.
Ik denk ook dat psychedelica net dat beetje extra inzicht kunnen geven.
Altans dat heb ik (deels) gehad, maar ik wil graag nog meer ontdekken.
Ik voel me de laaste 1,5 week heerlijk en werd zondag zelfs even heel erg emotioneelin de auto. Ik voelde me heel gelukkig.
Zoals ik al zei, ik ben het nog steeds allemaal op een rijtje aan het zetten😅
Maar het is zo persoonlijk, ik durf niet te zeggen dat het bij iedereen werkt. Je moet dit volgens mij wel echt willen en openstaan voor je onderbewustzijn.
Ja kinderen is echt een lifechanger hè. Het is het beste wat je kan overkomen, maar ook echt een zware tijd, die eerste jaren, kwa slaap en beschikbaarheid enzo vind ik.
Ik vind het wel super tof om te lezen hoe goed je met ADD omgaat iig! In je bericht lees je dan ook meteen de talenten van de ADD'ers: verbeeldende schrijfstijl