#1
Wie: Ljuv, vrouw 24 jaar, 169 cm & 75 kilo (solo-trip)
Wat: High Hawaiians Truffels, 22 gram en een halve jonko (wiet, Edelweiss)
Waar: Rotterdam, in mijn eigen woonkamer
Waarom: Inzichten en nieuwe motivatie
Hoi allemaal!
Na een lange tijd mee te hebben gelezen op dit forum wil ik graag een tripreport van mijn trip gisterenavond met jullie delen, omdat hij lekker blijft hangen!
Ik wilde deze zomer wat dieper duiken in de spirituele kant van psychedelische drugs. Met vrienden heb ik eerder getript en super goede ervaringen gehad (Truffels, LSD).
Hierin hebben we 'gezamenlijk' ook wel mooie, goede inzichten gehad, maar ik merkte dat ik zelf niet zo diep kwam als andere mensen. Ik ben al een tijdje 'opzoek' naar bepaalde inzichten, eigenlijk sinds de corooncrisis en sinds een vervelende seksuele situatie waarna ik wat meer met mijn eigen 'zelfbeschikking' ben bezig geweest. Ik heb ook veel gelezen, geluisterd en gekeken over ayahuasca, maar vind dit qua aanbieders nog te spannend en vooral: te duur (ben nog student). Daarnaast heb ik wel wat, maar nog niet mega veel ervaring w.b.t. trippen/ reizen. Ik besloot daarom dat ik ook kon beginnen met een solo paddo's of truffel trip.
Gisteren vertrok mijn vriend op vriendenweekeind dus was het moment dan eindelijk daar. Ik besloot uiteindelijk best wel last-minute (ik geloof de avond ervoor) dat dit het perfecte moment was, omdat ik niet vaak alleen thuis ben. Heel de dag spookte het al door mijn hoofd omdat ik ergens twijfelde (vooral door de reactie van mijn vriend die het wat spannender vond dan ik ), toch at ik om 14:30 voor het laatst een boterham met humus. Aan het einde van de middag ging naar de stad om de voorbereiding te treffen: ik haalde de truffels (High Hawaiians), wat zoetig- en hartigheden voor erna en om eventueel de trip te stoppen, en wat wiet zodat ik na de trip rustig en lekker kon gaan slapen (Eidelweiss). Ook stelde ik mijn beste vriendin op de hoogte van mijn plannen, en de intenties die ik voor deze trip had (wat ik wilde leren/ eruit wilde halen), met de vraag of ik haar kon bellen mocht ik in paniek raken. Ik las me wederom wat in op dit forum over solo-trips specifiek, zette wat spacey-video's klaar, maakte een goede afspeellijst en zette voor de zekerheid ook een video klaar voor als ik écht in paniek zou raken en in een bad trip zou komen, zodat ik mezelf hierdoorheen zou kunnen helpen. Deze laatste bleek gelukkig niet nodig, al kreeg het einde van mijn avond/ nacht wel een vreemde wending!
Rond 20:15 begon ik met het zorgvuldig kauwen en wegslikken van de truffels, terwijl ik dit deed bereidde ik mezelf en mijn omgeving voor. Ik zorgde voor een lekker warm plekje in mijn woonkamer, zette overal gezellige kaarsjes aan, deed de deuren op het slot en trok iets comfortabels aan. Rond 20:40 at ik mijn laatste hap van het hele doosje, 22 gram, en ik installeerde mezelf met een serie op de bank. Ik had al tijdens het innemen de 'voel ik nou al wat- onee toch niet'-vibe en die vind ik altijd erg irritant, dus ik besloot mezelf af te leiden met een video omdat ik zo ook rete snel zou merken als mijn zicht zou veranderen. Ik was ergens nog nerveus dat 22 gram te veel was, maar de vorige keer dat ik dit met 4 vrienden deed had ik dezelfde truffels en dezelfde hoeveelheid op. Die trip was mij aangenaam bevallen, ik had heel de tijd een warme gloed, heel veel liefde, aardige visuals en ik kon heerlijk praten, maar ik had geen 'eureka'-momenten of hele diepe zelf inzichten gehad, daarom dacht ik dat ik dit prima aankon in mijn eentje.
21:55 merkte ik op dat mijn visuals toch wel wat begonnen toe te nemen. Ik had een pauze genomen van mijn serie om mijn waarnemingen op te schrijven in een schriftje, maar ben ook niet meer terug gekomen bij mijn serie haha. Ik zat te zoeken naar dingen die 'ademde', maar mijn zicht was op een heel andere manier vervormd ditmaal. Alles wat diepte had of wat patronen had, zoals mijn gele gordijnen, leken enorm te bewegen, alsof alles een soort kinder-voel-en-luister boek was geworden. Ik merkte dat ik wel echt supermoe was, en constant begon te gapen. Elke keer als ik gaapte voelde dat heerlijk! Ook had ik een zak chips gepakt; ondanks de voorbereidingen van al het lekkere eten leek me dit toch de minste moeite, en ik had niet veel zin moeite te doen voor eten. De chips smaakte ooooongelofelijk lekker, en hielp ook goed tegen de misselijkheid waar ik, als ik me erop focuste, toch wel behoorlijk last van had gekregen. Ook was mijn hoofd erg zwaar, maar blijkbaar heb ik dat vaker gehad want in mijn schriftje schreef ik op: 'zoals altijd haha!'. Het was ook niet per se een onaangenaam gevoel, eerder heel rustig en mellow.
Ik had al die tijd al muziek op staan. Nog niet de afspeellijst die ik had voorbereid, maar de 'gelikete nummers' van mij en mijn vriend. Overal hoorde ik 'mama appelsaps' in, en ik weet nog dat ik dacht dat ik het erg jammer vond dat ik dit morgen waarschijnlijk niet meer zou horen. Ik stond sowieso versteld van wat mijn hersens allemaal kunnen onder invloed van bepaalde natuurlijke (en onnatuurlijke) middelen zoals deze, en vond het erg jammer dat we als mensen hier niet nuchter toe in staat zijn. Ik had trek gekregen in een sigaret, maar omdat ik heel de tijd mensen hoorde praten bij ons op de binnenplaats had ik helemáál geen zin mijn balkon op te gaan. Daarom rookte ik hem onder de afzuigkap terwijl ik danste op een paar van mijn lievelingsnummers. Ik merkte in de keuken dat ik toch wel aardig hard aan het trippen was, en was blij met mijn eigen voorbereidingen. Zo had ik bijvoorbeeld de tijd opgeschreven dat ik ongeveer op mijn hoogtepunt zou kunnen gaan zitten (22:30, 23:00) en dat ik absoluut geen wiet moest gaan roken voor 23:30. Volgens mijn berekeningen (het was 22:36) zou ik nu ergens in mijn hoogtepunt zitten, dus wist ik ook goed wat er met me aan de hand was. Ik merkte ook dacht ik erg veel bezig was met de tijd: ik vond het een leuke uitdaging dit niet kwijt te raken. Dit lukte rationeel gezien wel, maar toch voelde tijd wel heel anders, ik qoute mezelf: "het is niet dat tijd niet bestaat ofzo, ik snap het af en toe gewoon even niet." Eenmaal in de woonkamer veranderde ik van afspeellijst en heb ik ontzettend genoten van de mooie muziek. Ik probeerde wel elke keer terug te gaan naar de vragen die ik van tevoren had opgeschreven, maar mijn gedachten gingen veel te snel en ik kon niet echt lekker 'filosoferen'. Aanvankelijk vond ik dit jammer (nog een quote: "mijn gedachten gaan wel een beetje te snel voor mezelf, dat vind ik jammer"). Toch was ik wel behoorlijk aan het nadenken over andere dingen, waardoor ik ook tot de conclusie kwam dat ik niet altijd maar dingen 'moest', maar ook af en toe gewoon lekker kon 'zijn' met mezelf. Zeker nu aan de truffels, want dat was toch heerlijk! Over een aantal weken/ maanden zou ik me niet meer kunnen voorstellen hoe het eruit zou zien, hoe mijn hoofd werkte onder die invloed: dus neem het nu lekker en extra goed in jezelf op! Geniet!
Dit was een erg fijne realisatie, en nu (the day after) denk ik ook een erg belangrijke les die de trip me heeft willen leren. In andere trips was ik namelijk altijd bezig met hoe anderen het ervaarden; of het goed met ze ging en hoe ik ze zo min mogelijk tot last kon zijn. Ook nu, aan het begin, zat ik mezelf in de weg door van alles te moeten en te verwachten van mezelf tijdens een trip. Nadat ik dit realiseerde kreeg ik het idee dat ik helemaal niet zo zeer antwoorden nodig had, en een van de laatste dingen die ik opschreef was dan ook: "Ik ken mezelf eigenlijk al best wel goed. Meer op vertrouwen."
Rond 23:15-23:30 zag ik dat mijn vriend zijn locatie stuurde en hier kreeg ik zó'n warm gevoel van! Sowieso voelde ik mij de hele trip enorm met hem verbonden. Ik mistte hem niet, ook al zijn we normaal veel samen. Het was een heerlijk gevoel en ik 'hield' ook een beetje meer van mijzelf hierdoor. Erg vreemd, erg mooi![:redheart:]()
Toen ik keek op de landkaart op mijn mobiel gebeurde er zoveel w.b.t. visuals, het was práchtig en ik dacht dat ik er wel uren naar kon staren. Alle video's die ik had opgezet had ik niet nodig, dacht ik nog, mijn hoofd kan dit helemaal zelf. Ook als ik naar de albumcovers in mijn playlist keek, leken ze allemaal een soort van te leven en iets te willen zeggen: supermooi en super leuk! Alsof ze speciaal voor dÃt moment gemaakt waren. Ik weet nog dat ik dacht dat ik niet begreep waarom op dit forum zo vaak werd gezegd dat je niet je telefoon moet aanraken in een truffel-reis. Op een gegeven moment werden de visuals en de muziek samen mij iets te veel en begon ik ook vermoeider te raken. Dus op mijn eigen advies ('je hoeft heeeeeelemaal niets joh!') heb ik heerlijk mijn ogen dicht gedaan en genoten van de muziek, die vaak keihard binnenkwam. Ik heb nog erg mooie CEV gehad, deze kwamen minder heftig op mij over dus vond ik heerlijk. Een van de leukste gedachten die ik me kan herinneren ging over Doe Maar, nadat ik een van mijn lievelings nummers 'Alles gaat voorbij' had opgezet: "Wat een grappige mensen zijn dit joh" ![:tearsofjoy:]()
Ik heb op dit punt, van 22:36 tot 00:14, niets meer geschreven omdat ik dus lekker wilde 'zijn', waardoor ik het nu iets minder goed terug kan halen allemaal, maar dat maakt me ook niet zoveel uit want het was heel fijn.
Rond 00:14 was ik er zelf wel een beetje klaar mee, maar mijn OEV 'helaas' nog niet. Ik probeerde wat zoets te eten maar kreeg dit nog niet naar binnen. Ik weet nog dat ik naar de varen in de hoek van mijn woonkamer keek en dacht: "Jezus, die plant blÃjft maar vallen. Als hij klaar is met vallen, ben ik klaar trippen" en ik zette mijn serie weer aan om een beetje uit de vibe te komen. Rond 01:00 merkte ik dat ik eindelijk een beetje was teruggeland en belde ik mijn beste vriendin, omdat ze had aangegeven graag even te bellen voor ik ging slapen (hierdoor ergerde ik me ook een beetje aan het langzame einde van de trip een uur hiervoor: ik wilde haar bellen maar zat er nog te diep in voor mijn idee). We hebben heerlijk gekletst terwijl ik een burgertje bakte en een halve jonko rookte. Een uur later, rond 02:00 hingen we op. Ik merkte dat ik niet meteen kon slapen, dus keek nog wat van mijn serie, tot ik merkte dat ik helemáál niet meer lekker ging en mijn ogen echt dicht móést doen. Helaas voelde ook dit ongelofelijk ongemakkelijk, en ik probeerde mezelf naar bed te slepen. Hier begon echt een nare ervaring.
Alles ging vrij soepel op zich, ik was nog tot alles in staat, maar mijn zicht was niet helemaal lekker meer: alles leek in sluimerstand. Als ik bedacht dat ik moest opstaan om een slokje water te nemen, zag ik dit pas zo'n 5 seconden erna gebeuren. Ook voelde mijn lichaam heel gek, wat vooral opviel als ik bijvoorbeeld aan het drinken was. Zo merkte ik bijvoorbeeld wel dat mijn mond kurkdroog was, maar voelde ik het niet zoals normaal en kon ik het ook niet echt 'oplossen' door wat te drinken. Ik dacht hierdoor dat het waarschijnlijk door de jonko kwam, die i.c.m. de truffels niet goed wasgevallen (alhoewel ik mijn vorige truffel trips ook altijd afsloot met wat wiet). Ik wist dat ik het moest uitzitten of moest gaan slapen, maar als ik dit laatste probeerde werd het gevoel heviger en vervelender. Ik heb wat muziek opgezet om mezelf af te leiden, en raakte af en toe echt in paniek waardoor ik me moest herinneren dat ik niet gek werd ("weet ik nog wie ik ben - ja ik ben ljuv - waar ik ben - ja in Rotterdam - wat ik net heb gedaan - ja ik heb getript en daarna geblowd en voel me nu vreselijk"). Ik was enorm bang dat het gevoel niet meer over ging, maar wilde tot in elk geval 08:00 wachten met mijn vriend of beste vriendin hierover bellen omdat het waarschijnlijk over zou gaan als ik OF in slaap zou vallen OF als de wiet uit zou werken. Afleiden met muziek werd steeds naarder, omdat ik begon te twijfelen of ik de muziek in mezelf hoorde of aan het luisteren was, dus ik kroop weer uit bed, rookte op de keukenvloer een sigaret en zette mijn serie op. Ik kreeg heel veel zin in chocola waar ik dus van heb gegeten, en dronk een deel van mijn fruitsap. Rond 04:00 merkte ik dat alles weer wat weg begon te zakken. Ik was opgelucht dat het voorbij was en ook trots dat ik niet volledig in paniek was geraakt maar mezelf steeds kon realiseren wat er aan de hand was en hoe het over zou gaan. Wel heeft deze 'afdronk' een naar staartje aan mijn eerst solo-reis gegeven, en dat vind ik jammer. Rond 05:00 viel ik eindelijk in slaap.
Deze ochtend was ik een beetje in paniek: zou ik dit nu elke keer krijgen dat ik wiet rook of een ander middel gebruik? Ondertussen kan ik het allemaal beter relativeren en heb ik er ook wel wat lessen uit getrokken. Toch ben ik ook heel benieuwd naar jullie visie hierop, en jullie do's & don'ts voor de komende dagen/ weken/ maanden.
Liefs!
Wat: High Hawaiians Truffels, 22 gram en een halve jonko (wiet, Edelweiss)
Waar: Rotterdam, in mijn eigen woonkamer
Waarom: Inzichten en nieuwe motivatie
Hoi allemaal!
Na een lange tijd mee te hebben gelezen op dit forum wil ik graag een tripreport van mijn trip gisterenavond met jullie delen, omdat hij lekker blijft hangen!
Ik wilde deze zomer wat dieper duiken in de spirituele kant van psychedelische drugs. Met vrienden heb ik eerder getript en super goede ervaringen gehad (Truffels, LSD).
Hierin hebben we 'gezamenlijk' ook wel mooie, goede inzichten gehad, maar ik merkte dat ik zelf niet zo diep kwam als andere mensen. Ik ben al een tijdje 'opzoek' naar bepaalde inzichten, eigenlijk sinds de corooncrisis en sinds een vervelende seksuele situatie waarna ik wat meer met mijn eigen 'zelfbeschikking' ben bezig geweest. Ik heb ook veel gelezen, geluisterd en gekeken over ayahuasca, maar vind dit qua aanbieders nog te spannend en vooral: te duur (ben nog student). Daarnaast heb ik wel wat, maar nog niet mega veel ervaring w.b.t. trippen/ reizen. Ik besloot daarom dat ik ook kon beginnen met een solo paddo's of truffel trip.
Gisteren vertrok mijn vriend op vriendenweekeind dus was het moment dan eindelijk daar. Ik besloot uiteindelijk best wel last-minute (ik geloof de avond ervoor) dat dit het perfecte moment was, omdat ik niet vaak alleen thuis ben. Heel de dag spookte het al door mijn hoofd omdat ik ergens twijfelde (vooral door de reactie van mijn vriend die het wat spannender vond dan ik ), toch at ik om 14:30 voor het laatst een boterham met humus. Aan het einde van de middag ging naar de stad om de voorbereiding te treffen: ik haalde de truffels (High Hawaiians), wat zoetig- en hartigheden voor erna en om eventueel de trip te stoppen, en wat wiet zodat ik na de trip rustig en lekker kon gaan slapen (Eidelweiss). Ook stelde ik mijn beste vriendin op de hoogte van mijn plannen, en de intenties die ik voor deze trip had (wat ik wilde leren/ eruit wilde halen), met de vraag of ik haar kon bellen mocht ik in paniek raken. Ik las me wederom wat in op dit forum over solo-trips specifiek, zette wat spacey-video's klaar, maakte een goede afspeellijst en zette voor de zekerheid ook een video klaar voor als ik écht in paniek zou raken en in een bad trip zou komen, zodat ik mezelf hierdoorheen zou kunnen helpen. Deze laatste bleek gelukkig niet nodig, al kreeg het einde van mijn avond/ nacht wel een vreemde wending!
Rond 20:15 begon ik met het zorgvuldig kauwen en wegslikken van de truffels, terwijl ik dit deed bereidde ik mezelf en mijn omgeving voor. Ik zorgde voor een lekker warm plekje in mijn woonkamer, zette overal gezellige kaarsjes aan, deed de deuren op het slot en trok iets comfortabels aan. Rond 20:40 at ik mijn laatste hap van het hele doosje, 22 gram, en ik installeerde mezelf met een serie op de bank. Ik had al tijdens het innemen de 'voel ik nou al wat- onee toch niet'-vibe en die vind ik altijd erg irritant, dus ik besloot mezelf af te leiden met een video omdat ik zo ook rete snel zou merken als mijn zicht zou veranderen. Ik was ergens nog nerveus dat 22 gram te veel was, maar de vorige keer dat ik dit met 4 vrienden deed had ik dezelfde truffels en dezelfde hoeveelheid op. Die trip was mij aangenaam bevallen, ik had heel de tijd een warme gloed, heel veel liefde, aardige visuals en ik kon heerlijk praten, maar ik had geen 'eureka'-momenten of hele diepe zelf inzichten gehad, daarom dacht ik dat ik dit prima aankon in mijn eentje.
21:55 merkte ik op dat mijn visuals toch wel wat begonnen toe te nemen. Ik had een pauze genomen van mijn serie om mijn waarnemingen op te schrijven in een schriftje, maar ben ook niet meer terug gekomen bij mijn serie haha. Ik zat te zoeken naar dingen die 'ademde', maar mijn zicht was op een heel andere manier vervormd ditmaal. Alles wat diepte had of wat patronen had, zoals mijn gele gordijnen, leken enorm te bewegen, alsof alles een soort kinder-voel-en-luister boek was geworden. Ik merkte dat ik wel echt supermoe was, en constant begon te gapen. Elke keer als ik gaapte voelde dat heerlijk! Ook had ik een zak chips gepakt; ondanks de voorbereidingen van al het lekkere eten leek me dit toch de minste moeite, en ik had niet veel zin moeite te doen voor eten. De chips smaakte ooooongelofelijk lekker, en hielp ook goed tegen de misselijkheid waar ik, als ik me erop focuste, toch wel behoorlijk last van had gekregen. Ook was mijn hoofd erg zwaar, maar blijkbaar heb ik dat vaker gehad want in mijn schriftje schreef ik op: 'zoals altijd haha!'. Het was ook niet per se een onaangenaam gevoel, eerder heel rustig en mellow.
Ik had al die tijd al muziek op staan. Nog niet de afspeellijst die ik had voorbereid, maar de 'gelikete nummers' van mij en mijn vriend. Overal hoorde ik 'mama appelsaps' in, en ik weet nog dat ik dacht dat ik het erg jammer vond dat ik dit morgen waarschijnlijk niet meer zou horen. Ik stond sowieso versteld van wat mijn hersens allemaal kunnen onder invloed van bepaalde natuurlijke (en onnatuurlijke) middelen zoals deze, en vond het erg jammer dat we als mensen hier niet nuchter toe in staat zijn. Ik had trek gekregen in een sigaret, maar omdat ik heel de tijd mensen hoorde praten bij ons op de binnenplaats had ik helemáál geen zin mijn balkon op te gaan. Daarom rookte ik hem onder de afzuigkap terwijl ik danste op een paar van mijn lievelingsnummers. Ik merkte in de keuken dat ik toch wel aardig hard aan het trippen was, en was blij met mijn eigen voorbereidingen. Zo had ik bijvoorbeeld de tijd opgeschreven dat ik ongeveer op mijn hoogtepunt zou kunnen gaan zitten (22:30, 23:00) en dat ik absoluut geen wiet moest gaan roken voor 23:30. Volgens mijn berekeningen (het was 22:36) zou ik nu ergens in mijn hoogtepunt zitten, dus wist ik ook goed wat er met me aan de hand was. Ik merkte ook dacht ik erg veel bezig was met de tijd: ik vond het een leuke uitdaging dit niet kwijt te raken. Dit lukte rationeel gezien wel, maar toch voelde tijd wel heel anders, ik qoute mezelf: "het is niet dat tijd niet bestaat ofzo, ik snap het af en toe gewoon even niet." Eenmaal in de woonkamer veranderde ik van afspeellijst en heb ik ontzettend genoten van de mooie muziek. Ik probeerde wel elke keer terug te gaan naar de vragen die ik van tevoren had opgeschreven, maar mijn gedachten gingen veel te snel en ik kon niet echt lekker 'filosoferen'. Aanvankelijk vond ik dit jammer (nog een quote: "mijn gedachten gaan wel een beetje te snel voor mezelf, dat vind ik jammer"). Toch was ik wel behoorlijk aan het nadenken over andere dingen, waardoor ik ook tot de conclusie kwam dat ik niet altijd maar dingen 'moest', maar ook af en toe gewoon lekker kon 'zijn' met mezelf. Zeker nu aan de truffels, want dat was toch heerlijk! Over een aantal weken/ maanden zou ik me niet meer kunnen voorstellen hoe het eruit zou zien, hoe mijn hoofd werkte onder die invloed: dus neem het nu lekker en extra goed in jezelf op! Geniet!
Dit was een erg fijne realisatie, en nu (the day after) denk ik ook een erg belangrijke les die de trip me heeft willen leren. In andere trips was ik namelijk altijd bezig met hoe anderen het ervaarden; of het goed met ze ging en hoe ik ze zo min mogelijk tot last kon zijn. Ook nu, aan het begin, zat ik mezelf in de weg door van alles te moeten en te verwachten van mezelf tijdens een trip. Nadat ik dit realiseerde kreeg ik het idee dat ik helemaal niet zo zeer antwoorden nodig had, en een van de laatste dingen die ik opschreef was dan ook: "Ik ken mezelf eigenlijk al best wel goed. Meer op vertrouwen."
Rond 23:15-23:30 zag ik dat mijn vriend zijn locatie stuurde en hier kreeg ik zó'n warm gevoel van! Sowieso voelde ik mij de hele trip enorm met hem verbonden. Ik mistte hem niet, ook al zijn we normaal veel samen. Het was een heerlijk gevoel en ik 'hield' ook een beetje meer van mijzelf hierdoor. Erg vreemd, erg mooi
Rond 00:14 was ik er zelf wel een beetje klaar mee, maar mijn OEV 'helaas' nog niet. Ik probeerde wat zoets te eten maar kreeg dit nog niet naar binnen. Ik weet nog dat ik naar de varen in de hoek van mijn woonkamer keek en dacht: "Jezus, die plant blÃjft maar vallen. Als hij klaar is met vallen, ben ik klaar trippen" en ik zette mijn serie weer aan om een beetje uit de vibe te komen. Rond 01:00 merkte ik dat ik eindelijk een beetje was teruggeland en belde ik mijn beste vriendin, omdat ze had aangegeven graag even te bellen voor ik ging slapen (hierdoor ergerde ik me ook een beetje aan het langzame einde van de trip een uur hiervoor: ik wilde haar bellen maar zat er nog te diep in voor mijn idee). We hebben heerlijk gekletst terwijl ik een burgertje bakte en een halve jonko rookte. Een uur later, rond 02:00 hingen we op. Ik merkte dat ik niet meteen kon slapen, dus keek nog wat van mijn serie, tot ik merkte dat ik helemáál niet meer lekker ging en mijn ogen echt dicht móést doen. Helaas voelde ook dit ongelofelijk ongemakkelijk, en ik probeerde mezelf naar bed te slepen. Hier begon echt een nare ervaring.
Alles ging vrij soepel op zich, ik was nog tot alles in staat, maar mijn zicht was niet helemaal lekker meer: alles leek in sluimerstand. Als ik bedacht dat ik moest opstaan om een slokje water te nemen, zag ik dit pas zo'n 5 seconden erna gebeuren. Ook voelde mijn lichaam heel gek, wat vooral opviel als ik bijvoorbeeld aan het drinken was. Zo merkte ik bijvoorbeeld wel dat mijn mond kurkdroog was, maar voelde ik het niet zoals normaal en kon ik het ook niet echt 'oplossen' door wat te drinken. Ik dacht hierdoor dat het waarschijnlijk door de jonko kwam, die i.c.m. de truffels niet goed wasgevallen (alhoewel ik mijn vorige truffel trips ook altijd afsloot met wat wiet). Ik wist dat ik het moest uitzitten of moest gaan slapen, maar als ik dit laatste probeerde werd het gevoel heviger en vervelender. Ik heb wat muziek opgezet om mezelf af te leiden, en raakte af en toe echt in paniek waardoor ik me moest herinneren dat ik niet gek werd ("weet ik nog wie ik ben - ja ik ben ljuv - waar ik ben - ja in Rotterdam - wat ik net heb gedaan - ja ik heb getript en daarna geblowd en voel me nu vreselijk"). Ik was enorm bang dat het gevoel niet meer over ging, maar wilde tot in elk geval 08:00 wachten met mijn vriend of beste vriendin hierover bellen omdat het waarschijnlijk over zou gaan als ik OF in slaap zou vallen OF als de wiet uit zou werken. Afleiden met muziek werd steeds naarder, omdat ik begon te twijfelen of ik de muziek in mezelf hoorde of aan het luisteren was, dus ik kroop weer uit bed, rookte op de keukenvloer een sigaret en zette mijn serie op. Ik kreeg heel veel zin in chocola waar ik dus van heb gegeten, en dronk een deel van mijn fruitsap. Rond 04:00 merkte ik dat alles weer wat weg begon te zakken. Ik was opgelucht dat het voorbij was en ook trots dat ik niet volledig in paniek was geraakt maar mezelf steeds kon realiseren wat er aan de hand was en hoe het over zou gaan. Wel heeft deze 'afdronk' een naar staartje aan mijn eerst solo-reis gegeven, en dat vind ik jammer. Rond 05:00 viel ik eindelijk in slaap.
Deze ochtend was ik een beetje in paniek: zou ik dit nu elke keer krijgen dat ik wiet rook of een ander middel gebruik? Ondertussen kan ik het allemaal beter relativeren en heb ik er ook wel wat lessen uit getrokken. Toch ben ik ook heel benieuwd naar jullie visie hierop, en jullie do's & don'ts voor de komende dagen/ weken/ maanden.
Liefs!