Lachgas, van lachen tot egoloss

worldbridger zei:

Pfoei, herkenbare verhalen zeg!
Ik heb nu al meer dan 4 jaar geen lachgas meer gebruikt. De laatste keer dat ik het wilde doen knapte mijn ballon toen ik wilde beginnen en dat gaf voor mij de doorslag om er niet meer mee door te gaan.

De eerste ervaringen waren inderdaad grappig, bij de daaropvolgende had ik steeds een soort ongemakkelijk gevoel achteraf. Plus dat het geluid van het hijsen en tussendoor het gesis van iemand die meer ballonnetjes vult nogal doordrong in mijn trips waardoor ze op een gegeven moment ook teveel op elkaar gingen lijken.

Toen heb ik een keer in mijn eentje thuis geëxperimenteerd met ballonnetjes en wilde dan tijdens mijn trips proberen te documenteren wat er gebeurde, maar als ik dacht dat ik dingen had opgeschreven of getypt, was het in werkelijkheid gekrabbel of random letters bij elkaar. Alsof het lachgas niet wilde dat ik naar buiten zou brengen wat er precies gebeurde. Ik had toen ik telkens het gevoel dat ik begréép waar het leven en de wereld om draaide, alleen was ik dat meteen weer kwijt als ik uit de roes kwam.

Een paar weken later gaf ik een verjaardagsfeestje en toen zaten we met zijn vijftienen in de huiskamer. We zouden allemaal tegelijkertijd een ballonnetje nemen en het leek mij wel leuk om mijn camera in de hoek van de kamer te zetten zodat die alles kon filmen wat er gebeurde. Dat dus gedaan, maar achteraf bleek er alleen beeld te zijn opgenomen van het prepareren van de ballonnetjes en het moment dat we er een allereerste hijs uit namen, daarna is de camera gestopt met filmen... En de batterij was niet leeg! Ik vond deze dingen nogal creepy.

Vervolgens ben ik er een poosje mee gestopt en heb ik na een jaar of wat een sessie gedaan met vier huisgenoten/vrienden waarbij we steeds dubbele ballonnetjes namen. Daar heb ik onder andere hallucinaties gehad waarbij ik omhoog keek naar de buik van een ooievaar die door de lucht vloog terwijl ik zelf in een soort zak zat (zoals de ooievaar babies komt brengen zegmaar) en een heleboel andere extréém vage en verwarrende trips waar ik achteraf helemaal van ondersteboven was

Daarna ben ik dus maar gestopt, het is mij te heftig.


Overigens zou ik nog wel een keer op de lsd een ballonnetje willen proberen, omdat dat je visuals zou versterken. Dat lijkt me wel interessant. Maar lachgas op zich hoef ik niet meekou

Klik om te vergroten...

worldbridger zei:

Pfoei, herkenbare verhalen zeg!
Ik heb nu al meer dan 4 jaar geen lachgas meer gebruikt. De laatste keer dat ik het wilde doen knapte mijn ballon toen ik wilde beginnen en dat gaf voor mij de doorslag om er niet meer mee door te gaan.

De eerste ervaringen waren inderdaad grappig, bij de daaropvolgende had ik steeds een soort ongemakkelijk gevoel achteraf. Plus dat het geluid van het hijsen en tussendoor het gesis van iemand die meer ballonnetjes vult nogal doordrong in mijn trips waardoor ze op een gegeven moment ook teveel op elkaar gingen lijken.

Toen heb ik een keer in mijn eentje thuis geëxperimenteerd met ballonnetjes en wilde dan tijdens mijn trips proberen te documenteren wat er gebeurde, maar als ik dacht dat ik dingen had opgeschreven of getypt, was het in werkelijkheid gekrabbel of random letters bij elkaar. Alsof het lachgas niet wilde dat ik naar buiten zou brengen wat er precies gebeurde. Ik had toen ik telkens het gevoel dat ik begréép waar het leven en de wereld om draaide, alleen was ik dat meteen weer kwijt als ik uit de roes kwam.

Een paar weken later gaf ik een verjaardagsfeestje en toen zaten we met zijn vijftienen in de huiskamer. We zouden allemaal tegelijkertijd een ballonnetje nemen en het leek mij wel leuk om mijn camera in de hoek van de kamer te zetten zodat die alles kon filmen wat er gebeurde. Dat dus gedaan, maar achteraf bleek er alleen beeld te zijn opgenomen van het prepareren van de ballonnetjes en het moment dat we er een allereerste hijs uit namen, daarna is de camera gestopt met filmen... En de batterij was niet leeg! Ik vond deze dingen nogal creepy.

Vervolgens ben ik er een poosje mee gestopt en heb ik na een jaar of wat een sessie gedaan met vier huisgenoten/vrienden waarbij we steeds dubbele ballonnetjes namen. Daar heb ik onder andere hallucinaties gehad waarbij ik omhoog keek naar de buik van een ooievaar die door de lucht vloog terwijl ik zelf in een soort zak zat (zoals de ooievaar babies komt brengen zegmaar) en een heleboel andere extréém vage en verwarrende trips waar ik achteraf helemaal van ondersteboven was

Daarna ben ik dus maar gestopt, het is mij te heftig.


Overigens zou ik nog wel een keer op de lsd een ballonnetje willen proberen, omdat dat je visuals zou versterken. Dat lijkt me wel interessant. Maar lachgas op zich hoef ik niet meer.

Klik om te vergroten...

Mijn ervaringen van lachgas zijn begonnen van het intens hard lachen tot totale egoloss. Ik wil graag mijn verhaal en ervaringen met jullie delen in de hoop dat iemand anders ook zoiets heeft meegemaakt.

De eerste keer lachgas was voor mij een intense euforische ervaring. Je blijft uit de ballon inhaleren totdat je spontaan helemaal in een deuk ligt. Erbij komend waren voor mij ook altijd een lichte visuele hallucinaties van "stoplicht patronen" in een raster vorm (rood, blauw, groen dan). *Even tussen door heb ik heb genoeg ervaring met wiet/hasj, mdma en paddo's; dus ik begrijp, accepteer en waardeer hallucinaties van dit soort middelen.*

Na circa mijn vijfde keer lachgas merkte ik dat als je lang genoeg blijft doorgaan, geluid om je heen gaat vervormen. Een soort raket dit opstart maar in zijn geluid blijft echoen. Toen zag ik ook visuele hallucinaties met mijn ogen open. Een vriend van me was nog zn ballon heen en weer aan het zuigen maar ik zag enkel blauwe (het was een blauwe ballon) ringen uit zijn mond schieten. Ik weet nog dat hij toen heel paranoia terug kwam van zijn trip en vertelde dat hij een gestoorde deja vu had. Hij zei dat alles wat er gebeurde hij al eerder had gehoord. Hij was er behoorlijk van slag. Ik wimpelde het toen gewoon weg van, je tripte hem gewoon hard.

Daarna was lachgas voor mij nog steeds heel euforisch en ik hallucineerde steeds meer. Ik weet nog dat ik mn ogen dicht deed en het lachende hoofd van een vriend in een spiraal tot het oneindige zag draaien. Ik kwam niet meer bij... Toen was het nog leuk en vooral erg grappig.

Maar een tijd erna deed ik het met aardig was bier en hasj op was ik compleet buiten de realiteit. Dat was ook de eerste keer dat ik niet meer moest lachen om lachgas en dat is ook daarna nooit meer gebeurd. Ik kan me alleen nog gedachtes herinneren dat alles heel logisch was en klopte en dat ik een soort matrix van blauwe lichten zag over alles om me heen toen ik terug kwam. Maar ik had tijdens die trip totaal geen perceptie van wie ik was en dergelijke. Ik was compleet in de war en een vriend zei tegen me dat ik 20 seconden heen en weer aan het dansen was alsof ik mn evenwicht probeerde te houden. Het voelde voor mij als zeker meer dan 15 minuten...

De keer daarop deed ik lachgas om MDMA. De eerste ballon nam ik toen de rest nog aan het wachten was op de laatste twee personen (Ik dacht dat iedereen al was begonnen). Toen ik terug kwam van mijn veel te bizarre trip dacht ik te horen dat iedereen verbaasd was hoe ver heen ik was. Ik hoorde stemmen van: "Wedden dat hij terug komt zodra wij beginnen met de ballon?" Zij begonnen en ik kwam terug vol met angst in mijn ogen. Een vriend keek me ook aan en zei: "WTF?!!. man! Is dit een grap??" Heel raar. Achteraf kwam ik achter dat ze dat helemaal niet gezegd hadden maar dat de verbazing kwam van mij totale levenloosheid tijdens de trip. "Alsof je dood was" heb ik ze horen zeggen. Het was dus deel van mijn hallucinatie..
Daarna nog één ballonnetje dacht ik. Ik heb nog steeds spijt van die ballon. Het heeft me weken geduurd om te accepteren dat het een hallucinatie was... Ik weet lang niet meer alles van die trip maar het voelde allemaal wel héél duidelijk. Alsof alle antwoorden van het universum beantwoord werden. De puzzelstukjes vielen op zn plaats (welke plaats dat is ben ik meteen vergeten..). Ik weet wel nog dat ik de gedachte had dat alles met elkaar verbonden is. Alsof wij, mensheid, het universum allemaal met elkaar verbonden waren (Normaliter wijs ik dit soort gedachten weg; ik ben atheist en totaal niet spiritueel). Toen die gedachte tijdens de trip op kwam, hoorde ik een monotone stem zeggen: Ja, alles is alles..maar het begint bij jezelf!!. En toen werd ik door een spiraal getrokken van herinneringen van mijn afgelopen 5 jaar en kwam ik terug op aarde... Iedereen keek me weer vol verbazing aan. Het voelde voor mij als meer dan 20 minuten, maar ik werd verteld dat het weer om seconden ging en dat ik totaal dood leek... (Raar genoeg had ik mijn ballon niet losgelaten en zat er nog lucht in..)

Daarna heb ik het enkele malen nog een keer gedaan (zonder mdma) maar heb ik vergelijkbare ervaringen gehad. Elke trip heeft sowieso de geluidsecho's die oneindig in een loop gaan, het zien van "dimensies" of iets dergelijks en het gevoel dat ik voor de gek gehouden wordt door "alles". Alsof alles één grote grap is... Fucked up..
Elke keer vind ik het fucking eng, maar ook zo intrigerend..

Kortom, het begon met een onschuldige lachroes en eindigde met een totale verlies van zelfbewustzijn.

Heeft iemand vergelijkbare ervaringen???

Ja ik kan mij duidelijk plaatsen in jou ervaring. Het lijkt bij mij zo dat door bepaalde inzichten ik veel dieper in een ervaring kan gaan dan daarvoor. Lachgas kan mij nu met een ballon al enorm diep meenemen naar egoloze toestanden, besef van alles om je heen verdwijnt in een soort matrix. Het gene waar deze realiteit is uit op gebouwd, ik kan het zien als allemaal fractal achtige patronen die constant met het geluid in sync zijn en als het ware tijd weven. Soms lijkt het of ik bij het meest fundamentele moment aanwezig ben zoals je zegt, je bent bij het moment dat tijd gecreerd wordt dat heb ik tenminste. Het ware alsof ik vanuit een tijdloze zone mijn eigen wereld kan bekijken frame voor frame. En langzaam komt de snelheid weer terug en schiet ik uit de lachgas trip. Ik vind het aan de ene kant fascinerend maar aan de andere kant soms ook beangstigend om te weten hoe dit is.
Het heeft namelijk een zeer serieuze houding de ervaring, maar dit probeer ik dan ook op veel voudige manieren in creativiteit kwijt te kunnen.

Heb oog voor detail van herineringen en je zult zelf kunnen ervaren hoe ervaring wordt gecreeerd, laat het ego los en u zult elementaire tijd ervaren.

BrionBarbosa zei:

Daarna heb ik het enkele malen nog een keer gedaan (zonder mdma) maar heb ik vergelijkbare ervaringen gehad. Elke trip heeft sowieso de geluidsecho's die oneindig in een loop gaan, het zien van "dimensies" of iets dergelijks en het gevoel dat ik voor de gek gehouden wordt door "alles". Alsof alles één grote grap is... Fucked up..
Elke keer vind ik het fucking eng, maar ook zo intrigerend..

Kortom, het begon met een onschuldige lachroes en eindigde met een totale verlies van zelfbewustzijn.

Heeft iemand vergelijkbare ervaringen???

Klik om te vergroten...

Klinkt als een (gedeeltelijke of niet) ego-oplossing. Dat gevoel dat alles één grote grap is komt me heel bekend voor. Ik heb dat meerdere keren met psychedelica ervaren. Als je het eng vindt, dan weet je dat dat het ego is die nog (gedeeltelijk) aanwezig is. Ga je nog dieper, dan verdwijnt dat ook en blijft er alleen het kristalheldere weten over dat de zogenaamde wereld inderdaad een soort grote grap is. Ik heb het zelf niet ervaren met lachgas (nooit meer genomen dan 5 op een avond en ik verspreid het waarschijnlijk teveel over een avond), maar ben nu wel benieuwd na jouw verhaal.

ElvenSpice zei:

Soms lijkt het of ik bij het meest fundamentele moment aanwezig ben zoals je zegt, je bent bij het moment dat tijd gecreerd wordt dat heb ik tenminste.

Klik om te vergroten...

Dat is inderdaad wat het is! Je kan niet verder terug en er is daar helemaal geen tijd. Je bent dan voordat je tijd creëert en ziet dat tijd niets meer is dan het plaatsen van gedachten/herinneringen op een fictieve 'tijdslijn'.

@Mindless Denk jij niet ook dat door steeds meer ervaring met psychedelica en het ontdekken van het bewustzijn, dat je steeds makkelijker mee kunt gaan met de ervaring, beter los kan laten van de verlangens van het ego? En daardoor ook dieper te kunnen gaan. Ik denk dat het soort gelijk is aan meditatie onder controle krijgen, des te meer ervaring, des te beter je in een diepe trance je kan blijven.

Zeker. Maar mijn ervaring ermee is wel dat hoe dieper je gaat (met psychedelica of met meditatie), hoe heftiger het ego zal proberen je aan de grond te houden. Dus ik zie het een beetje zo: hoe stiller bewustzijn, hoe luider het ego (verlangen naar iets anders dan het nu). Dit is voordat er eventueel een ego-oplossing is uiteraard.

Leuk om eens een report over lachgas te lezen. Ik herken wel redelijk wat je beschrijft trouwens. Lachgas brengt mij in de juiste dosering ook naar een punt waarop alles duidelijk wordt. Daarnaast kom ik met lachgas altijd in een loop terecht, waarop een bepaalde realisatie zich tot in het oneindige gaat herhalen.

ElvenSpice zei:

@Mindless Denk jij niet ook dat door steeds meer ervaring met psychedelica en het ontdekken van het bewustzijn, dat je steeds makkelijker mee kunt gaan met de ervaring, beter los kan laten van de verlangens van het ego? En daardoor ook dieper te kunnen gaan. Ik denk dat het soort gelijk is aan meditatie onder controle krijgen, des te meer ervaring, des te beter je in een diepe trance je kan blijven.

Klik om te vergroten...

Ik weet dat dit niet aan mij gericht is, maar wilde hier toch even op reageren. Ik zie bij mezelf ook dat ik met elke trip ervaring die erbij komt steeds dieper kan gaan. Waarbij het loslaten in het begin vaak iets was waar ik de hele trip voor nodig had, begint dat steeds vanzelfsprekender te worden en gaat het eigenlijk vanzelf. De trips worden hierdoor steeds specialer.

Voor meditatie geldt denk ik hetzelfde, maar dan heb ik nog niet zoveel ervaring mee. Ik zie wel dat mijn trip ervaring mij helpt met mediteren trouwens.

Bedankt voor jullie reacties! Ik ben blij dat er tenminste iemand een soortgelijke ervaring hierop heeft gehad! Het blijft wel fascinerend hoe dat iets als beangstigends vaak ook fascinatie met zich mee brengt. Dit zal wel inherent aan de mensheid zijn

@ElvenSpice, jouw verwoording is echt precies zoals ik het ook meemaakte. Vooral de "serieuze houding" klopt enorm. Het is heel anders dan met andere trips op andere psychedelica waarin je juist het idee hebt dat je iets ontdekt.. Bij lachgas is de ervaring eerder een confrontatie dan een ontdekking.

Met psychedelica is die confrontatie er ook hoor. Alleen moet je er meer bewust naartoe werken.

En angst is een apart iets ja. Mensen willen het ontwijken, maar zijn er ook gefascineerd door.

Maar BrionBarbosa, even een vraagje. Hoeveel patronen lachgas zou jij zeggen dat je nodig hebt om zo'n doorbraak te krijgen daarmee? En hoe snel opeenvolgend moet je ze innemen? Moet de volgende er eigenlijk al in als de vorige nog volledig werkt? Want ze werken bij mij nogal kort.

Mindless zei:

Maar BrionBarbosa, even een vraagje. Hoeveel patronen lachgas zou jij zeggen dat je nodig hebt om zo'n doorbraak te krijgen daarmee? En hoe snel opeenvolgend moet je ze innemen? Moet de volgende er eigenlijk al in als de vorige nog volledig werkt? Want ze werken bij mij nogal kort.

Klik om te vergroten...

Wat ik altijd doe als ik wat dieper wil gaan op lachgas is twee patronen in de bus doen, die passen dan net niet in 1 ballon. Die ballon houd ik vast en dan doe ik nog een keer 2 patronen in de bus en blaas de volgende ballon op. Dan zitten er net geen 4 patronen in 2 ballonnen. Die twee ballonnen zuig ik direct achter elkaar leeg. Misschien lukt het ook wel met 3 ballonnen, maar wordt een beetje lastig vast houden.

EDIT Net even de proef op de som genomen, als ik mijn lachgas fles rustig leeg spuit passen er precies 2 patronen in 1 ballon. Om 3 ballonnen direct op te blazen was even een uitdaging, maar daarna kon ik dus wel in 1 keer 6 patronen wegwerken. Fijn gevoel, maar lachgas op zichzelf lukt het me maar niet om echt heel diep te gaan.

Dankjewel dat je dat zomaar even wilde testen voor me! :P

Maar ik neem aan dat jij dus echt een slagroomspuit gebruikt hiervoor ofzo? Ik gebruik zelf zo'n cracker, dus het is wel een stuk lastiger om er meerdere te vullen denk ik... Dat er trouwens 2 patronen passen in één ballon had ik niet gedacht. Misschien moet ik ook maar zo'n spuit kopen.