#1
Huh waar jij dingen meten gezien dan? :P
Lachgas, van lachen tot egoloss
30 antwoorden
16 weergaven
18-5-2026
#2
Ja ok, dat zou je meten kunnen noemen :P
#3
Ik heb lachgas met zo goed als alles gecombineerd. Het bijzondere aan lachgas vind ik altijd dat het een heel duidelijk eigen karakter heeft wat je altijd terug ziet in waar je het ook mee combineert. Maar als de drug waarmee je het combineert sterk genoeg is krijg je echt een mix van beiden.
Met psilo vond ik persoonlijk wel echt veruit het diepste dat ik gegaan ben. Uit mijn lichaam treden, in een oneindige loop van creatie terecht komen, echt onbeschrijfelijk. Maar snap dat je er aan de psilo niet altijd zin in hebt aangezien de psilo ervaring op zichzelf al bijzonder genoeg is. Ik doe het ook niet altijd bij psilo hoor. Paar keer dat ik het deed was ik met anderen waardoor mijn trip toch al niet extreem spiritueel van aard was. Met alle andere psychedelica vond ik lachgas een vergelijkbare ervaring geven, maar geen een was zo diep als met psilo zelf.
Lachgas aan de MDMA is wel een stuk minder diep trouwens, vooral ontzettend euforisch. Zo heb ik eens op een feestje thuis er ruim 30 patronen doorheen gejaagd omdat het de euforie van de MDMA ongeveer keer 10 deed gaan. Was totaal besef van de rest kwijt, kwam weer bij toen mijn zwager me aan tikte en zei 'ga je lekker?'. Bleek al een hele tijd met mijn tong uit mijn mond en hand op mijn borst te liggen
.
Met ketamine vond ik lachgas trouwens ook wel bijzonder. Daarbij trad ik ook uit mijn lichaam en de vaagheid van de keta werd redelijk versterkt. Visueel leek het of er allemaal wit licht om mij uit het niets ontstond.
Met psilo vond ik persoonlijk wel echt veruit het diepste dat ik gegaan ben. Uit mijn lichaam treden, in een oneindige loop van creatie terecht komen, echt onbeschrijfelijk. Maar snap dat je er aan de psilo niet altijd zin in hebt aangezien de psilo ervaring op zichzelf al bijzonder genoeg is. Ik doe het ook niet altijd bij psilo hoor. Paar keer dat ik het deed was ik met anderen waardoor mijn trip toch al niet extreem spiritueel van aard was. Met alle andere psychedelica vond ik lachgas een vergelijkbare ervaring geven, maar geen een was zo diep als met psilo zelf.
Lachgas aan de MDMA is wel een stuk minder diep trouwens, vooral ontzettend euforisch. Zo heb ik eens op een feestje thuis er ruim 30 patronen doorheen gejaagd omdat het de euforie van de MDMA ongeveer keer 10 deed gaan. Was totaal besef van de rest kwijt, kwam weer bij toen mijn zwager me aan tikte en zei 'ga je lekker?'. Bleek al een hele tijd met mijn tong uit mijn mond en hand op mijn borst te liggen
.Met ketamine vond ik lachgas trouwens ook wel bijzonder. Daarbij trad ik ook uit mijn lichaam en de vaagheid van de keta werd redelijk versterkt. Visueel leek het of er allemaal wit licht om mij uit het niets ontstond.
#4
Jongens, jullie snappen dat je gewoon grotere en stevigere ballonnen kunt gaan halen als je er meer capsules in kwijt wilt?
#5
Fool zei:Jongens, jullie snappen dat je gewoon grotere en stevigere ballonnen kunt gaan halen als je er meer capsules in kwijt wilt?
Psychedelibee zei:Ik zit er aan te denken volgende keer te zoeken naar grotere ballonnen zodat er misschien wel 3 of 4 in kwijt kunnen.
#6
Oh ja, ik zag alleen een hele grote lap tekst en mensen die gingen meten en meerdere ballonnen vasthouden. excuses. :P
#7
Psychedelibee zei:EDIT Net even de proef op de som genomen, als ik mijn lachgas fles rustig leeg spuit passen er precies 2 patronen in 1 ballon. Om 3 ballonnen direct op te blazen was even een uitdaging, maar daarna kon ik dus wel in 1 keer 6 patronen wegwerken. Fijn gevoel, maar lachgas op zichzelf lukt het me maar niet om echt heel diep te gaan.
#8
Heel dit verhaal over jouw ervaring met lachgas komt me eng bekend voor BrionBarbosa. Aantal weekjes geleden lachgas gebruikt in combinatie met MDMA. Mijn bewustzijn schakelde zich uit en het lichaam ging door met aan die ballon lurken waardoor ik ongelooflijk hard ging op de ballon. Wat je zegt dat je het gevoel had dat alles een grap is, dat herken ik zo goed. Je bent je bewust van de illusie van het ik. In die trip voelt het ook als totale zekerheid, de grap van het leven. Het is een beetje te omschrijven alsof jij samenkomt met de waarheid en realiteit van het bewustzijn en universum. En die realiteit is heel anders dan de dagelijkse realiteit. Was er ook erg van slag van, alles in dit leven verliest zijn zekerheid en dat is best eng. Ik ben er nu wel rustiger onder in mijn gedachten.
Ik heb in een eerdere reactie die ervaring gepost. Een klein weekje geleden. Hier zal ik hem ook even posten.
Ik denk dat het idee dat je leven een leugen is niet eens zo raar is. We hebben geen zekerheid dat alles wat we zien, voelen, ruiken, proeven en horen een leugen is. Alleen ons denkproces is een zekerheid. Niet de zekerheid dat we zelf denken maar er is wel zekerheid dat er in ieder geval een denkproces is. Descartes: Cogito ergo sum (ik denk dus ik ben).
We kunnen dus ook niet weten of ons universum een computersimulatie is. Wat we wel kunnen is, en zeker met de huidige technische vooruitgang een universum laten draaien op een computer in de toekomst.
''Nick Bostrom is een Zweeds filosoof die verbonden is aan de Universiteit van Oxford. Hij houdt er ernstig rekening mee dat de wereld waarin we leven een illusie en wellicht een zeer geavanceerde computersimulatie is. Hij schreef er in 2003 een artikel over in Philosophical Quarterly (we may be living in a computer simulation).''
Ik ben zeker geen natuurkundige maar als ik er goed over nadenk zie ik het universum sowieso als een computer. Alles wat wij kennen heeft data. Elk molecuul, elk atoom. Het is eigenlijk ook een heel gek idee dat er werkelijk een aarde is, die fysiek bestaat. Het lijkt mij veel aannemelijker dat ons bestaan niets meer is dan een illusie die gecreëerd wordt door de immens geavanceerde wetten van deze simulatie. Alles is namelijk een simulatie, een proces waarbij data aan te pas komt. Het hoeft volgens mij trouwens helemaal niet zo te zijn dat wij zijn gecreëerd door andere wezens die een computersimulatie opzette. Wel een makkelijke uitleg. Maar misschien is de werkelijke uitleg van wat ons universum is nog totaal niet voor ons te bevatten.
Het zou me trouwens echt geweldig lijken als het echt duidelijk wordt dat ons universum een simulatie is en dus een illusie. Al die mensen die helemaal gek worden omdat het leven een leugen is, het is gewoon een spelletje!
Terugkomend op het lachgas verhaal. Het is toch niet zo gek dat door de stoffen die jij tot je hebt genomen tot een moment kwam waarbij alle data op een andere manier ging samenwerken waarbij jij je in een bewustzijnstoestand wende waarbij meer van de simulatie (het universum) begrepen kan worden. Dus wat je zegt dat het een hallucinatie is, ik ben er niet zeker van. Je normale bewustzijnstoestand zou namelijk ook een hallucinatie kunnen zijn.
Trouwens, als ik bepaalde fouten hier maak op het gebied van de werking van het universum of als iemand aanvullingen heeft in deze discussie. Ik hoor het graag. Ik ben zoals ik al eerder zei namelijk geen natuurkundige haha!
Ik heb in een eerdere reactie die ervaring gepost. Een klein weekje geleden. Hier zal ik hem ook even posten.
Maar één ervaring heeft mijn wereld op zijn kop gezet. Een aantal weken geleden mdma puur gelikt. Ik ging vrij hard en nam een ballon. Niet zo'n ballonnetje uit een patroon. Nee, uit zo'n mega fles. En dit was ook een mega ballon. Ik ging rustig zitten, begin te blazen en voel mijn bewustzijn zoals gewoonlijk naar de achtergrond verdwijnen, de muziek begint te vervormen. Maar deze keer is niet gewoonlijk merk ik als ik weer 'wakker' word. Ik ben namelijk wel een paar minuten doorgegaan met het blazen op de ballon zonder dat ik dit wist. Een vriend van me vertelde dit. Met mijn ogen open, nergens op reagerend aan het blazen op die ballon. Waar mijn bewustzijn was? Ergens op een plek waar het nog nooit geweest was. Ik zag mijn hele leven voorbij flitsen. Het leek ook of mijn bewustzijn zich in een heel andere omgeving dan de aarde bevond. Niet in een plek met massa, maar slechts met bewustzijn. Op die plek werd mij duidelijk dat alles wat mijn leven is, een leugen was, een herhaling van wat zich al miljoenen keren heeft afgespeeld en dat ik na dit leven er weer vanaf voor af aan in stap. Tekenend hiervoor is een muziekje wat ik hoorde. Dat muziekje wat een beetje leek op een sterretje die je afschiet bij Mario Kart. Dit muziekje had ik in mijn leven hier nog nooit gehoord maar in mijn space voelde het alsof ik het al miljoenen keren, oneindige keren had gehoord. En elke keer betekende het hetzelfde: het terugkeren naar aarde. Hierna heb ik 30 minuten niet bewogen, in shock door wat ik zojuist had meegemaakt.
Nu weet ik ergens wel dat ik door deze stoffen een hele diepe ervaring heb meegemaakt. Dit heeft me ook echt doen beseffen dat het bewustzijn heel relatief is en slechts te verbinden valt met de staat van de hersenen. Dit zegt mijn verstand. Daarentegen zegt mijn gevoel iets anders. Ik heb nog steeds het gevoel alsof ik niet helemaal zeker weet dat mijn leven geen grote mindfuck is. Het is een zware ervaring die moeilijk te verwerken is. Het laat werkelijk alle maar dan ook alle gevestigde ideeën van leven op aarde zijn waarheid verliezen en zelfs mogelijk een leugen laten blijken.
Ik denk dat het idee dat je leven een leugen is niet eens zo raar is. We hebben geen zekerheid dat alles wat we zien, voelen, ruiken, proeven en horen een leugen is. Alleen ons denkproces is een zekerheid. Niet de zekerheid dat we zelf denken maar er is wel zekerheid dat er in ieder geval een denkproces is. Descartes: Cogito ergo sum (ik denk dus ik ben).
We kunnen dus ook niet weten of ons universum een computersimulatie is. Wat we wel kunnen is, en zeker met de huidige technische vooruitgang een universum laten draaien op een computer in de toekomst.
''Nick Bostrom is een Zweeds filosoof die verbonden is aan de Universiteit van Oxford. Hij houdt er ernstig rekening mee dat de wereld waarin we leven een illusie en wellicht een zeer geavanceerde computersimulatie is. Hij schreef er in 2003 een artikel over in Philosophical Quarterly (we may be living in a computer simulation).''
Ik ben zeker geen natuurkundige maar als ik er goed over nadenk zie ik het universum sowieso als een computer. Alles wat wij kennen heeft data. Elk molecuul, elk atoom. Het is eigenlijk ook een heel gek idee dat er werkelijk een aarde is, die fysiek bestaat. Het lijkt mij veel aannemelijker dat ons bestaan niets meer is dan een illusie die gecreëerd wordt door de immens geavanceerde wetten van deze simulatie. Alles is namelijk een simulatie, een proces waarbij data aan te pas komt. Het hoeft volgens mij trouwens helemaal niet zo te zijn dat wij zijn gecreëerd door andere wezens die een computersimulatie opzette. Wel een makkelijke uitleg. Maar misschien is de werkelijke uitleg van wat ons universum is nog totaal niet voor ons te bevatten.
Het zou me trouwens echt geweldig lijken als het echt duidelijk wordt dat ons universum een simulatie is en dus een illusie. Al die mensen die helemaal gek worden omdat het leven een leugen is, het is gewoon een spelletje!
Terugkomend op het lachgas verhaal. Het is toch niet zo gek dat door de stoffen die jij tot je hebt genomen tot een moment kwam waarbij alle data op een andere manier ging samenwerken waarbij jij je in een bewustzijnstoestand wende waarbij meer van de simulatie (het universum) begrepen kan worden. Dus wat je zegt dat het een hallucinatie is, ik ben er niet zeker van. Je normale bewustzijnstoestand zou namelijk ook een hallucinatie kunnen zijn.
Trouwens, als ik bepaalde fouten hier maak op het gebied van de werking van het universum of als iemand aanvullingen heeft in deze discussie. Ik hoor het graag. Ik ben zoals ik al eerder zei namelijk geen natuurkundige haha!
#9
De essentie van een computer is echter dat alles Computable(berekenbaar) is, in ons universum zijn bepaalde natuurkundige gedragingen volledig willekeurig en kunnen daarom nooit door een computer gesimuleerd worden tot op het niveau dat hier ook plaatsvind. Hoe denk je daarover?DeepBlue zei:We kunnen dus ook niet weten of ons universum een computersimulatie is. Wat we wel kunnen is, en zeker met de huidige technische vooruitgang een universum laten draaien op een computer in de toekomst.
''Nick Bostrom is een Zweeds filosoof die verbonden is aan de Universiteit van Oxford. Hij houdt er ernstig rekening mee dat de wereld waarin we leven een illusie en wellicht een zeer geavanceerde computersimulatie is. Hij schreef er in 2003 een artikel over in Philosophical Quarterly (we may be living in a computer simulation).'
#10
Ik zou me niet al te veel zorgen maken DeepBlue of het universum nu wel of geen computersimulatie is. Als er een computer zou zijn die dit allemaal simuleert, dan zou die toch ook weer in een universum moeten zijn, zo zouden ze in dat universum weer de zelfde vraag kunnen stellen. Mijn punt is dat het willen begrijpen van oneindigheid voor een normaal iemand enorm frustrerend is, het moment dat je je realiseert dat die oneindigheid het moment "nu" is en altijd zal zijn wordt je helemaal content. Mindless heeft hier al een keer eerder iets over geschreven in het "Bewustzijn" subforum, non-dualiteit klinkt soms misschien erg als zweverige praat, maar als je het echt begrijpt zul je volledig in het nu leven. En ook geen angst meer hebben voor het verleden of de toekomst.
Ik denk dat het boek "The Secret Of Light" van Walter Russell je wel interesseert als je een andere kijk op creatie wil zien dan conventionele natuurkunde. Deze man was echt een genie en beheerde zo veel vlakken, zeker waard om wat van zijn boek proberen te lezen. Nu is Walter Russell christelijk en dit zie je ook duidelijk terug in zijn boek, maar zie wanneer hij god gebruikt gewoon de term "Grote Bewustzijn" zodat je niet direct afhaakt als je niet gelovig bent zoals ik![:wink:]()
ftp://leo.co.ls/Philosophy/russell/the_secret_of_light.pdf
[youtube]/watch?v=-WjSC99ih9Y[/youtube]
Ik denk dat het boek "The Secret Of Light" van Walter Russell je wel interesseert als je een andere kijk op creatie wil zien dan conventionele natuurkunde. Deze man was echt een genie en beheerde zo veel vlakken, zeker waard om wat van zijn boek proberen te lezen. Nu is Walter Russell christelijk en dit zie je ook duidelijk terug in zijn boek, maar zie wanneer hij god gebruikt gewoon de term "Grote Bewustzijn" zodat je niet direct afhaakt als je niet gelovig bent zoals ik
[youtube]/watch?v=-WjSC99ih9Y[/youtube]
#11
Mindless zei:Maar BrionBarbosa, even een vraagje. Hoeveel patronen lachgas zou jij zeggen dat je nodig hebt om zo'n doorbraak te krijgen daarmee? En hoe snel opeenvolgend moet je ze innemen? Moet de volgende er eigenlijk al in als de vorige nog volledig werkt? Want ze werken bij mij nogal kort.
Eerlijk gezegd is één patroon genoeg voor mij. Als ik ze kort achter elkaar ga doen, lijkt altijd de tweede extra sterk. Maar alles wat daarna komt is een stuk zwakker, en zit ik niet meer vast in die oneindigheid die ik normaal mee maak. Maar ik moet wel benadrukken dat die ene patroon wel altijd samen gaat met het onder invloed zijn van iets. Een beetje hasj en alcohol is voor mij genoeg om totaal opgeslokt te worden door de lachgas trip. Met MDMA geeft voor mij in principe dezelfde sfeer, maar komt véél intenser over.