Dit tripreport had ik al een tijdje liggen. Het leek me leuk om er weer eens mee bezig te gaan, dus ik heb 'm een klein beetje aangepast.
Intro
Vanmorgen voor het ontbijt 10 mg 2C-C HCl gedoseerd na mijn voorgeschreven Moclobemide (300 mg tweemaal daags). Had geen intenties, maar ik stond voor 8 uur op, was in een goede bui, met een zonnig weerbericht. Douchen, daarna ontbijten in de nog koele schaduw. Het is nu 8:30. Na ongeveer een uur huishouden en wat Reddit lezen, worden de eerste tekenen van psychedelische effecten merkbaar. Stoned gevoel. Anxiolytisch zoals Diazepam, zorgeloos maar niet suf. Lichte drifting OEVs, vooral op het telefoonscherm. Verbeterde patroonherkenning, en meer associatieve denkpatronen. Spanning op de kaken is behoorlijk merkbaar en m'n pupillen zijn wat groter dan normaal. Zeer lichte misselijkheid en wat druk op de oren. Lichaamstemperatuur is hoger dan normaal. Ik Whatsapp een goede vriend over het nemen van de 2C-C, in de hoop dat ze het leuk zullen vinden om mee te lezen, en dat ik wat tekst heb om de ervaring later wat terug te lezen.
Trip begint echt, wandeling in park
Ik ga wandelen in een nabijgelegen park dat langs een gracht loopt. Deze plek hen ik altijd aangenaam gevonden - er is een grote verscheidenheid aan bomen, soms boten op het water, mensen die hun honden uitlaten. Niet te druk, vooral niet om 9.30 uur op zaterdagochtend. Zoals altijd neem ik het 'hondenuitlaatpad' dat over een aarden wal loopt zo'n 2 meter boven een verhard pad dat dichter bij het water ligt. Er is geen duidelijke visuele vervorming, maar de dingen zien er toch anders uit. De schors van bomen ziet er interessanter uit dan gewoonlijk. Ik voel de ouderdom van de bomen als ik er langs loop. Het olifantenpaadje bovenop de aarden wal voelt veel natuurlijker aan dan het parallel lopende verharde pad. Ik kan begrijpen waarom dit het pad van de hondenloper is - als ik op blote voeten zou lopen, zou ik dit verkiezen boven een laag asfalt, bestrating en geplette schelpen (auw!). Ik aai een hond terwijl hij aan het plassen is, en hij blaft naar me. Ik denk dat ik hetzelfde had gedaan als de rollen waren omgedraaid
![:)]()
De afdrukken in het zand die verschijnen als ik verder loop, hebben iets magisch. Het zand heeft een glinsting die er normaal niet is. Als ik het einde van het hondenuitlaatpad bereik, is er een heel laag hek (aww, het heeft het pad een beetje verpest) maar ik stap eroverheen en keer terug naar huis over het gewone wandelpad. Het geplette schelpenpad is mooi, maar de betonnen randen vind ik te kunstmatig. Een jongedame rent voorbij en ik geniet van haar vrouwelijke vormen met de vrolijk springerige paardenstaart erboven terwijl ze over het pad rent. Sommige wijkgenoten laten hun honden samen uit en laten ze spelen. Ik waardeer de speelse onschuld en het enthousiasme van de honden. Een gerenoveerd hotel aan de rand van het park lijkt niet op zijn plaats omdat het te mooi afgewerkt is.
Snelle pauze thuis & fietstochtje
Ik loop door de straten van de stad naar huis en geniet met volle teugen van de aanblik van de oude, organisch gegroeide huizenrijen in de binnenstad. Een stukje geschiedenis voor mij om naar te kijken. Thuis eet ik even snel een appel met een glas koud water, heerlijk verkoelend. Voor het diner had ik een entrecôte klaarliggen, die ik klaar leg voor vanavond. Op de verpakking staat een afbeelding van een koe en ik denk bij mezelf 'ik ken deze koe helemaal niet'. Wat heb ik gedaan om een stukje van dit dier te verdienen? Ik hoop dat ik het vlees niet laat aanbranden vanavond, dat zou zonde zijn van het ultieme offer dat deze koe voor mij heeft gegeven. Na enig nadenken spring ik op de fiets om een rondje door de stad te rijden terwijl het buiten nog niet te warm is (rond de 20 graden inmiddels). Het duurt ongeveer 15 minuten rustig fietsen voordat ik de stad achter me laat. De lucht is strakblauw en de omgeving wordt wat landelijker. Ik voel me goed en ontspannen. Ik wou dat ik wat hoger had gedoseerd. Plateau is bereikt. Gedachten zijn meestal leuk, er doen zich enkele kleine onthullingen voor. Ik glimlach en lach soms, en geniet van de voorbij rollende natuur. Ik steek de snelweg over en maak een foto. Dit is halverwege mijn fietstocht en trip. Ik fiets langs een paar velden en voel me nog steeds heel ontspannen en open minded. Psychedelische golven worden langzaam minder intens. Ik fiets de stad weer in. Ik fiets langs een paar van mijn favoriete gebouwen van deze stad. Deze gebouwen raken me altijd diep, en nu kan ik ze haast voelen. Hun minimalisme is mooi, en op de een of andere manier niet kunstmatig, goed uitgebalanceerd en strak maar menselijk (o.a. Rietveld Schröder huis).
Afterglow
Na het nemen van mijn middagdosis Moclobemide, komt er weer wat stimulatie terug. Psychedelisch ben ik helemaal down 6 uur na inname. Voel me een beetje moe maar waarschijnlijk niet in staat om een dutje te doen, en heb nu ongeveer een half uur iets dat lijkt op het begin van hoofdpijn. Dit was een milde psychedelische ervaring. Zou goed passen in een sociale setting. Voor herhaling vatbaar bij een hogere dosis, bij voorkeur zonder voorgeschreven medicijnen. De volgende dag Een beetje moe, maar voel me nog steeds kalm en op de een of andere manier mentaal gereinigd. De lichte hoofdpijn verdween in de avond van de dag zelf. Ook de dag erna en de volgende dag heb ik het gevoel dat ik een kleine maar succesvolle stap heb gezet om een beter mens te worden. Enige kalmte en toegenomen empathie is 2 dagen later nog steeds aanwezig.
Voetnoot
Ten tijde van deze trip slikte ik dagelijk Moclobemide, een MAO-remmer, tegen depressie. Of dat slim was weet ik niet, maar het voelde wel goed en het liep ook goed af. Moclobemide heeft de potentie om de werking van drugs erg te versterken. De dosis 2C-C die ik heb genomen was dan ook aan de (erg) lage kant. Dit keer was de combinatie geslaagd, maar doe het liever maar niet na met andere middelen want het heeft de potentie om slecht af te lopen, zeker met phenthylamines zoals de 2C serie.