#1
Re: Naar het nul punt en verder.
Het enige wat ik zeg is dat het niet alleen tussen je oren hoeft te zitten. Het kan, maar het hoeft niet. Dat is het enige wat ik wilde duidelijk maken, zodat iemand - mocht hij/zij dat (eerst) hebben gedacht - weet dat het niet aan hem/haar ligt. (Ik had het niet per se over jouw depressie, maar gewoon over depressie in het algemeen. Ik beweer helemaal niks over hoe het bij jou zit, maar ik zeg hoe het ook zou kunnen zijn.) Het was goed bedoeld, en het ik vind het knap van je dat je er op eigen kracht uit hebt kunnen komen. Dat betekent inderdaad niet dat je niet "echt" depressief was. Het was niet m'n bedoeling om je te beledigen, of om te beweren dat ik beter weet hoe jij je hebt gevoeld, en wat je wel of niet hebt gehad. Het is zeker beter om zonder medicijnen een depressie boven te komen, maar helaas hebben sommige mensen dat wel nodig, die misschien niet zo open-minded zijn als jij. Dat was m'n punt. En als het van 2 kanten komt, probeer je misschien ook niet om mijn kant van het verhaal te begrijpen.![:)]()
Ik snap die van jou in ieder geval wel, dat heb ik nu duidelijk gemaakt.
DrippTone zei::P Misschien draai ik er te veel om heen, maar je moet begrijpen dat ik nou ook weer niet alle prive zaken hier ga posten. Je zegt de hele tijd dat ik me depressief heb gevoelt zonder dat een arts heeft geconstateert wat het zou zijn en wat de oorzaak is. Waar haal je die info vandaan? :P Niet van mij.
Ik zeg alleen dat ik er voor mezelf geen naam aan wil geven, want als je dat wel doet gaat het leven en ga je vanzelf denken: ik heb een ziekte, ik kan mezelf niet genezen. Terwijl als je het open laat kan er van alles gebeuren. En gelukkig is dat ook gebeurt, of dat nou door de trip kwam, of door de ervaring of weet ik veel wat. Het maakt het er niet minder op. Terwijl als je naar een psych gaat, en je laat je vol proppen met die kut pillen van ze dan kom je er zelf op eigen kracht nooit uit.
Duidelijk? Zo niet neem dan maar niet meer de moeite om hier op te antwoorden, dan kan ik het niet uitleggen en jij het niet begrijpen. Want dat komt van 2 kanten.![:wink:]()
Ajuu paraplu.
Het enige wat ik zeg is dat het niet alleen tussen je oren hoeft te zitten. Het kan, maar het hoeft niet. Dat is het enige wat ik wilde duidelijk maken, zodat iemand - mocht hij/zij dat (eerst) hebben gedacht - weet dat het niet aan hem/haar ligt. (Ik had het niet per se over jouw depressie, maar gewoon over depressie in het algemeen. Ik beweer helemaal niks over hoe het bij jou zit, maar ik zeg hoe het ook zou kunnen zijn.) Het was goed bedoeld, en het ik vind het knap van je dat je er op eigen kracht uit hebt kunnen komen. Dat betekent inderdaad niet dat je niet "echt" depressief was. Het was niet m'n bedoeling om je te beledigen, of om te beweren dat ik beter weet hoe jij je hebt gevoeld, en wat je wel of niet hebt gehad. Het is zeker beter om zonder medicijnen een depressie boven te komen, maar helaas hebben sommige mensen dat wel nodig, die misschien niet zo open-minded zijn als jij. Dat was m'n punt. En als het van 2 kanten komt, probeer je misschien ook niet om mijn kant van het verhaal te begrijpen.
