Ontzettende warrigheid door wiet

Klopt wel wat je zegt, nu ik er beter over nadenk realiseer ik me dat ik best wel bezig ben met controle houden, terwijl ik juist wil blowen om me niet in de realiteit te voelen dus dat is een beetje tegenstrijdig. Heb je misschien een suggestie waarnaar ik de volgende keer in de coffeeshop naar kan vragen? Waar je minder onrust in je hoofd van krijgt en misschien gewoon minder hyper?

Kan niet zeggen dat ik een echte kenner ben maar ik blow wel eens met vrienden, en iedere keer is me al opgevallen dat het effect bij hen veel minder sterk is dan bij mij zelf.
De eerste keer had ik zelfs een behoorlijk slechte trip, terwijl de mensen met wie ik was even veel hadden gehad en zich gewoon chill voelden.

Ik kan het gevoel omschrijven als lichte paranoia, ontzettende warrigheid (het gevoel dat ik de situatie waarin ik me bevind niet meer overzie, ik let alleen nog maar op details), gevoel dat ik ''de diepte in wordt getrokken'' wanneer ik mijn ogen sluit, en vooral een héél erg snelle gedachtegang die ik niet onder controle kan houden. Ook voel ik me soms in het begin zo slecht dat een gesprek voeren haast niet mogelijk is. Afgelopen week moest ik na het blowen de weg naar het station vinden en ik durfde echt niet te gaan lopen, was bang dat ik ineens de straat op zou rennen of raar zou reageren op dingen.

De mensen met wie ik ben herkennen echt niets in mijn gevoel dan, en ik wil weten waardoor het komt dat ik me zo anders voel.
Ik merk wel dat de angst voor een zelfde ervaring elke keer groter wordt als ik blow, misschien dat ik het daarmee wel allemaal zelf in de hand heb. Ik ben altijd heel erg bezig mezelf terug te brengen naar de realiteit, denken dat het allemaal maar in m'n hoofd zit, maar niets helpt.
Ook voel ik me iedere keer een dag of 2/3 na het blowen nog steeds warrig en niet mezelf.

Kan het dus dat ik op de een of andere manier gevoeliger ben voor wiet, of zijn er nog andere redenen waardoor ik me zo kan voelen iedere keer weer?

Het kan heel goed dat jij gewoon gevoeliger bent voor wiet dan de rest. De dingen die je beschrijft klinken niet perse heel gek voor wiet. Daarnaast merk ik heel duidelijk in jouw verhaal dat je graag de controle wilt houden en je daardoor niet over wilt geven aan de ervaring. Het allerbelangrijkste bij drugs gebruik is je er aan over te geven. Als je de controle wilt houden en in de gewone realiteit wilt blijven moet je niet gebruiken, dan is dat niks voor jou. Zo simpel is het. Door zo krampachtig terug te willen keren naar de gewone realiteit werk je het dus grotendeels ook zelf in de hand.

Je kunt het best naar een indica soortje vragen die niet zo sterk is. Daar wordt je stoned van, lekker mellow. Neem dan 2 trekjes en wacht 10 min om te zien hoe het effect is. Dat herhaal je gewoon net zolang tot je het gewenste effect hebt bereikt.

Dat gevoel van de diepte ingetrokken worden herken ik wel heel erg. Ik vind wiet ook vaak best heftig en ik voel me vaak niet prettig in de buurt van andere onbekende mensen. Oke dat klinkt vaag. Maar het liefst blow ik thuis, het liefst zelfs alleen, maar met goede vrienden kan het ook nog wel net. Laatst had ik in het park geblowd en dan kan ik er wel prima van genieten en naar de lucht kijken en beetje kletsen met vrienden, maar ik word er dan wel flink zenuwachtig als we (nog stoned) onze spullen opruimen en naar huis gaan lopen, want het was best druk in het park. Als ik eenmaal bezig ben gaat de zenuwachtigheid weg maar ik weet niet, als ik handelingen moet gaan verrichten icm wiet... Dat werkt gewoon bij mij niet zo goed