#1
Voordat je bij een psychiater onder behandeling komt moet je toch sowieso eerst drugsvrij zijn?
Ik snap dat er veel mensen zijn die liegen tegen hun psychiater. Maar mijn huisartsen weten van mijn blow-verslaving , en weerhouden mij juist van psychiatrische hulp. Hoe slecht het ook met mij gaat, ze adviseren alleen maar een afkickkliniek. En of mijn klachten nou (in)direct door drugs zijn ontstaan , voor mij was wiet de allerbeste antidepressiva, totdat mijn zus ernstig ziek werd, en ook depressief werd van de pijn in mijn onderrug. Daartegen werkte cannabis niet. De eerste paar jaar nog wel goed tegen de stress en anti depressief tegen het ziektebeeld van mijn zus, maar op ten duur ook niet meer. Wat ik wel krom vind is dat deze artsen die mij weerhouden van psychiatrische hulp, mij wel heel makkelijk medicijnen uit de psychiatrie gingen voorschrijven. Voor mijn rugpijn kreeg ik antidepressiva omdat opiaten niet werkte. Ik vroeg of aan de dokter of hij misschien een middeltje had zodat ik mij wat opgewekter kon voelen, en niet steeds met de pijn bezig was. Daarvoor schreef hij mirtazapine voor. Ook een antidepressiva soort. Hij wist dat ik nog steeds cannabis gebruikte. Ik nam de mirtazapine in voor het slapen gaan, en de volgende ochtend rookte ik een jointje, en daar kreeg ik mijn eerste paniekaanval. Ik belde mijn arts op , en kreeg lorazepam erbij. Een paar weken later zat ik met verstijfde spieren in mijn kuiten bij de huisarts, en voordat ik het wist kreeg antipsychotica voorgeschreven als spierverslapper. Inmiddels had de arts mij van de lorazepam afgehaald, en i.p.v. mirtazapine mocht ik lexapro proberen.
Zo makkelijk gaat dat hier in Nederland?
Hoe verschillende medicatie voor een persoon werkt is inderdaad heel verschillend per persoon.
Bij sommige medicatie zoals antidepressiva heb ik redelijk baat gehad. De antipsychotica werkte helemaal averechts op mij.
Door de bezuinigingen zijn er inderdaad nieuwe wetgevingen en regels binnen de (geestelijke)gezondheidszorg. Het is er hierdoor allemaal niet gemakkelijker op geworden. Maar het lijkt er dus op dat de huisarts bepaald, of iemand doorverwezen wordt , of medicatie krijgt voorgeschreven? Niet de (geestelijke) gezondheidszorg zelf.
Van alle uitgevoerde placebo´s die ze hebben kunnen achterhalen schijnt maar 33.5% daadwerkelijk door placebo verholpen te zijn. Medicatie kan dus wel degelijk helpen, en er bestaat ook nog zoiets als natuurlijk verloop van genezing. Zie skeptisch.nl - placebo´s
Cbd is inderdaad de stof die de psychoactieve stof thc afbreekt. Toch is cbd zelf ook een psychoactieve stof.(Cannabis, een snel-groeiende bossige eenjaarsplant met dichte, kleverige bloemen, produceert de psychoactieve stoffen THC en CBD) < volgens Azarius.nl. Maar het mag wel een beetje gezien worden als de antipsychotica van de plant zelf. Volgens mij maakt het wel uit in welke volgorde je combineert? Eerst wiet roken, en daarna hasj roken, valt anders dan eerst hasj roken en dan wiet.
Maar zoals narayani al zegt is het in saynotodrugs geval niet verstandig om drugs aan te raden.
In zijn/haar geval lijk ik te interpreteren dat de problemen enkel uit drugsgevoeligheid voortvloeien. Dat zit helaas in de gene denk ik?
Ik snap dat er veel mensen zijn die liegen tegen hun psychiater. Maar mijn huisartsen weten van mijn blow-verslaving , en weerhouden mij juist van psychiatrische hulp. Hoe slecht het ook met mij gaat, ze adviseren alleen maar een afkickkliniek. En of mijn klachten nou (in)direct door drugs zijn ontstaan , voor mij was wiet de allerbeste antidepressiva, totdat mijn zus ernstig ziek werd, en ook depressief werd van de pijn in mijn onderrug. Daartegen werkte cannabis niet. De eerste paar jaar nog wel goed tegen de stress en anti depressief tegen het ziektebeeld van mijn zus, maar op ten duur ook niet meer. Wat ik wel krom vind is dat deze artsen die mij weerhouden van psychiatrische hulp, mij wel heel makkelijk medicijnen uit de psychiatrie gingen voorschrijven. Voor mijn rugpijn kreeg ik antidepressiva omdat opiaten niet werkte. Ik vroeg of aan de dokter of hij misschien een middeltje had zodat ik mij wat opgewekter kon voelen, en niet steeds met de pijn bezig was. Daarvoor schreef hij mirtazapine voor. Ook een antidepressiva soort. Hij wist dat ik nog steeds cannabis gebruikte. Ik nam de mirtazapine in voor het slapen gaan, en de volgende ochtend rookte ik een jointje, en daar kreeg ik mijn eerste paniekaanval. Ik belde mijn arts op , en kreeg lorazepam erbij. Een paar weken later zat ik met verstijfde spieren in mijn kuiten bij de huisarts, en voordat ik het wist kreeg antipsychotica voorgeschreven als spierverslapper. Inmiddels had de arts mij van de lorazepam afgehaald, en i.p.v. mirtazapine mocht ik lexapro proberen.
Zo makkelijk gaat dat hier in Nederland?
Hoe verschillende medicatie voor een persoon werkt is inderdaad heel verschillend per persoon.
Bij sommige medicatie zoals antidepressiva heb ik redelijk baat gehad. De antipsychotica werkte helemaal averechts op mij.
Door de bezuinigingen zijn er inderdaad nieuwe wetgevingen en regels binnen de (geestelijke)gezondheidszorg. Het is er hierdoor allemaal niet gemakkelijker op geworden. Maar het lijkt er dus op dat de huisarts bepaald, of iemand doorverwezen wordt , of medicatie krijgt voorgeschreven? Niet de (geestelijke) gezondheidszorg zelf.
Van alle uitgevoerde placebo´s die ze hebben kunnen achterhalen schijnt maar 33.5% daadwerkelijk door placebo verholpen te zijn. Medicatie kan dus wel degelijk helpen, en er bestaat ook nog zoiets als natuurlijk verloop van genezing. Zie skeptisch.nl - placebo´s
Cbd is inderdaad de stof die de psychoactieve stof thc afbreekt. Toch is cbd zelf ook een psychoactieve stof.(Cannabis, een snel-groeiende bossige eenjaarsplant met dichte, kleverige bloemen, produceert de psychoactieve stoffen THC en CBD) < volgens Azarius.nl. Maar het mag wel een beetje gezien worden als de antipsychotica van de plant zelf. Volgens mij maakt het wel uit in welke volgorde je combineert? Eerst wiet roken, en daarna hasj roken, valt anders dan eerst hasj roken en dan wiet.
Maar zoals narayani al zegt is het in saynotodrugs geval niet verstandig om drugs aan te raden.
In zijn/haar geval lijk ik te interpreteren dat de problemen enkel uit drugsgevoeligheid voortvloeien. Dat zit helaas in de gene denk ik?