Beste Lezers,
Ik weet niet erg goed hoe ik hier moet beginnen.. en het is zo een lang verhaal dat ik niet weet waar ik moet beginnen.. Ik ben op zoek naar mensen die mij kunnen en willen helpen..Mensen die tips hebben en steun kunnen geven.
Ik heb goeie vrienden, maar ik wil deze mensen niet belasten(voor mijn gevoel). Het zijn vrienden die ik mijn leven lang ken en deze mensen staan allemaal vrolijk en positief in het leven, in tegenstelling tot mij. Ik voel me eenzaam en heb het gevoel dat ik een masker draag en mezelf ergens in de strijd verloren ben.
Ik heb gewoon het gevoel dat ze me niet begrijpen en zien de ernst van de zaak niet omdat ze mij kennen als het sterke meisje dat zich overal uit red en alles aan kan.
De band tussen mij en mijn moeder is om te janken.. Van binnen geef ik haar de schuld van mijn verslaving(wat aan de ene kant scheef is dat weet ik ook wel).
Maar als ik niet door haar uit huis was geplaatst, zat ik er waarschijnlijk net zo vrolijk bij als mijn vrienden en vriendinnen.
Ik heb een erg bewogen jeugd gehad, uit huis geplaatst, Tehuis gezeten, hing alleen maar in het uitgaansleven, school verneukt, emotioneel gescheiden van mijn familie, verkeerde vriendjes en veel drugs.
Ik gebruik sinds mijn 16e cocaine, eerst sporadisch maar al snel 2 keer in de week.
Maar ik was elke dag de hort op en had naast mijn trouwe goeie vrienden behoorlijk wat rotte appels die me naar de bodem van de oceaan trokken. Bij hen was geld geen gebrek en het leven 1 groot feest.
Doordat ik geen echt thuis had kwam ik altijd met dat soort mensen in contact.
Altijd dacht ik dat ik het in de hand had en op mijn 17e gebruikte ik ongeveer 3 keer per week..
Op een feestje ontmoeten in M. en het was liefde op het eerste gezicht. Hij gebruikte ook wellis. Dit werd later veel meer en onbegevenement zaten we 3 keer in de week aan de coke..
We staken elkaar alleen maar aan en groeide uit elkaar.
Na 1,5 jaar relatie gingen we definitief uit elkaar omdat hij vreemd ging. Dit heeft mij erg veel pijn gedaan omdat ik altijd dacht dat we er samen wel uit zouden komen.
Toen ik 18,5 was kreeg ik een relatie met D. die 10 jaar ouder is dan ik en hij had ook veel problemen, schulden en gebruikte erg veel.
Maar ondanks dat, was ik erg verliefd en knoopte we de eindjes aan elkaar. Geld voor drugs ging voor alle andere belangrijke dingen..
Na een jaar gingen we tijdelijk uit elkaar door zijn problemen..We spraken elkaar wel nog gewoon en ik dacht altijd dat het wel weer goed zou komen.
Ik wou hem helpen maar dat ging niet want ik moest zelf geholpen worden.
Ik had toen geen huis meer en ging voor het eerst terug naar mijn moeder.. Die mij uit schuldgevoel meteen in huis nam..Ik vertelde haar over mijn drugsgebruik. Maar nooit de ernst van de situatie. Na 2 maanden ging het weer mis thuis en ging ik weer weg..
Waarheen wist ik niet..Ik hing bij vrienden en uiteindelijk kwam terecht bij mijn neef.. De enige uit mijn familie samen met mijn tante die er altijd voor me zijn geweest.
Ik heb bijna een jaar lang bij me neef depressief en verslaafd gewoond.
Ik had immers nog altijd me rijke/criminele verslaafde vriendjes en zo bleef mijn verslaving in stand.
Toen ik 20 was regelde mijn moeder een woonruimte voor me zodat ik zoals zij dat zo mooi zei een nieuwe start kon maken. Maar mijn leefstijl was zo abnormaal.. Dat normaal functioneren niet meer ging. Tevergeefs probeerde ik af te kicken, een normaal dag en nacht ritme te krijgen en te werken..
Maar mijn salaris gaf ik uit aan drugs en uitgaan.. Ik had inmiddels al behoorlijke schulden gemaakt zo rond de 12.000.. zorgverzekeringen,studie onafgemaakt dus alles terug betalen etc
Ik maakte weer de gekste dagen en weekenden mee.. liet me steeds meeslepen.
Ik haalde nachten door en heb een aantal keer gedacht dat ik de nacht niet zou overleven..
Iedereen dacht dat het eindelijk beter met me ging.. nu ik een dak boven me hoofd had..
Maar het tegenovergestelde was waar..
Ik had D. al een tijdje niet gesproken en toen we elkaar zagen sprong de vonk weer over.. alleen dit keer was ik nog zwaar naar de klote en met hem ging het erg goed..bijna geen schulden meer, hij mocht ze dochtertje weer zien, had een baan en hield deze..
Nadat we uit elkaar gingen, was ie bij een andere vrouw gaan wonen.. en begon een soort van relatie met haar.. Hij is nooit echt gek op haar geweest, zoals op mij..Maar zij hield hem op het rechte pad. We zagen elkaar een tijdje.. maar ik kon het niet aan dat hij bij een andere vrouw woonde en ik verbrak wat we nog hadden.. en bleven vrienden
Toen zag ik dat het dus wel kon en was ontzettend trots op hem.. Het inspireert me hoe hij ze leven betert en hij omgaat met ze verslaving..
Ik probeer nu echt me leven te beteren.. maar ik slaap erg slecht, werk weinig en kom nog teveel met foute mensen in contact. Ik heb nu met deze mensen het contact verbroken..
Ik ben ook bezig om alsnog een studie te gaan doen en ik begin als het goed is 1 september..
Eerst nog slagen voor de 21+ toets..Dus zowiezo een spannende tijd...
Maar nu begint mijn lichaam ook niet mee te werken.. De drang naar cocaine is nog altijd erg sterk.. en dat zorgt vaak voor terugval.
Begin mei zocht hulp bij een instantie en deze verwees mij na meerdere psychologische gesprekken door naar een kliniek in zuid Afrika..
Ik vertrek ergens midden juni naar zuid Afrika voor 2 maanden..
Ik vertelde al mijn close vrienden de keiharde waarheid over mezelf.. en kreeg erg veel credits en steun.. maar toch begrijpen zij mij niet zoals mensen die wel gebruiken...
Ik was toen vanaf 3 mei bijna 4 weken clean.. Het koste me erg veel moeite, kracht, zocht veel afleiding en ik blowde ook meer dan normaal..
Ik heb vaak gevochten en overwonnen in die 4 weken.. maaaar
Nou heb ik afgelopen weekend een behoorlijke terugval gehad en snoof ong 6 gram.. Vervolgd door erg veel spijt..
Over 2 weken vertrek ik dus naar zuid afrika en ik ben bloedje zenuwachtig..
Zodat ik in iedergeval 2 maanden kan ontgiffen.. en daarna begint het eigelijk pas echt...
Zijn er mensen die hier ervaring mee hebben? Mensen die zich hierin kunnen vinden?
Reacties en Tips alles is welkom..
Dankjewel voor het lezen van mijn lange verhaal..
X. LadySky