The subjective effects of zolpidem seem to vary wildly between individuals with certain users experiencing a complete lack of hallucinations whilst others experience them even at lower dosages. Generally, a recreational zolpidem dose has features comparable to DXM, DPH, alprazolam and psilocin.
It contains many of the physical and cognitive effects of benzodiazepines with a moderately dissociated headspace most similar to that of DXM. This occurs alongside bizarre thought patterns and external hallucinations similar to those of deliriants and visual distortions most similar to those of psychedelics. Overall, this makes zolpidem an extremely unique and unpredictable hallucinogen which requires a trip sitter.
Zolpidem (also known as Ambien, Intermezzo, Edluar, Stilnoct, Stilnox, Zolpimist[2], and others) is a non-benzodiazepine hypnotic of the imidazopyridine chemical class which is primarily used in the treatment of insomnia.[2][3]
m.psychonautwiki.org
En wat denk je hier zelf van? Eigen ervaringen?
Voor zover ikzelf ervaren heb en degene op wie ik het toepas klopt deze beschrijving voor muscimol(Al kan ik niet vergelijken met dxm), ook het dissociatieve deel lijkt vooral het verschil te maken. Waar een benzo ‘feller’ sedeert is bij muscimol deze graad aan sedatie niet haalbaar in normale(sub trip) doseringen. In hogere doseringen kan een zwaarder sederend effect gevoeld worden maar dit gaat steeds gepaard met hallucinaties. We stellen dat ‘trippen’ niet is wat men wil behalen in dit geval dus komt het er op neer dat muscimol, al doet het dit wel, niet zo fel kan sederen als een benzo.
Wat het dan wel feller doet is de gebruiker dissociëren van diens eigen piekergedachten, waardoor deze sedatie potentieel minder nodig is. De gebruiker piekert evenveel/slechts iets minder doch ziet dit gepieker vanuit derde persoon. De gebruiker ervaart dit gepieker niet langer als onrust vanuit zichzelf.
Naar wat ik tot nu gemerkt heb is dit een ideale manier om ‘actief’ te werken aan deze piekerende houding; ik denk dan ook dat muscimol in combi met gedragstherapie zeer goed kan werken.
Feit blijft dat een zware benzo gebruiker de sedatie zal missen, maar als we er vanuit gaan dat deze sowieso dient af te bouwen/stoppen op termijn is het handig om middelen als muscimol te overwegen tijdens/op een bepaald punt van deze afbouw; of als behandeling vooraleer men benzo’s overweegt.
Nu ik heb niets tegen benzo’s op zich, het is slechts een voorbeeld. En wat dat met dit topic te maken heeft: Ik tracht de medicatiecultuur los te laten en voor mijn eigen omgeving om te vormen tot een voedingscultuur; paddenstoelen horen daar bij. Het is simpelweg kijken naar hoe we onze wonden helen en of het werkt op lange termijn, en ik zie vanuit opleiding en leefwereld dat we ver zijn afgeweken van het doel en veel recht praten wat krom is.
Het belangrijkste van een medicatie blijft dat het de patiënt van diens aandoening afhelpt, en niet enkel de symptomen onderdrukt. Indien niet anders mogelijk is symptoomonderdrukking een deel van de therapie, nooit het enige. Symptomen zijn indicatoren en dienen slechts in extreme gevallen tijdelijk onderdrukt te worden.
Afhankelijkheid van een middel dient steeds beperkt gehouden te worden, ongeacht welk middel en zeker indien bijwerkingen mogelijk zijn.
Het grote probleem is dat bij een middel als benzo’s dit zelden toegepast wordt, alsook dat het middel op zich gewenning meebrengt. Benzo’s zijn natuurlijk niet het enige, medicatie is een markt geworden; benzo’s lijken wel 1 van de grote pionnen op die markt.
Belangrijk verschil:
Dit alles staat los van recreatief gebruik, zeker daar kan muscimol/z-drugs enz absoluut niet dienen als benzo omdat het doel uiteraard heel anders is...
tenzij we praten over verslaving/zelfmedicatie.
