#1
ik snap er ook nix van ?
Liefdesverdriet en herontmoeting die temaken hebben met het k-universum ?? Bij mij niet hoor
Liefdesverdriet en herontmoeting die temaken hebben met het k-universum ?? Bij mij niet hoor
Acuta nostalgie / Liefdesverdriet / Herontmoeting
9 antwoorden
3 weergaven
18-5-2026
#2
Is wat over me neerstrijkt na afloop van de bereising.
Ondanks de oneindige ruimtes en never ending story is er ook iets van een 'IK verhaal'. Soort gekozen gevoel. Voor degene die zich hier in kunnen vinden en ook vaker Ketamine doen en de behoefte tot vaker gebruik voelen. Stelde ik dus de vraag of het ook gewoon (deels) een soort egocentrische reis is, buiten de spannende droomtoestand om.
Ondanks de oneindige ruimtes en never ending story is er ook iets van een 'IK verhaal'. Soort gekozen gevoel. Voor degene die zich hier in kunnen vinden en ook vaker Ketamine doen en de behoefte tot vaker gebruik voelen. Stelde ik dus de vraag of het ook gewoon (deels) een soort egocentrische reis is, buiten de spannende droomtoestand om.
#3
...of hoe je het wilt noemen, wie denkt te weten of dit de gekoppeld is met het K universum of je eigen egocentrische ik?
#4
Atropa zei:...of hoe je het wilt noemen, wie denkt te weten of dit de gekoppeld is met het K universum of je eigen egocentrische ik?
Acht je het mogelijk om je vraag iets minder criptisch/zweverig te kunnen formuleren :P
#5
Ik heb juist eerder het gevoel dat je egocentrische ik er helemaal buiten staat. Het ego lijkt me vrij aards, en dus eindig, terwijl de ziel eeuwig is. Wat ik voelde tijdens mijn heftigste ervaring met keta was een gevoel van thuiskomen, een egoloos zijn, een leegte zonder dat het leeg voelde. Dit was voor mij eerder verbonden aan die eeuwige ziel, ook wel God genoemd, dan aan mijn aardse ego. Geen tijd, en plaats meer, enkel het gevoel van veiligheid/ geborgenheid/liefde. De mensen om me heen kon ik enkel nog 'waarnemen' als vage entiteiten, waarbij ik puur mijn gevoel gebruikte om ze te herkennen. Ikzelf was een klein bolletje bewustzijn dat onder sterke spanning stond.
Toen ik daarna weer terugkwam was het even omschakelen, en inderdaad waren er wel bepaalde gevoelens van nostalgie... Misschien sluit dit aan bij je vraag? Ik snap nog steeds niet precies wat je bedoeld.
Toen ik daarna weer terugkwam was het even omschakelen, en inderdaad waren er wel bepaalde gevoelens van nostalgie... Misschien sluit dit aan bij je vraag? Ik snap nog steeds niet precies wat je bedoeld.
#6
Damn, keta moet ik ook eens gaan proberen :P
#7
Atropa zei:Is wat over me neerstrijkt na afloop van de bereising.
Ondanks de oneindige ruimtes en never ending story is er ook iets van een 'IK verhaal'. Soort gekozen gevoel. Voor degene die zich hier in kunnen vinden en ook vaker Ketamine doen en de behoefte tot vaker gebruik voelen. Stelde ik dus de vraag of het ook gewoon (deels) een soort egocentrische reis is, buiten de spannende droomtoestand om.
Zoals technore beschrijft maak je inderdaad een reis met jou ziel naar een andere wereld.
Ik heb nog te weinig ervaring met keta of je er herontmoetingen van kan krijgen etc etc.
#8
Herkenbaar, goed dat je de complexiteit weet je relativeren. Cheers! ![:sunglasses:]()
#9
TechNora zei:Ik heb juist eerder het gevoel dat je egocentrische ik er helemaal buiten staat. Het ego lijkt me vrij aards, en dus eindig, terwijl de ziel eeuwig is. Ikzelf was een klein bolletje bewustzijn dat onder sterke spanning stond.
Toen ik daarna weer terugkwam was het even omschakelen, en inderdaad waren er wel bepaalde gevoelens van nostalgie... Misschien sluit dit aan bij je vraag? Ik snap nog steeds niet precies wat je bedoeld.
Dat je zelf als enig zwevend puntje van bewustzijn omringd bent geeft dat geen speciaal gevoel naderhand? Na afloop blijf je denk ik wel achter met bepaalde mystieke gedachten zonder antwoord?
#10
Atropa zei:TechNora zei:Ik heb juist eerder het gevoel dat je egocentrische ik er helemaal buiten staat. Het ego lijkt me vrij aards, en dus eindig, terwijl de ziel eeuwig is. Ikzelf was een klein bolletje bewustzijn dat onder sterke spanning stond.
Toen ik daarna weer terugkwam was het even omschakelen, en inderdaad waren er wel bepaalde gevoelens van nostalgie... Misschien sluit dit aan bij je vraag? Ik snap nog steeds niet precies wat je bedoeld.
Dat je zelf als enig zwevend puntje van bewustzijn omringd bent geeft dat geen speciaal gevoel naderhand? Na afloop blijf je denk ik wel achter met bepaalde mystieke gedachten zonder antwoord?
Ja zeker, ik heb daar ontzettend veel nagedacht, zelfs zoveel dat ik op een gegeven moment dacht dat ik gek aan het worden was. Nu gaat het beter, omdat ik me erbij heb neergelegd dat je als mens nu eenmaal beperkt ben in je denken, en het onmogelijk is om de grootsheid (en tegelijk de kleinheid) van alles volledig te beseffen. Dat is ook helemaal niet de bedoeling, wat wel de bedoeling is? Ik heb geen idee, maar ben voor mezelf tot de conclusie gekomen dat het belangrijkste is om liefdevol te zijn zowel tegenover jezelf, als ten opzichte van anderen. Eigenlijk is daar ook geen verschil tussen.
En ik ben veeeel minder drugs gaan gebruiken, dat helpt ook om je denklevel weer op peil te krijgen. Net zoals mediteren, en sporten trouwens