als je online bent ben je niet meer anoniem.
Anonimiteit lijkt een absoluut begrip, maar het is gradueel.
Ik vat het steeds samen met: wie zit er achter je aan en hoeveel moeite gaan ze doen om je te pakken.
The Onion Router (TOR) is eigenlijk een perfecte analogie daarvoor. Elke beveiligingslaag is als een schil van een ui. Je kan de schil met veel moeite wegpellen. Maar de identiteit van iemand zit onder nog 10 van zulke lagen. Ga je dan echt heel die ui proberen af te pellen?
Ik ben het daarom ook wel eens met het nuanceverschil tussen privacy en anonimiteit. Privacy is het verborgen houden van gegevens of gebeurtenissen voor bepaalde mensen of organisaties. Anonimiteit zou je kunnen zien als (volledige) verborgenheid van de identiteit.
Ik ga er zelf voor het gemak vanuit dat internationale veiligheidsdiensten zoals de NSA, CIA, MI6, Sjabak, FSB, dat die gewoon alle beveiligingen kunnen kraken. Of ze PGP kunnen kraken is niet bekend. Als de NSA PGP zou kunnen kraken, dan zouden ze dat in ieder geval niet in een persbericht laten weten. Want ze zijn erbij gebaat om ongemerkt de beveiliging te kraken zodat ze kunnen meekijken.
Maar dit soort diensten hebben met behulp van een virus een zwaar beveiligde nucleaire faciliteit in Iran ontmanteld, die niet eens op het internet was aangesloten (het hele gebouw niet) het bestaan van dat gebouw was overigens ook staatsgeheim. En dan moet ik geloven dat ze mijn computertje niet in kunnen?
Maar het lukt voorlopig nog wel om mijn gesprekken verborgen te houden voor de Belastingdienst, de politie en mijn vrienden. Dus voor hen ben ik anoniem, privé, verborgen, hoe je het ook wil noemen. Maar absolute anonimiteit kun je eigenlijk wel vergeten. Zoiets bestaat inderdaad niet.