#1
Bedankt @Neo-Shulginist voor deze info en de link.h ik vergeet nog te zeggen dat het lichaam nog een derde mechanisme (en zelfs een vierde) heeft voor het opruimen van MDMA. De drug kan in de lever worden afgebroken (via enzym CYP2D6) de nieren kunnen het uitscheiden zodat je het uitplast, maar je brein gaat de overdaad aan serotonine ook tegen door de serotonine zelf af te breken middels het enzym monoamino-oxidase (MAO). Het probleem van deze afbraakmethode is alleen dat er op deze manier sterk negatief geladen deeltjes (vrije radicalen) vrijkomen, een beetje alsof je met een jachtgeweer op een kleiduif schiet; je hebt dan allemaal scherven in het rond vliegen die dingen in de omgeving kunnen beschadigen. Figuurlijk gebeurt dat in je brein dus ook met serotonine, dopamine, MAO en hersencellen.
Boven de 120 milligram is het lichaam dus voornamelijk afhankelijk van MAO om de overdaad aan serotonine tegen te gaan. Waarschijnlijk is MDMA daarom boven de 120 milligram per avond VEEL schadelijker voor het brein. Ik zeg 'waarschijnlijk' omdat dit effect (met dosis-equivalent) in muizen en ratten heel goed is aangetoond, maar niet in mensen. Want om de schade aan hersencellen grondig te bestuderen moet je een brein in plakjes snijden en we vinden het onethisch om zoiets met mensen te doen. Of het bij mensen dus ook zo schadelijk is voor het brein (met name de dendrieten van neuronen), dat weten we niet zeker.
Maar het is wel zeker dat hoge doseringen MDMA gepaard gaan met een groter risico op ernstige gezondheidsincidenten (zoals een hersenbloeding, hyponatriëmie, extreme koorts, serotonine syndroom, HPPD, depressie, derealisatie, en een dikke kater.)
Want een vierde mechanisme van het brein om de overstimulatie van serotonine tegen te gaan is door de receptoren voor serotonine terug te trekken in de hersencel; zodat die niet meer overgestimuleerd kan worden. Bij een hoge dosis MDMA gebeurt dat dus met de receptoren voor serotonine (SERT, VMAT), dopamine (DAT), noradrenaline (NET), oxytocine, antihistamine en nog een trits andere receptoren trekken zich terug in de cel en blijven daar een tijdje schuilen.
Als de MDMA vervolgens is uitgewerkt, dan zitten al die receptoren nog in hun cel. Ze zijn een tijdje ongevoelig geworden voor stimulering. Dat is dan ook waarom je je somber, futloos en geïrriteerd kan voelen. De balans van emotie-regulerende signaalstoffen is verstoord en dat kost een tijd om weer te herstellen.
Maar de schade die vrije radicalen veroorzaken wordt nooit helemaal gerepareerd. Dat is dus een type schade wat je wil voorkomen: door niet van die enorm hoge doseringen te nemen.
Als je dit interessant vindt en je wil meer details lezen dan kan ik deze overview van Erowid ten zeerste aanbevelen.
https://erowid.org/chemicals/mdma/mdma_neurotoxicity1.shtml
Het menselijk lichaam heeft allerlei mechanismen om de juiste balans proberen te houden met de stoffen die je in je lijf hebt, zo ook met serotonine