Hoe het na jaren blowen fout ging

Als 27-jarige heb ik ongeveer 11 jaar van mijn leven Wiet en Hasj gerookt. De laatste 3 jaar is dit enkel bij Hasj gebleven. Denk hierbij aan ongeveer twee blowtjes per dag, zo’n 5 dagen per week, uitsluitend in de avonduren op de zondag na.
Als ondernemer die (voorheen) met plezier zo’n 70 uur per week werkte was dit een manier voor mij om even echt te relaxen.

Zo’n 3 maanden geleden op zondagmiddag een blowtje gerookt zonder bijzonderheden. Daarna liep ik naar het winkelcentrum om de hoek om wat boodschappen te halen. Echter merkte ik op de terugweg dat mijn hartslag erg opliep en dat mijn zicht wazig werd. Eenmaal thuis ging ik even op bed liggen en toen raakte ik in zware paniek. Heftig zweten, zicht viel bijna volledig weg, en zware en snelle hartslag en toen ik mijn moeder aan de telefoon kreeg kwam er bijna geen woord meer uit m’n mond (erg stotteren).
Ik was zo in paniek dat ik echt het gevoel had dat mijn laatste uur geslagen was.

Ik ben opgehaald door mijn moeder en naar de spoedeisende hulp gereden. De arts vertelde me dat ik last had van een paniekaanval en dat dit binnen twee uur weg zou trekken, waar hij uiteindelijk gelijk in kreeg.
De dagen erna voelde ik me onrustiger dan normaal en wat licht in mijn hoofd.

De volgende week niet geblowd.
De week erna voelde ik mij aanzienlijk beter tot ik de fout maakte om op de vrijdagavond het maar weer eens te proberen om een blowtje op te steken.

Ik raakte in een zware 3 uur durende paniekaanval met een hartslag tot 190 slagen per minuut. Zicht werd weer erg wazig en wederom het gevoel dat dit mijn einde kon betekenen. Ik was zo onrustig dat ik constant het gevoel kreeg dat ik wat anders moest gaan doen. Als ik ging liggen dacht ik dat ik moest gaan staan, als ik stond dacht ik dat ik moest gaan zitten en ga zo maar door.
Toen ik wat afkoelde ben ik zonder problemen in slaap gevallen.
Sindsdien uiteraard geen Hasj of Wiet meer gerookt.

Helaas ben ik er na deze tweede paniekaanval niet meer bovenop gekomen. Sinds dien heb ik dagelijks last van hartkloppingen, gevoel van een onregelmatige hartslag, zwaar kloppend hart (zichtbaar door shirt), zweetaanvallen, aders die dun worden, licht in het hoofd en vaak futloos.
Sporten is voor mij helaas niet mogelijk. Bij fysieke inspanning wordt mijn hartslag zo duidelijk merkbaar dat ik het niet voor elkaar krijg er niet op te letten. (Voorheen was ik 4 dagen per week in de sportschool te vinden)

Helaas zit hier vooralsnog geen grote vooruitgang in.

Helaas ben ik een groot deel van mijn werklust/motivatie kwijt en ben ik veel sneller geïrriteerd. Mijn sociale relaties lijden er onder, waar ik wel probeer zo transparant mogelijk te zijn richting mijn vrienden en familie.

Het lijkt een soort vicieuze cirkel waar ik nog geen uitweg kan vinden.
Ik ben naar eigen zeggen nooit erg gevoelig geweest voor stress en heb hiervoor nog nooit een paniekaanval meegemaakt.
Ik heb een kastje omgehad om mijn hartslag te monitoren voor 24 uur maar hier is niks uit gekomen.


Zijn er mensen met een vergelijkbaar verhaal die wellicht tips hebben uit eigen ervaring? Moet hier meer tijd overheen? Ik waardeer het enorm!

Ik raad langdurig cannabis gebruik oprecht af.
ik heb zo’n 7 jaar wiet en hasj gebruikt. Het leuke euforische stonedheid en high zijn verdwijnt. Cannabis is de formula tot paranoia.. sinds ik zoveel blowde.. denk 5 gram minimum per dag heeft het 1. Sociaal veel kapot gemaakt. Ik ben een extrovert, maar verslaving maakte mij een introvert persoon. Jaren lang werken aan vertrouwen van je eigen mensen. En het meest positieve aan stoppen is: jezelf leren ontdekken, de mensen weer toevertrouwen. Sinds ik zeker na incidentele gevallen meer was gaan blowen ontbrak empathisch vermogen, de ernst van zaken, en de realiteit.

op het moment dat je merkt dan je vervreemd van je innerlijke karakter. Stop met gebruiken voordat het een negatieve invloed heeft op de dagelijkse gang van zaken.

een hitte beroerte is hier geen sprake van. Cannabis is een middel want wanneer je zwak bent misbruik maakt van jezelf en jezelf controleren zal.

ik dacht juist dat ik cannabis nodig had om te functioneren. Echter is dat alleen maar negatieve invloed. Je creëert een eigen realiteit. “Als ik niet blow dan..” maar juist als je niet blowt wordt je weer mensenlijk. Je leert weer omgaan met echte emoties. Dat plantjes roken lijkt onschuldig. Maar het moment dat het voelt of ziet als een “standaard of gewoonte” ben je al continu misleidt door verkeerde gedachten.
Uiteindelijk brengt het niks positiefs. Je eigen karakter,! je denkwijze veranderen als maar negatiever

Blyatman zei:

Ik raad langdurig cannabis gebruik oprecht af.
ik heb zo’n 7 jaar wiet en hasj gebruikt. Het leuke euforische stonedheid en high zijn verdwijnt. Cannabis is de formula tot paranoia.. sinds ik …

Klik om te vergroten...

Bedankt voor je reactie!
Ik herken me enorm in dit verhaal. Door de jaren heen is blowen voor mij overgegaan van “een leuke tijd hebben met vrienden” naar “ik heb dit nodig om echt tot rust te komen”. Wat je zegt, juist op momenten dat je emotioneel onder druk staat werd het verlangen naar een blowtje groter en is het echt in een “moetje” veranderd.

Helaas heb ik dit niet op tijd ingezien en denk ik dat ik een psychologische grens heb overschreden. Problemen waar ik mee had moeten dealen heb ik “weggeblowd” en voor me uit geschoven voor me gevoel.
Uiteindelijk moet me dit een soort paranoia hebben opgeleverd.

In die zin heb ik mijn les wel geleerd. Ik heb nu bijna 3 maanden geen hasj of wiet meer gerookt en dit blijf ik volhouden. Ik moet me nu gaan focussen op de dingen die er wel toe doen. Blowen is niet meer onschuldig als het een uitweg van de realiteit wordt. Dat is een wijze les die ik meeneem.

Herkenbaar. In blowde voor een aantal jaar ruim elke dag, tot ik precies hetzelfde ondervond als wat jij ervaarde. Blowen gebruik je eigenlijk als een soort uitweg, om minder te voelen van die dag, even ontspannen. Maar dat kan zwaar averechts werken.

Ik ben naar een psycholoog gegaan voor de klachten die ik daarna ervaarde en kwam tot conclusie dat het een burnout was. Die zich opstapelen door wiet. Komt natuurlijk een chemisch proces vrij in je hersenen... Dus als je veel te veel stress hebt, trauma hebt meegemaakt of iets, komt het er vroeg of laat toch uit. Nu bij jou met hasj/wiet.

Is nu van belang om hulp te gaan zoeken. Maar inderdaad is jouw eigen keus. Als je dat wilt doen! Kom je wel sneller bovenop. Dit doet mij namelijk denken aan BO klachten. Ja misschien zeg je tegen jezelf 'ik burnout, nee echt niet' nee dat dacht ik ook. Maar heb het toch gekregen...