Waarom altijd "iets" en is nuchter niet genoeg?

LucidLucy zei:

Krijg ik dan nu ook de titel zweefkees? 🥹

Klik om te vergroten...

Misschien als je ook zo uit de bocht vlieg als ik.

LucidLucy zei:

Ik ben ook vooral benieuwd of het begrepen wordt door iemand die het nog niet snapte. Het blijft lastige simpele materie haha

Klik om te vergroten...

Ja dat is dus precies hetgene wat ik zo graag wil!

Maar tegelijkertijd begrijp ik volkomen waarom het zo moeilijk lijkt, want je kijkt er létterlijk miljoenen keren voorbij, terwijl het pontificaal, recht voor je neus staat...

Het is té obvious, dat het bijna frustrerend wordt. En natuurlijk is die frustratie ook maar weer het verstand die er een mening over heeft. Je verstand gaat gelukkig ook gewoon door, alsof er niets gebeurd is. En er is ook niets gebeurd... Maar tegelijkertijd is niets hetzelfde. Het is tegelijk extreem subtiel en extreem mindblowing.

Ik hoop dan altijd maar dat ik niet de suggestie wek dat je lid moet zijn van een selectief clubje om dit te begrijpen. Iedereen is al lid, dus zegt lidmaatschap letterlijk niets.

Oké ik geef toe, soms is het ook lekker om de gedachten gewoon te laten stromen. Kijken hoe het nu weer zal proberen het uit te leggen, met zekerheid wetende dat je zal falen.

Ik zag dat ik nog helemaal geen antwoord heb gegeven op de originele vraag van het topic. En ik herken het verhaal zeker.

Ik heb blowde al jarenlang op dagelijkse basis en in mijn studententijd was het ook niet raar om elke dag bier te drinken. Na een tijdje kwam ik erachter dat dat toch niet helemaal gezond was, dus alcohol voor drie maanden helemaal niet aangeraakt. Tegelijkertijd nam mijn wiet gebruik juist weer flink toe.

Als ik moest stoppen met uppers als 3-mmc en speed, ga ik eten als een gek. Op die momenten is chocolade het iets wat ik echt 'moet' hebben. Twee van die XL zakken blauwe M&M's is dan dagelijkse kost. 🫣

En toch... Er is een leegte die niet te vullen valt. Het is wat te dempen met drugs, eten of procesverslavingen. Maar het is nooit genoeg om dat gat te vullen.

Wat me nu erg helpt is door het te vullen met spiritualiteit. Dat is het enige wat eigenlijk op termijn lijkt te werken. Vertrouwen krijgen in een hogere macht, wat die ook mag zijn. Voor mij een soort geest van het universum. Maar echt een naam ga ik het niet geven. Dan zou ik beweren dat ik 'weet' wat die hogere macht is. Maar dat haalt het geloof weg uit geloof en sluit me af om iets bij te leren. Als ik iets weet, kan ik namelijk erg de wijsneus uithangen.

Ook houd ik me veel bezig met mediteren en in het nu leven. In het nu verdwijnt namelijk die leegte. Overigens ook angst en wrok.

Dit zijn wel dingen die enorm helpen om dat 'iets' mee te vullen voor mij.