#1
Bedankt voor je reactie Neo-, I heb het artikel gelezen en is idd heel herkenbaar. Ik weet dat de angst er nog is, vanwege trauma's die ik ooit heb opgelopen en ben daar voor nu ook weer in therapie. Nu gerichter dan de vorige therapieën die weinig hebben opgebracht. Ik kan nu gerichter werken aan het verwerken van mijn trauma's en ben hoopvolle dan voorheenIk denk dat je het op het laatst helemaal goed zegt. De angst voel je niet meer.
Dat betekent niet dat de angst weg is, of dat je de angst verwerkt hebt. Je bent je alleen even niet meer zo bewust van de angst.
Ik zeg dit omdat het echt een essentieel deel is van de werking van cannabis. Je bent een beetje afwezig en het lijkt erop alsof je ontspannen bent, maar ondertussen zit je intern best te malen met paranoïde gedachten.
Een verhaal wat perfect illustreert wat ik bedoel:
![]()
I'm Sick of Pretending: I Don't 'Get' Weed
After 15 years trying to like it, I'm ready to admit I hate it.www.vice.com
Wiet verafschuw ik momenteel, het heeft teveel kapot gemaakt. Afgelopen weekend zat ik op de fiets om er 1tje te gaan halen, de zin was te groot, ik voelde me zo goed en had xoveel zin. Eentje kan wel dacht ik, maar ik bedacht me en ben terug naar huis gereden. Dat was een enorme overwinning en de volgende dag was ik zo enorm blij dat ik niet ben gegaan, dat sterkt me om er totaal niet meer mee bezig te gaan zijn.
Beste groeten