#1
Voorbeelden om het mee te illustreren:Dan heb je geen goeie, zou ik zeggen
Onderdeel van een goede tripsitter is dat je je er prettig bij voelt.
Al ken ik deze klacht op zich wel van anderen. Een mogelijke oplossing is om nog iemand te vinden die ook meetript.
Mijn eerste trip was bij een maat thuis wiens ouders echt een gigantische tuin hadden; 4 of 5 hectare, en ook nog supermooi onderhouden met overal bloemen en een zwembad. Onze tripsitter was zijn vriendin, en die lag gewoon lekker te zonnebaden en kersen te eten op een ligstoel. Wij gingen gewoon ons gang in de tuin, en later hebben we volgens mij ook nog met zn allen een rondje gelopen.
Om duidelijk te maken: je hoeft als tripsitter ook niet de hele tijd met je neus overal bovenop te zitten. Liever niet zelfs.
Soms heb je natuurlijk iets minder bewegingsruimte.. Zo heb ik ook wel eens getripsit op een maat van me die dat het liefst in de duinen wilde doen (ik had hem zelf laten nadenken over de locatie, met mijn tips over wat een goede tripplek maakt). We zijn toen met zijn tweeën naar de duinen toe gegaan. En ja, dan loop je wel steeds met zn tweeën. Maar op het moment dat de paddo's begonnen in te kicken heb ik hem bewust even gelaten. We liepen zwijgend naast elkaar, en ik zorgde dat ik alleen onopvallend vanuit mijn ooghoek keek of hij nog okee was. Ook had ik muziek, goede koptelefoon, eten, drinken en een kleedje mee. We zijn zo op een windstil plekje gaan zitten. Op een gegeven moment is hij ook gewoon eventjes in zijn eentje ergens gaan kijken. Dan heb je gewoon een uitvalsbasis.
Ik bedoel maar te zeggen: tripsitten betekent niet constant surveilleren. Daar word je als trippend persoon inderdaad paranoia van.
En pro-tip, denk ook na over hoe je het voor de tripsitter chill kunt maken. Bij onze eerste trip had zijn vriendin een kilo kersen in haar eentje opgegeten