DrugsForum.nl

Plex zei:

Ik heb het dan over HPPD (Hallucinogenic Presisting Perception Disorder). Dus het herbeleven van visuele distorties. Vooral het vibrator zijn van kleuren is nog iets dat ik constant heb. Zeker niet negatief dus, alles ziet er gewoon constant mooi uit. Dit kan maximaal aanhouden voor 1 jaar maar meestal maar een paar dagen. Ik heb het meestal een aantal maanden na gebruik. Oja, het opeens smelten van muren is wel een favoriet, dat alles opeens golft en zwaait. Meestal is dit een beetje een mix van MET en LSD. Hoe ervaar jij dit? Of bedoelde je war anders met "herbeleven"?

Klik om te vergroten...

Nee ik dacht de existentiële inzichten.

Die HPPD klinkt heftig maar gelukkig ervaar je het niet als vervelend!

Mindless zei:

Bedoel je met psychedelische flashbacks gewoon herinneringen aan eerdere trips, of meer dan dat?

Voor mij kunnen ze elk moment komen, maar meestal wanneer ik alleen ben en even niet na hoef te denken over allerlei dingen. In de praktijk komt dat er op neer dat het vaak gebeurt wanneer ik alleen in mijn auto rij. De ervaringen zijn louter positief: diepe intense vreugde en verwondering, vaak ook het uitbarsten in lachen over het feit dat het zo obvious is, maar ik het toch steeds weer over het hoofd heb gezien (soms voor lange tijd).

Klik om te vergroten...

Ook mijn (zeldzame) ervaringen zijn alleen positief maar ze zijn ook oh zo snel weer voorbij en de terugval naar het " aardse" of gewoon dagelijkse realiteit vind ik dan vaak heel moeilijk. Het voelt aan alsof je je de hele tijd in twee werelden bevindt.

Mindless zei:

Ik ambieer daarnaar. Soms gebeurt het niet door de mallemolen van het dagelijkse leven, maar ik probeer er wel zoveel mogelijk bij stil te staan dat: ja, het is gek, onwaarschijnlijk en ook zo wonderlijk dat we überhaupt bewustzijn hebben/bestaan! Waar komt dit vandaan!? Er is geen begin aan te ontdekken, dus kan er ook geen einde aan zijn. Het is voor mij het meest fascinerende "fenomeen" dat er bestaat. Het grootste mysterie.

Klik om te vergroten...

Er wordt vaak beweerd (ook door grote denkers uit het verleden zoals Allan Watts) dat je het pas zal begrijpen wanneer je elke poging om het te begrijpen helemaal hebt opgegeven. Blijkbaar toch een soort moment van totale overgave en misschien nederigheid die ook herboren Christenen zo ervaren. En waarschijnlijk wordt dit in elke religie ook zo omschreven. Interessant.

‘Existentiële dissociatie (derealisatie/depersonalisatie)’?

Een reactie plaatsen