De serie is pas vanaf 27 mei beschikbaar, dus je kan 'm nog niet kijken
![:wink:]()
Sahar Meradji heeft meer documentaire-series gemaakt over dit onderwerp, zoals Verdoofd, en Tygo in de GHB. Haar focus is human interest: dus gewoon laten zien wat er gebeurt in groepen waar drugs worden gebruikt. Zij doet dat zelf zonder te veroordelen, maar ze weet natuurlijk wel dat als je dit soort beelden laat zien dat vooral conservatieve ouders dan moord en brand gaan schreeuwen (en dat is goed voor de kijkcijfers).
Bij dit soort nieuwsitems is het goed om je te realiseren dat ze expres een preview van de docu-serie naar John van den Heuvel sturen. Het is namelijk nogal voorspelbaar hoe hij daarop gaat reageren. Zo kan je voor de publicatie alvast lekker veel ophef genereren zodat iedereen alvast over de serie praat. Al die mensen moeten dan wel gaan kijken want anders kun je niet meer meepraten.
John van den Heuvel is een spreekbuis van justitie/politie waarbij zijn rol is om meer legitimiteit voor de drugsbestrijding te genereren door steeds maar weer te herhalen hoe extreem verschrikkelijk drugs wel niet zijn. Dat is ook wat hij en Eddy Zoey 'schokkend' vinden aan de documentaire: dat ze steeds maar weer blijven herhalen wat voor gore rotzooi drugs is (zonder dat ze iets weten over relatieve risico's), en dat mensen het dan alsnog blijven doen!
![:openmouth:]()
Bijzonder punt ook wat John van den Heuvel maakt over legalisering, dat drugs al legaal zijn? Kennelijk vergeet hij voor het gemak even dat met regulering er juist leeftijdscontroles ingesteld kunnen worden. Lijkt me dat hij daar voorstander van zou moeten zijn, want een zin daarvoor was hij nog aan het klagen hoe erg het is dat kinderen drugs kunnen kopen. Maar dat is hij dus niet, want zijn belang is om ervoor te zorgen dat de politie meer middelen en bevoegdheden krijgt om drugs te bestrijden. Vandaar zijn punt over dat drugs al 'praktisch legaal' zijn, want dat roept op om meer te investeren in het huidige drugsverbod. Ondanks dat de politie al ruim de helft van de capaciteit aan drugsbestrijding kwijt is...
Met Jellinek ben ik eens dat er een deels onethische kant zit aan het herkenbaar in beeld brengen van (jonge) drugsgebruikers. Want zij kunnen mogelijk heel lang negatieve gevolgen ondervinden aan de publicatie, omdat drugs zo gestigmatiseerd worden. Echter vanuit het perspectief van een documentairemaker is het ook nodig om te laten zien wat er gebeurd. En drugs worden nu eenmaal best veel gebruikt in de samenleving. Dus je moet die belangen een beetje tegen elkaar afwegen: enerzijds wel bespreekbaar maken wat er gebeurt, maar anderszijds misschien ook mensen tegen zichzelf in bescherming nemen.
Idealiter zou het gesprek zich dus richten op de rol van stigmatisering. Want hoe anderen op de docu-serie reageren maakt veel uit. Het liefst zou je willen dat de docu-serie erin slaagt om invoelbaar te maken waarom jongeren drugs gebruiken. Dat het twee kanten heeft: enerzijds is het leuk en spannend, maar anderzijds kan het ook je leven gaan domineren.
Ik vrees echter dat de docu-serie alleen tot #ophef zal leiden en dat mensen weer opnieuw vervallen in de morele paniek over een fenomeen dat van alle tijden is.
www.rtl.nl