badtrip psychedelica

Ik heb nu een paar keer een bad trip gehad waarbij ik het gevoel van een ego death naderde. Het is een vreemde (vaak onaangename) maar bijzondere ervaring. Ik heb behoorlijk wat ervaring met meerdere psychedelica en andere drugs. Deze badtrips hebben zich voor mij plaatsgevonden onder invloed van lsd en truffels. Mijn recente bad trips vertonen overeenkomsten. Ze gaan vaak gepaard met een spontane overgang van emoties tijdens mijn trip. In die periode zijn mijn emoties mijn enige referentiepunt. Dit begint vaak met extreem gelukkige gevoelens, waarbij ik vastzit in een vicieuze cirkel van blijdschap. Plotseling slaat dit om naar een gevoel van verloren zijn of geen doel kunnen vinden, meestal wanneer ik van setting of locatie verander en me afvraag waarom ik überhaupt ergens anders heen moet. Het lijkt alsof ik op dat moment niet begrijp waarom ik dat 'geluk' zou moeten loslaten. Dit leidt snel tot gedachten als ‘wie ben ik’ en vragen over mijn emotionele waarnemingen. In deze omslag probeer ik dergelijke vragen te beantwoorden door na te denken over wie ik ben, wat ik die dag heb gedaan, en wie de mensen om me heen zijn. Ik ben me ervan bewust dat ik me weer goed wil voelen zoals voorheen, maar ik weet niet hoe, omdat ik alleen in het moment zelf kan redeneren en vragen stel als ‘wat moet ik nu doen om me weer goed te voelen’ en ‘wat heb ik vandaag eigenlijk gedaan’. Op dat moment kan ik die vragen niet beantwoorden en begrijp ik niet meer goed wat of wie ik ben. Ik redeneer vanuit de relatie tussen mijn geest en lichaam en besef dat mijn geestelijke toestand een gevolg is van de input in mijn lichaam. Ik denk dan meteen: ‘ik heb een tripmiddel genomen toch’. Door steeds meer vragen te stellen over hoe ik uit die vicieuze cirkel kom, raak ik er juist dieper in verstrikt. Uiteindelijk kom ik bij gedachten over de relaties die ik heb met vrienden en ouders, en vraag ik me af wat de betekenis van mijn bestaan is. Het leven voelt dan zo surrealistisch, alsof ik tegelijkertijd verbonden en losgekoppeld ben van alles en iedereen om me heen. Het is een vreemde ervaring, en door uit te trippen en te redeneren kan ik er soms met moeite uit komen, maar het laat me versteld staan over de betekenis en realiteit van het leven.

Ik zou je verhaal helemaal lezen als het alinea's zou hebben.

Innerscoop zei:

Dat zijn wel heftige ervaringen. Ik heb het zelf ook wel eens een zware trip meegemaakt waarin alles pointless leek.
Hoe sta je in nuchtere toestand in het leven? Heb je dan wel het gevoel dat je leeft met een bedoeling?
Trip je alleen of met een sitter?

Klik om te vergroten...

Ik zou zeggen dat ik normaal best een goed begrip van het leven heb. Mentaal sta ik behoorlijk goed in mijn nuchtere leven dus daaraan zal het niet liggen. Wat ik hieruit wel voor mezelf heb getrokken is dat ik vaak te veel na denk en mij daarom onnodig zorgen kan maken. Voortaan zal ik proberen genoegen te nemen van soortgelijke situaties en niet perse altijd een reden proberen te vinden. Maar het te veel na denken is iets waar ik in mijn nuchtere leven inderdaad aan probeer te werken. Ook trip ik bijna altijd met vrienden en een enkele keer alleen.

Guapo Temudgin zei:

Ik zou je verhaal helemaal lezen als het alinea's zou hebben.

Klik om te vergroten...

dankjewel guapo

Ik kan me precies vinden in jou, wat formulier je het mooi, jammer van de missende kopjes waardoor het leesplezier beïnvloed wordt.

Ik zou het niet zien als een bad trip als als een inzicht,

1234pillengebruikt zei:

Ik ben me ervan bewust dat ik me weer goed wil voelen zoals voorheen

Klik om te vergroten...

Volgens mij is dit precies de valkuil waar het mis gaat in je trip. De truc is om niet je gevoelens proberen af te wijzen, want dat lukt niet, en als je het wel probeert dan raak je in conflict met jezelf. Dat conflict is ook vermoedelijk wat jij een bad trip noemt. Je voelt verlangen en onbehagen maar je weet niet hoe je daarvan af komt. Maar het is dus andersom: het verlangen en onbehagen is het resultaat van jezelf die niet kan of wil accepteren dat gevoelens nu eenmaal even zo zijn. De denkspiraal die erop volgt is een kenmerk van de zoektocht naar het bevredigen van je verlangen.

Overigens is het heel normaal dat dit wel eens gebeurt tijdens een trip. Maar gelukkig kan je ook leren om er wat meer controle over te krijgen. Daar heb je wat trucjes voor. De meest simpele en effectieve is om te denken 'daar ga ik weer met mijn gedachten', en je focus plaatsen op iets wat buiten je ligt. Ga bijvoorbeeld een boom bekijken of een insect of whatever je interessant vindt. Een andere truc is om je gevoelens te benoemen, en er dan oprecht achter proberen te komen waarom je dat zo voelt. Het scheelt al een hoop als je tegen jezelf zegt 'hee, kennelijk ben ik bang. Waarom?', in plaats van 'AAAARRRRRGGGHHHHHHH IK WIL DIT NIET!'

Neo-Shulginist zei:

Volgens mij is dit precies de valkuil waar het mis gaat in je trip. De truc is om niet je gevoelens proberen af te wijzen, want dat lukt niet, en als je het wel probeert dan raak je in conflict met jezelf. Dat conflict is ook vermoedelijk wat jij een bad trip noemt. Je voelt verlangen en onbehagen maar je weet niet hoe je daarvan af komt. Maar het is dus andersom: het verlangen en onbehagen is het resultaat van jezelf die niet kan of wil accepteren dat gevoelens nu eenmaal even zo zijn. De denkspiraal die erop volgt is een kenmerk van de zoektocht naar het bevredigen van je verlangen.

Overigens is het heel normaal dat dit wel eens gebeurt tijdens een trip. Maar gelukkig kan je ook leren om er wat meer controle over te krijgen. Daar heb je wat trucjes voor. De meest simpele en effectieve is om te denken 'daar ga ik weer met mijn gedachten', en je focus plaatsen op iets wat buiten je ligt. Ga bijvoorbeeld een boom bekijken of een insect of whatever je interessant vindt. Een andere truc is om je gevoelens te benoemen, en er dan oprecht achter proberen te komen waarom je dat zo voelt. Het scheelt al een hoop als je tegen jezelf zegt 'hee, kennelijk ben ik bang. Waarom?', in plaats van 'AAAARRRRRGGGHHHHHHH IK WIL DIT NIET!'

Klik om te vergroten...

Dat is inderdaad precies waar het telkens fout is gegaan. Het enige probleem wat ik er nog bij heb, is dat ik me op dat moment helemaal niet kan realiseren wat de werkelijkheid is. Dit verwarde gevoel samen met deze gedachten, leiden dan uiteindelijk in mijn neerslachtigheid. Immers zou ik het inderdaad sneller zien als een inzicht dan een badtrip, alhoewel ik me vaak niet bepaald op mijn gemak voel op het moment. Voortaan zal ik inderdaad proberen meer genoegen te nemen en misschien dat ik ooit in de toekomst de echte reden van mijn gevoel kan vinden.

Dat zijn wel heftige ervaringen. Ik heb het zelf ook wel eens een zware trip meegemaakt waarin alles pointless leek.
Hoe sta je in nuchtere toestand in het leven? Heb je dan wel het gevoel dat je leeft met een bedoeling?
Trip je alleen of met een sitter?