#1
Afkicken onder narcose.
Eén goed onderwerp om het eens over te hebben!
Ik heb tijdens opnames in afkickklinieken, 2 x geweest, deze methode in 2 verschillende manieren kunnen bekijken bij mede cliënten.
In totaal bij 4 cliënten.
In alle gevallen ging het over deze methode toepassing bij het afkicken van heroïne.
Deze mensen waren alle langdurig verslaafd aan deze zooi, en zwaar,.ook nog...
Het eerste geval betrof een zeer knappe jongedame, ik schat met een leeftijd van achter in de 20.
Zij zou ruim 8 uur onder narcose worden gehouden, en in deze tijdsspanne zou haar welgevormde lichaam ontgift worden.
De bedoeling was, dat zij op deze manier i.i.g. lichamelijk zou zijn ontwend.
Dat zou natuurlijk heel erg mooi en fijn voor haar zijn, want anders is dit geen pretje...een feit dat iedereen weet...
De dag zelf heb ik haar niet gezien. Logisch ook.
De tweede dag heb ik verpleegkundigen nogal vaak met van die kartonnen bakjes zien lopen, die gebruikt worden als iemand moet overgeven, je kent deze vast wel.
Op onze vragen hoe het met haar ging, kregen wij géén antwoord.
Twee dagen verder zagen we haar weer, ze zag er niet zo goed uit, maar ook dat is logisch uiteraard ..
En daarna kwamen er wat reacties van haar.
Het kwam erop neer, dat zij er niet erg blij mee was, zoals het allemaal was verlopen.
Zij had klaarblijkelijk gedacht dat deze manier van afkick zonder een centje pijn zou verlopen, maar dat was zeer zeker niet zo gegaan.
Ik hoorde haar nog zeggen : ze hebben mij cold turkey laten afkicken, goddome! Wat ben ik ontiegelijk beroerd geweest...En nog steeds!
Dat gaf dus wel aan, dat je niet zomaar deze drug kunt afzweren...
Eén jaartje later hoorde ik in de wandelgangen dat deze vrouw het uiteindelijk niet gered had, het zonder deze drug te kunnen doen.
Zij was weer teruggevallen.
Het tweede geval speelde toen ik voor de tweede keer moest onderkennen, dat je ook de alcohol niet zomaar naast je neer kunt zetten en ik zat weer voor een week of 3 in een kliniek om een detox periode aan te gaan. (En deze keer lukte het wél, tot aan vandaag toe)
Wij hoorden (cliënten in deze kliniek,) dat er op de crisis afdeling drie vrij jonge kerels waren opgenomen.
Alledrie zouden zij de afkick aangaan onder een soort van narcose achtige toestand.
Hier bleek overigens weinig van de waarheid te zijn, wat er gebeurde was veel meer een afkick van ca. 1 dag lang, die werkelijk vreselijk moest zijn geweest, en hierna gingen deze drie een natraject van zorg en behandeling in.
Deze mensen kregen injecties met Naltrexon, hetgeen in een kort tijdsbestek alle opiaatreceptoren reinigt.
Maar hierna moet je dus wel een dag lang door de hel. Want dat is het. Je moet daar doorheen. Want anders schijnt het niet mogelijk te zijn.
Twee dagen later zag ik een van Deze mensen.
Hij vertelde dat junk zijn van heroïne toch wel heel ellendig was.
Hij onderging deze behandeling nu voor de derde !! keer, omdat hij na een wisselend tijdstip toch weer teruggevallen was in het gebruiken van die rotzooi.
Ik heb dus kunnen meemaken, wat zo'n behandeling inhoudt.
Dat je er zo makkelijk vanaf komt, is dus kolder.
Naast de lichamelijke ontwenningsverschijnselen blijft er nog een heel traject van ontwennen van het geestelijk afhankelijk zijn, over en daarvoor is lange, zeg maar heel erg veel tijd nodig.
Deze ervaring maakt wel, dat ik ondanks de rugpijn, het wél uit mijn hoofd zal laten om Hier voor naar het bruin te grijpen.
Want deze ellende, nee. Dank u beleefd, ik sla deze ronde over...
Eén goed onderwerp om het eens over te hebben!
Ik heb tijdens opnames in afkickklinieken, 2 x geweest, deze methode in 2 verschillende manieren kunnen bekijken bij mede cliënten.
In totaal bij 4 cliënten.
In alle gevallen ging het over deze methode toepassing bij het afkicken van heroïne.
Deze mensen waren alle langdurig verslaafd aan deze zooi, en zwaar,.ook nog...
Het eerste geval betrof een zeer knappe jongedame, ik schat met een leeftijd van achter in de 20.
Zij zou ruim 8 uur onder narcose worden gehouden, en in deze tijdsspanne zou haar welgevormde lichaam ontgift worden.
De bedoeling was, dat zij op deze manier i.i.g. lichamelijk zou zijn ontwend.
Dat zou natuurlijk heel erg mooi en fijn voor haar zijn, want anders is dit geen pretje...een feit dat iedereen weet...
De dag zelf heb ik haar niet gezien. Logisch ook.
De tweede dag heb ik verpleegkundigen nogal vaak met van die kartonnen bakjes zien lopen, die gebruikt worden als iemand moet overgeven, je kent deze vast wel.
Op onze vragen hoe het met haar ging, kregen wij géén antwoord.
Twee dagen verder zagen we haar weer, ze zag er niet zo goed uit, maar ook dat is logisch uiteraard ..
En daarna kwamen er wat reacties van haar.
Het kwam erop neer, dat zij er niet erg blij mee was, zoals het allemaal was verlopen.
Zij had klaarblijkelijk gedacht dat deze manier van afkick zonder een centje pijn zou verlopen, maar dat was zeer zeker niet zo gegaan.
Ik hoorde haar nog zeggen : ze hebben mij cold turkey laten afkicken, goddome! Wat ben ik ontiegelijk beroerd geweest...En nog steeds!
Dat gaf dus wel aan, dat je niet zomaar deze drug kunt afzweren...
Eén jaartje later hoorde ik in de wandelgangen dat deze vrouw het uiteindelijk niet gered had, het zonder deze drug te kunnen doen.
Zij was weer teruggevallen.
Het tweede geval speelde toen ik voor de tweede keer moest onderkennen, dat je ook de alcohol niet zomaar naast je neer kunt zetten en ik zat weer voor een week of 3 in een kliniek om een detox periode aan te gaan. (En deze keer lukte het wél, tot aan vandaag toe)
Wij hoorden (cliënten in deze kliniek,) dat er op de crisis afdeling drie vrij jonge kerels waren opgenomen.
Alledrie zouden zij de afkick aangaan onder een soort van narcose achtige toestand.
Hier bleek overigens weinig van de waarheid te zijn, wat er gebeurde was veel meer een afkick van ca. 1 dag lang, die werkelijk vreselijk moest zijn geweest, en hierna gingen deze drie een natraject van zorg en behandeling in.
Deze mensen kregen injecties met Naltrexon, hetgeen in een kort tijdsbestek alle opiaatreceptoren reinigt.
Maar hierna moet je dus wel een dag lang door de hel. Want dat is het. Je moet daar doorheen. Want anders schijnt het niet mogelijk te zijn.
Twee dagen later zag ik een van Deze mensen.
Hij vertelde dat junk zijn van heroïne toch wel heel ellendig was.
Hij onderging deze behandeling nu voor de derde !! keer, omdat hij na een wisselend tijdstip toch weer teruggevallen was in het gebruiken van die rotzooi.
Ik heb dus kunnen meemaken, wat zo'n behandeling inhoudt.
Dat je er zo makkelijk vanaf komt, is dus kolder.
Naast de lichamelijke ontwenningsverschijnselen blijft er nog een heel traject van ontwennen van het geestelijk afhankelijk zijn, over en daarvoor is lange, zeg maar heel erg veel tijd nodig.
Deze ervaring maakt wel, dat ik ondanks de rugpijn, het wél uit mijn hoofd zal laten om Hier voor naar het bruin te grijpen.
Want deze ellende, nee. Dank u beleefd, ik sla deze ronde over...