"Afgelopen nacht Sclerotia Atlantis gebruikt en 2 weken terug Sclerotia tampanensis (philosopher's stones) Ik had de atlantis gepakt omdat die wat sterker zou zijn dan de PS.. en aangezien de PS ontzettend goed bevallen was..Helaas bleken ze totaal verschillend en de Atlantis zelfs zwaar teleurstellend.
Eerst even over de PS:
Vriend had 10 gram gegeten, smaak was voor hem prima te doen. Was in de avond, muziekje op, kaarsjes aan. Helemaal voorbereid. Ikzelf vond het wel te eten maar de nasmaak zo verschrikkelijk 'plastic' dat ik besloot er thee van te zetten(15 gram) Wondermiddel: Honing (met 3 kilo suiker)!!!! dan smaakt alles goed!
Ik heb een uur lang heel langzaam steeds een slokje genomen, en niet de PS eruitgezeefd maar nadat de thee op was, nog snel erachter aan gegooid(Helaas was de smaak net zo vies!) Vriend merkte na 10 minuten al een effect (hij hoeft maar te wijzen naar iets of tript al..ik daarintegen lijk wel van beton ) Hij werd rustiger, ontspannen, het voelde als een aangename lieve warme deken over zijn schouders, een zeer plezierig fijn effect kwam heel liefjes bij hem opzetten. Zijn gezichtsuitdrukking was op een rustige manier heel blij...Hij zat maar een beetje gelukkig te zijn..niet zodanig van de wereld dat het té was, maar ook niet nuchter. Precies goed dus voor een 1e keer.... Na een tijdje keek hij wel heel blij, en zei ik dat hij maar even moest gaan liggen. Toen hij opstond om goed te gaan liggen(we hadden matrasjes op de grond) zei hij: Het lijkt wel of ik zweef!!...en liet zich ineens met een euforische uitstraling strak naar achter vallen..haha, dus precies goede timing. Helemaal happy lag hij maar te liggen. “kijk nou vlammetje..ik ben er niet meer, woeijjjjj ik zak in het matras, moet je kijken, ik BEN het matras” en maar heppiedepeppie voor zich uitstaren...Nou dat ging helemaal goed dus. Vriend lag maar blij te zijn met het matras, met zijn vingers(die waren zo mooooi) hij was gewoon blij punt..ik merkte niks..ineens werd ik zenuwachtig, moest plassen, alles werd klam..opgejaagd gevoel. Geen fijn gevoel maar dat krijg ik altijd als het effect opkomt. Dus ik plassen...zenuwgevoel uitzitten..
en ja ineens... op een héél bescheiden lieve subtiele manier merkte ik dat ik wat minder merkte...ik was minder bezig met de omgeving...wat meer aan het 'ervaren' wat daarop volgde was moeilijk uit te leggen. Ik was geen moment écht aan het trippen, maar was ook niet nuchter... ik kon mijn trip sturen...ik kon er controle op uitoefenen..Hij was aanwezig op een hele fijne manier. De visuals die kwamen waren ook echt visuals...geen vervorming van de realiteit, niet het idee dat illusie werkelijkheid was..nee er kwamen vage patronen op het plafond. Als lila laserstraaltjes overal ruitjes/spekjes en rondjes. Je zag dus overduidelijk dat het visuals waren in de werkelijkheid, en dat maakte het heel fijn en zeer geschikt voor beginners. Je raakt niet verward. Het was alsof je tv kijkt, je weet dat het niet echt is, en als je het niks vind kijk je gewoon een andere kant op.... De visuals kwamen dus rustig op, ik werd blijer....dacht minder....we waren samen lekker tevreden, blij en gelukkig. En ineens.....kwam mijn vriend aanlopen werden de visuals hééél sterk, en kreeg mijn vriend een onaangename beangstigende grimas...als een man die keihard in elkaar geslagen is... mijn hond kreeg een hoofd als een monster en een blik alsof hij mij wilden doden..Ik merkte dat het een andere kant opging, het 'lieve' ging eraf. Toen heb ik er bewust voor gekozen om hier NIET in mee te gaan, het koste me 2 minuutjes..en toen had ik het gerealiseerd... de lieve zachte trip kwam weer terug. Zo hebben we een paar uur doorgebracht. gewoon blij en gelukkig zijn. Vriend wilde ook lekker dansen, ik vond alleen al het ervaren een taak op zich... constant spraken we uit hoe fijn deze was. Als er brand was konden we in 2 seconden het huis uitrennen zeg maar. We beleefden de wap, maar de wap nam geen totaal bezit van ons...
XTC versterkt 1 emotie, en beleeft zijn eigen belevenis. Dan ineens heb je een half uur klapperende kaken en zenuwachtig gevoel, dan ineens word je euforisch blij! Dansen..liefde..knuffelen..genieten...alle positieve emoties in overvloed, en dan kan je ineens in een dip raken...in een overvloed moe......chagrijnig...nuchter... XTV voelt als een versterking van éen emotie. Philosopher's stones voelt als 100 opties aangereikt krijgen en je kan zelf een beetje kiezen...wil je dansen..of wil je blij zijn..wil je lekker genieten..of helemaal niks..beetje filosoferen...het kan allemaal!! De opties zullen zich af en toe op een vriendelijke manier aan je presenteren, maar nooit opdringen!. XTC voelt soms alsof je aan je hand word meegesleurd en je meerent met de extreme blijheid en gelukkigheid, je word meegesleurd door éen iemand...en als hij moe is, ben jij ook moe, wil hij rennen, dan sleurt hij je mee zodat jij ook gaat rennen.
Philosopher's stones voelt alsof je uitgenodigd word. Alsof er niet éen iemand is die je domineert, maar als 100 kleine blije kindjes die je lief uitnodigen of je met ze mee wil spelen.. Die rekening met je houden maar wel zelf door blijven spelen. Na een uur of 4 nam de trip heel relaxt af, het blije uitnodigende gevoel werd steeds minder. Totdat...ik ineens naar mijn handen en leek alsof er een aura'omheeng hing..ik zag een wit/gele gloed. Ineens had mijn vriend het ook en de hond.... Ik riep mijn vriend en zag dat zijn aura(laten we het maar even zo noemen) heel onrustig was. Ik legde mijn hand eroverheen en begon het te kneden..ik had er geen volledig controle over maar begon ermee te spelen... hij ging staan en de aura's begonnen te schieten. Als ik naar iets wees kwamen er een soort lichtstralen uit mijn vingers(wederom als prettig ervaren, omdat ik wist dat het visuals waren, dus geen verwarring) zo ben ik daar een tijdje mee gaan spelen,. En ineens begon ik het te snappen..ik kon de lichtstralen sturen...ze zagen eruit zoals stof eruit ziet in een smal streepje zonlicht... Uiteindelijk was mijn vriend aan het dansen en tilde ik de aura bij zijn linkerarm op. Hij had zijn ogen dicht..zijn linkerarm ging omhoog!!! ik zat daar helemaal flabbergasted te zijn, en mijn vriend maar nietsvermoedend met dichte ogen doordansen...Dit trucje heb ik een paar keer herhaald. Uiteindelijk lichte ik hem in en voelde hij het ook zij hij. Ik liet hem naar achterleunen en zorgde dat alle 'energie' achter hem stond als een vangnet, nou toen kon hij ver naar achter leunen bizar!!! we waren aan het genieten van dit visuele energieke schouwspel. Toch was het behoorlijk vermoeiend en na een tijdje was ik er klaar mee.. de energie blijkbaar niet, het duurde tien minuutjes maar ook hier kon ik bepalen en stopte het na een tijd. De trip begon langzaam af en af te nemen.. we werden nuchter op een soepele manier...als een auto of boot die zich uit laat rijden.... Uiteindelijk na 6/7 lekker gaan slapen, met enige moeite ging dat. En de volgende dag waren we heerlijk verfrissend aangenaam nuchter...
Een heerlijke lieve fijne ervaring dus!.
Omdat hij zo fijn bevallen was, leek het mij misschien een leuk alternatief voor de standaard pilletje op een feest. Pilletjes geven je meer een euforisch energiek gevoel, maar het nadeel vind is dat als het pilletje wilt dippen. Dat je dan ook gáát dippen..en daar geen invloed op heeft. De ene keer heb ik 4 uur lol van een pil, de andere keer 10 minuten. Maar de PS en pilletje zijn niét te vergelijken..
********************************************************Sclerotia Atlantis********************************
En afgelopen nacht de Sclerotia Atlantis gebruikt. Smartshop vertelde dat hij vergelijkbaar was met de PS alleen wat sterker nou dus niet!! ik had me al ingesteld op een fijne lieve ervaring. Maar het leek alsof ik de trip beleefde van iemand anders.
Ik had dit keer 8 gram ingenomen, leek me vrij mild gezien de vorige keer 15 gram prima ging bij mij.
Dit keer theetje gezet en wel gezeefd(met neus dicht opgedronken) Na 10 minuten weer het welbekende nerveuze zenuwachtige gedoe, dus even mijn wapplasje gedaan :P en klaar voor de start... Na een half uur was ik nog zenuwachtig..en na een uur had ik nog steeds het gevoel alsof ik een half jaar had gespijbeld en elk moment een gesprek moest hebben met de rector en mijn ouders...dat kutgevoel..Vriend was op 3 trekjes van een joint na nuchter gebleven, omdat dit een ander soort is. En dat bleek een goede keuze te zijn.
Ineens ZOEFF een schaduw razendsnel voorbijtrekkend. Toen ik eenmaal keek was het weg. 2 minuten later...zoef schaduw op andere muur. Voor de rest geen visuals niks... 2 uur lang trokken er schaduwen langs te snel om waar te nemen, maar langzaam genoeg om op te merken. Visuals heb ik totaal niet gehad, wel prints..prints in de muren...oneffenheden in de vloer...en heel veel schaduwspel.... geen kleurrijke cirkels maar prints.. de schaduwen en prints waren niet vervelend maar ook zeker niet leuk, het gaf me een opgejaagd gevoel. Alsof ik niet mee mocht doen.... na een tijdje werd ik geírriteerd. Toen mijn vriend over zijn hoofd aaide klonk dat als een straaljager die overvloog...het wippen van zijn voeten was onuitstaanbaar irriterend... alsof de hele omgeving druk was en ik niet. Het enige wat ik wilde was erbij horen.....
na een tijdje had ik het gevoel alsof er constant wat achter me stond...heel irritant,iets jaagde mij op.. dus zette ik de bank tegen de muur aan...toen had ik het gevoel alsof ik heel klein was in een héle grote ruimte. De totale sfeer was er niet. Kaarsjes branden maar gaven geen candlelight gevoel. Het was nacht en donker maar voelde niet knus. De kamer was opgeruimd maar ons huis was een huis en geen 'thuis' gewoon teleurstellend. Ik wilde van het irritatiegevoel af, en de schaduwspellen mochten stoppen. Maar dat gebeurde niet. Ik voelde me als een nuchter iemand die andermans tripje moest beleven. Alsof ik in het holst van de nacht midden op een verlaten snelweg stond en af en toe raasde er een ferrari met 200 km per uur voorbij...Steeds van die schrikeffecten in een kille nuchtere omgeving. Na een tijdje werden de ferrari; steeds minder. Ik voelde me minder alleen. En de printvisuals beperkte zicht tot meer om mij heen. Maar plezierig was het niet. Alsof ik op andermans feestje was beland. Niet zoals bij de PS dat 100 blije kindjes mij uitnodigde op mijn eigen feestje. Maar alsof ik naar het toilet moest, en de verkeerde deur opendeed..ineen sta ik op andermans feest...totaal niet mijn ding....... Alsof ik had gehoopt op een heerlijke nacht van éen groot plezierig topfeest. En ik kom terecht op een verplichte familieverjaardag waar ik drie uur lang ik een kringetje gezellig moet doen.......
Ik had er weinig controle meer over. in een moorden tempo vermengvuldigde de schaduwen zich! steeds groter, sneller, heftiger..uiteindelijk begon ik starende ogen te zien....meubels begonnen te bewegen, dit was niet fijn meer... Dus heb ik alle lichten van de kamer aangedaan. ook niet gezellig, maar het hielp wel..en nog was het een strijd, normaal als een trip me niet bevalt, accepteer ik dat en gaat het vanzelf wel weg. Maar dit was wel heel druk. Ik dacht lekker op een stoeltje te gaan zitten. Maar het bleek een achtbaankarretje te zijn, die ineens vertrok en niet wilde stoppen. Na een half uur probeerde ik éen lichtje uit te doen maar meteen werd de trip sterker...er zat niks anders op dan gewoon wachten, en proberen te negeren. Want zodra ik me zou concentreren op de trip begon die steeds negatiever te worden. na een behoorlijke tijd kon langzaam pas steeds meer een lichtje uit.. mijn lichaam werd moe, mijn mind steeds nuchterder..maar hé de schaduwen waren nog lang niet klaar...
Uitendelijk werd ik baldadig, en dat gevoel sloeg om in een lachkik. Echt werkelijk om alles schaterde ik het uit...meer dan drie woorden kon ik niet opslaan. En ik lag in een stuip. Gelukkig zorgde de lachkik dat de schadusspellen en het kille gevoel verdween. Maar het was de trip die een lachkik had. Van binnen vond ik er geen lol aan en wilde ik dat het lachen stopten..mijn kaken deden pijn, en ik irriteerde me aan mijn oppervlakkigheid en vergeetachtigheid. Helaas had ik geen keus na 20 minuten stopte de lachkik pas eindelijk.... toen begon ik nuchter te worden. Ik werd extreem moe, maar wist dat als ik ging slapen ik hele nare dromen kon gaan hebben. Ik merkte ook zodra ik verslapte dat de schaduwen weer terugkwamen. En ik had constant het idee alsof er dingen van de trap afkwamen. Als een donkere sjaal die langs de armleuning naar beneden roetst..en dat om de 10 seconden.. nee slapen was geen goed idee....dus heb ik 1,5 uur mijn slaap uitgezeten. En na een tijdje was ik nuchter genoeg. En ben zonder problemen in een lange fijne slaap gevallen. Eenmaal wakker compleet nuchter zonder bijwerkingen...
dus tja...geen bad trip...geen enge dingen of geflipte situaties. Maar het gevoel alsof ik andersmans trip beleefde waar ik geen bal aanvond. De PS voelde als iets wat mij uitnodigde om mee te feesten. Deze 'trip' voelde als iets wat mijn huis binnenkwam walsen, een paar uur lang zijn ding deed, en daarna vertrok.....Geen oog voor mij, hij negeerde me niet expres, maar nam gewoon geen hoogte van me...... In ieder geval voor mij niet meer de moeite waard, iets te streng.. iets te 'saais' Ik hoop dat een volgende keer PS weer wat fijner word. Maar heel bizar vind ik het verschil wel.."