Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Zeelanddude zei: Niks eisen, als je er recht op hebt zal je begeleider daar wel voor zorgen. Q Klik om te vergroten... zou je denken he? De lieftallige begeleidster weigerde het alarmnummer te bellen, had 0 privacybesef, liet me niet praten, schreeuwde tegen me en weigert me naar de spoedeisende hulp te brengen. Mijn moeder komt er nu aan om met me te gaan, en dat mens van een begeleidster krijgt een klacht aan dr broek."
"ps. ik ben ook niet de enige die merkt dat t niet best met me gaat, de katten vliegen bij de muren op en lopen me overal achterna en de eenden, kippen en hanen worden ook gek inmiddels(dit typ ik terwijl mijn katje backflips doet en miauwend mn gezicht likt)"
"Zeelanddude zei: Allereerst praat je zo niet over je begeleiding. Ik denk dat een gesprek ophoud als jij met eisen binnenkomt. Nee, natuurlijk kan die niet zomaar met jou ervan door vliegen naar het ziekenhuis. Die heeft meer verantwoordelijkheden als jij alleen. K zou nog ff wachten met klachten indienen, wellicht zal drugsgebruik dan vollledig boven tafel komen. Klik om te vergroten... Ik ben altijd beleefd geweest tegen haar, maar als mensen over mijn grenzen gaan dan is het ook echt klaar, weg respect. Zoals je in het originele bericht kunt lezen, staat deze mevrouw bekend om dit soort gedrag, ongeacht omstandigheden. En als je dat een begeleider noemt dan weet ik het ook niet meer. Ze hoort verantwoordelijk voor ons te zijn, en ze wordt betaald om ons te HELPEN. vervoer naar het ziekenhuis regelen is dan ook haar verantwoording, niet iemand met ernstige medische klachten hulp weigeren en uit te schreeuwen. Mijn respect krijg je door respect te geven, de titel "begeleider" is geen vrijpas."
"Rotjoch zei: En hoe gaat het nu? Klik om te vergroten... tienduizend onderzoeken en een tas vol pillen later.... nogsteeds kotsmisselijk. wel ter plekke zware slaapmedicatie gekregen vanwege het grote tekort aan slaap, en man wat hoop ik op eindelijk ff goed pitten. Kan nog wel een weekje ellende verwachten, maar gelukkig heel wat minder kans op overlijden en (hopelijk) geschikte medicatie"
"Msloverdj zei: Enige nuance is op zijn plek. Ik praat TO niet goed maar de paniek kan groot zijn als je de juiste zorg niet krijgt. Er zijn echt legio zorgmedewerkers, medisch personeel en vooral in afkickkliniek waarbij iemand niet snel genoeg serieus word genomen. Ik denk niet dat TO schoffeert of wat dan ook vanuit haar persoonlijkheid. Maar vanuit een kwetsbaar profiel en haar afhankelijkheid van een medewerker. Ik heb 3 dagen de halve tent afgebroken dat ze niet aan mijn medicatie moesten zitten ineen kliniek. Zelfs toen medeclienten renden naar het personeel dat ik een epileptische insult kreeg was het overduidelijk dat ik werd gezien als iemand die het overtreed voor 'wat pammetjes' ze hebben me letterlijk met 4 man gesleurd naar het personeelshok. Schuim op mijn mond. Urine alles laten lopen. Complete vernedering. Eenmaal uit het ziekenhuis en gestabiliseerd heb ik ze afgeluisterd (ben niet paranoia) en jawel ik kwam aan bod. Aantekening: cliënt... neigt naar angst voor de angst. Ipv..medische gevaren. Ik sta bekend als een rustig keurige vrouw maar heb die deur opengetrokken en haar eens goed tegen de muur gezet. Enfin ik dwaal af. Maar afhankelijk zijn van een medewerker kan ook levensgevaarlijk zijn. Blij dat moeders van TO in het spel is. Klik om te vergroten... Precies. Sociaal medewerker zijn is een enorme verantwoording waar je veel geduld en tact voor moet hebben, en sommige mensen zijn daar nou niet echt geschikt voor. Ditsoort gedrag kan gewoon niet wanneer je verantwoordelijk bent voor iemands emotionele en lichamelijke welzijn. Het geeft clienten een gevoel alsof ze minderwaardig of onbelangrijk zijn, en dat is nou juist niet de bedoeling van een ZORG instelling."
"Dopemonster zei: Ik heb ook ooit eens een mdma vergiftiging te pakken gehad met een serotonine syndroom en heb de hele week ziek in bed gelegen zonder hulp in te schakelen wat uiteraard heel erg dom is.... Heb het gelukkig overleeft en uiteindelijk na een jaar voelde ik me beter maar ik had wel me lesje geleerd en ook toen ik aan de anti depressiva ging heb ik niks geen xtc of 3mmc aangeraakt.... Hooguit speed of coke, Ik hoop dat alles goed met je komt en wees alsjeblieft voorzichtiger in de toekomst je kan hier echt nog superlang na-klachten aan overhouden en verder zullen ze je wat diazepam geven en dan voel je je al een stuk rustiger maar wel belangrijk dat je in zo'n situatie naar de huisartsenpost gaat hoe dan ook maakt niet uit wat de consequenties zijn je leven is veel belangrijker dan overlijden vanwege je trots..... Veel beterschap toegewenst en ik hoop dat je hier wat van geleerd hebt... Klik om te vergroten... ja, ik ben blij dat ik toch ben gegaan. idd oxazepam gekregen voor de rust en het herstel. en laat me zeggen, lesje BEHOORLIJK geleerd"
"Mevrouw Pløp zei: 1. Schakel NU hulp in. Of dat begeleiding, je moeder of de huisartsenpost is, don't care. Je hebt NU hulp nodig; 2. Je hebt niet alleen NU hulp nodig, je hebt ook op de langere termijn hulp nodig. Je hersenen zijn nog niet eens volgroeid en je frituurt ze nu al. Je laat met je gebruik zien dat je ABSOLUUT niet in staat bent ook maar enigszins juiste keuzes voor jezelf te maken. Come on, 5 dagen aan de xtc, daar ziek van worden en dan denken dat het een goed idee is om aan de pep te gaan, en nog een bommetje nemen als je nog zieker wordt van de pep? Je frituurt je brein; 3. Je slikt je antidepressiva neem ik aan niet voor niets, kap met seroslurpers die je serotoninelevels om zeep helpen, ga aan jezelf werken. Zonder drugs. 4. Zoek hulp. 5. Zoek hulp. Had ik het al gezegd? Zoek hulp! Also, er kunnen rotte appels tussen zitten qua begeleiding, maar na 25 jaar ervaring met jongeren op een zorgboerderij:. Begeleiding afzeiken is de makkelijke weg. De enige die je kunt veranderen ben jij zelf, dus pak een spiegel, kijk naar je eigen rol en je eigen aandeel. Praat evt daarna op een rustige manier met begeleiding, over wat jouw aandeel is en wat je nodig gedacht had te hebben. Begeleiding heeft ook niet alle wijsheid in pacht Klik om te vergroten... Ik zou hier eigenlijk niet eens op moeten reageren, maar het is gewoon ongelooflijk hoe sommigen van alles over je denken te weten op basis van 1 gebeurtenis ( waarvan je helemaal niets weet over hoe het zo is gekomen, de achtergrond of de redenen erachter) Daarnaast weet je geen greintje van mijn leven, mijn verhaal, trauma's en mentale oorlogen. Denk de volgende keer ook na voordat je dingen zegt over jezelf veranderen en een spiegel voorhouden, want er bestaan ook mensen met bijvoorbeeld borderline, ptss en nog veel meer, die elke dag vechten voor hun leven en zichzelf haten voor de dingen die hun stoornissen hebben veroorzaakt."
"Rivalrie zei: Snap dat je lastige situaties of jeugd kunt krijgen naar drugs, maar wil je graag laten weten (ben mij bewust dat je dit zelf ook al weet) dat dit geen oplossing is. Het is belangrijk om te praten over de dingen die je ervaart en niet het probeert te verdrukken. Het komt anders veeeeel harder terug. Klik om te vergroten... Geloof me, dat weet ik maar al te goed, maar sommige mensen zijn nog bezig op hun pad naar heling, en wanhoop is behoorlijk krachtig."
"Rotjoch zei: Ik ben wel benieuwd naar welke les je precies hebt geleerd, en wat je in de toekomst er aan gaat doen? Klik om te vergroten... nou ik begin eerst maar eens met naar mn eigen lichaam luisteren denk ik....."
"Zeelanddude zei: Mag diezelfde zorgmedewerker weten dat jij de eerder genoemde drugs op had? En daardoor geen controle had over je emoties? Klik om te vergroten... hoe weet jij dat ik degene was zonder controle over emoties en niet andersom? je was er niet bij, je weet niks van de situatie, mijn of haar persoonlijkheid, dus ik zou maar gauw ophouden met oordelen zonder informatie, want daar kom je niet bepaald ver mee."