"KapiteinPinda zei:
Hallo,
De volgende vraag heeft weinig betrekking tot drugs, maar wel tot verslaving, en misschien dat jullie me kunnen helpen.
Iemand uit mijn omgeving is verslaafd aan automutilatie, en ik wil piet (verzonnen naam, maar praat makkelijker) van zijn verslaving afhelpen. Piet wil er zelf ook vanaf, maar voelt toch sterke drang om weer te automutileren. In rustige toestand kan Piet zonder, maar wanneer hij onrustig is, zich klote voelt, of zit te panieken, is automutilatie voor Piet een manier om weer rustig te worden. Piet is door mijn aandringen begonnen met een poging om te stoppen met a.m. Hij heeft het al enkele weken niet meer gedaan, en ik merk ook een vooruitgang bij Piet. In situaties die ik eerder beschreef neigt hij minder naar automutilatie, maar hij heeft nog wel een zeer sterke drang.
Ik heb hier meerdere vragen over:
1). Hoe kan Piet deze drang minder sterk, of dragelijker maken? Iets wat hij tegen zichzelf kan zeggen, of iets wat hem kan afleiden.
2). Hoe kan Piet er voor zorgen dat hij, na bijvoorbeeld een jaar niet meer te hebben geautomutleerd, niet meer terugvalt in zijn verslaving.
3). Hoe kan ik, of een andere buitenstaander, aan Piet merken of zijn drangen voor altijd wegblijven, of dat ze na een lange tijd weer terug kunnen keren, als dit al mogelijk is.
4). Zijn er betere manieren voor Piet om van de verslaving af te komen dan simpelweg niet automutileren?
Ik hoop dat ik de situatie duidelijk genoeg heb geschetst. Verder wil ik eraan toevoegen dat Piet's automutilatie lichamelijk niet gevaarlijk is, zijn verwondingen zijn (vergeleken met andere mensen die automutileren) niet heel ernstig. Toch maakt het dat niet minder erg: hij is geestelijk ongelooflijk verslaafd en zonder ingrijpen wordt het erger.
Ik snap dat dit forum over drugs gaat, en dat mijn vraag daardoor misschien lastiger te beantwoorden is, maar geestelijke verslaving is gewoon een bepaald mechanisme dat zowel bij drugs als bij automutilatie op soortgelijke wijze werkt. Eén ding wat hier nÃet zou werken is langzaam de dosis verlagen. Er is bij Piet geen sprake van "dosis", het is gewoon wel of niet.
Bedankt voor het lezen, en alvast bedankt voor jullie reacties.
Klik om te vergroten...
Je moet ervoor zorgen dat je maat je 110 procent vertrouwd zonder dat je hem gaat overweldigen (heel belangerijk) begin met kleine gesprekjes over hoe hij het allemaal ziet en begin die gesprekjes langzaam op te bouwen ( met als einddoel over die automutilatie te praten) en toon in ieder geval altijd begrip en toon dat je hem begrijpt waarom hij het doet, ook als je je er totaal niet in kan vinden. Achter een tijdje als hij weet dat hij je kan vertrouwen zal hij vanzelf het zeggen dat het hem niet gaat en dan moet je met hem er een gesprek mee voeren. Als hij niet wil, probeer toch een beetje tot hem door te dringen en het gesprek aan te moedigen. Over wat de nadelen zijn over A.M (bv: ziektes en verminking voor de rest van je leven) Dat hielp bij mij altijd. Maar mensen verschillen maar ik zou het toch proberen. PRATEN EROVER IS DE OPLOSSING !! Maar alles wat hij je verteld hou het voor jezelf, zeg nooit iets door tegen iemand anders en begin nooit over iets tegen hem waar hij moeite bij gehad heeft om het te vertellen aan je en laat hem er zelf weer over beginnen. Ik zelf ben ook iemand die gesneden heeft en ik heb altijd op mijn beste vriend kunnen rekenen. Dat was een grote steunpilaar en ik heb nu al meer dan een jaar en een half niet meer geautomutileerd !! Help je maat zoals je wilt doen, dat is echt heel nobel van je !! Maar verlies zijn vertrouwen niet of laat hem niet in de steek want anders zou het kunnen dat hij wel eens dieper in de put zakt dan ooit tevoren en fatale snijwonden aanbrengt.
Grtz Vermeersch ( laat me iets weten over de vooruitgang)"
In: Automutilatie
1-1-2024