Skin

"Dag mensen, Ik begin wel bij het begin. Ik ben begonnen met smoken (wiet) toen ik 14 was. Altijd chill, nooit last van misselijkheid. Toen ik meer begon te smoken, iedere dag dus, werd ik er een beetje paranoia van, ik dacht dat iedereen het over me had en dat soort bullshit, ik was 14 dus wist niet dat dit kon voorkomen bij wiet. Na een tijdje begon ik ook een brok in me keel te krijgen van wiet en dacht ik vaak dat ik bad ging of zo, wat voor mij het ergste zou zijn, chille vriendengroep maar iedereen maakt elkaar gewoon snel belachelijk. Ik bleef natuurlijk gewoon smoken maar wel wat minder. Na een tijdje ging ik steeds minder smoken naar bijna niet, was hier ongeveer 15 jaar. Waarschijnlijk gewoon door te weinig bewegen en een te lage tolerantie. Toen ik ongeveer 15 en een half was dropte ik m'n eerste XTC pil, fucking sick! We deden het bij een groot dubstep feest en ik had echt maar 1 Y'tje en een 1/3 nintendo. Hierna begon ik ook weer steeds meer te smoken. En natuurlijk steeds vaker XTC gebruiken. Bij de 5de of 6de keer XTC deed ik het met heel veel vrienden, stuk of 15, bij iemand die alleen thuis was. Ik regelde de dope en we gingen allemaal rollen. Toen ik 1 hele op had en hij klapte in kwam een vriendin naar me toe, ''Ja je vriendin zit in de achtertuin en het gaat niet goed met haar'' Dus ik snel naar de achtertuin gaan en begon heel bang te worden dat ze wel dood ging of zo. Me hart ging verschrikkelijk tekeer en werd misselijk. Ik zag haar nergens, ik ging naar voren en daar zat ze met nog een vriend van me, ze zei dat ze had overgegeven en dat het er toen allemaal uit was, ik vond het wel een beetje eng (weinig verstand van drugs) vervolgens moest ze meer overgeven en ik werd er ook misselijk van en begon bang te worden. Ze had meerdere keren overgegeven en ik vond het zwaar kut en de pil werkte er ook bij uit. Toen die was uitgewerkt voelde ik me heel kut en misselijk maar kon niet overgeven. Vanaf dat moment was ik echt dik een halfjaar lang altijd misselijk! In de tussentijd heb ik geen X meer gehad, een tijdje later hadden we 5 gram pep gehaald. Ik denk zo'n anderhalve maand later. Die tijd was ik nog steeds misselijk en best bang voor hard drugs, maar dacht, fuck it. Die nacht aan de pep was sws wel vet. De volgende dag alleen was ik zwaar naar de klote. Ik begon te hyperventileren en was voor alles verschrikkelijk bang, dit had ik zo'n 6 uur lang. Uiteindelijk viel ik flauw en was alles de volgende dag weer goed. Ik begon weer beetje te smoken maar niet veel, en van niet veel weer naar heel veel. Ik was nu echt uitgekeken op hard drugs. Een tijdje later (Hier was ik 16) gingen we weer XTC doen, en ik deed maar gewoon mee. Ik vond het eng worden en snapte er niks van, ik had een 3/4 Nintendo op en hield mezelf heel erg in. Ik ging wel lekker maar was er snel weer uit. Tussentijd gewoon beetje smoken en bier drinken maar geen zin meer in hard drugs. Een soort afgesloten hoofdstuk. Toen gingen we met een vriendengroep naar Lowlands en ik moest wel X mee nemen! Dus ik had wat lichte pillen meegenomen, stuk of 8 voor mij en wat vrienden, gele smurfjes (150 mg MDMA). Ik vond het echt eng dus had er maar een halfje van genomen en later nog een hele, ging er weer goed op, alsof ik iedere keer geluk had. Later dat festival, de laatste nacht of zo nam ik een halve Nintendo, en ik wist dat het dit keer verkeerd zou gaan want nu voelde ik een hele druk op mn lichaam dat het verkeerd zou gaan, terwijl ik een vriend van mij kalmeerde die dacht dat hij bad ging haha. Maarja, ik dus terug naar de tent met hem, en jawel, ik kreeg een omgekeerde werking leek het wel, ik dacht dat iets in mijn achterhoofd zat te boren en werd heel depressief tijdens de bad trip. Toen ik er uit was voelde ik me weer helemaal normaal maar wel heel moe. M'n stiefpa haalde me op van het festival de volgende dag en ik ging meteen slapen. Ik werd verschrikkelijk depressief wakker, dit was zo erg voor mij dat ik er niet mee om kon gaan. Dit had ik een lange tijd maar het bouwde zich steeds meer af maar het bleef heel lang. Toch bleef het nog dik een halfjaar en langer hangen, later werd ik heel veel gebeld door me ex op een avond, maar ik hoefde haar niet te spreken (ander verhaal), ze had pep gesnoven op een feest en had de volgende dag dezelfde bad trip als ik (Hier ben ik 17), ze vroeg mij om hulp en ik vond het best, ben een zwak persoon in nee zeggen. Toen ik haar zo kapot zag gaan leek het alsof ik terug kwam in mijn bad trip van de pep, waar ik nooit eerder bang voor was geweest. Nu heb ik zo'n 2 maand lang dat ik m'n ademhaling in de gate moet houden omdat ik denk dat ik moet hyperventileren + de depressieve gevoelens van XTC. Ik ga mentaal steeds meer achteruit en ik ben altijd moe en heel veel darmklachten. Ik durf niet eens meer te drinken omdat ik bang ben dat ik de controle over m'n gedachten verlies Kortom: Ik ben bang voor mijn eigen gedachten en voel me heel onrustig en depressief. Weet iemand hier iets op of wat er nou precies is ontstaan in mijn hoofd? Bedankt voor het lezen!"