Rozekoekje

"Ik vind het fijn dat jullie reageren. Heel erg dank, doet me even goed om mijn verhaal ook even te kunnen doen aan mensen die buitenaf staan. Mijn familie weet alles, we zijn er open en eerlijk over maar dat is toch anders"

"Weer een paar uur verder. Hij is thuis gekomen en zag dat ik weg was.. dat had ik hem vanochtend al gezegd maar blijkbaar wist hij dat niet meer ofzo.. het enige wat hij me stuurde was, 'je bent zo te zien niet thuis, gelijk wegblijven, je hebt je keuze gemaakt'. eehh excuse me??.. Ik heb net het topic van modepopje2 gelezen.. hoewel dat over heroïne ging, las ik er ook veel herkenning in. In zijn eigen wereld, kleine pupillen, altijd maar op zoek naar spanning, rustig, vroeg slapen.. misschien is het allemaal puur toeval maar toch denk ik ergens, zou hij niet ook dat doen? Hij heeft altijd een hoog woord over anderen die er zwaar aan hangen en dat ze een voorbeeld aan hem kunnen nemen zowel op persoonlijk vlak als werk gebied en nu denk ik jaja.. jij hebt ook iets meer issues dan je zelf toe wilt geven vriend.. Aan de ene kant ben ik heel rustig.. maar toch heerst er ook een hoop onzekerheid en verdriet. Ik durf de knoop nog niet door te hakken maar ben er nog niet achter waarom niet, hoewel ik me ook met de minuut zekerder en sterker voel en denk.. ik wil zo niet behandeld worden! Door de ene kant word ik behandeld als de prinses en door de andere kant als een stuk stront...."

"Gisteren was hij gefixeerd op dat ik hem voor lul had gezet, nu is ie gefixeerd op dat ik een nachtje bij moeder ben gaan slapen. Dit gevoel kan hij niet handelen zegt hij.. morgen gaan er andere sloten op de deur.. Is dit nog de invloed die praat? Heb hem al 82 keer verteld dat ik zou gaan, dat ik moe ben, lees doodop, en dat de hulp met de kindjes hier wel even fijn is.."

"Blyatman zei: Als ex verslaafde van cocaïne en alcohol, en een ex partner te hebben die verslaafd was aan cocaïne. Kan ik je 1 ding zeggen: Zodra een man, in zijn verslaving blijft hangen is het heel menselijk om medelijden en medeleven te hebben en behouden voor zijn aandoening. Maar dat heeft een zekere hoogte, en aan jouw post te merken is dat dat emmertje allang al overgelopen is, en dat hij zeker niet van plan is om de realiteit onder ogen te komen, dat het gedrag wat hij vertoont alles vernietigt waar hij ooit eens voor stond, maar het monster heeft hem in zijn controle. Het feit hierin wat ik verschrikkelijk vindt is dat hij niet zijn leven ruïneert, maar vooral dat van zijn steun en toeverlaat, en dan niet te spreken over dat van de kinderen. ja verslaving is overheersend, maar ik vraag me af of bij hem het lampje ooit aan gaat dat alles wat hij had heeft ingeruild voor iets wat nooit verzadigd is. ik juich nooit toe dat een relatie over moet zijn, of iemands kinderen weg te houden, of een relatie te beëindigen. maar zet jezelf en de kinderen voorop! Als hij niet zelf er aan wilt werken, heeft het al geen zin. Dan kan je nog zo smeken en nog zo wensen, maar zorg er niet voor dat jullie er aan onder door gaan, omdat hij voor dit extreem zelfdestructieve gedrag kiest. misschien is het goed om die knoop door te hakken, en hem er alleen voor te laten staan. vaak kunnen mensen omslaan, wanneer alles dat wat ze hebben bij hun weg gaan. dan zet je hem er toe om te kiezen wie gaat winnen, zijn verslaving, of zijn toewijding en liefde voor zijn gezin. Klik om te vergroten... Hij heeft altijd alles vernietigd zegt hij. Leefde alleen voor zichzelf en nu wilde hij het anders doen. Hij was goed op weg en we hadden het goed voor elkaar. Mooi huis, allebei een baan, 2 fantastische kinderen.. maar zijn strijd, het is erg.. ik heb zoveel gedaan, geprobeerd en nog.. als ik zou weten dat hij zou willen zou ik het zo weer doen.. ik hou van die man.. maar hij wilt niet of is bang ik weet het allemaal niet meer. Hij stuurt het gaat je goed met de kindjes.. dat je mij dan niet meer wilt zien is ok.. maar die kleintjes hebben verdorie nergens om gevraagd. Hij heeft alle steun, van ons allemaal.. alleen hij is boos op de hele wereld en schopt iedereen weg. Mja misschien heb je wel gelijk over het kiezen. Alleen hij roept hard het zelf allemaal wel te redden.. tja wat moet je dan nog?"

"Natozlato zei: Ik vind het wel ernstig dat hij 3 x per week de hort op gaat en dan gaat zuipen en snuiven. Met zo iemand kan je je kinderen niet laten samenwonen vind ik. Dat krijgen ze hoe dan ook mee. Hij komt regelmatig boos thuis? Goed dat je naar je moeder bent gegaan met de kinderen. Ze mogen geen ruzies en verslaving meemaken, dat kan ze mentaal echt beschadigen voor de rest van hun leven. Voor jou is het heel rot, want natuurlijk hou je van hem! Anders hadden jullie ook geen kinderen gekregen. De kindjes zijn wel van jou afhankelijk en het is jouw taak als moeder om ze te beschermen! Zet de Kids op nummer 1, hij moet echt op de 2e plaats komen! Ik zou voorlopig apart gaan wonen, dat hij maar eens laat zien hoe graag hij zijn problemen wil oplossen. Zoals ik het lees, chanteert hij je emotioneel en neemt hij een slachtofferrol aan. Klik om te vergroten... kan zijn dat ik het verkeerd geschreven heb, kan zijn dat je het verkeerd gelezen hebt maar hij gaat gelukkig niet 3x per week weg.. Er zijn ook lange periodes dat hij niet weggaat. Dan verdringt hij die gevoelens omdat hij weet dat het geen oplossing is en dan komt er een moment dat in zijn hoofd de emmer vol is en dan gaat hij. Over het algemeen komt hij dan pas thuis als de kids op bed liggen. Dat hij boos thuis kwam, was voordat we kids kregen, nu gaat hij naar bed als hij thuis komt en gaat hij slapen. Behalve een paar weken geleden.. dat de kids zijn gedrag niet meekrijgen is fijn maar mijn stress en spanning voelen zij natuurlijk wel. Echter merk ik ook dat ze relaxter zijn als hij er niet is. Als hij gedronken had of gesnoven gehad vertelde hij dat altijd, dacht ik.. maar nu ik hier veel heb gelezen vraag ik het me af.. Ik weet gewoon niet meer wat ik moet denken en wat ik moet doen.. En hij nog minder vermoed ik.. Feit is dat hij zijn gevoelens niet onder controle heeft, zijn enige manier om met gevoel om te gaan is bier en coke.. we roepen allemaal, we willen je helpen maar je schopt iedereen weg.. Wij denken ga het dan aan, je hebt een heel vangnet maar zo makkelijk is het blijkbaar niet.. Thanks voor je aanbod, later op de dag zal ik je zeker een berichtje sturen."

"Kleine update.. Vanochtend ben ik naar huis gegaan.. hij heeft de huisarts gebeld voor medicatie, dat ligt morgen klaar, ook heeft hij de verwijsbrief voor een kliniek. Hij heeft het allemaal zelf gedaan, heel fijn.. maar hij zit nu wel in het café.. Ik snap het niet, maar hij ook niet zegt hij. Ik heb alles eruit gegooid qua emoties en gedachten. Hij snapt mij, maar zichzelf niet. Denkt dat het morgen met medicijnen allemaal beter gaat. Ik begrijp dat niet. Wat maakt morgen anders dan vandaag? Wat maakt dat je vandaag nog even afscheid wilt nemen? Wat maakt dat je niet naar je vrouw en je kinderen wilt? Wat maakt dat het zo vreselijk sterk is? Als je het nu al zo moeilijk vind, hoe denk je dan straks als je behandeling begint? Zoveel vragen... Ik krijg heel veel informatie van hem, over zijn gevoelens, struggles etc.. Zelf maak ik stappen vooruit. Vorig jaar was ik nog het bange vogeltje dat niks durfde te zeggen, nu zeg ik dingen, ook al druk ik hem met z'n neus op de feiten. Mede door dit forum krijg ik meer kennis en dat is fijn.."

"Tijdloos zei: Goed van je dat hem op de feiten drukt ,zo zie je maar weer dat de kennis hier aardig up to date is Succes toegewenst! Klik om te vergroten... Dank je! Niet alleen de kennis over drugs an sich maar ook tips en tricks over hoe om te gaan met, valkuilen (vooral die van mezelf) en weerbaarder worden"

"Syl zei: Mischien heb je wat aan deze site.. "https://www.jellinek.nl/". Je kunt hier als partner van een verslaafde ook chatte anoniem en bellen met hulpverleners. Denk dat je hier best veel aan kunt hebben. Heel veel sterkte.. 🙏🌹 Klik om te vergroten... Bedankt voor je tip! Ik heb even met ze gesproken vanmiddag, dat was prettig."

"De Dunne zei: Dit wilde ik net noemen. Ik ben opgeroeid met alcoholisten in mijn gezin en het is voor de kindeen echt erg en altijd merkbaar. Zij voelen jouw stemming en emotie (ook al verberg je die voor hen) altijd. Dat heeft toch invloed op ze. Misschien niet nu direct merkbaar maar een kind neemt het mee in het leven. Ik vind het een erg rotte situatie voor jou en voor je kinderen. Het is zo moeilijk en je word verscheurd tussen realistische dingen en emoties. Je verstand de boventoon te laten voeren is dan moeilijk. Ik wens je sterkte hiermee en zet inderdaad zoals @Zeehond schrijft je kids ALTIJD op 1. 🥰🥰🙏🏼🙏🏼 Klik om te vergroten... Ze voelen het ook. Zeker mijn 2 jarige.. die zegt al, mama, niet leuk hè.. En idd wat je zegt, emotie en verstand is verschrikkelijk.. aan de ene kant wil ik gaan maar aan de andere kant hoop ik dat hij er voor gaat om het aan te pakken. Maar ik zie het somber in.."