"beste #Whoop,
Ik hoop echt van harte dat je dit bericht nog leest.
Ik wil je ontzettend graag bedanken voor je verhaal, zo duidelijk, zo mooi geschreven en zo herkenbaar. Toen ik het las stond ik eerst 10 minuten met me mond vol tanden. Ik heb zo vreselijk veel herkennening en ben zo blij dat ik dit heb gelezen.
Het helpt mij, het geeft mij moed en kracht om door te gaan. Maar vooral ook inzicht in mijn eigen gedrag en gedachtes. Wat ben ik blij als ik van deze verslaving af ben en wat van mijn leven ga maken.
Ik zal je kort mijn verhaal proberen uit te leggen.
Na 3 jaar lang geblowd te hebben, ben ik inmiddels weer opnieuw gestopt (ik was eerst 5 weken gestopt en toch weer teruggevallen, geloof het of niet maar ik had dat echt nooit verwacht, ik ben echt geschrokken daarvan. Maar goed, nu ga dat mij echt never ever meer gebeuren.
Na een interventie van mijn familie ben ik gestopt, achteraf gezien was ik te verslaafd om zelf te stoppen. Mijn familie vertelde eigenlijk allemaal dingen tegen mij die ik zelf al wist, ik bem al 3 jaar lang me leven aan het verkloten, sta stil en denk alleen maar lang leve de lol. Alleen maar zogrnaamd genietrn van het leven. Terwijl ik ondertussen maximaal bijleende bij duo, dikke schulden heb, geen vrienden meer en ook nog eens een familieband die zo slecht is dat alles weer tijd nodig heeft om te herstellen en om weer vertrouwen in elkaar te krijgen. Ook heb ik me mbo opleiding met mazzel gehaald terwijl ik zoveel beter kan.
Achteraf gezien was blowen gewoon puur een uitweg voor me problemen, ik verplaatste ze naar de achtergrond totdat ik de volgende dag weer wakker werd en angst/stress aanvallen kreeg. Ook heb ik ontzettend veel last gehad van psychische bijwerkingen, ik werd angstig en paranoïde. Ik had nooit verwacht dat cannabis dat met je kon doen, het begon allemaal zo onschuldig, ik dacht tenslotte altijd dat het goed was, lekker ontspannen, puur natuur, en beter dan alcohol… Helaas, pure onzin, in ieder geval wel voor mijzelf.
Nadat ik jou prachtige verhaal heb gelezen weet ik al helemaal dat ik gewoon ontzettend verslaafd ben/was aangezien ik alles probeerde/probeer goed te praten.
Ik voel me chaotisch af en toe en voel me soms ook down en chagrijnig. Gelukkig woon ik nu weer bij mijn ouders die mij erg steunen, ook ben ik via de huisarts in contact gekomen met Victas, vorige week intake gesprek gehad en binnekort start de behandeling op basis van gesprekken.
Ik wou me verhaal toch graag even met je delen. Ik ga keihard volhouden en me leven weer oppakken en opbouwen.
Weer zelfvertrouwen krijgen, leuke baan vinden en richten op de goede dingen voor mij in het leven ( ben nog steeds barman, en had precies hetzelfde als jij, ik praatte mezelf gewoon aan dat ik verlegen was, dat ik veel zelfvertrouwen had. allemaal onzin, ben zo onzeker als wat, heb last van persoonlijkheidstoornis. Tijd om te veranderen.
ik zal af en toe nog posten hoe het met me gaat, ik hoop op een reactie van je.
Nogmaals bedankt voor alles, dit is voor mij officieel het keerpunt in me leven.
ps: vergeten erbij te zetten, ik ben op dit moment pas weer 1 week gestopt. dit keer geem terugval voor mij."