Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Hallo allemaal! Ineene allemaal berichten zie ik. Ik ben deze week weer aan het werk gegaan en de kleine kon nog even een weekje naar de creche zodat mijn vrouw nog wat rust had thuis. Maar het is alles behalve beter geworden nog, ze heeft soms het gevoel alsof ze gisteren pas is gestopt met haar methadon. Ze is nu ook constant misselijk en aan de diarree. Daardoor eet en drinkt ze erg weinig. Ook het slapen is alleen maar slecht geworden, ze pakt per nacht hooguit 3 a 4 uurtjes, en thats it. Ze is door dit alles natuurlijk behoorlijk uitgeput en heeft weinig energie. Ze vindt wel wat afleiding in een aantal dingen en dan merkt ze ook wel dat het wat beter gaat. Maar we haden beiden niet verwacht dat ze nu aan het einde van de tweede week nog zoveel last zou hebben. En het is daardoor moeilijk om goede hoop voor de toekomst te hebben. Het is per dag bekijken hoe het gaat natuurlijk, maar voor haar gevoel komt ze er nooit weer vanaf. Maar ze blijft wel gewoon doorzetten en ik ben zo ontzettend trots op haar. Ik weet nie of ik dit zou kunnen doorstaan. Iedereen super bedankt voor hun reacties en misschien dat mijn vrouw zelf nog wel even een PM stuurt Rara! Cheers!"
"Hallo hallo allemaal! Nogmaals bedankt voor all reacties! Mijn excuses dat het zo lang heeft geduurd, het zijn erg intensieve weken geweest. En helaas is het nog niet voorbij. De afkick is nog steeds het zelfde, er zit totaal geen verbtering in. Het erge is dat haar energie nu echt helemaal op. Ze moet overdag voor onze zoon zorgen, maar ze is al 6 weken niet buiten geweest, slapen gaat slecht, eten doet ze weinig en haar gemoedstoestand vliegt van blij naar paniek naar woede. En alles is natuurlijk naar mij gericht :P Dit alles heeft er voor gezorgd dat we morgen een afspraak hebben met de arts van de VNN ivm suboxone. Het is natuurijk al laat, zoveel weken na het op 0 staan. Maar ze trekt het nu echt niet meer. De energie is weg en het feit dat ze over 2 weken de kleine naar school moet brengen en ophalen en het normale leven aan moet gaan, dat maakt haar enorm angstig... Dus suboxone it is I guess en dan daar zsm van afbouwen, maar nu eerst weer even rust in het koppie en lichaam. Hoop echt dat ze er snel wat van merkt en weer mijn liefdevolle vrouw wordt. We gaan het weer zien! Nogmaals bedankt voor alle reacties! Cheers, PnC"
"Hallo allemaal! Ik ben al tijden een redelijke lurker hier op het forum, elke keer als ik informatie of ervaringen over een type drugs zocht, dan kwam ik hier terecht. Dus bij deze alvast bedankt voor alle goede informatie door de jaren heen. Maar waar het hier om gaat is iets minder fijn... Mijn vrouw heeft na een periode van 5 jaar een methadon onderhouds dosis van 15 mg gebruikt te hebben, besloten om er helemaal mee te stoppen. Dit in samenspraak met haar verslavingsarts en psychiater. Ze wil de periodes van drugs en medicijn gebruik eindelijk echt kunnen afsluiten en haar Methadon is het enige wat haar elke dag nog weer herinnert aan die tijd. Ze is nu in 2 stappen gezakt naar 10mg en zou afgelopen vrijdag naar 5mg gaan. Omdat we al hadden verwacht dat dit zwaar zou zijn heb ik een weekje vrij genomen van werk om haar bij te staan. Nu ging het eigenlijk hartstikke goed, zo goed zelfs dat ze er het vertrouwen in had om nog een stapje lager tegaan naar 2,5mg en een dag later zelfs helemaal te stoppen. Nu is ze dus eigenlijk in 4 dagen tijd van 10mg naar 0mg gegaan. Het is nu haar derde dag op 0mg en de afkick is nu behoorlijk heftig. Veel pijn en rusteloosheid, koud/warm, zweten, irritaties en ook het de hele dag maar liggen en zitten speelt haar parten. Het niet even naar buiten kunnen of uberhaupt niet normaal rond kunnen bewegen. We hebben om de afkick wat te verlichten (zover dat mogelijk is) Oxazepam, Clonidine en Ibuprofen. Dit helpt enigzins iets. Maar de Clonidine (6x 0,15mg) nam ze tot nu toe eigenlijk alleen voor het slapen gaan, zodat ze eigenlijk gewoon knock-out ging en zo toch nog wat uren kon slapen. De Clonidine kreeg ze al voorgeschreven voor haar te hoge bloeddruk en is nu verhoogt ivm de afbouw. Nu zijn we vandaag begonnen met de Clonidine te verspreiden over de dag, 2x 0.15mg per keer. En dan waarschijnlijk voor het slapen gaan weer die 6x 0.15mg zodat ze in ieder geval kan slapen. Er zitten natuurlijk wel wat risico's verbonden aan die aantallen Clonidine die ze dan binnen krijgt. Maar als het de afkick vergemakkelijkt is het misschien wel het risico waard? We hopen beiden echt dat het over een dag of 2 al ietsje beter zal gaan. Iets beter te handelen. Dan zitten we op dag 5 van de afkick. Maar hebben beiden eigenlijk ook geen idee van wat ons echt te wachten staat. Ik las ergens dat de top van de afkick rond de 3e/4e dag zit. Klopt dit? Of verschilt dit gewoon heel erg? Dit mede omdat ons zoontje dit weekend weer terug komt van logeren en ik volgende week alweer aan het werk moet. We hebben natuurlijk niet de illusie dat het volgende week allemaal weer koek en ei is. Maar we hopen wel dat het dan langzaam wat beter gaat dan nu natuurlijk. En wat ik ook nog wou vragen aan al jullie ervaringsdeskundigen. Wat kan ik het beste voor haar doen? Ik help haar met praktische dingen, luister naar haar en probeer haar soms af te leiden. Maar zijn er misschien nog andere dingen die ik kan doen om het voor haar makkelijker te maken? Who knows!?"
"Hey, bedankt voor je reactie. Ja dat zou denk ik ook wel makkelijker zijn, maar omdat ze voor zichzelf een soort van deadline heeft en omdat ze er elke keer zo'n last van heeft en het naar 5 en 2,5 zo makkelijk ging, dacht ze alles nu ff in een keer te doen. Zodat ze er ook in een keer vanaf is en niet dat ze over een paar weken weer door de hele riedel heen moet... Of het verstandig is zo weet ik niet, maar ik weet wel dat ze enorm veel wilskracht heet! Dag 4 op 0mg! Ze is nu vooral heel er uitgeput, geen energie meer en erg slaperig. De pijn is natuurlijk ook nog sterk aanwezig en het zweten. Ze heeft wel een soort van honger, maar geen zin in eten, dus ze eet maar weinig. Af en toe wat cruesli of een muesli reep... Maar ze weet verder zelf ook niet echt waar ze dan wel zin in heeft. Het zwakke gevoel komt denk ik zelf vooral door de Clonidine, haar hartslag is behoorlijk gedaald naar rond de 40 en ze is erg slaperig en zwakjes. Dus besloten om maar even wat t minderen met de Clonidine, voor het geval dat. Ik houdt haar in ieder geval even goed in de gaten. Op dit moment ligt ze weer even te slapen en ik laat haar altijd maar even liggen dan. Elke minuut dat ze slaapt maakt ze in ieder geval niet bewust mee!"
"Dag 5 op 0mg... Bedankt voor de reacties tot nu toe! De wazigheid is gelukkig verdwenen dankzij vermindering van de clonidine. Dus dat scheelt! Maar de rest van de afkick is nog sterk aanwezig. Ze maakt zich grote zorgen over de komende weken nu. Zowel psychisch als lichamelijk voelt het nu nog alsof er geen einde aan komt. En ze is erg bang dat ze zo labiel blijft nu ze helemaal niks meer binnen krijgt. We vroegen ons ook af of er iets is dat na de afkick die overgebleven receptoren weer versneld kan aancullen. Ik las iets over LDN (low dose naltrexon) dat endorfines aanmaakt en zo die receptoren aanvult. Iemand daar ervaring mee? Het punt is dat ze depressie gevoelig is en bang is dat dat nu weer gaat opspelen omdat ze nu helemaal geen demping meer binnenkrijgt. Wordt nog spannend dus."