Modepop2

"Hallo lieve allen,hier even mijn verhaal en hoop met lotgenoten in gesprek te komen,sinds 3 jaar heb ik een relatie,na anderhalf jaar kwam ik er pas achter dat mijn partner al 36 jaar heroine verslaafd is ,intussen al zoveel belogen en bedrogen door hem,hij zou stoppen,was aan het afbouwen maar daar klopte niets van,ik betrapte hem steeds opnieuw op gebruik of bij gebruik naast de methadon en later naast de suboxone..nu zit hij voor een detox in de kliniek en is in contact met mij erg liefdeloos,bot en kwetsend...hoort dit bij de detox? Of voelen deze verslaafden geen liefde? Is de liefde wel echt of fake? Ik heb zoveel energie in deze man gestoken en dreigde echt mee gesleurd te worden in die verslaving,ik ging er bijna aan onderdoor,wat ik ook voelde was alsof er nooit echt verbinding was..alsof de liefde niet echt was...komt dit door de heroine? Waar gaat hij nu doorheen tijdens die detox? Komt er dan een totaal andere persoonlijkheid naar boven? Ik ken hem dus eigenlijk alleen onder invloed..weet niet meer wat te doen ben echt radeloos..."

"MrJunkieXL zei: Hoe gaat het nu met je modepop2? Hopelijk goed! Klik om te vergroten... Hey,nou wat aardig dat je dat vraagt ! Ik ben erg verstrooid,weet echt niet meer wat ik moet..wat ik nog wil...en wat ik nog kan,dit is geen standaard situatie,mijn omgeving begrijpt me niet,die snappen ook niet dat verslaving meer is als alleen gebruiken...niemand snapt hoe ik al die jaren geleefd heb,wat dat met je doet,waar ik tegenaan liep en joost mag weten wat me nog te wachten staat,zie even door de bomen het bos niet meer...en hij...ja hij zegt dat het goed gaat daar ,doet er erg nuchter over en ik weet inmiddels wel beter..."

"Mrloverdj zei: Het is heel begrijpelijk,.mensen die jarenlange onder extreme stress werken, krijgen vaak een Burnout zodra ze vakantie nemen..het lichaam ervaart even rust..en stort dan helemaal in. De noodrem gaat er dan op want je hebt al je reserves uitgeput. Ik denk(correct me if i'm wrong) dat nu je vriend opgenomen is, jij nu ook even een pauze ervaart van jullie driehoeksverhouding (jij, vriend en drugs) Het kan enorm overweldigend zijn als je alles ineens gaat bevatten, en je kan ook wat paniek ervaren..wat als dit na deze pauze weer gebeurt. Want daar ga je aan onder door,.en dat is heel begrijpelijk! Waar je misschien eerst bezig was met de focus op zijn verslaving en je vriend zelf, nu ligt de focus bij jou. Niets doen is het ergens ook accepteren dat de situatie zo is. Ook al wil je dat niet. Wat jammer dat je er met niemand over kan praten. Kan je niet zelf contact opnemen met de kliniek? Alleen een gesprek om jouw kant te vertellen bij een gespecialiseerd verslavingshulpverlener kan al heel fijn zijn. Hij of zij kan je ook in contact brengen met andere naasten van verslaafden. Is dat een optie? Het zou super goed zijn als je er wel over kan praten, op die manier vorm je een proces ipv een probleem. Klik om te vergroten... Dankjewel !! Precies zoals jij het beschrijft..zo ervaar ik het..ik was elke dag zo gefocust op hem,letten op zijn houding,elk moment aangrijpen om zakken te legen,prullenbakken te doorzoeken,tassen leeg te maken,jaszakken doorzoeken...het is een obsessie voor me geworden en nu ik alleen ben zonder hem komt alles ineens vreselijk op me af...het echte besef..het vanaf de buitenkant bekijken wat ik toen niet kon want ik zat er middenin,was deel van het geheel..en nu zie ik hoe het was...hoe het ECHT was..ik had geen leven en stond stijf van de stress,ik loop gelukkig al bij een psycholoog maar die is ook geen verslavingsdeskundige ,krijg ook hulp vanuit de kliniek...een programma module dat heet naast jou...is voor naasten van een verslaafde..maar ik ondervind dat niet als echt hulp...ik heb veel meer aan dit forum hier,onvoorstelbaar wat doet dit me goed...en jullie die zo meeleven met mij terwijl we van elkaar niet weten wie wie werkelijk is ! Dat jullie zoveel tijd en moeite nemen om mij te ondersteunen ervaar ik als bovengebruikelijk bijzonder ,weet je wat het is,ik heb veel mensen waar ik mee kan praten maar die weten niet waar ze het over hebben ! Jullie weten dat wel ! Het is al gauw van ; Oh hij is opgenomen ,kijk nou eens wat hij toch voor je over heeft..en die mensen denken dat het straks inderdaad koek en ei is omdat ze niet weten wat voor verschrikkelijke *ziekte* verslaving is..daar heb ik dus niets aan. En ja ik heb hem geconfronteerd met hoe ik me voel en dan krijg ik berichten terug te lief voor woorden,dat hij zoveel van me houd en nu toch hard aan zijn probleem werkt....maar dat hoor ik al 3 jaar dus ben totaal niet onder de indruk van die love mails...mijn vertrouwen is gewoon compleet beschadigd en weg ! En altijd als ik op het punt sta de relatie te verbreken gooit hij alles in de strijd en kan dan ineens wel heel veel liefde tonen....het lijkt gewoon op narcistisch gedrag...en dan ga ik weer voor gaas...nu kun je zeggen ja dat is jouw fout !! Dat klopt !! Dat weet ik maar ik kan er niets aan doen dat mijn hart niet in overeenstemming kan komen met mijn verstand..soms haat ik dat de liefde bestaat....want waarom hou ik zoveel van deze man vraag ik mezelf vaak af... dat is toch gewoon niet te begrijpen ? Ik hoorde dat hij al 2 officiele waarschuwingen heeft gehad..bij een derde word hij weggestuurd..hij is betrapt op sigaretten roken,dat mag daar dus niet..straks word hij eruit geknikkerd nou dan is het eind helemaal zoek..ik zal jullie niet langer vermoeien want kan nog een dagboek schrijven,in ieder geval blijft hij op dat medicijn naltroxon aandringen bij mij..want zo zegt hij dat voorkomt een terugval....en eind deze week word hij op dat medicijn gezet,we gaan het zien en ervaren,ik hou jullie op de hoogte!"

"MrJunkieXL zei: Wat een rotsituatie zeg...😪 Gelukkig dat je hier wat medeleven en begrip kan vinden alleen jammer dat je zo'n persoon nu niet in real life hebt. Je kunt zoals Mrlovedj aangeeft misschien wel op zoek gaan naar hulp. Met een verslavingsarts in gesprek gaan en misschien voor jouzelf met een psycholoog? Ik denk dat je dat persoonlijk wel nodig hebt nu. Niet dat ik je niet een sterk persoon vind want je bent hartstikke sterk! Persoonlijk zou ik in jou situatie eerlijkheid het belangrijkste vinden dat is namelijk het enige wat je nu verdient van hem. Geen lariekoek dat het allemaal prima gaat, de waarheid! Zodat je weet waar je aan toe bent! Verder wil ik je nogmaals sterkte wensen en verder kunnen we niet veel voor je betekenen.... hopelijk komen er betere tijden aan voor je! En hopelijk ook voor hem natuurlijk! Klik om te vergroten... Dankjewel ,het doet me zo goed,lees jin ook mijn reactie die ik gaf op de rest hier? Want die is mede aan jou gericht!"

"Mrloverdj zei: Ik verzon de metafoor ter plekke. Hoe jij het schets vind ik mooi uitgelegd wat liefde nu echt is. Vooral je laatste alinea vind ik erg raak. Want kies je voor hem, dan kies je ook voor de verslaving. Niettemin is zoiets makkelijk gezegd als buitenstaander. @Modepop2 ik twijfel er niet aan of je de kracht kan vinden om weer verantwoordelijk te zijn voor je eigen geluk, veel sterkte en wees ook trots op jezelf op wat je allemaal bereikt hebt. Misschien lijkt er weinig te zijn verandert, maar elke verandering begint in je hoofd. Klik om te vergroten... Dankjewel,inderdaad...elke verandering begint in je hoofd,voel me zoveel sterker na al jullie adviezen en medeleven,ik heb veel op een rijtje kunnen krijgen in mijn hoofd,ga niet meer voor wat mij ongelukkig maakt,ga alleen nog voor wat mij wel gelukkig maakt en dat is een relatie die gezond is,en nuchter !!!"

"Natozlato zei: Hey, ik heb je verhaal gelezen. Mijn broer was ook verslaafd aan heroïne, toen ik rond de 23 was. Hij wilde er nooit over praten en heeft lang ontkend dat hij een probleem had. Ik kon niet tot hem doordringen. Uiteindelijk heeft hij zelf hulp gezocht en dat hele proces heeft 6 jaar geduurd. Vaak is er een reden waarom mensen verslaafd raken. Mijn broer is autistisch. Wat ik van die periode heb geleerd is dat je een verslaafde niet kan helpen, die kan alleen zichzelf helpen. De wil moet vanuit hemzelf komen. Anders gaat het niet lukken. Ik zou, nu je even wat afstand kan nemen, alles goed voor jezelf op een rijtje zetten. Hoe lang ben jij bereid om hierin mee te gaan? Ga je er zelf niet aan onderdoor? Besef je wel dat er een reële kans is dat hij terugvalt, en liegen hoort ook daarbij. Een verslaving van 36 jaar, dat is niet in 1 jaar opgelost. Hou er serieus rekening mee, anders word je weer zo teleurgesteld. Dat van liefde en verstand, snap ik helemaal! Ik ben zelf ook vaak lang blijven hangen in ongelukkige relaties, ben ook geen opgever. Maar degene die jou echt gelukkig kan maken, dat ben jijzelf! Het leven is te kort om ongelukkig te zijn. Kies wijs! Verlies niet je hoofd. Mijn moeder zei altijd denk eerst aan jezelf en je eigen geluk. Heel veel sterkte! Klik om te vergroten... Dankjewel ,ik begrijp je advies en hou me vast aan het feit dat ik mezelf elke dag opnieuw kan afvragen of ik dit nog wil en kan,ik pluk de dag,opnieuw gebruik liegen dat zal voor mij het keerpunt zijn en zal ik spijkers met koppen slaan,die afspraak staat met mezelf !"

"Mrloverdj zei: Mij vermoei je iig niet! Ik vraag mijzelf soms juist af of ik niet teveel reageer. Ik heb veel respect en bewondering voor je hoe je oprecht veel moeite doet om de verslaving te begrijpen. Ik denk dat dit ook je grootste kracht is en je uit deze situatie gaat helpen. Je zoekt geen excuses voor zijn gedrag, maar je gaat zelf op zoek naar antwoorden ipv hem blind geloven. In dit geval is zijn verslaving echt een hersenziekte. Zijn brein is zodanig geprogrammeerd dat het destructief is. Hij voelt zich normaal met drugs en ziek zonder. Elk persoon, elk brein loopt op herhalingen..gewoontes zijn sterk. Het enige wat ervoor kan zorgen dat zijn brein anders geprogrammeerd gaat worden zijn beslissingen. Niet afgaan op zijn gevoel, maar op zijn verstand. Hij moet niet enkel kijken naar de afkick, want vermijden van geestelijke en fysieke pijn is een natuurlijke reactie. Hij moet het grote plaatje zien, tegen de stroom inzwemmen, net zolang tot de stroom heel langzaam begint te keren. Of zie het als een heel snel groot draaiend rad/wiel. Als je die enkel stilzet met heel veel geweld( enkel afkickt)..ja en dan...?Dan draait het rad niet meer..en als er beweging aandient, dan kiest het de richting van de minste weerstand..de grootste aantrekkelingskracht..de verkeerde kant weer op dus. Dat rad moet dus niet alleen tot stilstand komen, maar ook met heel veel kracht de andere kant op worden gedraaid, de goede kant. Dat is loodzwaar en voelt heel onnatuurlijk, tot het rad langzaam aan de slag te pakken krijgt en uiteindelijk de goede kant op blijft draaien. De vicieuze cirkel is nu in positieve zin in gang gezet. Bij verslaving als hersenziekte moet je psychische cravings zien als elke keer tegenwind..op boksen tegen een enorme storm. Je weet nooit hoe het weer is en hoe zwaar je moet vechten het rad de juiste kant op te laten draaien. Alleen als je hier heel bewust van bent en jezelf goed traint.. Dan nog zal je verslaving nooit weggaan..het weer blijft onvoorspelbaar..maar je bent je ervan bewust en op voorbereid. Je hebt de wilskracht en de bereidheid om de storm of tegenwind aan te gaan. Dat is omgaan met nuchter leven na een verslavingsziekte na 30+ jaar. Een gezond brein (of een bewust herstellende brein met positieve affirmaties) heeft de wind mee en hoeft zich weinig zorgen te maken..het rad blijft in de goede richting draaien door de kracht van herhaling. Het is een metafoor, maar ook een eenvoudige natuurkunde wet en hoe het brein werkt op alle vlakken bij grote veranderingen. Ik zou proberen ook naar jezelf zo te kijken. Zoek geen antwoorden meer op de vraag waarom je de verkeerde kant op draait. Dat is niet belangrijk voor de stappen. Stap 1 is bewustwording.. Stap 2 is dit enorme rad..want elke dag zonder verandering in jullie relatie, niet ingrijpen.. betekent automatisch dat het de verkeerde kant op gaat. Dat betekent dus ook je niet laten leiden door je gevoel (je liefde, geen pijn van het uitmaken willen) maar wees je eigen kapitein en baseer de stappen in je leven op dat rad..dat wat je voortaan in de toekomst doet bijdraagt aan het rad de andere kant op te laten gaan. Ik snap dat je bang bent hem kwijt te raken, maar kan het niet zo zijn dat je hem allang kwijt bent geraakt? Klik om te vergroten... Opnieuw weer enorm bedankt voor je reactie,zo mooi verwoord !! En ik heb er zoveel aan !!! Veel meer dan hulp bij een ggz instelling...ik laat je schrijven even goed op me inwerken..het is allemaal heel veel informatie maar zeerzeker doeltreffend,vind het fijn dat je zoveel reageerd,dat helpt mij enorm,jullie mensen hier zijn goud waard !!! Zoveel respect voor,erg waardevol voor mij."

"MrJunkieXL zei: Ik zie momenteel door de bomen het bos ook niet meer hoor. Heb een enorme mental breakdown en weet niet wat te doen. Me kratom is op, me quatiapine is op. Dus word een hele nacht opblijven. Wil mezelf van kant maken momenteel😪 ben in me oude dorp waar ik het bij iedereen heb verpest. Nergens om naartoe te gaan, overal wachtlijsten voor safehousen of begeleid wonen. Weet niet meer wat te doen!!!! De kans dat ik 1 deze dagen naar iemand toe ga waar ik heftig aan de heroine en crack zal gaan is enorm. Het enige wat me nu rust zou bieden is een benzoje maar ook daar kan ik niet meer aan komen omdat ik ook daaraan verslaafd was. Huisarts geeft me dit zeker niet en heb geen toegang tot me bankrekening dus kan ook geen rc's bestellen. Wat moet ik nou met me leven?😔 Klik om te vergroten... Oh wat erg voor je !! Laat alsjeblieft die troep achter wege,probeer sterk te zijn !! Het is nooit te laat om een beter leven te krijgen,geloof in jezelf !! Ik heb oprecht met je te doen,sta op..schouders eronder...waar een wil is is een weg !"

"silverfish zei: Dat lijkt me niet echt de oplossing Ik gebruik al jaren niet meer en heb er ook geen behoefte meer aan. Gezonder is het (in mijn geval) ook niet aangezien ik heb gespoten en dat ook de enige manier was die voor mij werkte. Mijn leven bevalt me prima zo, geen gedoe over geld meer, geen gehol naar de dealer in de pauze van mijn werk.. Alleen van die K!meta moet ik nog zien af te komen maar dat lukt me dus niet meer... volgens mij heeft mijn lichaam zich er na meer dan 22 jaar methadongebruik zo op ingesteld dat het niet meer zonder kan ofzo. Anders kan ik niet verklaren dat ik 15 jaar geleden zonder al te veel moeite van 18 naar 0 pillen kon afbouwen en nu niet eens meer onder de 15 mg kan komen zonder een jaar lang ziek te blijven.. Klik om te vergroten... Kun je niet overstappen op suboxone? Dat heeft mijn partner gedaan en was goed te doen ( na 36 jaar hero verslaving en methadon )"