Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Hoi, ik heb Complexe PTSS en de laatste tijd heb ik bijna dagelijks flashbacks en vaak nachtmerries. Deze zijn echt heel heftig. Tegen de pijn krijg ik permanente toediening morfine (Sendolor 20mg/ml) toedieningssnelheid 4,10 mg/uur middels een pomp en Oxycodon. Tegen de angst krijg ik zo nodig Oxazepam tablet 2,5 mg Max 2 tabl. pd. en voor het slapen zo nodig Temazepam 10 mg Max 3 per week. Eigenlijk helpt de Oxazepam helemaal niet, en de Temazepam? Single malt whisky in redelijke hoeveelheden werkt stukken beter. Momenteel ben ik in zo'n toestand dat ik dit leven door al die pijn en vooral de angsten en flashbacks niet echt acceptabel begin te vinden. Tegen de pijn kan ik wel wat lopen "rommelen" dmv de instellingen van de pomp etc. maar die angsten ervaar ik als onacceptabel. De verpleeghuisarts kan ik daarvan niet overtuigen. Wie kan mij adviseren over de angst en slaap medicatie?"
"In de Nederlandse krijgsmacht (Landmacht, Luchtmacht, Marine en Marechaussee) heb je functionarissen voor de geestelijke verzorging. Dat zijn: Dominees of Predikanten, Aalmoezeniers, Rabbijnen, Pandits, Raadslieden en Imams. Dit naar aanleiding van het bericht van Joetsie. Nu naar aanleiding van mijn eerste bericht. Nadat ik in het verpleeghuis werd opgenomen had ik aangegeven dat ik onder behandeling was bij het Sinaï Centrum te Amersfoort in verband met C-PTSS. De begeleiding die ik kreeg van dit centrum was in mijn geval echt prima met een minimum van medicijnen. Ik kreeg te horen: "Wat zij in Amersfoort doen dat kunnen wij ook. Het voordeel is dat je niet iedere keer naar Amersfoort hoeft." Omdat ik ook te maken had met ondragelijke pijnklachten door mijn verwonding die ik als militair had opgelopen en het feit dat ik 3 keer darmkanker had gehad klonk dat niet echt als onaanvaardbaar. Echter heel langzaam slopen daar de toediening in van Morfine, Oxycodon, en nog veel meer zware medicijnen in onaanvaardbare hoeveelheden. Dit gebeurde langzaam bijna onopvallend. Uiteindelijk besefte ik dat het zo niet langer meer kon en begon ik mij daar tegen te verzetten. In de laatste twee weken stevende ik af op een regelrechte crisis, temeer omdat ik weigerde medicatie in te nemen zoals de Oxycodon, Oxazepam, Temazepam etc. Het gevolg was dat ik mij steeds slechter begon te voelen (ontwenning?) maar ik wilde dit allemaal niet meer. Uiteindelijk nam ik de vlucht in buitensporige handelingen als snijden. De pijn die ik voelde door het snijden verving de andere pijnen. Dat is natuurlijk niet zo maar zo ervoer ik dat wel. Uiteindelijk leidde dit allemaal tot een regelrechte crisis. Door ingrijpen van o.a. mijn dochter en een enkele verzorgende/verpleegkundige stemde het verpleeghuis in met een (her)verwijzing naar het Sinaï Centrum. Ik begin daar a.s. maandag. Ik wil bij deze mijn dank uitspreken voor de reacties die ik heb ontvangen n.a.v. mijn bericht die ik dinsdag had geplaatst."