Madeliefje23

"@Mindless @KropSla Bedankt voor de reacties en tips! Ja, ik creeër angst op angst... het is een beetje een OCD loop. Een vicieuze cirkel die ik moet doorbreken. Ik praat bij de therapie over mijn gedachtes en over mijn verleden hoe dat een connectie heeft met de derealisatie; we zijn er nu uit dat mijn ADD of ADHD erg in de weg zit met mijn herstel want hierdoor ben ik heel erg warrig, ontzettend ongeduldig en vergeet ik bijna alles. Ook heb ik sinds jonge leeftijd al heel erg last van een laag zelfbeeld en ben ik daarom ook erg onzeker geweest jaren lang en dus hierdoor weinig vertrouwen in mezelf en in mijn eigen kracht. Het klinkt allemaal heel logisch en het is ook logisch waarom ik last heb van derealisatie als ik het allemaal zo op som maar door mijn angst vraag ik me dat ook nog eens keer op keer opnieuw af (‘hoe komt dit gevoel nou’ ‘hoe moet ik het oplossen’ ‘is het wel derealisatie’ ‘heb ik heen hersenschade’ etc etc) Maar heel erg bedankt voor de reacties en het geeft me wat rust. Yoga heb ik geprobeerd maar omdat ik niet lenig ben deed het een beetje pijn en het bracht frustratie bij me naar boven, ik moet denk ik gewoon lessen volgen."

"acht.zes zei: Nee, geen jaren maar wel duidelijk meer dan een jaar. 14 a 15 maanden of zo, ik denk in ieder geval minder dan anderhalf jaar. Ik denk echt dat dit niet een twee drie te genezen valt maar dat zoiets moet slijten. En ik denk dat het t snelste slijt als je je er zo min mogelijk mee bezig houdt, hoe moeilijk dat ook is. Het is allemaal angst en stress, je lichaam zit in een soort van continue in stress en dat zorgt er voor dat je lichaam in een soort stand schiet die klachten als derealisatie/depersonalisatie geeft. En alles is te herleiden tot een onprettige ervaring met drugs, vaak na een periode van misbruik, maar dat hoeft niet altijd het geval te zijn. Dit komt overigens ook wel voor met blowen als aanleiding, ik heb nogal wat mensen hier langs zien komen met dezelfde problematiek. Je bent niet de enige, misschien dat dit het enigszins verzacht. En van wat ik er van gezien heb duurt het enkele weken tot maanden en in enkele gevallen meer dan een jaar, maar van jarenlang heb ik nog nooit gehoord in ieder geval. Klik om te vergroten... Oké, bedankt dat stelt me ook een beetje gerust. Behalve dat ik dus wel een hoop mensen op forums heb gezien die er jaren last van hadden... maar ik moet ook niet meer op forums kijken, dat is ook ongeveer het ergste wat je kan doen maar oh zo lastig om niet te doen.."

"Mindless zei: Ik ben ook niet bijzonder lenig, maar de 'grounding' oefeningen die jij nu juist nodig lijkt te hebben vergen niet erg veel lenigheid. Denk aan een 'child's pose' bijvoorbeeld. Iedereen kan die doen. En dergelijke oefeningen zijn hartstikke goed om meer uit je hoofd en meer in de beleving van je lichaam (zintuiglijke waarneming) te komen. Je kunt inderdaad lessen gaan volgen. Of je begint zelf al met wat basis dingen. Hieronder de oefeningen die ik sinds een tijdje elke dag doe, mocht je interesse hebben: Voor deze heb je maar minimale lenigheid nodig, maar je kunt natuurlijk ook altijd afzonderlijke poses overslaan als die te lastig zijn. Try it, het kan je verrassen hoeveel verschil het maakt om even uit je hoofd te komen. Waar het voor mij op lijkt is dat je langdurig in 'fight or flight' blijft zitten. Een stressvolle staat van bewustzijn die bedoeld is om snel uit gevaarlijke situaties te kunnen komen. Niet om urenlang in te blijven hangen door de vicieuze cirkel die je al benoemde. Het rare is dat het lijkt dat je er uit kunt komen door meer te denken, maar meer denken houdt je alleen maar vast in die cirkel. Je moet dus minder gaan denken, wat je teweeg kunt brengen door je meer met je zintuiglijke waarneming bezig te houden. Ik ben geen ervaringsdeskundige op gebied van langdurige derealisatie (wel kort ervaren tijdens trippen), maar alles wat ik erover hoor en lees, wijst er denk ik op dat mensen met derealisatie zich vaak middels denken vasthouden in een patroon en zo te lang vast blijven zitten in 'fight or flight', wat niet bevorderlijk is voor beter worden. Klik om te vergroten... Ik ga het yoga proberen, voel jij je meer relaxed doordat je elke dag yoga doet? Dank voor je reactie!!!"

"@acht.zes ik heb nog een laatste vraagje voor jou, als het mag Wanneer is er voor jou denk je een acceptatie gekomen voor je klachten of beter gezegd, hoe heb je die bereikt? Acceptatie schijnt heel belangrijk te zijn"

"acht.zes zei: @Madeliefje23 Die acceptatie is pas gekomen jaren nadat ik van de klachten ben afgekomen. Ik denk dat dit medeoorzaak is dat het bij mij zo lang geduurd heeft. Klik om te vergroten... Maar het kan toch niet oplossen zonder acceptatie? Ik denk dat dat bij mij zo lastig is, de angst voor het gevoel kan ik maar niet los laten"

"acht.zes zei: @Madeliefje23 Schijnbaar wel. Loslaten kan ook met een hoop afleiding in ieder geval, daar heb ik baat bij gehad. Destijds wist ik niet eens zeker wat er nou aan de hand was met me. Dat kwam pas later toen ik een aantal andere gevallen gezien heb en toen begreep ik pas het hele mechanisme omtrent die problematiek. Gevalletje: 'Ah, zo zat dat dus'! Klik om te vergroten... Maakte je je dan geen zorgen om de rare gevoelens en dat alles gewoon zo anders voelde?"

"acht.zes zei: Ja daar maakte ik me dus heel veel zorgen over. Klik om te vergroten... Ah oké, en toen heb je jezelf zodanig afgeleid dat de ‘obsessie’/‘zorgen’ langzaam verdwenen?"

"Rayyar zei: Yoga is het beste wat mij is overkomen. En heeft mogelijk een paar keer mijn leven gered in de zin van laatste toevluchtsoord in een tijd van totale chaos. Er zijn veel verschillende soorten yoga zoals je misschien al gezien hebt. Van heel 'passieve' yoga, welke zeer rustgevend is, tot zeer actieve yoga, waar je juist veel energie in kwijt kan en van krijgt. Met allerlei tussenvormen. Zeer rustgevend: Yin yoga, restorative yoga. Ook rustgevend maar iets actiever: Sivananda Actiever: flow yoga, vinyasa yoga, yivamukti Heel actief: Ashtanga Er zijn nog veel meer soorten, maar ik beperk me hier even tot wat ik denk dat het beste bij je past. Wanneer je meer in detail advies, stuur me dan gerust een pb. Ik doe 10 jaar yoga en heb veel verschillende stijlen beoefend. Ik kan je ook evt helpen een kwalitatief goede yogaschool te vinden, afhankelijk van je woonplaats. Klik om te vergroten... Super bedankt voor je aanvullende reactie. Ik zit inderdaad een beetje te schommelen tussen welke yoga nou het beste is, hoe vaak en hoelang ik het moet doen... de oefeningen die @Mindless stuurde eerder in dit forum lijken mij ook wel goed! Ik vraag me alleen af wat nou de aller beste yoga oefeningen zijn voor rust in mijn hoofd en voor contact met geest en lichaam. Het is nu zo dat ik alleen maar in mijn hoofd leef en disconnected ben van mijn omgeving en ik hoop dat ik met yoga daar iets in kan bereiken! Dus als je nog tips hebt kwa yoga oefeningen, ze zijn heel erg welkom! @Mindless jou oefeningen ga ik zeker ook even proberen! Ik waardeer jullie hulp echt super erg!"

"newone zei: Hey, Ik zie dat er al 2 weken niet meer gepost is onder dit bericht maar je verhaal komt me zeer bekend voor dus misschien heb je nog wat aan deze reactie. Een half jaar geleden na xtc gebruik ook last gekregen van paniekaanvallen, hyperventilatie en dp dr-achtige klachten. Inmiddels bijna genezen. De eerste paar maanden namen de klachten ook amper af bij mij. Wat bij mij echt heeft geholpen is m'n manier van denken veranderen. Je weet dat er niks kapot is aan je hersenen dus waarom zou je er dag in, dag uit over blijven malen en proberen constant zo bewust mogelijk te zijn van alles wat er afwijkend is dan de periode voor deze klachten? Daarnaast moet je je ook niet terugtrekken; onderneem activiteiten zodat je gedachten meer worden afgeleid van deze klachten. Door het ondernemen van activiteiten, door te gaan met studeren/werken kom je weer terug in de maatschappij waardoor je je ook niet meer bijzonder gaat voelen door de klachten die je ervaart. Klein kanttekening: neem wat vaker pauze tussen het studeren/werken, bijvoorbeeld door een rondje te lopen, mindfullness/ademhalingsoefening enz. Net als jou dacht ik ook 'dit gaat nooit meer over' maar toen ik stopte met die belachelijke gedachte, want waarom zou het niet meer over gaan?, merkte ik dat de klachten langzaam begonnen af te nemen. Ik ben inmiddels grotendeels klachtenvrij, al merk ik dat het gevoel soms terugkomt, bijvoorbeeld bij het typen van dit bericht, omdat ik weer intensief aan terugdenk. Kortom: kijk vooruit, niet achteruit en leef je leven. Ik weet zeker dat het bij jou ook over kan gaan. Kleine aanvulling: Als je nog last hebt van paniekaanvallen zou je naar een ademhalingstherapeut kunnen gaan. Bij mij heeft dit ertoe geleid dat ik paniekaanvallen goed kan opvangen en daardoor niet meer bang ben voor ze. Wanneer ik een slechte dag heb met nog wat klachten neem ik wel eens valeriaan. Kan ook helpen voor je. Klik om te vergroten... Bedankt voor je reactie. Wat fijn dat je al bijna helemaal genezen bent! Ik heb alleen dr klachen as far as i know, dus hyperventilatie en paniekaanvallen ervaar ik niet (zelf vind ik dat gek want ik dacht dat dat vaak wel samen ging, zo past het namelijk perfect in het plaatje van anxiety) ik vind het nog steeds raar dat ik alleen dr klachten ervaar, maarja misschien moet Ik het meer zien als iets positiefs... ik probeer inderdaad positiever te denken de laatste tijd en ik probeer meer activiteiten te ondernemen. Nu heb ik bijvoorbeeld weer een dag dat ik het weer wat negatiever in zie allemaal en ik wil dat deze hell nou eindelijk eens voorbij gaat. Maar er zijn ook dagen dat het wel gaat, en dat zijn dan vooral de dagen dat ik ergens mee bezig ben. Ik probeer geen aandacht te schenken aan die belachelijke vragen die jij ook noemt, het komt nog wel vaak in mij op; dat ik denk, wat nou als het wel levenslang is? Hoe moet ik hier dan ooit mee leren leven? Maar die probeer ik dan zo snel mogelijk te vergeten omdat ik vaak eindig in een huilbui Ik heb me inmiddels aangemeld voor een nieuwe studie die ik in september ga beginnen en ik hoop ook dat mijn klachten tegen die tijd eindelijk wat gaan afnemen of nog beter over zijn. MAarja ik kan geen time frame geven aan mezelf natuurlijk. Ik mis alleen heel erg routine in mijn leven en doe veel dingen zonder het gepland te hebben, daardoor word ik af en toe warriger en dat is denk ik iets waar ik flink wat aan moet doen. Het is tenslotte iets wat pas over gaat als jij er ook hard voor werkt om het over te laten gaan. Die moet ik nog even in praktijk brengen... Dank voor de tips! Als je nog meer tips hebt hoor ik het graag. Zoals wat je nog meer hebt gedaan wat mee heeft gedragen met herstel heb je bijvoorbeeld Ook depressieve klachten gehad? Hoe ging je om met het gevoel dat alles niet klopte of onbekend voelde voor je? Die dingen zitten mij het meeste dwars. Groetjes"