Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"acht.zes zei: @Madeliefje23 Die acceptatie is pas gekomen jaren nadat ik van de klachten ben afgekomen. Ik denk dat dit medeoorzaak is dat het bij mij zo lang geduurd heeft. Klik om te vergroten... Maar het kan toch niet oplossen zonder acceptatie? Ik denk dat dat bij mij zo lastig is, de angst voor het gevoel kan ik maar niet los laten"
"acht.zes zei: @Madeliefje23 Schijnbaar wel. Loslaten kan ook met een hoop afleiding in ieder geval, daar heb ik baat bij gehad. Destijds wist ik niet eens zeker wat er nou aan de hand was met me. Dat kwam pas later toen ik een aantal andere gevallen gezien heb en toen begreep ik pas het hele mechanisme omtrent die problematiek. Gevalletje: 'Ah, zo zat dat dus'! Klik om te vergroten... Maakte je je dan geen zorgen om de rare gevoelens en dat alles gewoon zo anders voelde?"
"acht.zes zei: Ja daar maakte ik me dus heel veel zorgen over. Klik om te vergroten... Ah oké, en toen heb je jezelf zodanig afgeleid dat de ‘obsessie’/‘zorgen’ langzaam verdwenen?"
"Rayyar zei: Yoga is het beste wat mij is overkomen. En heeft mogelijk een paar keer mijn leven gered in de zin van laatste toevluchtsoord in een tijd van totale chaos. Er zijn veel verschillende soorten yoga zoals je misschien al gezien hebt. Van heel 'passieve' yoga, welke zeer rustgevend is, tot zeer actieve yoga, waar je juist veel energie in kwijt kan en van krijgt. Met allerlei tussenvormen. Zeer rustgevend: Yin yoga, restorative yoga. Ook rustgevend maar iets actiever: Sivananda Actiever: flow yoga, vinyasa yoga, yivamukti Heel actief: Ashtanga Er zijn nog veel meer soorten, maar ik beperk me hier even tot wat ik denk dat het beste bij je past. Wanneer je meer in detail advies, stuur me dan gerust een pb. Ik doe 10 jaar yoga en heb veel verschillende stijlen beoefend. Ik kan je ook evt helpen een kwalitatief goede yogaschool te vinden, afhankelijk van je woonplaats. Klik om te vergroten... Super bedankt voor je aanvullende reactie. Ik zit inderdaad een beetje te schommelen tussen welke yoga nou het beste is, hoe vaak en hoelang ik het moet doen... de oefeningen die @Mindless stuurde eerder in dit forum lijken mij ook wel goed! Ik vraag me alleen af wat nou de aller beste yoga oefeningen zijn voor rust in mijn hoofd en voor contact met geest en lichaam. Het is nu zo dat ik alleen maar in mijn hoofd leef en disconnected ben van mijn omgeving en ik hoop dat ik met yoga daar iets in kan bereiken! Dus als je nog tips hebt kwa yoga oefeningen, ze zijn heel erg welkom! @Mindless jou oefeningen ga ik zeker ook even proberen! Ik waardeer jullie hulp echt super erg!"
"Rayyar zei: Ik begrijp uit je woorden dat je het liefste thuis yoga doet? Ik zal eens nadenken wat goede oefeningen voor je zijn. Wat alvast heel fijn is, is om yoga te doen met een yogaleraar op youtube... Dit vind ik wel een goede grounding sessie: Het heeft oa ook Pranayama. Dat zijn speciale ademoefeningen, of beter gezegd een adem meditatie. Klik om te vergroten... Ik heb het filmpje even doorgenomen en dit ga ik zeker proberen! Het enige probleem bij de diepe ademhaling is dat mijn ademhaling best wel oppervlakkig is altijd, niet in de zin van hyperventileren maar ik kan niet heel kalm diep ademhalen.... Daar heb ik nog teveel stress voor in mijn lijf denk ik, is dit echt puur dat als je het oefent (diep ademhalen) dat het dan beter word? En ja, ik wil eerst thuis beginnen omdat yoga lessen redelijk veel geld kosten en ik ben zelf een student met weinig inkomsten.. en het zit volgens mij niet in mijn verzekering"
"acht.zes zei: Ja, zoiets is het gegaan. Heel langzaam, stapje voor stapje. Heb mezelf een paar keer flink onder mijn kont geschopt om toch de deur uit te gaan en wat te ondernemen ook al had ik er nauwelijks plezier in. En dan kom je er op een moment achter dat t toch de goede kant uit gaat en dan is er wat meer vertrouwen en dan gaat het een stuk sneller. Klik om te vergroten... Oke, ja ik ga al best veel de deur uit omdat ik me dan beter voel. Thuis voel ik me verschrikkelijk omdat ik me zo ongemakkelijk voel omdat ik mijn eigen huis niet meer voel en mijn familie ook wat minder dus dat is alleen maar een hele nare confrontatie... ik merk nu ook, nu net kwam ik thuis en ik wil eigenlijk meteen huilen omdat het zo niet oké voelt"
"Sorry, ik moet even snel iets van mezelf afschrijven.. ik heb momenteel weer heel veel zorgen Ik heb miljoenen verhalen gelezen over derealisatie&derealisatie maar heb nog geen 1 persoon gelezen die hetzelfde ervaart als ik en dit maakt me heel bang dat het voor altijd blijft... Ik heb dus een paniekaanval gehad na xtc, 3 dagen daarna maar ik ben geen heftige gebruiker.. ik heb 4 keer in mijn leven gebruikt dus dit was de 4e keer. Ik heb alleen niet het gevoel dat de wereld of de mensen of ik niet echt zijn. Het ENIGE wat ik ervaar is dat mijn omgeving heel vreemd voelt, en aanrakingen enzo voelen ook gewoon normaal en alles ZIET er normaal uit maar ik voel niks meer bij mijn omgevingen. En ik heb nog niemand gelezen die alleen dit symptoom van derealisatie heeft...."
"@Rayyar @Avīci Ik heb al hulp van gerard alderliefste en ik loop al een paar maanden bij een psycholoog. Vele mensen krijgen het inderdaad van excessief drugs gebruik of mixen veel drugs bij elkaar en dat zorgt inderdaad voor een disbalans. Ik ben gevoelig aangelegd, angstig en ik (had) een heel druk leven en had eigenlijk nooit rust... de periode om het techno feestje had ik net een project afgesloten op school en na het feestje ben ik hard gaan werken in de horeca en dat was stress vol. Het is best logisch dat mijn lichaam daar moe van is/was maar het baart mij zorgen dat ik mezelf echt niet heb volgepropt met drugs en alsnog deze soort problematiek heb. Als ik er bijvoorbeeld aan denk om hier jaren mee rond te lopen dan ben ik er liever niet meer want het is zo naar om elke dag te leven terwijl je niks voelt voor omgeving"
"Hoi, Ik heb al heel veel hulp maar ik voel me nogsteeds vreselijk hopeloos en ik hoop dat iemand dezelfde soort problemen heeft/ heeft gehad. 9 maanden geleden heb ik een xtc pilletje genomen op een techno feestje, het was een vrij zware pil en ik heb het over 4 uur verdeeld (niet heel veel uur dus) de trip ging goed, ik ging wel erg hard maar ik werd er niet zodanig angstig van. Na het feestje voelde ik me niet lekker en ben meteen gaan slapen. De volgende dag was prima en de dag daarna ben ik hard gaan werken in de horeca, het was ontzettend druk dus de stress was hoog... ik ben gaan slapen na die dag en de volgende dag was alles goed tot op het moment dat ik mijn kamer opruimde en ik uit het niets een paniekaanval kreeg. Dit duurde een paar minuten en ik was vreselijk bang dat dit het einde zou zijn, die hele dag voelde ik me heel vreemd en ik wist niet wat me overkwam... ik heb de hele dag in een gevoel van angst geleefd en alles begon vreemd te worden. Ik heb toen party drugs gebeld en die hadden uitgelegd dat het waarschijnlijk derealisatie is en dat dat over een paar weken over zou gaan. Ik ben erg angstig aangelegd en heb mij dus in deze 9 maanden tijd obsessief bezig gehouden met de klachten en hou mij er 24/7 mee bezig. Ik weet dat ik dat niet zou moeten doen maar ik voel me elk moment van de dag zo hopeloos dat ik zoek naar een magische oplossing die er hoogstwaarschijnlijk niet is... Overigens heb ik alleen last van ‘derealisatie’ denk ik. Alles ziet er nog normaal uit en ik weet wel wie ik ben en wie mijn familie is maar ik herken mijn huis en andere omgevingen niet meer en heb ik een wazig/droom gevoel als ik buiten loop. Ik ben ook een paar jaar geleden gediagnosticeerd met ADD (ik denk zelf dat ik ADHD heb) heeft dit er misschien ook mee te maken? Ik heb al cognitieve gedrags therapie en ik heb ook al contact met het partydrugs team. Ik ben gewoon zo bang dat het nooit meer weggaat of dat het iets anders is.. ik wil gewoon weer mijn omgeving herkennen en kunnen leven.. ik huil zoveel Herkent iemand dit en heeft iemand tips of ervaringen? Ik wil er zo graag vanaf! Groetjes"
"acht.zes zei: Hoi, Ik heb PRECIES hetzelfde meegemaakt in de jaren 90, zelfde drug, zelfde omstandigheid, zelfde klachten, zelfde diagnose. Ik ben er zelf ruim een jaar mee bezig geweest, precieze tijd kan ik niet zeggen want het s niet van het ene op het andere moment over gegaan/genezen, maar het is heel langzaam weggeebt. Als ik een tip voor je heb dan is dat om je er zo weinig mogelijk mee bezig te houden hoe moeilijk dat ook is. En zo veel mogelijk proberen te ontspannen, hoe lastig dat ook is. Maar goed, het goede nieuws is dat het dus wel degelijk weg zal gaan! Ik wens je heel veel sterkte in deze enorm zware tijd, want zwaar is het. Ik kan me nog goed herinneren hoe ik elke dag heb moeten afzien toen ik dit had. Klik om te vergroten... Hoi, Dank voor je reactie! Ik geloof ook wel dat het ooit weggaat op sommige momenten, maar ik wil gewoon niet dat het jaren duurt voordat ik weer de oude ben... ik begrijp het gewoon niet. Ik vind 9 maanden al lang en ik denk dat mijn obsessieve gedrag en de angst het allemaal in stand houdt maar wat nou als de angst ervoor weg is en het is er dan nog steeds? Dat is mijn grootste angst.... Heb jij er jaren last van gehad?"