Kittykat

"Arisen zei: ja dat kan zijn als het lichaam herstellende is en met name de aanmaak van verschillende stoffen in de hersenen zoals geluks makers dan word door middel van gebruik weer een grote aanspraak gemaakt op die bepaalde stoffen wat het helings process natuurlijk weer verstoord herstel kan heel lang duren en het beste is om niet meer te gebruiken en bijvoorbeeld te gaan sporten om aanmaak te stimuleren. sporten kan ook de honger naar sex stimuleren veel succes met het herstel process een ding wil ik wel zeggen "Zachte heelmeesters maken stinkende wonden" denk daar over na hoeveel je van je partner houd ben duidelijk in wat je wel en niet accepteert ik weet uit ervaring dat ik leer van mensen die mij voor keuzes zetten die zijn soms niet leuk maar die helpen mij wel het beste. groet jeroen Klik om te vergroten... Dank je voor je reactie! , ik had al zo’n idee maar dan is het in ieder geval bevestigd en voel ik mij minder rot eronder."

"Vlinderr zei: Hoi, Bedankt voor jullie reacties! Het is inderdaad het stigma waar ik bang voor ben. Ik heb besloten na oud en nieuw met mijn vriend naar de huisarts te gaan om een verwijzing te vragen. Met ambulant bedoelde ik dat je eens in de zoveel tijd naar de instelling gaat. Verwarrende term, sommige instellingen gebruiken het inderdaad anders. Groetjes, Klik om te vergroten... Heb in het noorden nog niet veel andere instellingen kunnen vinden dan vnn. Er zijn er wel veel in Zwolle , als je bereid bent wat verder te reizen. Succes!"

"Beste forumers, Sommige van jullie zullen mij nog wel kennen van enkele maanden geleden toen ik mijn verhaal over mijn vriend deed. Nu zijn we ongeveer een half jaar verder en ik kan zeggen dat het het laatste half jaar zo goed gaat als mogelijker wijs mogelijk is. Dit houd in dat mijn vriend het laatste half jaar geen baclofen of andere medicatie heeft genomen . Er geen overdosissen , agressie , manipulatie of iets dergrlijks meer aan de orde zijn geweest. En hij al een paar maanden een baan heeft. Dus het gaat super vergeleken met eerst . Wil dat zeggen dat hij drugsvrij is? Nee, dat niet . Ik zou kunnen zeggen dat hij zichzelf nu redelijk in de hand heeft. Dit allemaal nog op eigen kracht zonder hulp, aangezien onze zoektocht naar de juiste hulp ook echt een ellenlange weg is. Als het goed is gaat het binnen nu en een paar weken van start. Het enige wat hij nu gebruikt is coke. Maar dat blijft ook een terugkerend dingetje en daar gaat mijn vraag dan ook over. Hij blijft liegen over zijn gebruik hiervan. En ik krijg daar vreselijke buikpijn van, omdat ik het idee heb dat zo lang je daarover niet eerlijk kan zijn tegenover jezelf en je omgeving je eigenlijk ergens toch nog niet zover bent om echt te willen stoppen. Je moet jezelf op een gegeven moment toch beschermen tegen jezelf. Of zie ik dit nou verkeerd? Die leugens ondermijnen dat wat hij wel bereikt heeft en dat is al veel . Het maakt mij ook bang want ik kan en wil dat wat eerder gebeurd is niet meer mee maken. Wat vinden jullie? Er zitten hier vast mensen die in hetzelfde schuitje hebben gezeten als hij en mij kunn en vertellen of ik dit juist zie of dat ik het van een andere kant moet zien of iets dergelijks. Ik weet ik dat een verslaving eenhardnekkig iets is en dat het ook over 5 of 10 jaar kan terug komen , dat het nooit helemaal weg gaat. Is eerlijkheid dan niet de basis voor de minste ellende of is dat wishfull thinking van mij."

"Beste forumers, Ben al dagen jullie forum aan het door spitten maar kan niet precies vinden wat ik zoek. Of misschien bestaat het juiste antwoord niet, waar ik bang voor ben maar waag toch een poging. Mijn vriend was/is verslaafd aan zo'n beetje alles wat er maar te krijgen is. Heb dit geaccepteerd en nooit iets van gezegd behalve dat het leefbaar moet blijven. En kon hem wegsturen naar zijn eigen huis waardoor het dus redelijk leefbaar door bleef. Hij is4 mnd geleden zijn huis uitgezet en woont nu dus bij mij. Nu is hij uit zich zelf twee maanden geleden gestopt met eerst methadon,daarna bruin en daarna alle andere zaken ghb, ritalin snuiven, oxazepam enz. Gewoon cold turkey , was heftig maar ging super goed. Enige waar hij niet mee stopte was coke basen . Dit nam nu wel toe, maar het was iig leefbaar en hij was niet steeds zo wappie , agressief , nachten niet slapen zo als voorheen zodat ik hem weg moest sturen naar zijn eigen huis . Wel merkte ik dat hij steeds minder deed , afviel en erg mat was. Heb dit uitgesproken en vroeg hem wat het plezier vh basen nu nog en dat hij toch wel moest proberen te minderen omdat het ook nog eens onbetaalbaar was en hij er niet gelukkiger door leek te worden. Hij. Snapte dit en zou minderen. Deed hij ook maar bleef een punt van aandacht. Hij haalt elke maand een voorraadje coke en daar moet hij het dan meedoen. Nu is enkele dagen geleden het volgende gebeurd; hij heeft zijn coke laten vallen en heeft lang niet alles kunnen redden. Met als gevolg nu dus geen coke meer. Nu ligt hij dus al dagen depressief op de bank, chagrijnig , ongelukkig , opgefokt enz. Wat moet ik hier nu mee. Ik snap dat dit een gedwongen afkick in principe is en niet v gekozen . Maar hij gaat hier zo slecht mee om in vergelijking met alle andere afkick die veel heftiger lichamelijk iig was. Zelf zou ik denken of proberen om dit on te buigen dat dit een mooi begin is om te minderen ook omdat hij dit zelf wilde. Probeer hem te steunen maar weet niet precies hoe. Word afgebekt, genegeerden heeft een vibe om zich heen hangen waar een paard de hik van krijgt en ik ook. Eerst konden we altijd praten maar lukt nu ook niet , kom niet binnen. Voor mij is dit zo ook erg moeilijk en ga dadelijk echt uit m'n dak en ben bang dat ik dan dingen ga doen/zeggen waar door de zaken er niet beter op worden. Ik weet niet hoe ik hem nu het beste kan helpen/ steunen. Hem gewoon maar laten of toch blijven proberen contact met hem te krijgen. Weiger om ons geld v eten en huur te gebruiken hiervoor. En ik zelf , waar kan ik heen om mijn eigen pijn en verdriet kwijt te kunnen. Deel dit niet met vrienden ."

"Hallo, Bedankt voor je reactie . Ik begrijp ook zeker je uitleg. Ooit zelf onder druk geprobeerd te stoppen met roken, en dat was niet al te best voor m'n humeur . T enige is dat ik gewoon niet weet wat ik ermee aan moet. De grap is, ben zelf kind van twee drugsverslaafde ouders en heb aardig wat dat betreft hierin meegemaakt . Heb hier altijd goed mee om kunnen gaan. Maar een partner die verslaafd is , is toch blijkbaar qua gevoel voor mij anders. Ook moet ik zeggen dat mijn ouders nooit zo gereageerd hebben als ze zonder zaten. Deze bleven wel rustig. Heb natuurlijk wel bij anderen gezien , maar dat is natuurlijk niet het zelfde. Hoe dan ook , i'm struggeling en moet een weg hierin zien te vinden. Bedankt vd site die je mee gestuurd hebt en tijd die je genomen hebt om te antwoorden."

"Fool zei: Ik heb niet veel input te leveren, behalve dat er een gigantisch psychologisch verschil zit tussen zelf een besluit nemen, en ergens toe gedwongen worden, Er zijn legio rokers die het 'prima' vinden om 12+ uur in een vliegtuig te zitten, zonder die alternatieve nicotinekauwgumdingen. Maar zodra ze op een feestje zijn (met de 'belofte': hier roken we normaal), zullen ze toch flink boos worden op iedereen die ze verbied een peuk op te steken. Je vriend baalt er van dat hij 'zijn peuk' niet op kan steken, terwijl op de uitnodiging naar het 'feest' nog wel stond 'binnen roken is toegestaan'. (lees als: hij wist dat hij coke mocht gebruiken, maakte een fout en moet opeens gedwongen stoppen). Natuurlijk is dit geen rationeel gedrag, diep van binnen weet je vriend dondersgoed dat hij beter af is zonder een cocaïneverslaving, maar zo vóelt het voor hem nu natuurlijk niet. Ik weet niet hoeveel dagen er nog in 'die maand' van je vriend zitten, maar wellicht is het een optie om bij een arts medicatie te vragen die de ontwenningsverschijnselen verzacht. Ik weet niet hoe welwillend ze daarin zijn, maar in Amerika doen ze het blijkbaar vaker. (maar to be honest, een land waar ze drive-through apotheken hebben is niet het beste voorbeeld dat ik had kunnen kiezen.) https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2994240/ In ieder geval veel sterkte, wellicht kun je door mijn reactie in ieder geval wat beter begrijpen waarom hij hier zo 'overdreven' op reageert. (En misschien staat op deze website nog interessante informatie: https://www.verslaafdaanjou.nl/ ) Klik om te vergroten... Zal ook zeker kijken hoe dat zit met die propanol. Ben benieuwd of men dat ook geeft nadat men is afgekickt. Zag hier op het forum ook aantal medicatie voorbij komen waardoor de zucht/ flash minder wordt. Ben hier wel benieuwd naar omdat hij zich gisteren uit zich zelf heeft aangemeld v afkick kliniek. Zal hier op het forum ook even goed gaan spitten."

"Dank je !! Ook het stukje v letten op mij zelf. Daar ligt een puntje cq punt Ik weet dat was verslaafd niet bestaat. Ben kind v verslaafde ouders . Een vd twee gebruikt nu nog en is al in de 70. De uitleg over de medicatie is wel erg nuttig v mij ben daar niet echt in thuis. Weet dat het meestal in het koppie zit , daarom snap ik het ook juist niet. Heb hem nooit gevraagd om te stoppen of wat dan ook. Zou niet fair zijn in mijn ogen , wist toch dat hij verslaafd is. Hij legt zich zelf dit allemaal op en gaat daarna stressen. En juist dat snap ik dan weer niet. Pff lastig allemaal, maar thanks jullie vd support"

"Misschien kan je het ook zo bekijken dat jij het goede voorbeeld geeft, door jeproblemen te proberen aan te pakken en te erkennen."

"Hallo beste forumers, Als het goed is kennen jullie mij nog van vorig jaar , maar voor degene die het verhaal niet kennen of herinneren korte intro. Ik vrouw ,gebruik totaal niets , woont samen met verslaafde partner die probeert af te kicken. Vooor nu staat het er zo voor , dat we sinds een paar weken hulp krijgen maar dat de vakantie er nu tussen zit. Mn vriend doet zn uiterste best om zo min mogelijk te gebruiken. Echter nu gebeurd er iets raars. Hij heeft totaal geen zin meer in seks, al wel zeker een maand of drie : vier niet. Hierdoor word ik erg onzeker en denk dat hij mij niet meer aantrekkelijk vind. Dit ontkend hij in alle toonaarden en zegt dat hij dit wel vindt . Enige tijd geleden had hij wat gebruikt en toen kon hij wel met mij vrijen. Voor mij voelde dit echt heel pijnlijk net alsof hij mij alleen seksueel aantrekkelijk vind als hij heeft gebruikt. Als ik vraag wat er anders aan de hand is ,weet hij het ook niet. Enkel dat hij zich onzeker voelt naar mij toe omdat er zoveel gebeurd is. Hoort dit bij afkicken en zo ja hoe lang kan dit duren? Word er erg onzeker van."